Win Zwarte vijvers van Amina Laffet

Dombergen, 2032.

Het geluid van een geweerschot echoot in Zwarte Vijvers, een beruchte gettobuurt. De dertienjarige Rashad wordt geraakt door een kogel die eigenlijk bedoeld was voor een bendelid. Hij heeft dringend hulp nodig, maar Zwarte Vijvers is recent uitgeroepen tot no-go zone, waar hulpverleners en politieagenten niet meer mogen komen.

De zestienjarige Tamara komt meteen in opstand. Ze organiseert een demonstratie die uitmondt in een heftige clash tussen voor- en tegenstanders van de nieuwe wet.

Nikkie, een populaire Influencer, gebruikt haar platform om jongeren te informeren, maar bevindt zich al gauw in een hachelijke situatie door de vele protesten.

Derek, een arts-in-opleiding, waagt zijn leven om Rashad te redden, maar oplaaiend bendegeweld en de naderende betogers laten de boel al snel uit de hand lopen.

Lukt het om Rashad te redden, of wordt de jongen het eerste slachtoffer van de nieuwe wet?

Wat is Zwarte vijvers voor plek?

Stuur jouw antwoord naar Boekinkt@ziggo.nl ovv Zwarte vijvers. Word je ook nog even lid van de facebookgroep Boekinkt!!

In gesprek met Amina Laffet

 

In oktober 2020 maakte Amina Laffet haar debuut als schrijfster met de Young Adult ‘Zwarte Vijvers’.  ‘Zwarte Vijvers’ is een must read die niemand onverschillig laat.  Wie is deze jonge schrijfster?  Hoe kijkt de auteur terug op het schrijven van haar eerste boek?  Thrillerlezers! mocht het haar vragen.

•   Amina, ‘Zwarte Vijvers’ is jouw debuut. Wie is de schrijfster achter deze Young Adult?  Kan je je kort voorstellen aan de lezers!?

Ik ben Amina Laffet. Ik woon in Antwerpen. Mijn roots liggen in Tunesië.

•   Is het schrijven van boeken een lang gekoesterde droom die in vervulling is gegaan?

Absoluut. Ik ben altijd al een boekenwurm geweest. Ik heb wel al eens wat op papier gezet, maar nooit echt de moed gehad om het te publiceren.

•Met ‘Zwarte Vijvers’ schrijf je een pracht van een debuut.  Mag ik vragen hoe lang je hebt geschreven aan het boek?

Dank je!  Ik ben eraan begonnen in het najaar van 2018. In januari 2019 had ik de laatste alinea geschreven.

•    Lag het plot van bij het begin vast of is het verhaal gaandeweg gegroeid?

Het einde lag sowieso vast nog voor ik eraan begonnen was. Ik wist hoe ik het verhaal wilde laten evolueren, maar gaandeweg zijn er verhaallijnen gegroeid, waarvan ik zelf verbaasd was.

•   Vanwaar de keuze voor Young Adult?

Dat werd in samenspraak met Hamley Books besloten. Ik had zelf geen YA voor ogen, ik had er trouwens ook helemaal geen ervaring mee.

•    Kies je als lezer ook hoofdzakelijk voor Young Adult-boeken?

Ik lees eigenlijk nooit Young Adult boeken.

•    Welke is jouw favoriete top 3 van gelezen boeken?

Ik heb veel boeken gelezen, het is heel moeilijk om daaruit een top 3 te kiezen, ik ga je het antwoord schuldig moeten blijven vrees ik.

•    Is ‘Zwarte Vijvers’ gebaseerd op waargebeurde feiten?  Ken je een Rashad?

Ik ken geen Rashad, maar ik ben er zeker van dat hij bestaat/bestond.

•   Je beschrijft dezelfde gebeurtenissen achtereenvolgens vanuit verschillende perspectieven.  Hoe moeilijk of hoe gemakkelijk ging dat?

