Leesels van Bianca

Kiki van Dijk, Ibiza - De erfenis, is mij helaas wat tegen gevallen dus die laat ik maar snel achter me.

Ik ga daarna gelijk verder in een roman die luistert naar de naam Zoektocht terug, geschreven door Marina Folkers, haar debuut Faye en Sean was mij heel goed bevallen dus ik hoopte weer te gaan genieten van een aantal uren leesgenot.

Nou dat is dubbel en dik goed gekomen hoor, ik vond hem weer geweldig. Deze keer zijn Caitlin en Max de hoofdpersonen, beiden zijn elkaar als eens eerder in een hele vervelende situatie tegen gekomen maar denken van elkaar dat ze dat vergeten zijn. Het gevecht tussen aantrekken en afstoten is in volle hevigheid los gebarsten en ook de emoties draaien overuren.

De recensie van Zoektocht terug zal op Boekinkt verschijnen omdat deze natuurlijk niet onder de categorie thrillers valt.

Daarna is het voor mij weer de hoogste tijd voor een wat spannender boek, ik vind een roman tussendoor echt heerlijk maar daarna moet ik toch echt weer een thriller ter hand nemen. Het wordt in dit geval Evenwicht van Jacqueline Coppens, een debuut wat ik in een kleinschalige leesclub lees.

De eerste reacties zijn veelbelovend en nadat ik het boek gisteren uit gelezen heb kan ik het jullie zeker aanbevelen.

Evenwicht is een medische thriller met veel oog voor persoonlijke problematiek en het omgaan met medische gegevens.

Hoe liggen de verhoudingen onderling en wanneer moet je echt aan de bel trekken? Zeer realistisch en naar het eind toe spannend, verder wil ik er nog niet teveel over loslaten.

Tussendoor gaan we thuis even aan de klus want binnenkort worden onze nieuwe meubelen geleverd, voor dat kan plaats vinden moeten we nog een muur in een andere tint verven.

Daarna gaan we weer vrolijk verder met lezen, Bij zonsondergang van Nora Roberts, een dikke pil van 480 blz,  vond ik een wat mindere dan alle vorige van Roberts die ik al gelezen heb. Bij zonsondergang bleef wat steken tussen de romantiek en de spanning, hij blonk voor mij naar geen van beide kanten uit, iets te oppervlakkig dus, maar wel gewoon uit gelezen en toch met smart wachten op de volgende.

Dan pak ik achter elkaar twee Vlaamse boeken op, de eerste is Blankenberge blues van Pieter Aspe en Koen Strobbe, een verhaal met een heerlijke schrijfstijl, alsof jezelf aanwezig bent bij het ontleden van een potvis, neus dichtknijpen zou ik zeggen. Blankenberge blues heeft een aangespoelde potvis als hoofdonderwerp maar de schrijvers zijn er met vlag en wimpel in geslaagd om daaromheen een aantal bijzaken mooi in het verhaal te verweven. Vervolgens ga ik gelijk verder in Bloedlijn van Marc Peirs, helaas voor mij een tegenvaller. De schrijfstijl pakt me niet, de namen blijven maar niet hangen, helaas voor mij geen topper maar dat kan voor jou natuurlijk anders zijn.

Nu druk met koffer pakken en de zon opzoeken, zodra ik terug ben horen jullie welke boeken ik in het zuiden heb gelezen.

Tot de volgende keer!

Bianca

Bianca leest....

Een week met tal van bezigheden waardoor het lezen even iets minder was. Een dagje extra werken, een middagje freubelen met bloemen, een dubbele verjaardag voor bereiden en vieren zorgde er voor dat ik niet aan mijn gewenste leesuren kwam. Twintig jaar geleden ben ik op mijn eigen 26e verjaardag namelijk bevallen van een prachtige dochter die nu dus alweer 20 kaarsjes uit mag blazen, wat gaat de tijd toch hard, maarja dat is een cliché, dat weten we allemaal allang. Voor ons toch wel een mijlpaal hoor! 

Maar de uren die ik wel aan lezen heb besteedt genoot ik met volle teugen van  inmiddels alweer deel zeven in de Q serie van Jussi Adler-Olsen. Achteraf is het ook wel eens lekker dat ik bijna  een week heb genoten van een boek, steeds uitkijken naar elke minuut genieten van deze topper. Een dikke pil van bijna 500 bladzijden puur leesgenot. Selfies is een moderne thriller met veel aandacht voor de psyche van de mens. Voor mij een thriller van top niveau. Dit verhaal bevat alles wat een thriller nodig heeft, actie, beklemmende spanning, emotie en veel psychologie. 

