Guus Kuijer in Julia's stad

Guus Kuijer las voor in Leiden

Op donderdag 2 juni was Guus Kuijer te gast bij boekhandel Kooyker in Leiden. Een niet zo'n grote, maar wel mooie en knusse boekhandel.

Meneer Guus ging voorlezen uit deel 5 van zijn Bijbel voor Ongelovigen. En natuurlijk was er ruimte om je boek te laten signeren. En misschien samen op de foto?

Ik was ruim van te voren aanwezig. Guus was er al. Ik nam plaats op een mooi plekje op de eerste rij. Al snel kwamen er nog 2 belangstellenden bij zitten.

Guus vond het wel gezellig en kwam al een praatje maken. Mooie gelegenheid om vast wat vragen te stellen en informatie te noteren.

De mevrouw van de boekhandel kwam Guus een kop koffie brengen en vroeg aan ons of we ook wilden. Nou daar zeg ik geen nee tegen! Superservice. En lekker!

De eerste vragen werden gesteld.

Worden zijn boeken veel vertaald?

Het meest vertaald is Het boek van alle dingen dat over zijn streng christelijke jeugd gaat. Blijkbaar is het een thema dat wereldwijd aanspreekt.

In Australië hebben ze het boek bewerkt tot een toneelstuk. Zelf heeft Guus het toneelstuk in New York, op Broadway, gezien. Bij de try out van het toneelstuk was het publiek overwegend Afro-Amerikaans. En elke keer als de vader in het stuk "Amen" zei, zei het publiek ook "Amen". Dat was wel heel bijzonder.

De Bijbel voor Ongelovigen komt binnenkort ook uit in Duistland, de Verenigde Staten en Italië. Guus vraagt zich af de Paus het boek dan ook zal gaan lezen. De gedachte daarin geeft hem al veel lol.

Twitter

Guus Kuijer is zo'n 4 jaar geleden begonnen met Twitteren. Ik volg hem ook. Hij is een positieve twitteraar. Daardoor heeft hij een leuke groep volgers om zich heen verzameld. In al die tijd heeft hij misschien maar 3 keer iemand moeten blokkeren omdat ze zich niet konden gedragen.

Reizen

Guus reist vaak met het openbaar vervoer ( de trein ). Hij vindt dat prettig en dan kan je ook nog lezen onderweg. Om die reden heeft hij ook nooit problemen met vertragingen, in zijn ogen betekent dat alleen maar meer leestijd.

Vanavond is hij ook met de trein. Vanuit Schagen. Heeft nog een leuke terugreis te gaan.

Fotoboek

Dan ziet Guus een boek van de fotograaf Ed van der Elsken staan. In zijn jeugd was dat een held. De foto's zijn vaak heel intens. Mede doordat ze vaak zwart-wit zijn.

Boekhandel

Hij noemt de boekhandel een mooie boekhandel. Een dame uit het publiek reageert hierop met de opmerking dat het ook de enige boekhandel in Leiden is, die intiem is. Vooral vanwege het personeel.

Het is Guus ook opgevallen dat er op een klein stukje best veel boekhandels zitten. En dat klopt. Alleen al in die straat komen we na tellen op 6 boekhandels. En in een zijstraat zit er nog een kinderboekhandel.

De Bijbel voor Ongelovigen

Van de eerste 4 delen zijn in totaal 60.000 boeken verkocht. En nu is er dus deel 5.

Boeken in het buitenland

Madelief wordt in het buitenland bijna niet verkocht, terwijl het in Nederland zijn meest succesvolle serie is.

De serie van Polleke verkoopt in het buitenland juist wel goed. Ik vraag mij hardop af of Polleke niet lastig te vertalen is vanwege alle gedichten die er in voorkomen ( Polleke is een meisje dat gedichten schrijft ).

Maar volgens Guus zijn de vertalingen die hij, wat taal betreft, kon lezen erg mooi vertaald.

Lezingen

Guus is niet iemand die veel het land in trekt, volgens hemzelf. De dame van de uitgeverij vindt dat het best nog meevalt. Hij komt uit op ongeveer 2 lezingen per maand.

Microfoon

Guus Kuijer is geen grote man. Dus voor het echt gaat beginnen met even geprobeerd worden of hij achter de microfoon past. "Ja, ik pas" klinkt het droog door de winkel.

Voorlezen

Voor hij begint met voorlezen geeft hij een update over zijn gezondheid, want dat schijnt belangrijk te zijn.

Hij heeft hooikoorts en daardoor een schorre stem. En als hij tijdens het voorlezen zijn neus moet snuiten is het zeker niet oneerbiedig naar de Bijbel toe bedoeld.

