Posts tonen met het label thriller. Alle posts tonen
Posts tonen met het label thriller. Alle posts tonen

woensdag 8 juni 2022

Ciao Bella van Linda van Rijn

 



Het boek gaat over Sanne en haar man Hugo. Ze runnen een camping met de naam Ciao Bella aan het Italiaanse Gardameer.
De extravagante en vrijgevochten Helena, een vriendin van Sanne en absoluut een tegenpool van Sanne, geeft yogales op de camping.


Ik vind de cover van het boek prachtig. Er staat een vrouw die uitkijkt over het Gardameer. Het roept gelijk een vakantiegevoel bij me op en ik kan niet wachten om te beginnen met lezen. Hopelijk is de inhoud net zo mooi.

Het verhaal gaat langzaam van start en het duurt lang voor er iets gebeurt. Vooral in het begin had ik het gevoel een roman in plaats van een thriller te lezen.

Sanne en Hugo, de eigenaars van de camping lijken me een leuk stel.
Ze zijn dol op hun kinderen. Ze houden veel rekening met wat de kinderen nodig hebben en nemen ondanks dat ze het druk hebben, wel tijd voor ze.
De vriendelijke Sanne en Hugo zijn erg betrokken bij alles wat er op de camping gebeurd. Ze helpen waar ze kunnen als er een probleem is.
De vriendelijkheid blijkt ook uit het feit dat ze hun makelaar Pietro mee uit eten namen nadat ze met zijn hulp de camping hebben gekocht.

Ze denken ook aan Nonna, de oppas van hun kinderen Zoë van vijf jaar en Noah van 6 maanden oud. Ze zorgen ervoor dat ze op tijd thuis zijn om de kinderen weer op te vangen. Nonna is namelijk de oma van de achtentwintigjarige werkneemster Laura en is de jongste niet meer.
Zoals Nonna wordt beschreven lijkt het me een schat. Ze onderneemt ondanks haar leeftijd nog van alles met de kinderen.

Sanne is erg loyaal vind ik. Als Helena haar midden in de nacht in paniek belt omdat ze hulp nodig heeft springt ze gelijk in de auto om naar haar toe te reizen.

Maar dan wordt in het Gardameer een lege auto gevonden en van de bestuurder vinden ze geen spoor…

Helena vind ik echt niet leuk. Het is een onderbuikgevoel. Ze doet soms wat geheimzinnig en ik vraag me af of alles wat zij aan Sanne verteld wel klopt. Helena vertelt namelijk tegenstrijdige verhalen over de vader van haar zoontje Alexander van twee jaar oud.

Linda van Rijn beschrijft de camping zo mooi dat het jammer is dat het fictie is. Het lijkt me leuk om daar te logeren. Er wordt veel georganiseerd en ze zorgen ervoor dat het de gasten aan niks ontbreekt.
En dan is het ook nog eens op een mooie locatie, aan het Gardameer.

Na het lezen van een derde deel van ‘Ciao Bella’ kreeg ik het gevoel dat ik al wist hoe het verhaal in elkaar stak. Ik hoopte dat er nog wat verrassende wendingen zouden komen. Helaas bleek dat niet zo te zijn. Het verhaal is dan ook voor mij heel voorspelbaar.

‘Ciao Bella’ leest vlot. Er worden geen ingewikkelde situaties beschreven of teveel namen genoemd. Ik vind het verhaal wel mooi ondanks dat ik het plot al vrij vroeg wist. Het is een fijn zomers boek dat je lekker tussendoor leest. Of op vakantie. Je hoeft er niet teveel na te denken.

Daardoor krijgt het 3 Inktpotjes van mij.

Jantsje

 

 

woensdag 19 januari 2022

De dood van Anke Hoffman – Noodlot-serie van Piet Baete

 




Smoking gun?

Piet Baete is een Vlaamse schrijver die met ‘De dood van Anke Hoffman’ al lang niet meer aan zijn proefstuk bezig is.  Thrillers als ‘Poker’, ‘Vrijdag de 14de’, ‘Het Laatste Woord’ doen zeker een belletje rinkelen.  Als scenarist zette hij mee zijn schouders onder succesvolle reeksen als ‘Galaxy Park’ (voor de jeugd), ‘Spitsbroers’ en ‘Professor T’.                                                                                   

Met ‘De dood van Anke Hoffman’ geeft hij de aftrap voor een nieuwe serie die hij ‘Noodlot’ doopt. In de boekhandel is de felgele cover van het boek je zeker al in het oog gesprongen.  Van een blikvanger gesproken!

‘Amor omnia vincit’ is tegelijkertijd het begin én het einde van dit fictieve verhaal.  Zal ondanks de moord op Anke Hoffman de liefde uiteindelijk overwinnen?

Anke Hoffman is dood.  Vermoord.  Vrijwel onmiddellijk doorprikt de auteur het positieve beeld dat van Anke wordt gegeven op de achterflap.  Ze lijkt amoreel, egoïstisch en gaat door het leven als een olifant in een porseleinenwinkel.  Hoe schat je de geestesgesteldheid in van iemand die een benefiet organiseert ten voordele van de moordenaar van haar eigen en Paulines ouders?

Het plot start negen uur voor de dood van Anke.  Na de dood van de jonge vrouw focust het verhaal op de verhoren en worden de gangen van de andere personages nagegaan vóór, tijdens en in de uren, dagen en weken na de misdaad. Wie wou haar dood?  Waarom?  Wie heeft wie of wat gezien? 

In een ander leven is Piet Baete analist van rechtszaken en misdrijven. Die analytische aanpak implementeert hij in ‘De dood van Anke Hoffman’ die algauw leest als een nauwgezette reconstructie van de omstandigheden rond het misdrijf. Tijdens de verhoren afgenomen door hoofdinspecteurs Luyck en Scantorium worden de personages uit de entourage van Anke op de rooster gelegd.  

De personages, hoewel ze het achterste van hun tong niet willen laten zien, geven zichzelf steeds meer bloot.  Het wordt steeds duidelijker hoe ze in het leven staan; wat hen drijft; welke hun angsten zijn; waarom ze het hoe langer hoe moeilijker hadden met ‘een Anke die alleen deed wat Anke wou’.  Wantrouwen, leugens, bedrog en manipulatie voeren de boventoon.  Verdachtmaking op verdachtmaking.  ‘Red je vel’ next level! Iedereen heeft wat te verbergen; iedereen zou het kunnen gedaan hebben.  Zonder enige uitzondering maken ze emoties bij mij los.  Eén personage werkt me wel heel erg op de zenuwen!  Het wordt één van mijn belangrijkste verdachten.