In het begin gaat dat als een trein, maar dan begin je met meer details te werken en die moet je elke keer verweven in een geheel dat coherent is. Ik kon me geen foutieve feiten permitteren. Dan moet je wel met notities werken en aangezien ik in essentie een warhoofd ben, heb ik het boek vaak moeten herlezen.

•   Zijn er gelijkenissen tussen één of meerdere personages en jezelf?

Er zijn wel enkele raakvlakken met verschillende personages. Ik herken mezelf in het jeugdige enthousiasme van Tamara (toen ik zelf een tiener was dan). Ik speelde vroeger ook basketbal op het pleintje in mijn buurt. Misschien heb ik daar een Rashad ontmoet en heb ik dat onbewust al die tijd met me meegedragen. Tims gevoel voor rechtvaardigheid heb ik ook sterk.

•   Met welk personage voel je je het meest verbonden?  Met wie het minst?

Ik vind een klein beetje van mezelf terug in meerdere personages: Afifa, Hassan, Tim, Annelies, Tamara. Ik heb geen voeling met Nicky, de bendeleden en Dirk.

•   Nikkie leeft voor en door social media.  Zijn social media een zegen of eerder een plaag in situaties zoals beschreven in ‘Zwarte Vijvers’?

Ik ben er nog niet helemaal uit. Social media kan handig zijn, zelfs leuk op sommige momenten, maar het kan ook heel gevaarlijk zijn. En daar maak ik me een beetje zorgen over.

•    Ben jij ooit zelf van dichtbij of van ver in aanraking geweest met dergelijke situaties?

Ik heb een paar jaren op een school gezeten die niet bepaald bevorderlijk was voor een goede academische toekomst. En soms kom je in het leven gewoon idioten tegen.

•    Zijn social media belangrijk voor jou?

Ik kan zonder, maar voor mijn boeken en om wat naamsbekendheid op te bouwen is social media wel een interessante tool.

•   Kan je enig begrip opbrengen voor de Matteo’s en Ronalds van deze wereld?

Dat zijn personen die gewoon een heel gevaarlijk pad op zijn gewandeld, waar ze niet meer uit kunnen komen, hoe hard ze ook proberen. Sommige mensen kiezen bewust voor dat pad, andere mensen worden daarop geduwd.

•    Waarom koos je voor de titel ‘Zwarte Vijvers’?

Het was lang zoeken naar een geschikte titel. Ik wilde de naam van een wijk of stad gebruiken, maar dat zou die plekken stigmatiseren. Ik stootte toevallig op het metrosation Zwarte Vijvers.

•   ‘Zwarte Vijvers’ kan niemand onberoerd laten.  De gebeurtenissen lijken uit het leven gegrepen.  Hoe voelde het om dit boek te schrijven?  

Ik wist al van bij het begin al hoe het zou eindigen, dat maakte het schrijven gemakkelijker. Sommige hoofdstukken waren mentaal wel heel vermoeiend.

•    Lukt het jou om tijdens het schrijven de gebeurtenissen een plaats te geven, om afstand te houden of raak je emotioneel betrokken bij wat jouw personages overkomt?

Ik raak emotioneel betrokken, hoe meer ik voel, hoe beter ik dat kan opschrijven. Ik hou alleen afstand als ik feiten opsom. Ik heb veel research gedaan over schotwonden, en dat is dan iets waar ik heel technisch over kon schrijven. Ik probeerde het zo authentiek mogelijk te doen, en dan begin je na te denken over het menselijk lichaam en hoe dat reageert op fysieke trauma. En dat moet kloppen natuurlijk. Alle emoties vliegen dan uit het venster.

•    Jouw beste vriendinnen kregen een rol in ‘Zwarte Vijvers’.  Op hun vraag of vond jij dat wel een leuk idee?

Dat heb ik gedaan om hen te eren.

•    Maakte dat het voor jou gemakkelijker om invulling te geven aan die personages?

Mijn familie en vrienden krijgen alleen epische rollen. Ik ken bijvoorbeeld geen Dirken, Matteo’s of Ronalds.

•    Wat vinden zij zelf uiteindelijk van hun alterego?

