Prachtig reisboekje zonder te reizen

Wat is jouw ideale afgelegen droomeiland?

In de Pocket atlas van afgelegen eilanden neemt Judith Schalansky ons mee naar vijftig afgelegen oorden – van Tristan da Cunha tot het atol Clipperton, van Christmaseiland tot Paaseiland – en vertelt ze grenzeloos absurde verhalen, zoals alleen de werkelijkheid die kan bedenken.  Eerder al verschenen als mooi koffietafelboek, maar nu ook in een handzaam formaat voor in de reiskoffer.

The minionsdevils

In Amerika is ophef ontstaan over de Minion-poppetjes die McDonalds serveert bij de Happy Meals. De gele poppetjes, gebaseerd op de kleine karakters uit de nieuwe animatiefilm Minions, zouden scheldwoorden uitspreken.

Dat melden verschillende Amerikaanse media.

De poppetjes zouden onder meer "Well I'll be damned" en "What the fuck" zeggen. Meerdere bezorgde ouders trokken aan de bel: ze zijn van mening dat het speelgoed niet geproduceerd had moeten worden.

McDonalds reageerde met een oficiële verklaring: "Het spijt ons als er verwarring is ontstaan over het geluid. Minions spreken Minionees, een willekeurige combinatie van verschillende talen en onzinnige woorden en geluiden."

Op Nu.nl kan je ook een video bekijken van een erg oneruste en zeer geschrokken vader...

WHAT THE FUCK....heb je geen leven of zo??? Jullie hebben bijna allemaal een wapen in huis waar vele kinderen per ongeluk mee gewond raken of zelfs per ongeluk doodgeschoten. Maar dat een Minion, die Miniontaal brabbelt, klanken voortbrengt die lijken op een scheldwoord...dat maakt een Amerikaan boos. Kennen jullie nog die heisa van onze jeugd (als je in de 40 bent) : mensen gingen elpees achterstevoren draaien. WAAAAAAAROM? Ze hoorde dan klanken waarin men zei de duivel aan te roepen.

In sommige muzieknummers zit volgens hun een geheime boodschap verstopt. Je hoort deze alleen als je het liedje achterstevoren afspeelt. Dit fenomeen wordt “Backmasking” genoemd. Vooral eind jaren ’80 was er ophef over backmasking, volgens Christelijke instanties zouden rock muzikanten op deze manier satanische boodschappen verstoppen in hun muziek.

Nu hebben we geen elpees meer, maar gelukkig de minions. Dus op naar de Mac voor een Happy meal en neem je poppetjes mee op zondagochtend naar de kerk om ze in het wijwater te duwen.

Foto van de week

Ook bij filmpremieres staan we vooraan...Hier Caro bij de premiere van De Reunie. Een film met Thekla Reuten en Daan Schuurmans. Film n.a.v. het boek van Simone van de Vlugt

Winnaar Europese Literatuurprijs 2015

Gisteravond werd de winnaar van de Europese Literatuurprijs 2015 bekendgemaakt in het radioprogramma Opium. Juryvoorzitter Margot Dijkgraaf maakte bekend dat de prijs dit jaar naar het boek 'Een handvol sneeuw' gaat.

Het boek van de Duitse schrijfster Jenny Erpenbeck is vertaald door Elly Schippers. In het boek worden de vijf mogelijke levens van een naamloos kind van een Joodse moeder en katholieke vader beschreven. Juryvoorzitter Margot Dijkgraaf en Elly Schippers waren te gast in een programma gevuld met literatuur en klasieke muziek. 

De jury bleek unaniem in haar keuze voor Een handvol sneeuw, dat uitgegeven wordt Uitgeverij Van Gennep. "Er trekt een schitterend historisch panorama van Europa in de twintigste eeuw aan de lezer voorbij, soms krijg je inzicht in de politieke situatie, altijd blijft het verhaal hoogst persoonlijk. Erpenbeck goochelt met tijden, schrijft in een beeldende stijl, kiest voor elk hoofdstuk weer een net wat andere toon en hanteert een enorme variëteit in werkwoordsvormen als het gaat om het aanduiden van de tijd. Dat de lezer daar niet in verstrikt raakt is te danken aan Elly Schippers, die een uitmuntende prestatie heeft geleverd," aldus het juryrapport.

De overige vijf kanshebbers voor de Europese Literatuurprijs 2015 waren:

Aan de oever van Rafael Chirbes uit het Spaans vertaald door Eugenie Schoolderman en Arie van der Wal (Meridiaan)

Als een brandend huis van António Lobo Antunes uit het Portugees vertaald door Harrie Lemmens (Ambo|Anthos)

Gelukkig de Gelukkigen van Yasmina Reza uit het Frans vertaald door Eef Gratama (De Bezige Bij)

Venushaar van Michaïl Sjisjkin uit het Russisch vertaald door Gerard Cruys (Querido)

De huisgenoten van Sarah Waters uit het Engels vertaald door Sjaak de Jong, Nico Groen en Marijke Versluys (Nijgh en Van Ditmar)

Het boek sleept hiermee een tweede internationale prijs in de wacht. In mei ontving het boek de Independent Foreign Fiction Prize voor de Engelse vertaling. Voor Elly Schippers is het niet de eerste keer dat zij in aanraking komt met de Europese Literatuurprijs, vijf keer eerder werd zij genomineerd.