De verhoortechnieken vallen op door hun eenvoud: korte vragen en korte antwoorden.  Heel realistisch! In hun pogen om de waarheid rond de dood van Anke Hoffman te achterhalen en leugens te detecteren, fileren de speurders elk antwoord. 

Droge kost, denkt u dan?  Helemaal niet!  ‘De dood van Anke Hoffman’ is filmisch geschreven en bevat mooie metaforen - het schaakspel en het chassis zijn mijn favorieten! – die de thriller extra kleur geven.  Heel vlug stap ik de virtuele verhoorkamer binnen, observeer en luister ik terwijl de verdachten de revue passeren.  Ik heb nog één missie: samen met de speurders de dader ontmaskeren. Zo spannend! 

De verteller blijft het plot goed in de hand houden. Via Luyck en Scantorium analyseert hij woorden en emoties, probeert hij waarheid en leugen aan het licht te brengen. Hij hoort, ziet, weet alles. Zelfs informatie die enkel gekend is door één personage, blijft niet geheim voor hem.  Ik bouw mijn case op.  Denk het te weten.  Maar … naar het einde toe kan ik wel janken van frustratie! De reden hiervoor hou ik voor mezelf. 😊

Met ‘De dood van Anke Hoffman’ start Piet Baete zijn Noodlot-serie met een knap geschreven whodunit waarin hij zijn skills als analist van gerechtszaken en misdaden aanwendt in het ontrafelen van een fictieve moordcase. 

Anit4,5 inktpotjes

maandag 20 december 2021

Nooit van Ken Follett

 


Nooit is duister maar realistisch en angstaanjagend politiek entertainment.

 

Ken Follett zegt zelf dat hij hoopt dat wat hij schreef nooit uitkomt. Na dit boek verslonden te hebben ben ik het volledig eens met hem. Tijdens het lezen werd het pijnlijk duidelijk dat de derde wereldoorlog niet alleen in dit boek aan de deur staat te kloppen.

 

De grote spelers van Amerika tot China zijn betrokken in een goed opgebouwd en doordacht verhaal. Noord- en Zuid-Korea hebben ieder hun eigen stem in dit politieke verhaal. Het stuk over Afrika geeft dan weer een andere essentiële invalshoek.

 

In deze thriller mixt de auteur angst, hoop en strategie. Hij toont hoe snel een land schaakmat staat door misverstanden, andere normen en waarden, vooroordelen of narcistische persoonlijkheden. Het lijken wel kinderen in plaats van leiders in 'Nooit' en soms wil ik roepen:"Stop en denk na voordat je iets doet".

 

Door de ogen van een aantal belangrijke hoofdrolspelers neemt de auteur me mee in het web van politieke spelletjes, militaire actie en criminele bendes.

 

Actuele onderwerpen als mensen en wapenhandel, terrorisme, globalisering en spionage zijn verwerkt in een spannend en tot nadenken stemmend verhaal. 'Nooit' is geschreven met kennis van zaken en er moet wel veel research aan deze thriller vooraf zijn gegaan.

 

Coalities zijn nodig maar hoe ver gaan deze en wat zijn de gevolgen? Hoe kan je internationaal samenwerken en toch je morele kompas volgen of is dit onmogelijk? Hoe overleef je in een wereldwijde race of 'the survival of the fittest'? Hoe de publieke opinie en media al deze zaken beïnvloeden wordt ook duidelijk.

 

Beklijvende personages raken me en al snel lijk ik zelf rond te lopen in deze harde wereld. Diplomatie zal nooit nog dezelfde betekenis hebben na het lezen van dit boek.

 

Naast de politieke arena is er ook het persoonlijke leven van de personages. De combinatie van deze twee werelden en de manier waarop deze auteur zijn karakters tot leven brengt zorgen ervoor dat 'Nooit' een echte aanrader is voor wie meer wil dan een amusant verhaal.

 

Ken Follett toont met dit boek het gevaar aan van het oog om oog, tand om tand principe. Als de tirannen of andere crazy personen dan ook nog de grootste willen zijn dan weet je dat diegenen die goed willen doen voor een schijnbaar onmogelijke opdracht staan.

 

Deze klepper raast door en zonder dat ik me ervan bewust ben heb ik al snel honderden pagina's gelezen. In een avontuurlijke maar ook creepy wereld ben ik getuige van hoe snel onmenselijke acties plaatsvinden.

 

'Nooit' begint met een relatief laag veiligheidsniveau maar de orkaan van vernieling slaat genadeloos toe. Je voelt hoe de sfeer grimmiger wordt en je wacht eigenlijk tot het moment dat de boel gaat exploderen.

Kunnen een paar helden de wereld redden en blijven ze zelf overeind wanneer ze voor onvoorstelbare keuzes komen te staan?

 

Hoewel dit als fictie is voelt het niet zo en het maakt de vrees voor moderne oorlogsvoering duidelijk. De beeldende scènes zijn gruwelijk echt en de besproken onderwerpen komen binnen.

 

Deze thriller bundelt drama, actie en toekomstvisie in een verhaal dat actueel is en jammer genoeg zo maar waar kan worden.

 

4 Inktpotjes

Fany

vrijdag 19 november 2021

De verdwijningen van Patrick Conrad

 



Donkere sfeervolle roman noir

‘De verdwijningen’ start met de melding van de definitieve verdwijning van Valère Vaerten.  Het is dan vrijdag 3 januari 1975.  Denkelijk is er kwaad opzet in het spel vermits Antwerpen lijkt gebukt te gaan onder een plaag aan verdwijningen.

