Ik mis mezelf van Lisa Genova

Ik mis mezelf  van Lisa Genova

Alice Howland werkt als professor cognitieve psychologie aan Harvard.

Als ze richting de 50 gaat merkt ze dat ze steeds vaker dingen gaat vergeten. Ze denkt dat het de overgang is. Maar na de stap naar de dokter en diverse tests krijgt ze de diagnose "vroege Alzheimer". Een vorm van Alzheimer die zich uit tussen de 40e en 60e levensjaar.

In dit boek lees je hoe Alice, maar ook haar gezin met deze diagnose omgaan. Maar ook de aftakeling van Alice.

Cover

Er bestaan verschillende covers. Ik heb het boek gelezen met op de cover een vrijwel lege kamer met een vrouw in een stoel voor een raam.

Ik vind dat een mooi beeld bij een boek over Alzheimer. Alles om je heen verdwijnt langzaam, alleen jij ( je lichaam ) blijft over.

Mijn mening

Wat een prachtig en indrukwekkend boek!

Het verlies van het geheugen wordt mooi beschreven. Je maakt mee hoe ze stapje voor stapje inlevert. Maar ook haar wanhoop als iets niet meer weet. Of juist blijdschap als ze iets wel weet.

Ook maak je mee hoe haar familie er mee omgaat. Hoe ze wel of niet voor haar zorgen. Keuzes die ze vanwege de ziekte van vrouw en moeder maken.

Het boek trok mij omdat we in de familie ook iemand met vroege Alzheimer hebben gehad. Zij was helemaal jong, 36 pas. 

Wat mij opvalt is het verschil in titel tussen de Nederlandse en Amerikaanse versie.

De Nederlandse, Ik mis mezelf, is mooi en passend bij het boek. Maar heeft een negatieve bijklank.

De Amerikaanse, Still Alice, is ook mooi en passend bij het boek. Maar klinkt veel positiever.

Natuurlijk is het zo dat je bij Alzheimer steeds meer van jezelf verliest en dus kwijtraakt en gaat missen. Maar aan de andere kant ben, en blijf, je ook de persoon die je bent. Een van de kinderen zegt heel mooi: "wij kunnen het beste voor haar zorgen, want wij kennen haar lichaamstaal, begrijpen haar."

Mijn voorkeur ligt zeker bij de Amerikaanse titel.

Naast dat het een verdrietig verhaal is, is het ook een verhaal over hoop. En wat een gezin voor elkaar over kan hebben.

Indrukwekkend!

4,5 sterren

Slaapyoga ter echte ontspanning

Onderstaande vragen en antwoorden komen uit het boek Slaapyoga van Fidessa Docters van Leeuwen en Kirstin Hanssen. Naast deze selectie bevat Slaapyoga nog meer Q&A’s.

Moet je meditatie en/of yogaervaring hebben om slaapyoga te ervaren?
A: Nee, écht iedereen kan slaapyoga ervaren. Van jong tot oud. Slaapyoga is supertoegankelijk; je hoeft slechts stil te liggen en te luisteren. De ontspanning volgt dan vanzelf.

Moet ik ontspannen zijn voordat ik aan slaapyoga begin?
A: Bij slaapyoga mag je alle rafelrandjes die mens eigen zijn meenemen. Nog een beetje gestrest? Last van een restje irritatie? Je zult merken dat je het in vele gevallen grotendeels verdwenen is nadat je een sessie slaapyoga hebt ervaren.

Is er een ideaal tijdstip waarop ik slaapyoga onderga?
A: Het aantrekkelijke van slaapyoga is dat je er niet voor naar een yogaschool hoeft en de beoefening wanneer en waar je maar wilt kunt doen. Na een rusteloze nacht kan het je ‘s ochtends helpen om toch met een uitgerust gevoel te starten en ‘s avonds is het een ideale methode om een drukke dag los te laten. Slaapyoga kun je bovendien als een minisiësta inzetten. Experimenteer en je zult zelf je ideale moment(en) ontdekken!

Ik vind dat de verkenning van het lichaam vrij snel gaat. Waarom is dat zo?
A: Het is de bedoeling dat je je niet gaat concentreren of gaat analyseren tijdens de slaapyoga. Dat laatste is immers de ‘aard van ons geestje’. Het snellere tempo van de oefening helpt daarbij. De geest richt zich dan alleen nog maar op het volgen van de stem. Omdat je verder geen tijd hebt om over andere zaken na te denken én bovendien doodstil ligt, volgt de ultieme ontspanning als vanzelf.

Het lukt me maar niet om wakker te blijven als ik slaapyoga beoefen. Hoe kan ik wakker blijven?