Ze zijn heel blij met hun personages. Het was ook leuk om hun reacties te horen, want ze hadden geen idee dat ik dat zou doen.

•    Zit jij zelf ook in de huid van één van de personages?

Je vindt een stukje van me terug in meerdere personages. Welke juist, dat laat ik aan de lezer over.

•    Wie zou jij het liefst zelf zijn in jouw boek?

Niemand, ik wil in niemands schoenen staan.

•    De thema’s in ‘Zwarte Vijvers’ zijn niet van de minste.  Zonder in detail te treden – de mensen moeten zelf maar jouw boek lezen – zijn dat thema’s die jou bezighouden?

Ik ben zelf iemand met een migratieachtergrond (dat is een mooiere term voor allochtoon, tenzij dit alweer is veranderd), dus ik heb wel wat ervaring met barrières en vooroordelen.

•    Wil je met ‘Zwarte Vijvers’ een boodschap doorgeven?

Ik heb het boek geschreven vanuit verschillende perspectieven in de hoop dat we elkaar een beetje beter leren kennen.

•    Wat zou je aan de (jonge) lezers willen zeggen vooraleer ze beginnen te lezen in jouw boek?

Triggerwarning! Het is een intens verhaal. Be ready.

•    ‘Zwarte Vijvers’ is heel filmisch geschreven, de camera speelt in het verhaal trouwens een grote rol.  Het boek leent zich perfect tot verfilming. Zijn er plannen in die richting?  Misschien het boek voorleggen aan Adil El Arbi en Bilall Fallah?  Zij maakten een mooie verfilming van het boek van Dirk Bracke met ‘Black’.

Wat lief van je! En een heel mooi compliment ook, dank je. Er staat momenteel niets op de agenda, maar ik sta uiteraard open voor een filmdeal. Adil en Bilall zijn heel goed bezig, het zou een eer zijn als zij mijn boek zouden lezen (en die dan nog eens goed zouden vinden). Een mens mag dromen natuurlijk :).

•    Is Young Adult nu jouw genre?  Of is het goed denkbaar dat een volgend boek van jou past in een heel ander genre?

Ik wil me niet beperken tot één genre. Zwarte Vijvers was oorspronkelijk geen YA, ik heb het later herschreven om in dat genre te passen.

•    Ben je al bezig met een volgend boek?  Een Young Adult? 

Mijn nieuwste verhaal komt op 25 maart 2021 uit en dat zal een jeugdboek worden (9+). De Legende van Musoro.

•    Kan je al een beetje verklappen waarover het zal gaan?

Uiteraard, hier heb je meteen de flaptekst:

In het afgesloten dorp Momuto, wordt elke avond bij het kampvuur het mysterieuze verhaal van Lake Musoro verteld. De kinderen van het dorp zijn bang voor het wezen in het meer, waardoor ze wegblijven van het water.

Dan verdwijnt de jonge Lima.

Een lange zoektocht levert niets op, maar Safi, Lima’s zusje wil het niet opgeven. Samen met haar beste vriend Romatu trekt ze door het woud om haar zusje te vinden. Zal ze haar tijdig vinden, of vindt het wezen Lima eerst?

 

•    Heb je al een idee wanneer dat zal verschijnen?

25 maart.

 

Amina, dank je wel voor dit leuke gesprek.  Het verhaal in ‘Zwarte Vijvers’ laat me nog steeds niet los.  Hoewel fictief, de gebeurtenissen worden met heel veel zin voor realiteit beschreven. 

Nog veel inspiratie en schrijfplezier gewenst en succes met jouw volgende boek!

Anita voor Thrillerlezers!

Zwarte vijvers van Amina Laffet

 

Uitgeverij: Hamley Books

Publicatiedatum: oktober 2020

Recensie door: Fany

Kraaien: 5

Zwarte Vijvers confronteert, is akelig realistisch en is een heftig en actueel young adult boek, dat je moet lezen en delen.