Terug in de tijd. 1974. Op de werf van het metrostation Meir in Antwerpen wordt de handtas van professor Rina Torfs teruggevonden.  Rina Torfs is de ex van Valère, afstammelinge van een rijke familie van reders en een autoriteit op het gebied van de Franse literatuur van de 19de en 20ste eeuw en meer bepaald van het oeuvre van Proust.  In de tas zit een geannoteerd exemplaar van ‘A la recherche du temps perdu, Deel 1, Du côté de chez Swann’ van Proust.  Van Rina geen enkel spoor.  De dag voordien was ze op weg naar een lezing rond ‘Marcel Proust en de configuratie van het toeval’.  Blijkt uiteindelijk dat haar fascinatie voor Proust ook gevoed wordt door redenen van heel persoonlijke aard (Marcel Torfs sterft ten gevolge van het Stendhalsyndroom*).

Valère Vaerten leidt een hippiebestaan aan de rand van de maatschappij.  Hij is een wannabe dichter die het zout op de patatten niet verdient en bijklust als barman en dealer in drugs en weed. Hij koestert zich graag in de vleierij van Michel, een aspirant-dichter. 

Valère is de spil in het verhaal.  Het boek is geschreven in de derde persoon.  De verteller (Patrick Conrad?) bewaart afstand tot zijn personages en dus ook tot Valère.  Valère is een eenzame armoedzaaier.  Niks brengt hij tot een goed einde.  Op sociaal vlak is hij niet in staat tot zinvol communiceren. Zijn leven is uitzichtloos en saai.  Hoe verbazingwekkend is het dan dat Medusa (grootmoeder Torfs) die ‘nietsdoende leegloper van het Conscienceplein’ inschakelt om haar kleindochter te vinden!  Valère keert terug naar de wereld die hij had omgeruild voor de psychedelische protestwereld.  Opportunistisch als hij is, past hij zich vlug aan aan het bourgeoiswereldje van de Torfsen.  Aan de zijde van Elza vertoeft hij in een wereld van schijn en frivoliteit, geniet hij van welvaart en leeft hij het leven van de zorgelozen.  Vindt hij daar de zin van het leven, kan hij iemand worden of is het feit dat Medusa en Elza over hem praten alsof hij er zelf niet bij is een teken aan de wand?  Zoals hij Valère in zijn hippiebestaan in zijn hemd zet, zo maakt Conrad ook brandhout van het bourgeoisbestaan dat Elza leidt wanneer zij zich enkel lijkt te onderscheiden, en dan nog wel tot over de grenzen, door haar coctailtechnieken!

 

 

De droom van Valère: een kortfilm realiseren waarin hij hoopt een goedgunstig maar genadeloos tijdsbeeld vast te leggen.  Maar zoals zo veel in Valères leven … Patrick Conrad daarentegen schrijft met ‘De verdwijningen’ een filmisch boek.  Het boek ademt de sfeer van de jaren ‘70 en bevat een schat aan informatie wat kunst, cultuur en maatschappij anno 1974 betreft.  De teneur is somber.  Dikwijls is het ook letterlijk donker wanneer scènes zich afspelen in het schimmige nachtleven.  De beschrijvingen zijn vaak heel rauw en onversneden, maar altijd beeldend.  Wanneer Alain en Renéke uit de Schelde worden opgevist beschrijft ‘wat slijm in rottende kleren’ wat eens mensen waren.  ‘De wereld komt je tegemoet in zijn stompzinnige verwoestende realiteit’.  Conrad is niet te beroerd om naast wat mooi is ook dat wat luguber, lelijk en rauw is een plaats te geven.  Lange, soms poëtische zinnen brengen Proust dichterbij, terwijl schokkend realistische beschrijvingen in korte zinnen de lelijke kant van het bestaan in beeld omzetten. Vlotte perspectiefwissels resulteren in korte scènes die vloeiend in elkaar overlopen.

Mensen verdwijnen, een machtig imperium gaat ten onder. Hoe moeten al die verdwijningen in Antwerpen verklaard worden?  Berust alles op toeval?  Is alles oorzaak en gevolg?  In hoeverre hebben die drie begrippen een impact op de feiten? 

‘De verdwijningen’ is een meeslepende roman noir die je helemaal opslorpt en terug katapulteert naar de jaren 70.  Patrick Conrad schrijft een filmisch boek waarin hij opportunisme, zinloosheid en eenzaamheid op een treffende manier in beeld brengt. Met een ‘oorwurm’ als ‘So you win again’ van Hot Chocolate in mijn oor, zal dit boek nog een hele tijd nazinderen. 

5 inktpotjes

Anita

*Stendhalsyndroom: aandoening die optreedt wanneer iemand volledig overrompeld wordt door de schoonheid van kunst

donderdag 18 november 2021

Je bent aan de beurt van Loes den Hollander

 


Mijn eerste Loes den Hollander lezen, wat de hoogste tijd werd, volgens de lovende reacties die ik over deze auteur op Facebook las. Wel bekroop mij wel het gevoel van wat als ik het minder vind, wat dan? Eerst het boek maar eens lezen!

‘Je bent aan de beurt’ gaat over Tessa, weduwe en moeder van twee dochters die in David, zoals het lijkt, haar nieuwe liefde vindt. 

Totdat de dag dat ze samen naar Davids buitenhuisje gaan, dan komt Davids zijn ware karakter tevoorschijn. Tessa wordt gedrogeerd en dan slaat David met zijn zieke en smerige geest zijn slag. Wanneer Tessa wakker wordt wil ze maar een ding en dat is naar huis. Ze wil ook geen contact meer maar het lijkt dat ze aan David niet kan ontsnappen.
Tessa bespreekt haar ellende met Paula (haar leidinggevende) en Paula geeft haar het advies om er met een professional over te praten. Toevallig is haar zus Amber psycholoog en kan Tessa daar terecht. Tessa is erg angstig en onzeker, ze is bang dat David zijn dreigementen waar zal maken. Wanneer er dan onverwachts de ex-vrouw van David op Tessa haar pad komt en die haar wil helpen neemt Tessa die hulp graag aan ondanks dat ze af en toe wel een onbehagelijk gevoel heeft. Klopt Tessa haar gevoel of zijn er nog meer personen die niet het achterste van hun tong laten zien?

Tessa gaat door wat David haar aandoet door diepe dalen maar groeit haar persoonlijkheid ook en wordt ze sterker. Ze blijkt oersterk wanneer ze bijna de dood in de ogen ziet. 