A: Swami Satyananda Saraswati, de grondlegger van Yoga Nidra, de Indiase methode waarop onze versie van slaapyoga is gebaseerd, zegt hierover: “Tijdens de beoefening van Yoga Nidra bevindt je geest zich ergens tussen slapen en wakker zijn in. Je onderbewustzijn is daarentegen klaarwakker en slaat informatie van buitenaf ook op als je slaapt. Dat is de ervaring die ik tijdens talloze experimenten heb opgedaan. In die zin zou je denken dat je dus gerust in slaap kunt vallen als je Yoga Nidra beoefent, want je onderbewustzijn neemt de sessie toch automatisch waar. Echter, als je slaapt is het geen slaapyoga meer. Het is juist de wisselwerking tussen de semi-wakkere geest en je onderbewustzijn die de positieve effecten van Yoga Nidra bewerkstelligt. Neem jezelf daarom altijd voor om wakker te blijven als je met slaapyoga begint.” Wij voegen daar nog graag aan toe: En als je dan toch naar dromenland afreist, maak je niet druk. Een volgende keer gaat het vast beter. Niet? Sla dan ook nog eens hoofdstuk 2 open, want daar lees je tips om oververmoeidheid aan te pakken.

Ik zit in een rolstoel. Hoe beoefen ik slaapyoga?
A: Slaapyoga wordt veelal liggend ervaren. Zittend kun je ook slaapyoga beoefenen, mits je ervoor zorgt dat je niet van je stoel af kunt glijden mocht je toch in slaap vallen! Daarnaast hoef je voor de ervaring van slaapyoga een specifiek lichaamsdeel niet per se te voelen; het denken eraan, de intentie dat je met je gedachten bij het lichaamsdeel bent, werkt net zo effectief.

Hoe kan ik de slaapyoga verdiepen?
A: Ervaar slaapyoga eens twee keer daags, bijvoorbeeld ‘s ochtends en ‘s avonds. Of kies voor een aaneengesloten periode van een week. Voer de periode op tot een maand of drie maanden achtereen. Je zult merken dat de verdieping je als vanzelf overkomt. Je kunt de duur tijdens iedere sessie afwisselen.  

De eerlijkheid van Hebban en hun privacybeleid

Hebban heeft een nieuw iniatief: je krijgt wekelijks een mail waarin ze je boekentips geven gebaseerd op wat je in je boekenkast hebt staan. Leuk idee!

HEBBAN HELPT JE GRAAG

Omdat je geregistreerd bent bij Hebban, sturen we je af en toe een bericht met tips en persoonlijke aanbevelingen. Deze aanbevelingen baseren we op je voorkeuren en boeken die je eerder las. Zo ontdek je hopelijk snel je volgende favoriete boek. 

Alleen is het nu al duidelijk dat het natte vingerwerk is. Waarschijnlijk gebaseerd op welke uitgeverijen geld in Hebban stoppen of veel reclame kopen. Maar dit laatste is mijn gedachte he.
Ik kreeg namelijk twee mails van Hebban; op thrillerlezersmail en op mijn eigen Inkmail. Echter....ik heb al maandenlang geen account meer op Hebban! Er staat geen boekenkast van mij op Hebban. Dus waar hebben ze de tips op gebaseerd? Buiten het feit dat ik al enkele keren verzocht heb mij uit het mailbestand te halen, kon ik dus deze wonderlijke ontdekking doen.
Ook op twitter komen wij dit bericht tegen:

Er worden dus mails gestuurd naar zowel mensen die van niets weten dat ze geregistreerd zijn als naar mensen aan wie Sander Verheijen een hekel heeft , want die zijn kritisch en kussen zijn voeten niet, en die niet op zijn Hebban lid mogen zijn. Zo komt de lezersbase wel vol. Kijk sponsors we vragen 750 euro voor een advertentietje, want we hebben zoveel volgers. Mooie tactiek, maar niet erg eerlijk meneer Verheijen.
Zo wil je toch niet je site leiden. Eerlijkheid voorop zou ik zeggen. Duurt het langst schijnt die eerlijkheid.

Ink
Ps: en als je dan vraagt of Hebban je aub wilt verwijderen uit hun bestand, dan is de reactie dat je geblokkeerd wordt op Twitter, maar de mails blijf je krijgen.

Daarnaast logde vandaag een vriendin in op haar eigen account en kwam vervolgens in het account van heel iemand anders. Daar had ze van alles kunnen plaatsen en weghalen. Lekker privacybeleid zou ik zeggen. Kijk dus uit met wat je invult!

