Bewaring van Graham Norton

Titel: Bewaring
Auteur: Graham Norton
Uitgever: House of Books
Gepubliceerd: November 2016

Het verhaal
Duneen is een rustig dorpje, ver genoeg verwijderd van de grote steden om z'n eigen charme te hebben behouden. Onder de inwoners bevindt zich de zwaarmoedige politieagent PJ, die een eenzaam, monotoon leven leidt en van maaltijd naar maaltijd leeft. Tot nu. Wanneer er een duistere ontdekking wordt gedaan op een bouwplaats bij de oude school, worden er lang verzwegen geheimen geopenbaard en komen oude twisten boven water, en blijkt het rustige, ooit onschuldige en in zichzelf gekeerde dorpje een duistere en inhalige kant te hebben.

De Auteur
Graham Norton (1963) is een Ierse televisie- en radiopresentator, komiek en acteur gevestigd in het Verenigd Koninkrijk. Hij is een van de spraakmakendste talkshow-presentatoren in de UK en The Graham Norton Show heeft ook in Nederland een groot publiek. Bewaring is zijn eerste spannende roman, een vernuftig verhaal over liefde, geheimen en verlies dat de sfeer ademt van Midsomer Murders.

Wat ik ervan vond
Een thriller van de hand van Graham Norton, wat moet je dáár nou van verwachten? Naar The Graham Norton Show kijk ik al jaren, maar dat is nooit genoeg reden geweest om een van Norton’s (autobiografische) boeken te lezen, waar er immers al een aantal van zijn. Met een thriller vind ik het toch een ander verhaal. Dan ben ik nieuwsgierig of iemand als Norton zich kan waarmaken als thrillerauteur.

Spoiler alert: een spannende roman schrijven kan Graham Norton zeker!

Vanaf de eerste bladzijde laat Norton je kennis maken met zijn personages, slaperige types in een slaperig Iers stadje, en dat doet hij goed. Het zijn mensen met hun eigen geschiedenis, typische karaktertrekken en geheimen, die prima uit de verf komen; de enige politieagent die Duneen heeft, de drie zussen die er nooit in slaagden uit Duneen weg te komen en tot elkaar veroordeeld zijn, de alcoholiste voor wie ware liefde niet weggelegd lijkt te zijn…
Laat die goed uitgewerkte personages vervolgens met elkaar in contact komen en je krijgt verrassende, vermakelijke situaties die je niet had kunnen voorspellen en je soms echt in de lach doen schieten. Introduceer er de vondst van een dood lichaam bij en dan wordt het pas echt feest.

Soms duurt een hoofdstuk iets te lang, maar ook daar kon ik me moeiteloos overheen zetten. Over het algemeen houdt de schrijfstijl van Norton er lekker de vaart in, en Duneen is een plek waar het als lezer prettig vertoeven is, dus als je er wat langer moet blijven hangen: who cares?

Norton’s schrijfstijl is sowieso een pluspunt; de stream-of-consciousness van elk personage is lekker pittig en vloeit prima. Deze personages hebben allemaal hun eigen stem (met een vleugje Norton er in, natuurlijk) en een eigen wil. Ondanks de wat makkelijk te voorspellen conclusie van Bewaring weet Norton je via zijn personages zelfs aan het twijfelen te krijgen en op het verkeerde been te zetten voordat het allemaal echt voorbij is.

Of Bewaring nou echt een thriller is, daar wil ik vanaf wezen. Er zijn genoeg momenten geweest dat ik op het spreekwoordelijke puntje van mijn stoel zat, maar net zo vaak voelde Bewaring eerder aan als een goede, humoristische roman. Ik vind niet dat een thriller per sé moet draaien om het succesvol om de tuin leiden van je lezers in een superspannend moordmysterie (al houd ik daar best wel van), maar ik kan bij Bewaring niet beslissen of het nou het een of het ander is.

Ik heb Bewaring uiteindelijk in ieder geval dichtgeslagen met het gevoel een goede spannende roman te hebben gelezen. Gewoon een goed, spannend boek. Zelfs van zijn epiloog werd ik blij.

Beoordeling:
Plot: 3
Originaliteit: 3.5
Spanning: 4
Schrijfstijl: 4
Psychologie: 4
Leesplezier: 4.5

Mijn conclusie is een dikke vier sterren voor Bewaring – thriller of niet. De enige vraag die mij nog rest is: Wanneer komt zijn volgende uit??

Yfke las ...