David komt over als een charismatische persoonlijkheid en is een goede minnaar totdat hij zijn ware ik en zijn zieke geest laat zien. Samen met zijn vriend Giel misbruikt hij vrouwen en voeren ze hun walgelijke en gore gedachten uit.

 

Loes den Hollander weet me door haar realistische verhaal, dat spannend is en maar ook gruwelijke scenes heeft, me te binden aan mijn leesstoel. Haar schrijfstijl is makkelijk leesbaar en voordat ik het weet heb ik ‘Je bent aan de beurt’ dan ook uit. Een bizarre en bijzondere thriller, wat zo geschreven is dat het gisteren, vandaag of morgen waarheid kan zijn en je er over in de krant leest. Loes weet in haar verhaal de verschillende gevoelens zoals de schaamte, onzekerheid maar ook wraak die vrouwen voelen goed te verwoorden. Ook de situaties waarin Tessa zich laat manipuleren door de persoon die haar helpt, wil ik Tessa wel wakker schudden en tegen haar zeggen dat Tessa haar instinct moet volgen. 

Wanneer ik het boek uit heb loop ik de hele dag met een gevoel waar ik niet echt de vinger op kan leggen tot ik deze recensie schrijf. Want naast dat het een bijzondere thriller is, is het ook wel een duistere thriller. Waarom ik dit vind? Er worden in ‘Je bent aan de beurt’ wraakzuchtige handelingen uitgevoerd, die ik me aan een kant heel goed voor kan stellen dat deze gewenst zijn en dat die ook gebeuren maar aan de andere kant vind ik dat die echt niet kunnen. Om die reden blijft er een vervelend gevoel zeuren in mijn lijf. Betekent dit dat ik het verhaal niet goed vind? Nee, dat betekent dit niet want het is knap om dit zo realistisch te beschrijven. Het verhaal is echt in mijn hoofd gekropen maar eerlijk is eerlijk, dit is niet de soort thriller dat ik graag lees.

3,5 Inktpotjes
Jacqueline

 

maandag 15 november 2021

Wraak van Rolf Österberg

 


Spannende en realistische thriller over internationale misdaad die raakt.

 

Nu Wolf het leger verlaten heeft is zijn plan om samen met zijn vriend Jan van Dam een detectivebureau te runnen. Het liefst willen ze binnenkort ook nog een beveiligingsdienst voor schepen opstarten. Hiervoor komen ze nog cash tekort.

 

Wanneer Wolf plots alarmerend familienieuws krijgt is dit het begin van een nietsontziende wraakactie. Het leven heeft rare kronkels en de zaak rond Sanne, het nichtje van Wolf, wordt al snel een wespennest. Het verhaal geeft weer welke verschrikkingen Sanne ervaren heeft, toont het wantrouwen tussen de verschillende criminelen en focust op de wraakactie.

 

Samen met zijn bloedbroeders uit het verleden wordt door Wolf een grensoverschrijdende actie opgezet. Hun eergevoel en kameraadschap doorstaat elke hindernis en voor elke partner is het duidelijk dat Wolf op hen kan rekenen. Samen zijn ze immers onverslaanbaar. Maar blijft dit nu ook zo? Wanneer ze terechtkomen in de wereld van drugs, vrouwenhandel en bloeddiamanten blijkt hoe sadistisch deze misdadigers zijn. Om hun doel te bereiken moeten de bloedbroeders samenwerken met  verschillende instanties en diensten. Wereldwijd wordt er in het geheim overlegd en digitale mogelijkheden worden aangeboord om het kwaad te bestrijden. Om steeds onder de mazen van het net te blijven is voorzichtigheid geboden.

 

De persoonlijke kwestie maakt het soms heel moeilijk om nog doordacht en rationeel te reageren. Bloedbroeders zijn immers ook mensen. Nu is het immers persoonlijk en dit maakt de dynamiek totaal anders.

‘Wraak’ is zorgvuldig opgebouwd en je merkt dat de auteur ervaring heeft met dergelijke situaties en dat er research voorafging aan het boek.

 

Soms worden de ellenlange beschrijvingen tot in detail wat te veel maar het is bewonderenswaardig hoe accuraat de auteur elke stap in hun plan beschrijft. Naast de bloedbroeders krijg je ook een beeld van de misdadigers zoals de Albanese maffia.

 

 

Dit verhaal is zo realistisch neergezet dat het raakt. Het was moeilijk maar begrijpbaar om de groep rond Wolf zo meedogenloos te zien optreden.

 

Deze actiethriller is een spel op leven en dood en het is maar de vraag wie de muis of de kat is. 'Wraak' zet me aan het denken over hoe fragiel de lijn tussen goed en kwaad is.

 

4 Inktpotjes

Fany

donderdag 21 januari 2021

Win Tuva De jacht


 ‘Will Deans indrukwekkende debuut laat zien dat zelfs een Brit een meesterlijke Nordic noir kan schrijven.’ – The Times

De jacht is het eerste deel in de ijzersterke nieuwe thrillerserie rondom de dove heldin Tuva Moodyson.


HOREN

Tuva Moodyson, een dove verslaggever van een lokaal Zweeds krantje, is op zoek naar het verhaal dat haar carrière kan lanceren, in de hoop eindelijk het piepkleine dorp Gavrik te verlaten.

ZIEN

Twee lichamen liggen diep in de bossen bij een afgelegen Zweeds dorpje. Hun ogen ontbreken.

ZWIJGEN

Een web van leugens. Een onopgeloste moord van twintig jaar geleden.

Kan Tuva de moordenaar te slim af zijn voor ze diens laatste slachtoffer wordt? Ze wil het graag geloven. Maar daarvoor moet ze haar ergste angsten overwinnen en diep de bossen in trekken.