Mooie tekst Brainpower en Freek de JOnge

Wees niet bang (feat. Freek de Jonge) Lyrics

Brainpower

Overal, in de wereld zijn er...
Afgezette lieden in bezette gebieden.
Gesneden parten, Haat, Verraad, Wraak in versneden harten.
Ontwikkeling staat stil, Al word er hard gerent.
Het einde van de wereld vanaf dag 1 in je hart geprend.
Hoe groei je op als haat je voeding is ?
En iemand klein houden door machten die groeien is.
Wat is respect ?
wat is liefde ?
wat is eigen wensen als je geen open kaart kan spelen met je eigen
mensen.
Theorieën zijn mooi, acties weerleggen niets.
Principes lijken loos, gezegden zeggen niets.
Angst regeert en dat doet het telang.
Is het moment van eindeloze heibel bij ?
Maar wees niet bang

Maar wees niet bang voor al te grote dromen.
Wees niet bang.
Ga als je het zeker weet, en als je aarzelt wacht.
Hoe ijdel zijn de dingen, die je je hebt voorgenomen.
Maar wees niet bang.
Het mooiste overkomt je, het minste is bedacht.

Betrokken relaties, vage verhoudingen.
Leugens aan de oorde van de dag, door nare houdingen.
Vertrouwen is zeldzaam, en liefde ver te zoeken.
Jaluzie steekt de kop op in de gekste hoeken.
Je word gebruikt en niet herkent in je eigen werk.
Of soms als mens niet eens in je eigen kerk.
Totale isolatie, hart sterft af.
Vandaag de dag reizen gebeden niet zo ver meer af !
Verloren ziel, Hij weet niet wat hem raakte.
Maar wel dat IETS hem raakte, Hoor de kreet die hij slaakte.
Of veel verder waar enge geluiden zijn.
Hoe verwacht je dat een kind zich uit na seksueel misbruikt te zijn ?
Pijn, mishandeling.
vaders slaan moeders, ouders, kids.
Hoe groei je op met woedens van behoeders.
Ik voel hoe het goede verloedert,
het voelt wrang.
de conclussie die dit triggert is verstikkend.
Maar wees niet bang.

Wees niet bang.
Je mag opnieuw beginnen.
Wees niet bang.
Vastberaden, doelbewust, of aarzelend op de tast.
Maar wees niet bang.
Hou je aan de regels, volg je eigen zinnen.
Wees niet bang.
Laat die hand maar los, of hou er juist een vast.

Doe niets liever dan het vinden van emoties liever.
Comoties lijken groter, Emoties negatiever.
Emoties steeds maar dieper, voorbij die goede praatjes.
Stel je voor !
Je eigen vlees en bloed haat je !
De feiten snijden vervent.
Wanneer niemand in je naaste omgeving je echt kent !
Leven zonder medeleven is eng.
Bestaat twijfel aan jezelf, terwijl je weet wie je bent ?
Men vermijd je, niemand begrijpt je, dat is eenzaamheid.
Iedereen verlaat je, Dat is een eenzame strijd!
Volg je me nog ?
Niemand weet wat me leid.
Losgekoppeld van alles, voel me alleen pas bevrijd.
Teveel naasten, door de dood zien inpakken.
Dat ik voorgoed breek, als ik weer een kist in de grond zie zakken!
Kouw, Mn hart staat op min tien.
Als liefde blind maakt, laat angst je dan dingen in zien ?
Oprechtheid door belangen terug gefloten.
Zakelijk of liefde door je partner in je rug gestoken !
In shock levend moment.
Kort of lang.
Houd de song vast, wang tot wang.
Voel me, en wees niet bang !

Wees niet bang, voor wat ze van je vinden.
Wees niet bang.
Wat weet je van een ander, als je jezelf niet kent.
Verlies je oorsprong niet, door je te snel te binden.
Wees niet bang.
Het leven lijkt afwisselend, maar zelfs de liefde went.
Wees niet bang.
Je bent een van de velen, en tegelijk is er maar een als jij.
Wees niet bang.
Dat betekent, dat je vaak zult moeten delen.
En soms moet zeggen

Een ziel verscheurd door bittere pijn, geef maar toe aan verbitterd te
zijn.
Is dit zijn ?
Een ziel verscheurd door bittere pijn, geef maar toe aan verbitterd te
zijn.
Maar wees niet bang.

Laat me vrij.
Nee, wees niet bang.
Laat me vrij.
Wees niet bang.
Laat me vrij.
Wees niet bang.
Laat me vrij.
Wees niet bang.
Laat me vrij.
Wees niet bang....