De leesbende van Yfke

Kent u dat? “Het Is Zo Stil In Mij” van Van Dik Hout? Daar moet ik weleens aan denken als ik soms gewoon niks te vertellen heb (dan heb ik dus echt nergens woorden voor). Zo is het de afgelopen maanden ook geweest met mij. Behalve de gebruikelijke beslommeringen zat de oplevering van een mooi nieuwbouw huisje eraan te komen en dat betekent: heel veel te doen! (en zorgen dat de kat niet alles sloopt – gelukkig ziet hij de verhuisdozen als een troon ipv een krabpaal, dat scheelt) Daar komt het denk ik door.

Maar nu onze sjeffies zo hun best hebben gedaan op een fantastisch mooie, nieuwe site (ik bedoel, potdorie wat is ie mooi!), vind ik dat ik ook wel weer eens de schouders eronder mag zetten. Op z’n minst door eens te vertellen wat ik zoal gelezen heb op thrillergebied.

Zo was ik een van de gelukkigen die gratis en voor niets Achter Gesloten Deuren van B.A. Paris mocht lezen voor Ambo Anthos. Het boek over de ogenschijnlijk perfecte relatie tussen Jack en Grace is voor mijn gevoel wel hèèl erg gehypet, maar aan de andere kant, een gegeven boek mag je niet in de bek kijken en ik heb ook veel slechtere boeken gelezen. Daarbij is het voor een debuut zèker niet slecht (de duorecensie van Amanda en mij is te lezen op de site).

Ook heb ik eindelijk Het Meisje in de Trein gelezen van Paula Hawkins. Die titel heb ik al zo vaak voorbij zien komen en nu het boek verfilmd is, moest ik het toch eens uitproberen van mezelf. In één dag uitgelezen - dat zegt wel genoeg, toch? Lekker geschreven en spannend tot het eind, met gaandeweg steeds meer bizarre onthullingen; ik geef het een voor mij behoorlijk zeldzame 4-sterren beoordeling.

Een andere thriller die ik heb verslonden was Het Geheim van Mijn Man van Liane Moriarty. Moriarty heeft een erg vlotte, grappige stijl die haar boeken heel fijn maakt om te lezen. Van de zomer las ik ook Grote Kleine Leugens, wat ik een erg goed boek vond, en ik was benieuwd naar de rest van haar oeuvre. Het plot is niet per sé supersterk, maar die schrijfstijl van Moriarty maakt veel goed.

Tenslotte heb ik Later Als Ik Dood Ben van Ilse Ruijters gelezen. Zoals ik Ruijters zelf kon vertellen tijdens het Thrillerfestival afgelopen zondag, krijgt deze van mij ‘two thumbs up’. Meerdere lagen, spannend, goed geschreven – persoonlijk vond ik haar debuut De Onderkant van Sneeuw net iets beter, maar ook dit boek is goed geslaagd en wie het nog niet gelezen heeft, zou ik het zeker willen aanraden.

Op het moment ben ik bezig in Bewaring van Graham Norton. Velen kennen hem waarschijnlijk als presentator van The Graham Norton Show en vragen zich net als ik af, wat te moeten verwachten van iemand als Norton die ineens met een thriller komt. Ik kan nu alvast zeggen dat ze niet hoeven te vrezen, dit is geen kwestie van ‘schoenmaker blijf bij je leest’. Het is sowieso niet zijn eerste boek; dat zal ongetwijfeld al verschil maken. Natuurlijk kan ik pas echt een oordeel vellen als het boek uit is, maar tot dusver ben ik alleen mooie zinnen, goed uitgewerkte personages en verrassende wendingen tegengekomen. De enige reden dat ik het nog niet uit heb is eigenlijk dat ik nu ook Drijfzand van Bibi Boom en Salam Europa! van Kader Abdolah aan het lezen ben (allebei heel fijn geschreven!).

Natuurlijk heb ik ook genoeg op mijn Nog Te Lezen stapel of verlanglijstje, zoals Pjotr Vreeswijk’s Masterplan. Als dit boek net zo geslaagd is als zijn boekpresentatie was (waar ik ook bij mocht zijn), dan zit het wel goed. Over de rest van de stapel zal ik het nog maar even niet hebben – dat is voor een volgende keer!

Nu iedereen weer een beetje op de hoogte is, duik ik weer in de verhuisdozen en als het even meezit straks weer in de boeken. Tot de volgende lees...troep – fijne leesweek/leesweken iedereen!

- Yfke