We hebben een vraag voor je bedacht:uit welk Scandinavisch land komt de auteur Will Dean (let op: strikvraag). Stuur jouw antwoord naar boekinkt@ziggo.nl ovv Tuva


De actie delen levert een extra lotje op! Dat kan simpel via de symbooltjes die je onder aan dit bericht ziet. Ook vragen wij je lid te worden van onze facebookgroep Boekinkt. Om het je makkelijk te maken hoef je alleen maar onderstaande link aan te klikken:

Boekinkt facebook



maandag 17 augustus 2020

Motief X van Stefan Ahnhem


Titel: Motief X
Auteur: Stefan Ahnhem
Uitgeverij: The House Of Books
Publicatiedatum: juni 2020
Recensie door: Annemarie
4 sterren


Motief X is het vierde boek van Stefan Ahnhem met Fabian Risk in de hoofdrol. Dit is echter het eerste boek van een tweeluik. Het tweede deel verschijnt in het voorjaar van 2021. Dit laatste kun je maar beter weten voor je het boek gaat lezen. Want ik was verbijsterd na het lezen van de laatste bladzijde. Het kon toch niet waar zijn dat dit het einde van het boek was??? Maar inderdaad het klopte dus wel, las ik later… Ik denk wanneer ik had geweten van het tweeluik dat ik had gewacht met lezen tot ik beide boeken had. Want na het lezen van Motief X wil je nog maar één ding en dat is het vervolg lezen…

Als je aan Motief X begint is het wel handig om de voorgaande boeken te hebben gelezen. Stefan Ahnhem vertelt graag over de ontwikkelingen in de levens van de verschillende personages en het is fijn als je die rode draden door de boeken heen hebt gelezen.
Motief X begint met een intrigerende proloog die je meteen het verhaal inzuigt. De spanning wordt enorm opgebouwd doordat je de laatste uren meemaakt van Inga Dahlberg. Op dat moment heb je als lezer nog geen idee wat je allemaal te wachten staat…

Het boek vertelt verhalen door middel van verschillende verhaallijnen. Een van de centrale thema’s is een onderzoek naar een seriemoordenaar die schijnbaar zonder motief lukraak slachtoffers maakt. Fabian Risk heeft verlof en is druk bezig zijn privéleven op orde te brengen wanneer hij wordt gevraagd alsnog het onderzoek te gaan leiden. Daarnaast is hij in een privéonderzoek betrokken naar een collega. Pas op de laatste bladzijde leg je een link met de proloog.

Ten slotte is er een moord op een Syrisch jongetje en een reeks brandstichtingen in asielzoekerscentra.

Stefan Ahnhem is een kei in het aanstippen van diverse maatschappelijke thema’s (racisme, pedofilie, depressiviteit, relatieproblemen e.d.) en deze soepel een plek te geven in razend spannende thrillers.
Motief X vond ik opnieuw een goed geschreven, scherp geformuleerd boek met krachtige verhaallijnen, prima uitwerking van de personages en heerlijk spannend.
Eigenlijk is het enige nadeel dat we nu zo lang moeten wachten op deel twee…



donderdag 14 mei 2020

Natan Z van Arjan Alberts

Titel: Natan Z
Auteur: Arjan Alberts
Uitgeverij: Xander Uitgevers bv
Jaar uitgifte: Maart 2019
Recensie door: Jacqueline

Cover
De cover vind ik goed bedacht en gekozen bij het onderwerp. Wat doet het met me? Naar aanleiding van de subtitel en de cover komen de volgende vragen bij mij naar boven borrelen. Is Natan Z de persoon die ik op de rug zie en die wegloopt (en moet ik daar blij om zijn?) of is het juist degene die vaag vanuit de verte verschijnt (en moet ik die wel willen zien?). Verdient Natan Z nog een kans? Ik hoop daar natuurlijk een antwoord op te vinden.

Achterflap
Een levensgevaarlijk spel tussen een seriemoordenaar en zijn sociotherapeute.....
Acht moeders van jonge kinderen zijn om het leven gebracht. Ieder van hen leed aan een ongeneeslijke ziekte. De dader, Natan Z, zit veilig in een kliniek, maar dreigt door een fout van justitie vroegtijdig vrij te komen. Tijdens het proces doet zijn advocaat Reinier een gruwelijke ontdekking.
Tegelijkertijd neemt de jonge therapeute Suus levensgevaarlijke risico’s op de afdeling waar Natan vastzit en werkt Hannah, echtgenote van Reinier en een bekende schrijfster, in de Franse Alpen aan haar nieuwe roman.... over Natan. In het afgelegen landhuis ontdekt ze iets dat iedere voorstellingsvermogen te boven gaat.

Mijn mening
Het boek Natan Z heb ik met tussenpozen moeten lezen. Normaliter als een verhaal me pakt wil ik deze het liefst in een keer uit lezen. Helaas lukte dit door verschillende zaken mij niet. Maar jeetje wat heeft Arjan Alberts dit keigoed geschreven zeg. De personages van Natan, Suus, Hannah Reinier en Peter vind ik goed beschreven en hoe verder je in het verhaal komt hoe meer je van ze komt te weten, althans dat denk je;-) Vooral Natan en Suus zijn de twee personages die me wel bezig hebben gehouden, zelfs terwijl ik op de fiets zat onderweg naar mijn werk! Ik wilde weten waarom Natan en Suus de dingen deden zoals ze die deden. Want waarom speelde Suus het spel van Natan mee? Ze wist toch dat hij het wel zo zou draaien dat hij de touwtjes in handen zou krijgen? Of wist ze dit niet, was ze zo naïef? Ze wist toch dat hij een gevaarlijke seriemoordenaar was? En Natan, waarom daagde hij Suus uit en dreef hij haar tot het uiterste? Wist hij meer over haar? En wat voor rol had Peter in dit geheel? Tsja en daar kreeg ik natuurlijk op de fiets geen antwoord op. Wel kreeg ik al fietsend door mijn fantasie, mijn eigen ideeën over het verloop van dit gruwelijk spannende verhaal maar die klopten natuurlijk niet. Zodra het kon had ik het boek dan ook weer in mijn handen om verder te lezen zoekende naar de antwoorden op bovenstaande vragen. En heb ik die gekregen? Dat laat ik natuurlijk in het midden. Wat ik nog wel wil verklappen is dat toen ik het boek uit had, het verhaal eerst even heb moeten laten bezinken en de volgende dag een aantal bladzijden opnieuw heb gelezen om het einde goed te laten landen. Ik vind het superknap wanneer ik als lezer zo door een auteur wordt meegenomen in een verhaal, dat zo gruwelijk spannend is dat ik het verhaal als lezer nog aantal dagen nog niet los heb gelaten......

