Posts tonen met het label chicklit. Alle posts tonen
Posts tonen met het label chicklit. Alle posts tonen

zaterdag 25 februari 2017

Leesweek van Ink

Ik ben het boekje Dertig dates cadeau aan het lezen. Geen thriller nee, maar ook geen chicklit. De schrijfster heeft werkelijk voor haar verjaardag aan alle vrienden en familie een date gevraagd. Zo kreeg ze 31 papiertjes met naam en telefoonnummer. Grappig om te lezen hoe het haar elke keer vergaat, maar ook boeiend hoe ze tussendoor beschrijft hoe in 2016 een vrouw met vele dates als een regelrechte slet gezien wordt. En men in de omgeving erg bang is dat ze over zal blijven.

Ik had ook kinderboek Hotel de grote L ( zo heet het echt) van Sjoerd Kuijper gelezen. Wat heb ik gelachen en wat kwam ik veel zinnen tegen die ik zo in Quote plaatjes kon zetten. Echte aanrader dit boek.

Met Alex en mijn favoriete agent was ik ook nog naar Amsterdam getreind, waar Max van Olden zijn nieuwe boek gepresenteerd werd. Leuk relaxed was het in het gebouw van Ambo|Anthos. Ik zat er nog even met knalrode konen op een gegeven moment. Tijdens de speech van Max richtte hij voor de hele zaal mensen eerst het woord tot Marlen Beek-Visser, vervolgens tot Pjotr Vreeswijk en ten slotte tot mij. Echt, ik glim nu nog. Mooie woorden over de site die mij nog steeds trots laten glimmen.
Het boek van Max heb ik al eerder gelezen. Het gaat over een man die 20 jaar lang verbitterd rond loopt om wraak de nemen op de moordenaar van zijn zoon.
Helaas was het op een maandagavond en daardoor moesten we weer op tijd terug naar de trein. Het voorstel om nog even lekker wat te drinken in een kroeg moesten we overslaan.
De trein reis duurde een uur langer dan gepland dus ik kon wel lekker lezen.


Samen met een oud klasgenoot ben ik Moonlight in het filmhuis gaan kijken. Het filmhuis toont films die wat trager maar vooral vaak mooier en ontroerende zijn als de doorsnee films. Deze film toont drie fases in het leven van een homoseksuele man in een achterbuurt. De drie fases worden gespeeld door drie verschillende acteurs. Er wordt subliem geacteerd. Maar na afloop wisten we niet goed wat onze mening was.

In een avond las ik zaterdagavond nog het boek van Jef Rademakers Moef ga ga. Een roman. Ik vond er niks aan. Heb hem wel uitgelezen.

Het wordt tijd voor een vette thriller. Ik ben nu nog aan het rondkijken welke het gaat worden.
Leuke plannen heb ik, naast dikke 30 uur werken trouwens. Ik ga uit eten met twee dames die ik leerde kennen tijdens het sollicitatiegesprek van mijn huidige baan. We noemden ons de drie musketiers. Sleepten elkaar door het studeren en trainen heen. We mochten starten in de baan. De andere twee zijn inmiddels gestopt. Helaas. In toevallig gezamenlijke pauzes konden we even sparren of mekkeren hoe rot we het hadden. Tijdens het etentje ben ik nog de enige die mag mekkeren. Vind ik dan.
Ook nog een filmpje pikken. Ik heb namelijk een filmabonnement voor 4 maanden gewonnen. Vrienden hebben mij getagd bij een actie en zodoende mag ik alle films gaan kijken die ik wil. Helemaal niet vervelend.

Voor nu: veel leesplezier voor een ieder. Mocht je een goede tip hebben, dan hoor ik hem graag.

Houdoe, Ink

donderdag 24 november 2016

Vallen van Jackie van Laren

Titel: Vallen
Auteur: Jackie van Laren
Uitgeverij: Boekerij

Nadat ik een tijdje geleden met veel plezier de serie Q van Jackie heb gelezen had ik nogal hoge verwachtingen van haar volgende boek en die zijn wat mij betreft meer dan waar gemaakt!!

