Kaaskoppen van Robert vuijsje

Auteur: Robert Vuijsje

Titel: Kaaskoppen

Publicatiedatum: februari 2016

Uitgever: Van Nijgh en Ditmar

Robert Vuijsje gaat na het boek Alleen maar nette mensen nu op zoek naar de "echte" Nederlander. Ik heb het eerste boek niet gelezen maar via research leer ik dat deze auteur graag doet nadenken over taboes of gedachten die ingeburgerd zijn.
Dit citaat uit het boek is de aanleiding van Robert om op onderzoek te gaan..
Het begon ermee dat ik naar mijn zoon keek en dacht: jij weet dingen die ik niet weet. Ik ben 39 jaar ouder, maar jij hebt ervaringen die ik niet ken. Je hebt een donkere huidskleur en kroeshaar – door hoe je eruitziet, heb jij nu al kennis van zaken die ik nooit helemaal zal kunnen begrijpen.
Door 62 interviews af te nemen bij mensen die leven en werken in Nederland en hun ideeën rond integratie,discriminatie,racisme ,...te bundelen ,geeft hij hun meningen en een beeld van de Nederlandse maatschappij weer.De antwoorden op deze vraagstukken zijn in verschillende kranten zoals bvb De Volkskrant verschenen en in dit boek brengt hij alles samen tot een geheel.
Hij sprak met mensen uit alle beroepslagen van media tot wetenschap,sportwereld,zakenwereld en politici. Deze gesprekken worden gecatalogiseerd in verschillende hoofdstukken.
Eerst lijkt het alsof de allochtonen zich vaak buitengesloten voelen en onnodig klagen. Andere nieuwe kaaskoppen vinden dan weer dat je niet moet zeuren en doorzetten.
Hij toont de leuke en minder goede ervaringen van deze bekende en minder bekende mensen.Blijkbaar zijn er sectoren bvb televisie die meer wit vertonen dan andere. Uitzondering zijn dan subculturen ,denk  bvb  aan de rapperswereld ,waar "gekleurd" de maatstaf lijkt te zijn...
Verhalen van mensen die omwille van hun naam niet aangenomen werden voor een job of de chirurg die zo aangesproken werd:"Je kan daar beginnen poetsen" en de man antwoordde :"Ik zal toch maar eerst gaan opereren".
Hij haalt ook de moeilijkheden en fijngevoeligheden aan zoals de Zwarte Pieten discussie.
De auteur gebruikt naast zijn scherpe pen ook humor in de interviews om zijn bevindingen  weer te geven.
Robert toont haarscherp aan dat we misschien allen wel allochtoon zijn want de multi-culti samenleving is een feit .Wanneer we onze afkomst analyseren, komt er dan nog wel iemand als echte  kaaskop uit de bus? Sommige kaaskoppen zien de nieuwe kaaskoppen ( allochtonen) niet graag komen omdat zij niet houden van verandering maar feit is dat de "gekleurde" samenleving realiteit is de dag van vandaag.

Is het je afkomst of je opname in de maatschappij die bepaalt wie je bent?
En racisme is van alle tijden en tussen alle rassen,bevolkingslagen aanwezig..
Andere vraag die de schrijver zich stelde was welk leed erger is? De slavernij uit de geschiedenis of het leed van de Joden waartoe hij ook behoort..? Hij gaat dus ook zijn afkomst en houding analyseren.

Knap is dat de auteur nergens een mening opdringt.Hij registreert,geeft weer en als je het boek weglegt,ben je er nog lang mee bezig want reflecteren doe je. 

**** 
Fany

Juul begrijpt het niet

Ik begrijp het niet...

Je hebt soms van die mensen die meteen een allergie bij je oproepen. Mensen die als ze op tv verschijnen er voor zorgen dat je wegzapt.

Ik heb dat bijvoorbeeld met Heleen van Royen. Kan zij, uiteraard, niks aan doen. Maar ik kan gewoon niet naar haar kijken en luisteren zonder dat de griebels over mijn grabbels lopen. Brrr.

Of Prem met de moeilijke achternaam. Doodmoe word ik van die man.

Nu zijn er veel mensen die "iets" tegen Sylvana Simons hebben, wat dat "iets" dan ook moge zijn.

Het gaat zelfs zo ver dat er een Facebook-event is gemaakt om haar op 6 december uit te zwaaien. Samen met Sinterklaas en zijn pieten. Er zijn al duizenden mensen die zich hebben aangemeld voor dit evenement.

Dat gaat ver. In mijn ogen te ver!

Ik kan me best voorstellen dat mevrouw Simons allergische reacties oproept, want hé, negatieve aandacht is ook aandacht! En de laatste tijd doet ze wel heel erg haar best om op een negatieve manier die aandacht te vragen.

Maar wat ze ook doet of zegt: het rechtvaardigt al die racistische reacties totaal niet.

Ik schrik daar van. En begrijp het ook niet. Wil het niet begrijpen.

Uiteraard mag je het met iemand oneens zijn. Ik zou zelfs zeggen: graag! Dat maakt het allemaal veel interessanter dan wanneer iedereen overal hetzelfde over denkt.

Maar het lijkt tegenwoordig wel onmogelijk om het met respect met iemand oneens te zijn. 

Waarom schreeuwen, bedreigen, discrimineren?
Ik ga zo echt niet met meer begrip naar jou standpunt kijken. Sterker nog, ik raak meer overtuigt van mijn eigen standpunt.

De samenleveing verhardt. De tijden zijn moeilijk. Mensen vechten voor hun eigen plekje en hun eigen bestaan. Ik ook. Maar ik zal in dat gevecht nooit, maar dan ook nooit, grijpen naar racisme. Want geen mens is beter dan de ander, alleen vanwege afkomst. Dat klopt niet en dat mag niet!

Ik blijf altijd maar weer hopen dat mensen gaan inzien dat racisme niet kan. Nooit.

Maar helaas weet ik ook dat ik wat dat betreft op een roze wolk vertoef.

Maar...hopen, ja...dat mag altijd, toch?

Wees lief voor elkaar!

Julia