 

Wanneer er in 2032 in Zwarte Vijvers, een gettobuurt, een politieman omkomt door geweld is de maat vol. Er wordt beslist door de politiecommissaris om artikel 94 te laten stemmen waardoor deze wijk vol bendes, misdaad en drugs een no-go zone wordt. Dit betekent dat zelfs hulpverleners en politiemensen hier moeten wegblijven of anders gestraft worden.

 

Zwarte Vijvers wordt volgens sommigen dan in de steek gelaten, anderen zeggen dan weer dat deze maatregel levens gaat redden en de discussie laait hoog op.

 

Tamara, een zestienjarige meid komt op voor haar idealen en de vrijheid van anderen en roept op om op straat te komen tegen deze voorgestelde wet. Derek is een arts in opleiding die zich dagelijks inzet om iedereen ongeacht ras, wijk of overtuiging hulp te bieden.

 

Nikkie is een bekende influencer, die sociale problemen graag gebruikt om nog meer volgers te krijgen.

Naast deze personages zijn er ook nog twee politieagenten, een relschopper, een moeder en twee ambulanciers die in het oog van de storm terechtkomen.

 

Rashad, een dertienjarige jongen speelt met zijn vrienden op een basketbalveld, maar wordt plots geraakt door een kogel van een bendelid.

 

Dan begint er een race tegen de tijd om hem te redden, maar gaat dit lukken in een wereld vol woede?

 

Het grootste gedeelte van het boek speelt zich af op de noodlottige dag van de schietpartij, maar doordat de beleving steeds opnieuw door de verschillende betrokkenen wordt weergegeven, moet ik wachten om te weten hoe dit ijzingwekkende incident gaat eindigen. Hoewel ik op het puntje van mijn stoel zit om te lezen of Rashad gered wordt, maken deze perspectiefwisselingen de impact van het verhaal nog groter.

 

Het is vooral de manier waarop iedereen denkt en zich gedraagt wat indruk maakt op mij. Soms zou ik wel willen roepen tegen bepaalde karakters, maar het knappe aan dit onthutsende verhaal is hoe deze auteur alle meningen er laat zijn.

 

De reactie van de wanhopige moeder doet me naar adem happen, het kille geweld tussen de bendeleden en de kortzichtigheid van het beleid maken me kwaad en eigenlijk raakt heel dit boek me enorm omdat het zo echt overkomt.

 

Rashad is gewoon een speelbal in een mijnenveld en dat is zo triest, maar jammer genoeg realistisch. Ook in de echte wereld zijn mensen vaak bang van het onbekende. Gelukkig is er naast onmacht en afgrijzen in Zwarte Vijvers ook plaats voor hoop en begrip.

 

Amina Laffet heeft, met haar snoeiharde debuut Zwarte Vijvers, deze fictieve plaats tot leven gebracht en me attent gemaakt op wat er zich in werkelijkheid al afspeelt in de wereld. No-go zones mogen nooit waarheid worden, toch stel ik me de vraag of deze er in verdoken vorm vandaag ook al niet zijn als ik zie hoe het er op bestaande plaatsen nu aan toe gaat.

 

Dit verhaal is een loeiharde aanklacht dat pijnlijk duidelijk maakt hoe ver discriminatie, racisme, onwetendheid en onlusten kunnen gaan. Het verhaal is vlot geschreven en met korte hoofdstukken vol emotie bouwt deze maatschappijkritische young adult op naar een verpletterende finale.

 

 

Zwarte Vijvers kaart naast de zinloosheid van geweld nog heel wat andere belangrijke thema's aan. Deze young adult is een must-read voor jongeren, maar ook volwassenen voelen door dit brutale verhaal hoe belangrijk het is om goed na te denken voordat er beslissingen genomen worden. Een wereld waar geen hulp mogelijk is en een mensenleven niets meer waard is, willen we toch allemaal vermijden.

 

Hopelijk wordt Zwarte Vijvers een wake-up call, die niet alleen voor dialoog zorgt, maar ook anders doet handelen nu en in de toekomst.