Het voorlezen gaat zeker een half uur duren: "dan bent u niet voor niets gekomen..."

Hij gaat voorlezen over Gulda, een meisje van 10, dat maar 1 voorspelling heeft gedaan, die ook nog eens niet uitkwam. Maar vanaf toen werd ze wel gezien als profetes. 

Het specifieke deel dat hij gaat voorlezen gaat over Job en zijn standvastige geloof.

Een aantal quotes uit het voorgelezen deel:

* Wat zou het mooi zijn als we de schrijver konden zijn van ons eigen verhaal.

* Ellende komt harder aan als het op een gelukkig moment komt.

* God geeft, God neemt, maar ik blijf Hem loven omdat hij mijn God is ( bekendste citaat van Job )

* Is een schrijver verantwoordelijk voor de misverstanden die hij per ongeluk veroorzaakt?

* We zijn een huppeltje in de tijd.

Tijdens het voorlezen komt mijn Gereformeerde opvoeding weer naar boven en wens ik dat ik het "Gereformeerde-preek-pepermuntje" bij me had.

Dan is er tijd om vragen te stellen.

Ik ga als eerste. Mijn vraag is:

Waarom bent U begonnen met het "vertalen" van de Bijbel?

Hij is protestant christelijk opgevoed. Zat ook op een christelijke school. Daar begon de dag altijd met een verhaal uit de Bijbel. Dat vond hij als kind mooi, die verhalen verteld door de meesters en juffen. Dit in tegenstelling tot de preek in de kerk, want dat was saai.

Zijn geloof begon te wankelen toen hij als 10-jarige in bed lag te huilen omdat hij niet kon bidden. Hij wist niet hoe dat moest. Op zijn 14e kwam hij erachter dat het ongeloof heet. 

Hij heeft nooit een hekel gekregen aan de Bijbel en religie.

De verhalen uit de Bijbel zijn geweldig, inspirerend en ook actueel. Zonder de Bijbel kun je de wereld, nu en de geschiedenis, niet begrijpen.

Door het schrijven van zijn Bijbel voor Ongelovigen hoopt hij dat ook ongelovigen kennis zullen maken met de Bijbelverhalen.

Zoalng zijn ouders nog leefden kon hij niet beginnen aan "zijn" Bijbel. Dat zou hen kapot gemaakt hebben. Zijn ouders hadden al de pech dat alle 6 de kinderen van hun geloof waren gevallen.

Er komt nog 1 deel van De Bijbel voor Ongelovigen.

Guus Kuijer is in de Tweede Wereldoorlog geboren ( 1942 ). 

Op zijn 12e hoorde hij pas wat er met de Joden in de oorlog is gebeurd. Er werd in die tijd niet over gepraat. En al helemaal niet in het bijzijn van kinderen. Mensen schaamden zich voor wat er gebeurd is.

Hij geeft nog 2 boeken als tip, uiteraard door hemzelf geschreven:

* Hoe word ik gelukkig

* Hoe een klein rotgodje God vermoordde ( na de moord op Theo van Gogh )

Een dame, ongelovig, merkt op dat het haar opviel dat er zoveel jaloezie in de Bijbel voorkomt.

Dat is logisch volgens Guus. Tenslotte is God zelf ook een zeer jaloers wezen, denk maar aan: U mag alleen mij aanbidden.

In de Bijbel is jaloezie een teken van mannelijkheid. Als je niet jaloers bent, hou je niet genoeg van elkaar ( of van God ).

De verhalen in de Bijbel staan niet helemaal vast. Er is veel ruimte voor eigen interpretatie. Laat 1 verhaal door verschillende mensen vertellen en je krijgt verschillende verhalen.

Dan is het tijd om te signeren. Ik heb Het grote boek van Madelief bij me. Een boek dat duidelijk al wat ouder en gelezen is. Ook vraag ik of ik met hem op de foto mag en dat is helemaal geen probleem.

Bij het weggaan word ik nog aangesproken door de mevrouw van de boekhandel. Ik krijg een linnen tasje met daarop een Tweet van @guuskuijer: 

In een goed boek kun je je verliezen en even verlost zijn van jezelf. Dus, op naar de boekwinkel.

Julia

Maarten 't Hart in Kooyker

Het is zondagmiddag 5 juli. Warm, het zonnetje schijnt, nog wel. De wind neemt toe in kracht, het onheil zit in de lucht.

Ik spring op mijn fiets richting boekhandel Kooyker in mijn woonplaats Leiden. Maarten 't Hart gaat daar geïnterviewd worden door Onno Blom (ook Leidenaar en biograaf van o.a. Jan Wolkers). Omdat ik denk dat mijn voorliefde voor thrillers stiekem bij Maarten 't Hart begonnen is, moet ik erbij zijn! Nu denken jullie misschien: huh? Schrijft Maarten 't Hart thrillers? 