Dit boek krijgt van mij:
4,5 sterren / kraaien

woensdag 15 april 2020

De bunker van Hannah De Vries


Titel: De Bunker
Auteur: Hannah de Vries
Uitgeverij: Jalapenobooks.com
Publicatiedatum: november 2019
Recensie door: Jacqueline
Sterren 3,5

Cover
En aan het einde van de tunnel glooit er licht.....zie ik 2 silhouetten. Zijn ze ontsnapt uit de bunker of gaan ze schuilen? In ieder geval een intrigerende cover die mij zeer zeker uitnodigt om de achterflap te lezen.

Achterflap
Vandaag is de dag dat de politiek zoals wij die kennen voor altijd zal veranderen. De komende honderdvijftig dagen zullen we elke dag informatie openbaren over een lid van de Tweede Kamer. Vandaag om drie uur is de eerste politicus aan de beurt. Niemand wordt gespaard. Niemand is nog zeker van zijn baan. Niemand kan zich voor ons verschuilen. Wij zijn De Bunker en vandaag openen we de aanval.’

Journaliste Hannah de Vries ziet van dichtbij hoe de organisatie met de week populairder wordt. Grote onthullingen kosten Tweede Kamerleden de kop, wat de steun voor de mysterieuze groep alleen maar doet groeien. Terwijl steeds meer mensen zich aansluiten bij De Bunker, ziet Hannah ook de keerzijde. Langzaam maar zeker begint ze te twijfelen aan de intenties van De Bunker. Wanneer de populairste politicus van het land een dag voor de verkiezingen vermoord wordt, is het aan Hannah om de waarheid te achterhalen.

Hannah de Vries (1989) is journaliste en schrijft voor verschillende media, waaronder Het Nieuwe Dagblad. Ze won tweemaal de belangrijkste journalistieke prijs van het land, voor haar reportages over de oorlog tegen IS en haar undercoverwerk bij De Bunker. De Bunker is haar debuut.

Mijn mening

Hannah de Vries haar carrière als journaliste is na de reportages die ze heeft gemaakt over de oorlog tegen IS wat in het slop geraakt.
Dit verandert op het moment dat de organisatie van De Bunker Hannah benadert met informatie over leden van de Tweede Kamer die er inklapt als een bom!

In het boeiende verhaal zit voldoende spanning op het psychologische vlak en vinden veel politieke intriges plaats. Sommige gebeurtenissen zijn zelfs op waargebeurde situaties gebaseerd (deze zijn herkenbaar). Maar hoe goed en boeiend de psychologische spelletjes en politieke intriges ook zijn uitgewerkt en beschreven was de aanwezige spanningsboog voor mij niet voldoende. Ik was dan ook blij dat de op de achterflap aangekondigde moord plaats vond. Vanaf dat moment werden de eerdere gebeurtenissen maar ook inhoud van gesprekken onderzocht naar hints die betrekking konden hebben naar het oplossen van de moord. Want klopte de aanhouding van de verdachten wel? Vanaf dat moment ben ik weer helemaal bij de les en kan het boek dan niet wegleggen.

De Bunker is een realistisch, bijzonder en politiek verhaal dat in een soort van dagboekvorm is geschreven. De auteur heeft een vlotte schrijfstijl waardoor het verhaal makkelijk weg leest.
De ontwikkeling van meerdere personages vind ik goed. De personages van Hannah en Daan zijn daarnaast erg goed uitgediept. Maar ook de ontwikkeling van Fatima vond ik plezierig om te lezen.

De ontknoping van wie nog meer achter de organisatie De Bunker zat was voor mij deels een verwachtte en deels een verrassing. Hierover kan ik niet uit de school klappen, ik kan alleen maar adviseren wanneer je van psychologische spelletjes en politieke intriges houdt dit zeker een boek is om aan je boekenkast toe te voegen! De Bunker krijgt van mij 4 kraaien.


Spanning: 3,5
Psychologische ontwikkeling personages: 4
Leesplezier: 3,5
Schrijfstijl: 4
Plot: 4
Originaliteit: 4


woensdag 1 april 2020

Stille schreeuw van Angela Marsons


Titel: Stille Schreeuw
Auteur: Angela Marsons
Uitgever: De Boekerij
Publicatiedatum: januari 2020
Recensie door: Jacqueline
Sterren: 4


Cover
Een mooie aantrekkelijke thrillercover! Donkere lucht, leegstaand gebouw en een duister figuur op de rug gezien met een wapen in de hand. De teksten, kleuren en lay-out naar mijn mening klopt het totale plaatje!

Achterflap
Vijf mensen staan rondom een ondiep graf. Ze hebben om de beurt gegraven. Een graf voor een volwassene zou nog langer hebben geduurd. Het slachtoffer was onschuldig, maar ze hadden geen keus. Hun geheimen moesten bewaard blijven, ten koste van alles.

Een gewurgde schooldirectrice blijkt slechts het begin van een reeks gruwelijke moorden die de inwoners van Black Country doet huiveren. Na een lugubere vondst in een voormalig weeshuis realiseert detective Kim Stone zich dat de dader van al deze misdaden één en dezelfde is – en dat hij al dertig jaar actief is.

Stone is de enige die de moordenaar kan ontmaskeren, maar ze wordt afgeleid door demonen uit haar verleden. Terwijl zij de duistere gebeurtenissen uit haar jeugd probeert te verwerken, blijft het dodental stijgen…

Mijn mening
Wat een heerlijke gruwelijke thriller waarin heftige en bizarre moorden plaats vinden. Het begint met de moord op de schooldirectrice waar rechercheur Kim Stone en haar team mee aan slag mogen om deze mysterie op te gaan lossen. Wanneer er nabij het weeshuis een macabere vondst wordt gedaan begint Kim last te krijgen van haar traumatische verleden.

‘Alleen Kim wist dat ze belde om zichzelf ervan te verzekeren dat dat moordlustige, kwaadaardige wijf nog steeds veilig zat opgesloten’.

