Op reis in de boekenkast van Erik Persoons

 

Erik Persoons is naast auteur een groot liefhebber van kunst en cultuur. Voor theater dingen creëren is naast het bedenken van thrillers, romans en jeugdboeken zijn leven. Hij is de motor achter het Grote Schrijfexperiment. Samen met een 100- tal jongeren ontstaat zo altijd opnieuw een boek vol passie. Hij is de geëngageerde bezieler maar het zijn hun stemmen en ideeën die samenvloeien in dit project.

Zijn nieuwste boek is De Safari Sisters en de diamant van Katana.

 

Binnenkort lees je op deze blog een recensie van dit boek maar ondertussen laat Erik Persoons ons een kijkje nemen in zijn boekenkast.

 

 

1. Heb je 1 of meerdere boekenkasten?

Ik heb 1 kamer die volledig als bibliotheek is ingericht en waar er plaats is voor meer dan 3000 boeken.

2. Heb je een indeling in je kast? Bijvoorbeeld gerangschikt op alfabet, kleur, genre, dikte boek,..

De boeken van dezelfde auteur staan wel bij elkaar, maar voor de rest is het een gezellige wanorde.

3. Welk soort boeken heb je het liefst in je boekenkast? Kies je voor hardcovers, gesigneerde exemplaren,...

Dat maakt me niet zoveel uit, zolang de boeken maar in ordentelijke staat zijn, indien mogelijk met een mooie rug. Bieb-boeken vallen hierdoor al dikwijls uit de boot want zij dragen meestal een vreselijk opvallende sticker op de rugzijde.

4. Wat zijn je drie toppers uit je boekenkast die je nooit meer kwijt wil?

Een bijna onmogelijk vraag want ik heb minstens een top 100. Maar als het echt moet:

Huis der dwazen van Karin Fossum

Zielen van Stephenie Meyer

Paus Johanna van Cross Woolfolk Donna

5. Noem drie ongelezen boeken uit je kast en geef de reden waarom je ze nog steeds niet gelezen hebt.

- Wat het hart verwoest van John Boyne - komt weldra aan de beurt, maar de leeslijst is lang. John Boyne is een van mijn favoriete schrijvers

- De helaasheid der dingen van Dimitri Verhulst - ik heb deze schrijver eigenlijk nog niet zo lang geleden ontdekt, ondertussen al vijf werken van hem gelezen en nog steeds geïnteresseerd naar meer.

- Het jaar II van Jason St Just - Ik probeer zo veel mogelijk lectuur van collega-auteurs te lezen. Jason zit bij dezelfde uitgeverij als ikzelf. Daarenboven houd ik van historische verhalen en moet ik toegeven dat ik, hoewel de Franse revolutie me wel interesseert, nog niet zoveel over deze periode heb gelezen.

6. Hou je al je boeken bij of maak je graag ruimte en hoe doe je dat?

Eenmaal gelezen kan ik geen afstand meer doen van een boek, zelfs als het verhaal niet echt in de smaak is gevallen. Ik heb trouwens, louter voor eigen plezier, een index met daarin elk boek dat ik gelezen heb voorzien van een kleine bespreking.

7. Welk boek staat nog op je verlanglijstje om je boekenkast /en mooi mee aan te vullen?

De spiegel van Mercurius van Amélie Nothomb. Haar (vertaalde) werk heb ik bijna volledig, maar deze titel ontbreekt nog. Er staan enkele boeken van Amélie in mijn top 20. Dat wil toch al wat zeggen.

8. Wie zijn boekenkast wil jij nog graag zien?

Ik ben eigenlijk helemaal niet nieuwsgierig.

9. Heb jij naast je gewone boekenkast ook nog een e-reader?

Neen, ik ben nog ‘old-school’. Een e-reader is voor mij als een Dafalgan of een andere pijnstiller: Enkel gebruiken indien het medisch verantwoord is.

10. Hoe ziet de boekenkast van de toekomst eruit?

Ik hoop eigenlijk dat die blijft zoals ze nu is en een plaats blijft waar men zich kan verliezen in een goede roman, in fantasie, fictie of non-fictie en enkele uren de hectische maatschappij kan ontvluchten.

 

Bedankt Erik en ik kijk er naar uit om je nieuwe boek te gaan lezen.

Fany

 

 

Borderline in quarantaine van Erik Persoons

 

‘Borderline in quarantaine’ is rauw, eerlijk en puur

 

Inge getuigt over haar leven als borderlinepatiënt in coronatijd in dit pakkende verhaal.

 

Erik Persoons heeft net zoals bij haar eerste boek 'Borderline is geen masker' deze vrouw haar onthutsende belevenis op papier gezet.

 

Een echt boek met een plot kan je dit niet noemen.

‘Borderline in quarantaine’ is de combinatie van tekst en beeld over hoe Inge zich echt voelt in deze angstige en verwarrende pandemie.

 

Een borderlinepatiënt wisselt van stemming zoals wij van kleding, het ene moment blij en dan poef 1 gedachte of bepaalde ervaring en de donkere tijd is weer daar. Het feit dat dingen bij de ene persoon dan bij andere persoon veel harder binnenkomen is herkenbaar.

 

Wat Inge zo knap laat zien is hoe zij voortdurend op de wip zit. In dit boek zijn het vooral haar depressieve stemmingen die over de pagina's vliegen maar ze heeft zoals haar ghostwriter aangeeft in het nawoord ook vrolijke dagen. Corona is voor iemand zonder borderline al moeilijk maar zij geeft duidelijk aan hoe ze naar contact hunkert en dat ze door de maatregelen nog beperkter is dan vele andere mensen.

 

Inge durft me te confronteren met de harde werkelijkheid. Zonder nuances beschrijft ze hoe ze soms nee zegt tegen het een en ja tegen het ander als ze zich echt slecht voelt. Deze stukken zijn heel expliciet en tonen net zoals in haar tekeningen en tatoeages haar worsteling met haar persoonlijkheidsstoornis. Toch laat ze ook zien dat ze net als elk mens verlangt naar gewone dingen. Haar bucketlist is een opsomming van waar velen van dromen en ik hoop dat ze deze kan waarmaken.

 

‘Borderline in quarantaine’ is geen amusant verhaal maar een pijnlijk eerlijk relaas van een fighter die soms wint maar vaak ook verliest maar nooit opgeeft.

 

Net zoals Erik Persoons aanhaalt in zijn nawoord hoop ik dat ze de juiste begeleiding kan vinden en hoop ik misschien ooit 'Borderline na quarantaine' te lezen.

 

Ja, het klopt dat dit non- fictie boek een wirwar van gedachten, gevoelens en ervaringen is maar dit is gewoon hoe Inge haar universum eruitziet. Veel belangrijker is dat Inge laat zien hoe ze door haar aandoening en de bijbehorende angsten en zwarte gedachten voor hartverscheurende keuzes komt te staan. Corona maakt het leven met borderline vaak nog ondraaglijker dan het is. Op die momenten zoekt deze meid soms naar de juiste therapie of laat ze zich troosten door haar knuffelbeesten.

 

Inge geeft een inkijk in haar ziel en wereld wat een ongelooflijk respect verdient. Hopelijk krijgt het boek voldoende aandacht want het schetst de persoon Inge naast de patiënt en het zal voor meer begrip zorgen voor borderliners.

 

Misschien hebben we in deze moeilijke tijden wel allemaal een klein beetje borderline in ons…

 

4 Inktpotjes

Fany