Hij wist niet wat het was, maar iets aan die vrouw maakte dat zijn gedachten ongeordend door zijn hoofd stuiterden, alsof iemand een emmer pingpongballen had leeg gegooid onder zijn schedeldak.

Anne lijkt gelukkig verloofd met Ian en die heeft zijn zaakjes keurig op orde. Hij zet zijn voor hem zeer belangrijke baan op de eerste plaats en behandeld Anne als een kind. Regelt alles zeer gestructureerd en voorspelbaar. Als Anne op een dag een aanbod krijgt om als oppas met een wereldberoemde rockband mee te reizen in ruil voor een artikel voor het blad waarvoor ze werkt kan ze in haar ogen niet weigeren en gaat onder protest van Ian toch mee. Anne wordt al jaren gesteund door haar beste vriendin Maxime, maar als zij tijdens de tour plotseling ten tonele verschijnt krijgt alles een andere wending en is Anne niet meer zo zeker van hun onvoorwaardelijke vriendschap.
Tijdens het tournee opent Anne haar hart voor Row, het zoontje van de leadzanger Roary en het kleine mannetje sluit Anne volledig in zijn armen en laat haar niet meer los. Het taalgebruik van de kleine Row is aandoenlijk alsof je hem echt hoort praten.  Ook Roary zelf blijkt al snel gevoelens voor Anne te hebben maar probeert deze te verstoppen. 
Als beiden zichzelf niet in de hand kunnen houden ontstaat er iets moois, maar thuis wacht Ian en Anne zal een keuze moeten maken. 

Anne is een vrouw die iedereen in zijn hart zou sluiten en waardoor je bijna begrip krijgt voor vreemdgaan. Het boek leest als een sneltreinvaart en zorgde bij mij meerdere keren voor zowel een lach op mijn gezicht als een kriebel in mijn buik. Het boek draait om vriendschap, humor en vooral veel liefde, een feelgood om je vingers bij af te likken.

Voor de liefhebbers van O.a Jill Mansell

zaterdag 29 oktober 2016

Grote kleine leugens - Liane Moriarty

Titel: Grote kleine leugens
Auteur: Liane Moriarty
Uitgever: A.W. Bruna Uitgevers
Gepubliceerd: Mei 2016

De Auteur
Liane Moriarty groeide op in Sydney als oudste van zes kinderen, onder wie jeugdboekenschrijfster Jaclyn Moriarty. Ze woont nog steeds in Sydney, met haar gezin. Na vier redelijk succesvolle romans verscheen Moriarty’s vijfde roman eind 2013 in de VS. Binnen twee weken stond Het geheim van mijn man op #1 en bleef langer dan een jaar in de bestsellerlijst staan. Wereldwijd zijn er inmiddels ruim 2 miljoen exemplaren verkocht en de vertaling verschijnt in meer dan 36 landen.

Het Verhaal
Op de pittoreske basisschool Pirriwee Public eindigt het jaarlijkse ouderfeest in een chaos. Met gillende sirenes. Schreeuwende mensen. Een verbijsterde schooldirecteur. En een van de ouders: dood. Is er sprake van moord, een tragisch ongeluk of van een vreselijk ontspoorde ruzie? Wat de ouders van Pirriwee Public zullen leren is dat soms de kleinste leugens het aller gevaarlijkst zijn...

Wat ik ervan vond
Het boek begint met het jaarlijkse ouderfeest van Pirriwee Public. Er is een moord gepleegd, dat is alles wat je weet. In korte hoofdstukken wordt teruggeblikt op de maanden die aan de moord voorafgingen, en dit wordt afgewisseld door interviews met de betrokkenen.

Met de komst van Jane en haar zoontje Ziggy naar Pirriwee is alles begonnen. Op de introductiedag van de kleuters wordt een van de kleintjes aangevallen en Ziggy krijgt hiervan de schuld, maar hij houdt bij hoog en bij laag vol dat hij het niet was. Het is de aanzet tot een groeiende weerzin onder de andere ouders ten opzichte van Ziggy en zijn moeder. Jane is gelukkig niet geheel zonder vrienden; de moeders Madeline en Celeste ontfermen zich over haar. Zij hebben echter ook hun eigen problemen. Terwijl Celeste probeert de oplossing te vinden voor een ziekelijk probleem in haar huwelijk, worstelt Madeline met haar ex-man, die haar in de steek liet met een jong kind maar zich nu als de ideale vader en gezinsman opwerpt voor zijn nieuwe vrouw en dochter.