Nee, niet echt natuurlijk, al heeft het boek De Kroongetuige daar wel wat van weg. En laat ik nou net dat boek voor mijn boekenlijst op school gelezen hebben! En als je dan ook nog weet dat ik in hetzelfde dorp (Warmond) heb gewoond en zelfs een keer omver ben gefietst door Maarten, ja, dan moest ik er dus wel bij zijn...

Ik was ruim op tijd en toch zat het al ruim halfvol. Het is een kleine boekhandel en vroeg mij van te voren al af waar ze al die mensen wilden laten. Het blijkt dat er verrijdbare boekenkasten staan waardoor er genoeg ruimte ontstaat voor zo'n 50 mensen. En daar was ik dus 1 van. En eh...ik denk dat ik de gemiddelde leeftijd met mijn aanwezigheid wel iets verlaagd heb. Er was erg veel grijs aanwezig…

Het interview is naar aanleiding van het laatste boek van Maarten: Magdalena. Een boek over zijn moeder. Hij kon dit boek niet schrijven zolang ze nog leefde. En zijn moeder is 92 geworden, dus hij heeft wel even moeten wachten voor hij met dit boek aan de slag kon.

Zijn vader was 40 jaar geleden al overleden en ook over hem heeft hij een boek geschreven: De Aansprekers.

Zijn moeder vond het verschrikkelijk dat Maarten ook over zijn kinderjaren schreef. Zij wilde het liefste het beeld van een liefdevol gezin in stand houden. Terwijl de werkelijkheid was dat het gezin geregeerd werd door de waanzin van moeder. Zo was ze er van overtuigd dat vader vreemd ging. Als hij de deur uitging kreeg hij altijd een kind mee, zodat hij minder aantrekkelijk voor de ‘mokkels’ werd. Zo was moeder er ook eens van overtuigd dat vader, die op een kerkhof werkte, een ‘mokkel’ in een graf had verstopt, met fiets!

Het gezin 't Hart was zwaar gelovig. Maar vanaf de kleuterschool begon Maarten het geloof met ratio te benaderen. Zo heeft hij eens uitgerekend hoe lang een slak er over had moeten doen om bij de Ark van Noach te komen. Zijn conclusie was dat het onmogelijk was.

Na de lagere school kon Maarten naar de middelbare school. Zijn ouders vonden dat maar onzin, zij hadden tenslotte ook alleen maar lagere school en daar was niks mis mee. Uiteindelijk ging Maarten toch. En later ging hij zelfs studeren, in Leiden (vanuit Maassluis). In huis bij een oom en tante die hem in de gaten konden houden.

Een mooi voorbeeld van de geldende normen binnen het gezin (en arme gezinnen in die tijd) is een verhaal dat Maarten verteld.

Op school werd verteld dat je je tanden moest poetsen. Dat wilde Maarten ook gaan doen. Maar dat was maar raar. De geldende norm was dat je voor je trouwen een kunstgebit moest hebben, want dat is lekker goedkoop. Maarten moest er niet aan denken, het idee van een vreemd voorwerp in zijn mond stond hem niet aan. Dus heeft hij 2 jaar lang clandestien zijn tanden gepoetst. Onvoorstelbaar natuurlijk in deze tijd!

Maarten wordt vaak voor Godloochenaar uitgemaakt. Hij is het daar niet mee eens, want zegt hij: Hoe kan ik iets verloochenen wat niet bestaat....

De laatste keer dat hij zijn moeder sprak zei ze tegen hem: ‘als je maar weet dat dit de laatste keer is dat we elkaar zien.’ Dat vond hij vreemd en wuifde het weg. Maar zijn moeder bleek wel gelijk te hebben...

Mensen vroegen zich af of Magdalena waar is, want dat kan toch allemaal niet waar zijn. Maarten verzekert ons dat alles wat in het boek staat 100% waar is. Het is dus absoluut geen fictie.

Het boek eindigt met het ontleden van de Geloofsbelijdenis. Maarten heeft daar heel veel negatieve kritiek op gehad. Zelfs zoveel dat hij nu twijfelt of hij het zal laten staan in eventuele herdrukken....Ik zeg volmondig ja! Want hij zal het in eerste instantie met een, voor hem, goede reden in het boek hebben opgenomen. En het in volgende drukken weglaten, zou ik een zwaktebod vinden. Maar dat is mijn mening.

Dit verslag is verre van compleet. De man zit zo vol verhalen en regelmatig heb ik ook erg om die verhalen moeten lachen.

Ik ben in ieder geval wel nieuwsgierig geworden naar het boek!

Juul