Ik heb ontzettend genoten van dit meeslepende, spannende en lugubere verhaal met de verschillende verhaallijnen die met elkaar verweven zijn. Het heeft een verrassend einde. Een einde die voor mij absoluut niet voorspelbaar was, ik hou ervan. Kim haar personage wordt als een stoere tante neergezet met een scherpe tong, een die zich niet kwetsbaar opstelt (maar in sommige situaties toch een klein hartje heeft). Haar overlevingsdrang is door haar traumatische verleden groot maar dit heeft haar ook keihard gemaakt. Dat ze daarbij niet altijd de regels naleeft weet collega-rechercheur Brynant als geen ander en hij kijkt dan ook niet verbaasd op wanneer ze wederom op het matje moet komen bij de commissaris. Wanneer Kim van de commissaris een reprimande krijgt en verder een belangrijk persoon niet lastig mag vallen bedenkt ze op creatieve wijze een andere manier om uiteindelijk wel informatie boven tafel te krijgen. Want hoe dan ook ze zal samen met haar team de moorden die nu zijn gepleegd maar ook die in het verleden zijn gepleegd oplossen.

‘De zelfvoldane triomf was verdwenen en had plaats gemaakt voor het duistere gemoed van een moordenaar’.


Tijdens de ontknoping zat ik echt op het puntje van mijn stoel en was, zoals eerder aangegeven erg verrast. Maar toen ik dacht dat het verhaal ten einde was, kwam er nog een staartje achteraan.......
Knap bedacht! Angela Marsons heeft er een fan bij. Ik kijk uit naar het volgende deel met Kim Stone in de hoofdrol!
Stille schreeuw krijgt van mij 4 kraaien.

Spanning: 4,5
Psychologische ontwikkeling personages: 4,5
Leesplezier: 4,5
Schrijfstijl: 3,5
Plot: 4,5

Originaliteit: 4

woensdag 26 februari 2020

Smeltend IJs van Arnaldur Indridason

Korte inhoud:
Op de gletsjer Langjökull wordt een lichaam gevonden, vastgevroren in het ijs. Het blijkt te gaan om een ondernemer die al dertig jaar wordt vermist. Een uitgebreid onderzoek leverde toentertijd niets op; er waren meerdere verdachten in beeld maar er kon niets bewezen worden. De politie vraagt hulp aan de gepensioneerde politieman Konráð, die de verdwijning destijds onderzocht. De zaak heeft hem nooit losgelaten, en wanneer er een vrouw zich met nieuwe informatie bij hem meldt komt er plots weer beweging in het onderzoek.

Mening:
Als je houdt van die heerlijke trage Scandinavische verhalen waarin het meer gaat om de totale context en de setting van het verhaal dan de moord(en), dan kun je de boeken van Indridason niet laten liggen.

Smeltend IJs is het nieuwste boek van Indridason en onderdeel van een serie over de gepensioneerde rechercheur Konrád. Hij rouwt om zijn overleden vrouw en als een lijk gevonden wordt in een smeltende gletsjer, brengt een oude zaak hem terug naar het verleden. De vondst van het lijk is het begin van een reeks van (soms heel kleine, bijna onbeduidend lijkende) ontwikkelingen die Konrád weer tot actie laten overgaan.

Zo kruist een door een ongeval overleden kind de ontwikkelingen rondom het lijk in de gletsjer. Ook Konráds persoonlijke verleden krijgt een plek in de verhaallijnen.

De boeken van Indridason zijn eigenlijk nauwelijks echt spannend te noemen. Wel zijn ze intrigerend en meeslepend. Alsof je op een kabelend beekje wordt meegenomen om uiteindelijk in een heuse pittig stromende rivier terecht te komen.

De sfeer van de verhaallijnen (af en toe ontroerend mooi hoe de rouw om het verlies van zijn vrouw wordt beschreven) , de mooie opbouw en uitwerking van het plot en de levens echte personages zijn fascinerend. Deze kenmerken maken ook deze Scandinavische thriller de moeite waard.

Verwacht geen bloederige taferelen, geen Wild West, geen seriemoordenaars. Reken wel op mooie verhaallijnen waarin ieder personage, iedere gebeurtenis ter plekke of pas aan het eind betekenis krijgt. Indridason is een meesterlijk verteller en zijn verhalen kloppen gewoon!


Voor mij was het genieten. 4 sterren
Annemarie

vrijdag 29 november 2019

Bewaring van Graham Norton

Titel: Bewaring
Auteur: Graham Norton
Uitgever: House of Books
Gepubliceerd: November 2016

Het verhaal

Duneen is een rustig dorpje, ver genoeg verwijderd van de grote steden om z'n eigen charme te hebben behouden. Onder de inwoners bevindt zich de zwaarmoedige politieagent PJ, die een eenzaam, monotoon leven leidt en van maaltijd naar maaltijd leeft. Tot nu. Wanneer er een duistere ontdekking wordt gedaan op een bouwplaats bij de oude school, worden er lang verzwegen geheimen geopenbaard en komen oude twisten boven water, en blijkt het rustige, ooit onschuldige en in zichzelf gekeerde dorpje een duistere en inhalige kant te hebben.

De Auteur

Graham Norton (1963) is een Ierse televisie- en radiopresentator, komiek en acteur gevestigd in het Verenigd Koninkrijk. Hij is een van de spraakmakendste talkshow-presentatoren in de UK en The Graham Norton Show heeft ook in Nederland een groot publiek. Bewaring is zijn eerste spannende roman, een vernuftig verhaal over liefde, geheimen en verlies dat de sfeer ademt van Midsomer Murders.

Wat ik ervan vond

Een thriller van de hand van Graham Norton, wat moet je dáár nou van verwachten? Naar The Graham Norton Show kijk ik al jaren, maar dat is nooit genoeg reden geweest om een van Norton’s (autobiografische) boeken te lezen, waar er immers al een aantal van zijn. Met een thriller vind ik het toch een ander verhaal. Dan ben ik nieuwsgierig of iemand als Norton zich kan waarmaken als thrillerauteur.

Spoiler alert: een spannende roman schrijven kan Graham Norton zeker!


Vanaf de eerste bladzijde laat Norton je kennis maken met zijn personages, slaperige types in een slaperig Iers stadje, en dat doet hij goed. Het zijn mensen met hun eigen geschiedenis, typische karaktertrekken en geheimen, die prima uit de verf komen; de enige politieagent die Duneen heeft, de drie zussen die er nooit in slaagden uit Duneen weg te komen en tot elkaar veroordeeld zijn, de alcoholiste voor wie ware liefde niet weggelegd lijkt te zijn…

Laat die goed uitgewerkte personages vervolgens met elkaar in contact komen en je krijgt verrassende, vermakelijke situaties die je niet had kunnen voorspellen en je soms echt in de lach doen schieten. Introduceer er de vondst van een dood lichaam bij en dan wordt het pas echt feest.