De term ‘heavy chicklit’ is hier van toepassing; Liane Moriarty schrijft vlot en luchtig, vlijmscherp en hilarisch, maar snijdt daarbij zware onderwerpen aan zoals pesten en huiselijk geweld (en dat zonder vingertje-wijzen of zwart-witdenken). De aangename, luchtige schrijfstijl, heerlijke (soms gortdroge) dialogen en korte hoofdstukken houden de vaart in het verhaal en blijven boeien en vermaken, zodat het niet stoort dat er maar spaarzaam plotonthullingen worden gedaan.

Grote Kleine Leugens in een heerlijk (vakantie?)boek dat je bijna niet kan of wil wegleggen.


Plot: 4.5
Originaliteit: 4
Spanning: 3
Schrijfstijl: 5
Psychologie: 4
Leesplezier: 4.5

Conclusie: 4.5 sterren

Yfke Brandhout


maandag 25 april 2016

Lesbische chicklit is toe aan tweede druk

Tweede, herziene druk Mannenpakken/ Vrouwenhakken
Nog steeds de enige en allereerste Nederlandse en Vlaamse lesbische chicklit!

Twee jaar geleden was Mannenpakken/Vrouwenhakken een sensatie in chicklitland: de allereerste Nederlandse en Belgische chicklit waarin het hoofdpersonage op vrouwen blijkt te vallen. Sinds de publicatie ervan op 1 maart 2014 is het aantal liefhebbers van de door Jessica Maes en Suzanne Boom geschreven chicklit blijven groeien. Geen wonder, want het is nog steeds de eerste én enige lesbische chicklit afkomstig uit de Lage Landen. Dankzij het bijbehorende succes werd het tijd voor een tweede, herziene druk. Die is vanaf nu voor 16,50 euro verkrijgbaar in de (online) boekhandel en in de webshop op www.palmslag.nl (ISBN 978-94-917731-2-9).

Mannenpakken/Vrouwenhakken gaat over de 25-jarige Milou, die zich na een relatiebreuk met haar vriend weer in het liefdesleven stort. Maar ze komt er langzamerhand achter dat ze toch op vrouwen blijkt te vallen. Door dit niet traditionele thema ontstond er een onverwachte, positieve discussie binnen het Nederlandse en Vlaamse boeken(blog)land over de vraag of een lesbisch hoofdpersonage wel thuis hoort binnen het chicklitgenre. Ook lezers mengden zich in het gesprek. De interesse vanuit die groep in het boek was zeer positief en al snel werd Mannenpakken/Vrouwenhakken ook door hetero’s omarmd.

Verbeteringen maken boek nog sterker
Hoewel de eerste druk met veel enthousiasme werd ontvangen, wilden beide auteurs en Palmslag in de tweede druk heel graag enkele verbeteringen doorvoeren. Zo heeft het boek in nieuwe vorm een iets grotere leesletter, wat de leesbaarheid flink bevordert. Ook zijn er enkele verbeteringen in het boek gemaakt, waardoor het verhaal nog beter uit de verf komt.


Over de auteurs
Jessica Maes (Maastricht, 1988) studeerde Social Work en is voorlichter seksuele diversiteit COC Limburg. In 2010 was ze stomverbaasd dat er in Nederland en in Vlaanderen nog geen chicklit met een lesbische hoofdpersoon is en dus besloot ze er zelf maar eentje te schrijven.

Suzanne Slotboom (Wageningen, 1984) was leerkracht en nu werkzaam als glaskunstenares. Schrijven heeft ze heel haar leven al gedaan. Ze groeide op met de bijnaam ‘Het gruwelijke verhalenmeisje’, later verzon ze verhalen voor haar leerlingen en schreef ze columns en recensies.


Zoeken in deze blog

Droom naar de toekomst van Rina Stam

  Droom naar de toekomst is het tot de verbeelding sprekende slotstuk van de spirituele Rode Draad Trilogie   Flora woont alleen in Spanje...