Als een ouder met de ambulance vertrekt...

Schrik!

Het is een zonnige zondagmiddag. Ik ben in een boekhandel voor een boekpresentatie. Als ik toevallig op mijn telefoon kijk, die netjes op stil staat, komt er een telefoontje van mijn ouders binnen. Het is druk om mij heen, dus ik druk hem weg. Wel loop ik meteen naar buiten om terug te bellen, want mijn ouders weten waar ik ben en bellen dus niet zomaar. Ik krijg mijn vader aan de telefoon, meestal is dat mijn moeder, en hij vertelt me dat mijn moeder met spoed met een ambulance naar het ziekenhuis is gebracht. Paniek vliegt natuurlijk meteen in het rond en als een kip zonder kop loop ik naar mijn fiets. Wel vraag ik nog welk ziekenhuis. Als een zotte fiets ik naar het academische ziekenhuis.

Bij de spoedeisende hulp word ik naar mijn moeders kamer gebracht. Mijn ouders blijken er inmiddels al een uur te zijn. En dan begint ook voor mij het lange wachten. De lange tijd voor er duidelijkheid is.

Het personeel houdt ons heel goed op de hoogte, zijn bereid alles uit te leggen en de meest onzinnige vragen te beantwoorden.c Heel fijn!

Als de behandelend arts op een bepaald moment bemoedigend in mijn moeders hand knijpt ( en zich onbespied waant ) weet ik het zeker: deze mensen deugen!

Ik heb er met mijn ouders zo'n 5 uur gezeten. Dat worden dan vanzelf hele dierbare uren. Met een vette lach en een dikke traan. Maar ook gesprekken die je anders misschien nooit gevoerd zou hebben. Over onderwerpen waar je het normaal liever niet over hebt, zoals bijvoorbeeld de dood. Maar op zo'n onzeker moment in het ziekenhuis kun je bijna niet anders dan het daarover hebben. En over onze angsten en verdriet als we de ander zouden moeten missen...

Maar gelukkig ook genoeg foute grappen, al dan niet als grap bedoeld.

Het klinkt raar, en het was echt een lange en onzekere middag, maar ook een hele fijne middag!

Enne...met mijn moeder gaat het gelukkig goed, ze is zelfs lekker thuis!

Samenloop voor Hoop

Samenloop voor hoop!

Bijna is het zover! 20 en 21 juni ga ik de samenloop voor hoop in Schalkhaar lopen. Een 24-uur durende wandelestafette die geheel in het teken van het KWF zal staan! Eind februari zag ik de oproep staan en vanaf dat moment bleef het in mijn hoofd spoken. Hier wilde ik aan meedoen, maar ook de twijfel sloeg toe…hoe zou ik in godsnaam een heel team bij elkaar kunnen krijgen? Na twee dagen de stoute schoenen aangetrokken en mijn nichtje gebeld of ze met me mee wilde lopen. Zij was gelijk enthousiast! Oke, stap 1 was dus gezet, ik had mijn eerste teamgenoot binnen! Hoe nu verder? Tja, waar zouden we zijn zonder face? Stap 2 was dus een oproep plaatsen op face met de vraag wie er met ons een team wilde vormen. Eerlijk gezegd was ik best een beetje huiverig, omdat mensen wel 15 euro inschrijfgeld moesten betalen, maar oh wat heb ik me weer schandelijk vergist in mijn medemens! Binnen een tijdsbestek van 2 uur had ik een team van 14 mensen bij elkaar, die inmiddels zelfs is uitgegroeid tot 18! Wat was en ben ik ongelofelijk trots! Het team The Purple Butterfly’s was nu echt een feit!

Op naar de volgende stap! Kaarsenzakken en polsbandjes verkopen , sponsors zoeken en artikelen verzamelen die we tijdens de samenloop op de braderie kunnen verkopen en wat zijn de mensen in mijn team fanatiek! We doen het echt samen! Uit onverwachtse hoek boden mensen aan om dingetjes voor ons te haken, om kaarsen en kaarten te maken zodat wij die tijdens de braderie kunnen verkopen! Menigmaal zat ik met tranen in mijn ogen, omdat er weer iemand belangeloos opstond om ons te sponsoren, zowel geldelijk als in goederen! Ze bestaan echt nog, de lieve mensen die vanuit hun hart geven! En oh wat voel ik me dankbaar hiervoor! Inmiddels kan ik dan ook melden dat ons team al een kleine 1300 euro ingezameld heeft!