Soms duurt een hoofdstuk iets te lang, maar ook daar kon ik me moeiteloos overheen zetten. Over het algemeen houdt de schrijfstijl van Norton er lekker de vaart in, en Duneen is een plek waar het als lezer prettig vertoeven is, dus als je er wat langer moet blijven hangen: who cares?


Norton’s schrijfstijl is sowieso een pluspunt; de stream-of-consciousness van elk personage is lekker pittig en vloeit prima. Deze personages hebben allemaal hun eigen stem (met een vleugje Norton er in, natuurlijk) en een eigen wil. Ondanks de wat makkelijk te voorspellen conclusie van Bewaring weet Norton je via zijn personages zelfs aan het twijfelen te krijgen en op het verkeerde been te zetten voordat het allemaal echt voorbij is.


Of Bewaring nou echt een thriller is, daar wil ik vanaf wezen. Er zijn genoeg momenten geweest dat ik op het spreekwoordelijke puntje van mijn stoel zat, maar net zo vaak voelde Bewaring eerder aan als een goede, humoristische roman. Ik vind niet dat een thriller per sé moet draaien om het succesvol om de tuin leiden van je lezers in een superspannend moordmysterie (al houd ik daar best wel van), maar ik kan bij Bewaring niet beslissen of het nou het een of het ander is.


Ik heb Bewaring uiteindelijk in ieder geval dichtgeslagen met het gevoel een goede spannende roman te hebben gelezen. Gewoon een goed, spannend boek. Zelfs van zijn epiloog werd ik blij.


Beoordeling:

Plot: 3
Originaliteit: 3.5
Spanning: 4
Schrijfstijl: 4
Psychologie: 4
Leesplezier: 4.5

Mijn conclusie is een dikke vier sterren voor Bewaring – thriller of niet. De enige vraag die mij nog rest is: Wanneer komt zijn volgende uit??

donderdag 10 oktober 2019

Bloeden zal je van Diana van Hal


Titel: Bloeden zal je
Auteur: Diana van Hal
Uitgeverij: Verba Montem
Publicatiedatum:  februari 2017
Recensie door: Tamara
Kraaien: 4

Een foto die spontaan uit een printer komt, gooit het leven van Lindsey en Michael drastisch overhoop. Wie is de onbekende man? Waar is hij? En wie heeft hem beestachtig verminkt en vastgebonden aan deze stoel gefotografeerd?
Vragen voor Spencer Bennet en zijn team. Er ontspint zich een kat en muis spel tussen een gedreven psychopaat en het rechercheteam. Wie houdt wie in de gaten en wie maakt de eerste fout?
Terwijl Spencer zich stort op deze klus, heeft hij een ander probleem. De kloof die ontstaan is tussen hem en Jennifer is nog nooit zo groot geweest. Hij weet dat de waarheid vertellen de oplossing is, maar hij moet zwijgen.

“Uit de wond vallen maden naar beneden op zijn schoot.”

Deel 2 van de “de Greenwood moordenaar” serie. Deel 1 was maar een kort boekje, deel 2 was al van iets beter formaat.257 bladzijden om precies te zijn. Dit boek gaat eigenlijk verder waar deel 1 gestopt was. Maar wel met een kleine tijdsprong.
Ook in dit boek ga je verder met Spencer, Jennifer, Caitlin en de rest van de crew. Het verhaal gaat meteen van start met een gruwelijke foto die uit een printer komt rollen. Vanaf dat moment zit er ook eigenlijk geen rustpauze meer in. De vaart zit het gehele verhaal er goed in. Eigenlijk zo goed, dat je ook niet meer wil stoppen met lezen.
Al was het hier en daar een beetje voorspelbaar en makkelijk te raden, het nam de kwaliteit van het verhaal niet af.
Ook dit keer zijn de moorden goed en gruwelijk beschreven, al vind ik wel dat ze daar bij de politie maar zwakke magen hebben zeg. Elk lijk was ze zien worden ze steevast beroerd of gooien hun magen leeg.
Zoals in het eerste deel waren ook hier kleine dingetjes wat me opviel, dus stoorde, wat mij een paar keer uit het verhaal trok. Eentje kan ik ervan niet noemen, want dan verklap ik aardig wat, maar voor diegene die hem hebben gelezen of gaan lezen... Let goed op het stukje wat de moordenaar zegt/ denkt over de printer en dan het laatste gedeelte waarin de moordenaar bekend wordt gemaakt. Die snapte ik niet helemaal.
Maar ook het gedeelte over dat Lindsey hysterisch werd na het zien van de foto. Bij hysterische vrouw zie ik een gillende, met de ogen rollen, huilen, met de armen zwiepende( etc. etc.) vrouw maar Lindsey : bedekte haar oren, tranen biggelde over haar wangen en haar hart klopte in haar keel. Kortom: voor mij niet hysterisch maar gewoon bang.
Maar toch, ondanks mijn “minpuntjes” vond ik het een goed verhaal. De personages beginnen nu wat kleur te krijgen en met elke bladzijde die ik omsla, hoop ik dat Jennifer en Spencer samen komen. Het verhaal leest goed en lekker weg en neemt je soms helemaal uit je eigen wereld.
Al twijfelde ik nog wel tussen een 3,5 of een 4 kraaien. Maar heb toch gekozen voor de 4, puur omdat ik af en toe even van de wereld was. ( zelfs zo erg dat ik mijn zoontje niet heb horen huilen!)



Komt dit boek in mijn pareltjes boekenkast?: Ik wacht deel 3 af! Of ze komen met zijn 3en erin, of                                                                    geen.
Hoop ik meer van deze auteur te lezen?: Ben erg benieuwd naar deel 3.
Zal ik dit boek aanraden aan anderen?: Als je deel 1 vermakelijk vond, dan zeker verder lezen!

Zoeken in deze blog

Droom naar de toekomst van Rina Stam

  Droom naar de toekomst is het tot de verbeelding sprekende slotstuk van de spirituele Rode Draad Trilogie   Flora woont alleen in Spanje...