Afdeling Q belandt op meerdere fronten in zwaar weer terwijl er ondertussen tal van moorden plaats vinden, aan het team van Carl, Gordon en Assad de taak te bewijzen dat de afdeling moet blijven bestaan.  

Ik kijk nu al rijk halzend uit naar deel 8, wat een top schrijver is die Adler-Olsen zeg. 

Mijn positieve recensie zullen jullie vast voorbij zien komen op de site. 

Afgelopen weekend, waarin we allemaal volop hebben kunnen genieten van het mooie weer ben ik toch nog begonnen in mijn tweede boek van deze week, Ibiza, de erfenis, van Kiki van Dijk wat deze week verschijnt. 

Wat ik ervan vond houden jullie nog van me tegoed.  

Een heel ander boek dan Selfies dat wil ik alvast wel kwijt,  voor mij een tussendoortje wat makkelijk weg leest en waar ik amper bij na hoef te denken. 

Inmiddels zit ik helaas weer wel binnen want het weer valt hier in Zeeland in ieder geval flink tegen nu, gelukkig begin ik zo langzamerhand uit te kijken naar een weekje Benidorm wat eind van de maand op ons programma staat, voel me best een bofkont. 

Nou kort samen gevat had ik dus een drukke week met voor jullie weinig leesnieuws, ik spreek jullie volgende week weer 

Tot dan! 

Bianca

Leesavonturen van Bianca

Aangezien ik, sinds ik in Zeeland woon geen fanatiek carnavalsvierder meer ben duik ik in mijn volgende boek wat luistert naar de naam Sluipend gif, geschreven door Corine Hartman. De kaft heeft in ieder geval een echte thrillerlezersfoto dus daar zal het niet aan liggen.
Tussendoor fungeer ik als taxichauffeuse om dochters naar carnaval of oppasadresjes te brengen, heerlijk om te zien dat onze oudste zoveel plezier heeft.
Zij brengt zowat de hele week in het Brabantse Krabbegat door, ja zo heet Bergen op Zoom met de carnaval ( Vastenavond).
Dit houdt in dat moeders soms lang op moet blijven en dus veel leesuren maakt en aangezien Sluipend gif niet zo dik is gaat hij binnen twee dagen uit, helaas voldoet het boek niet aan mijn verwachtingen. Jacqueline en Gijs zijn een stel wat je nekharen soms overeind doet staan. Waar Gijs druk is met het vernederen en commanderen van zijn vrouw, wekt Jacqueline de indruk hier niet op te reageren zoals ze eigenlijk wel zou moeten doen. Ze hebben samen een dochter die jaren geleden het huis is ontvlucht om in Frankrijk een eigen leven op te bouwen. Jacq zou haar graag op willen zoeken maar Gijs ziet er de noodzaak niet van in, dochter is immers zelf gegaan dus moet ook maar zelf terugkomen. Ggggrrr dit maakt me tijdens het lezen echt gigantisch boos, ik heb neigingen zowel Gijs als Jacq eens flink de waarheid te zeggen. Ik vermoed dat ik tijdens het lezen wel verrast zal worden door karakterveranderingen of verrassende plotwendingen maar die kwamen er helaas niet. Het verhaal kabbelt wat voort en het einde is niet verbluffend.
Hopelijk is de volgende van Corine Hartman weer beter want ik heb al haar andere boeken toch met heel veel plezier gelezen.

Vervolgens besluit ik het debuut van Amy Gentry op te pakken, een opvallende kaft met een veelbelovende achterflap, maar daarover volgende keer meer.
Oh ja vergeet ik bijna te vertellen dat we van de week eindelijk geslaagd zijn voor een aantal nieuwe meubelen, de eethoek was nodig aan vervanging toe en eindelijk hebben we iets naar ons zin gevonden, buiten dat komt er ook nog een nieuwe kast en salontafel dus kan niet wachten tot de maand april voorbij is, want ja die levertijd…..
Nu kruip ik lekker met mijn felgele boek op de bank.


Groetjes Bianca