Ons loopschema is klaar dus nu kunnen we ons voorbereiden op 24 uur non-stop doorgaan! 20 juni zullen we al vroeg op het sportcomplex de Horsterhoek te Schalkhaar aanwezig zijn, om onze kraam op te bouwen. Om 13.57 uur zal de burgermeester van Deventer het openingswoord voeren en vervolgens het startschot geven! De eerste ronde wordt gelopen door 25 survivors, (onder luid applaus van ons deelnemers) Dit zijn de mensen die strijden en/of gestreden hebben tegen deze vreselijke ziekte! Hierop zullen alle deelnemers (op dit moment 180) aansluiten. Vervolgens worden de survivors gedurende 24 uur in de watten gelegd! Pedicure, manicure, kappers, schoonheidspecialisten, goodybags, workshops etc. Vanaf dat moment is de estafette echt begonnen!

Gedurende de hele dag zal er live-muziek zijn, optredens van dansgroepen etc. ’S avonds om 23.00 uur begint de kaarsenceremonie. Tijdens deze cerremonie zullen een aantal mensen hun verhaal vertellen en worden er een paar toepasselijke liederen gezongen. Voor deze ceremonie hebben we kaarsenzakken verkocht waarop mensen een boodschap kunnen schrijven voor iemand die strijd, of iemand die ze zijn verloren. Deze kaarsenzakken worden langs de looproute gezet en daar lopen wij dus ’s nachts tussendoor! Vanwege geluidsoverlast mag er ’s nachts geen live-muziek gespeeld worden en moeten we het doen met de silence disco! Leuk denk ik, maar stiekem dacht ik wel: doe niet zo moeilijk, wij een nacht wakker dan de omstanders ook maar hahaha! Ik zelf ben een van de gelukkigen die tijdens de ceremonie ook nog met een fakkel mag lopen! Zondagmiddag wordt de laatste ronde ook weer gelopen door de survivors en alle deelnemers en dan is het evenement ten einde!

Ik heb er onwijs veel zin in! Heb het gevoel dat ik echt actief wat kan doen voor het KWF, maar dat is niet de enige reden waarom ik loop. Twee van mijn belangrijkste redenen zijn mijn broer en zus! Mijn broer die drie jaar geleden aan de gevolgen van kanker is overleden en mijn zus die negen maanden geleden aan kanker is overleden! Zij zijn mijn belangrijkste motivatie. Ik hoor veel mensen schrikken van het feit dat het 24 uur duurt, maar kom op zeg….wat is 24 uur op de strijd die velen moeten leveren? Helemaal niets toch? Wij zullen 24 uur lopen, herinneren, maar ook het leven vieren van hen die de strijd gewonnen hebben! Samen delen en beleven! 24 uur met een lach en een traan, waarin we met elkaar een eenheid zullen vormen tegen een ziekte die ons allemaal kan overkomen! Ik zal tijdens de estafette met trots een button dragen waarop mijn broer en zus afgebeeld zijn. Voor hen kwam redding te laat, maar hopelijk kunnen we het voor vele anderen de wereld uitlopen! Ik sta op tegen kanker!

Wil jij dit evenement bijwonen? Kom langs, beleef en deel het met ons samen!

VN gids

De thrillergids van VN is weer uitgekomen.
Al vrij in de beginjaren keek ik er al jaarlijks naar uit om hem te halen. Toendertijd kruiste ik nog boeken aan die ik dan moest kopen. Volgde trouw de adviezen op. En soms zat ik dan een boek te lezen waarvan ik dacht hoezo heeft dit vijf sterren gekregen.
Na al die jaren heb ik wel duidelijk mijn eigen smaak en mening ontwikkelt. En volg ik niet meer klakkeloos de adviezen op. 
Maar de thrillergids lijkt wel steeds belangrijker geworden. Iedereen lijkt het er bij uitkomst over te hebben. Verontwaardigde opmerkingen als iemands boek een wel erg laag aantal ballen krijgt. Kreten van afschuw als je lievelingsboek afgekraakt wordt en verbazing als je zelf een boek niet te pruimen vond (bijvoorbeeld Jens Lapidus met Viproom. Wie las dit boek verder dan en vond het wel geweldig?) en het vier sterren krijgt. 
Maar het blijft gewoon de mening van 1 persoon. Dat is dan de standaardkreet.
Maar wat is het verdomd sneu voor boeken als Manzanilla die je zelf als goed beoordeelde en die de grond ingeboord worden.
Het is inderdaad maar de mening van 1 persoon. Echter schrijft diegene het wel in een gids wat door duizenden doorgespit wordt. We kunnen roepen dat we het niet serieus nemen, maar waarom hebben we het er dan allemaal zo veel over?