Leesavonturen van Bianca

Aangezien ik, sinds ik in Zeeland woon geen fanatiek carnavalsvierder meer ben duik ik in mijn volgende boek wat luistert naar de naam Sluipend gif, geschreven door Corine Hartman. De kaft heeft in ieder geval een echte thrillerlezersfoto dus daar zal het niet aan liggen.
Tussendoor fungeer ik als taxichauffeuse om dochters naar carnaval of oppasadresjes te brengen, heerlijk om te zien dat onze oudste zoveel plezier heeft.
Zij brengt zowat de hele week in het Brabantse Krabbegat door, ja zo heet Bergen op Zoom met de carnaval ( Vastenavond).
Dit houdt in dat moeders soms lang op moet blijven en dus veel leesuren maakt en aangezien Sluipend gif niet zo dik is gaat hij binnen twee dagen uit, helaas voldoet het boek niet aan mijn verwachtingen. Jacqueline en Gijs zijn een stel wat je nekharen soms overeind doet staan. Waar Gijs druk is met het vernederen en commanderen van zijn vrouw, wekt Jacqueline de indruk hier niet op te reageren zoals ze eigenlijk wel zou moeten doen. Ze hebben samen een dochter die jaren geleden het huis is ontvlucht om in Frankrijk een eigen leven op te bouwen. Jacq zou haar graag op willen zoeken maar Gijs ziet er de noodzaak niet van in, dochter is immers zelf gegaan dus moet ook maar zelf terugkomen. Ggggrrr dit maakt me tijdens het lezen echt gigantisch boos, ik heb neigingen zowel Gijs als Jacq eens flink de waarheid te zeggen. Ik vermoed dat ik tijdens het lezen wel verrast zal worden door karakterveranderingen of verrassende plotwendingen maar die kwamen er helaas niet. Het verhaal kabbelt wat voort en het einde is niet verbluffend.
Hopelijk is de volgende van Corine Hartman weer beter want ik heb al haar andere boeken toch met heel veel plezier gelezen.

Vervolgens besluit ik het debuut van Amy Gentry op te pakken, een opvallende kaft met een veelbelovende achterflap, maar daarover volgende keer meer.
Oh ja vergeet ik bijna te vertellen dat we van de week eindelijk geslaagd zijn voor een aantal nieuwe meubelen, de eethoek was nodig aan vervanging toe en eindelijk hebben we iets naar ons zin gevonden, buiten dat komt er ook nog een nieuwe kast en salontafel dus kan niet wachten tot de maand april voorbij is, want ja die levertijd…..
Nu kruip ik lekker met mijn felgele boek op de bank.


Groetjes Bianca

Wat leest Ink allemaal

Ik heb een lekkere leesweek. Ben heerlijk veel aan het lezen en kijk voor mijn doen erg veel tv. Zoveel dat ik het binnenkort spuugzat ben. Ben aan het bankhangen ivm een lekkere oorontsteking. Ik ben soms een bofferd na eerst twee weken stevige griep nu al dagen zoet met enorme steken aan de linkerkant. Dan zap je net iets makkelijker de tv aan. Zo zag ik een verschrikkelijke Patty Brard die ruzies tussen buren probeert op te lossen en tijdens de gesprekken met haar ogen rolt en zucht... Maar het is een kijkhit. WAAROM?
Maar wat ik het aller aller aller ergste vond deze week op tv? Stampot...wat eten jullie vandaag? Stamppot. Eerste twee keer nog grappig na hem 20 keer per dag te horen, ging ik gillen : ROOOOT op met je stampot.

Nu weet ik dat de meeste mensen juist de herhaling leuk vinden. Hollywoodfilms die alle 5 bijna hetzelfde zijn verkopen avond na avond uit. Terwijl prachtige dramafilms een klein publiek trekt.
En misschien dat de meeste mensen nog steeds schaterend bij "Wat eten we vandaag" zitten. Als ge maor leut he zeggen ze in Brabant waar net het carnaval weer achter de rug is. Dat je s' avonds een boek uit wil lezen en vrij laat nog een ronde de hond uit gaat laten. Dat je s'nachts om 2 uur opeens tegen over een groot geel kuiken en een klein wolfje staat. Gelukkig zelf geen drank op dus we kletsten er vrolijk op los. Diep in de nacht met een kuiken praten...voor minder hebben ze wel eens het ggz gebeld.

Maar in plaats van me alleen te ergeren aan rare dingen op tv las ik dus ook heerlijk veel. 
De nieuwste van Lisa Gardner Tot op de bodem die 3 maart officieel uitkomt. Het is echt een bijzonder boek op het vlak van spannende thrillers. Het maakt je bijna gek tijdens het lezen. Hoe zit het verdorie nou toch in elkaar? Je hebt een vermoeden en dat wordt op een bepaald moment bevestigd maar dan....draait alles om. En wordt het weer enorm verwarrend. Alsof je de gekte overneemt van de hoofdpersoon. Knap gedaan. Ik vond het einde wat over de top: a little to mutsjjj. Maar ook wel oké. Ik hoorde anderen die het einde gewoon goed vonden.

Daarna las ik het boek van Marloes Kemming Het kleine leven van Norbert Jones. Geen thriller, geen spannende roman. Er is naast thrillerlezers ook nog het blog Boekinkt waar recensies van romans op staan. Ik wissel boeken dus af. Niet om en om. Meervoud blijft de thriller.
Maar Het kleine leven van Norbert Jones was een verrukking om te lezen. Prachtig prachtig! Het verhaal van een man van 77 die 19.000 voorwerpen verzameld heeft. Dan krijgt hij te horen dat hij nog enkele maanden te leven heeft en besluit zijn voorwerpen te gaan verkopen. Maar niet tegen elk bod: men moet een verhaal vertellen. 
Elk voorwerp blijkt een herinnering te hebben. Het is een ontroerend verhaal waar ik bij de laatste bladzijde een brok in de keel kreeg. Nee, eerlijk is eerlijk:  de tranen liepen mij over de wangen. Serieus: deze mag je noteren voor als je eens wat anders wilt lezen.
En dan dook ik weer braaf in een recensieboek: de nieuwe van Corine Hartman.

Een vlaag van Waanzin is totaal anders dan de cokesnuivende Haiderreeks. Die had ik na twee boeken wel gezien. Dit is veel ingetogener en laat Hartman zien hoe ze in de hoofdpersonen kan kruipen. Goed dus.
Ik heb weer 4 boeken klaarliggen waarvan ik er zeker twee van wil gaan lezen de komende week. Keuze uit:

* nieuwe Hendrik Groen
* In seizoenen van judith Visser
* De psychiater en het meisje van Erik Rozing
* de nieuwe van Samuel Bjork

Hoop dat jullie ook lekker lezen!
Fijne week!

Inkel