Op zaterdag 5 september wordt tijdens Manuscripta op het Stadsfestival Zwolle de prijs uitgereikt door de juryvoorzitter. De uitreiking is toegankelijk voor publiek.

Maarten 't Hart in Kooyker

Het is zondagmiddag 5 juli. Warm, het zonnetje schijnt, nog wel. De wind neemt toe in kracht, het onheil zit in de lucht.

Ik spring op mijn fiets richting boekhandel Kooyker in mijn woonplaats Leiden. Maarten 't Hart gaat daar geïnterviewd worden door Onno Blom (ook Leidenaar en biograaf van o.a. Jan Wolkers). Omdat ik denk dat mijn voorliefde voor thrillers stiekem bij Maarten 't Hart begonnen is, moet ik erbij zijn! Nu denken jullie misschien: huh? Schrijft Maarten 't Hart thrillers? 

Nee, niet echt natuurlijk, al heeft het boek De Kroongetuige daar wel wat van weg. En laat ik nou net dat boek voor mijn boekenlijst op school gelezen hebben! En als je dan ook nog weet dat ik in hetzelfde dorp (Warmond) heb gewoond en zelfs een keer omver ben gefietst door Maarten, ja, dan moest ik er dus wel bij zijn...

Ik was ruim op tijd en toch zat het al ruim halfvol. Het is een kleine boekhandel en vroeg mij van te voren al af waar ze al die mensen wilden laten. Het blijkt dat er verrijdbare boekenkasten staan waardoor er genoeg ruimte ontstaat voor zo'n 50 mensen. En daar was ik dus 1 van. En eh...ik denk dat ik de gemiddelde leeftijd met mijn aanwezigheid wel iets verlaagd heb. Er was erg veel grijs aanwezig…

Het interview is naar aanleiding van het laatste boek van Maarten: Magdalena. Een boek over zijn moeder. Hij kon dit boek niet schrijven zolang ze nog leefde. En zijn moeder is 92 geworden, dus hij heeft wel even moeten wachten voor hij met dit boek aan de slag kon.

Zijn vader was 40 jaar geleden al overleden en ook over hem heeft hij een boek geschreven: De Aansprekers.

Zijn moeder vond het verschrikkelijk dat Maarten ook over zijn kinderjaren schreef. Zij wilde het liefste het beeld van een liefdevol gezin in stand houden. Terwijl de werkelijkheid was dat het gezin geregeerd werd door de waanzin van moeder. Zo was ze er van overtuigd dat vader vreemd ging. Als hij de deur uitging kreeg hij altijd een kind mee, zodat hij minder aantrekkelijk voor de ‘mokkels’ werd. Zo was moeder er ook eens van overtuigd dat vader, die op een kerkhof werkte, een ‘mokkel’ in een graf had verstopt, met fiets!

Het gezin 't Hart was zwaar gelovig. Maar vanaf de kleuterschool begon Maarten het geloof met ratio te benaderen. Zo heeft hij eens uitgerekend hoe lang een slak er over had moeten doen om bij de Ark van Noach te komen. Zijn conclusie was dat het onmogelijk was.

Na de lagere school kon Maarten naar de middelbare school. Zijn ouders vonden dat maar onzin, zij hadden tenslotte ook alleen maar lagere school en daar was niks mis mee. Uiteindelijk ging Maarten toch. En later ging hij zelfs studeren, in Leiden (vanuit Maassluis). In huis bij een oom en tante die hem in de gaten konden houden.

Een mooi voorbeeld van de geldende normen binnen het gezin (en arme gezinnen in die tijd) is een verhaal dat Maarten verteld.

Op school werd verteld dat je je tanden moest poetsen. Dat wilde Maarten ook gaan doen. Maar dat was maar raar. De geldende norm was dat je voor je trouwen een kunstgebit moest hebben, want dat is lekker goedkoop. Maarten moest er niet aan denken, het idee van een vreemd voorwerp in zijn mond stond hem niet aan. Dus heeft hij 2 jaar lang clandestien zijn tanden gepoetst. Onvoorstelbaar natuurlijk in deze tijd!

Maarten wordt vaak voor Godloochenaar uitgemaakt. Hij is het daar niet mee eens, want zegt hij: Hoe kan ik iets verloochenen wat niet bestaat....

De laatste keer dat hij zijn moeder sprak zei ze tegen hem: ‘als je maar weet dat dit de laatste keer is dat we elkaar zien.’ Dat vond hij vreemd en wuifde het weg. Maar zijn moeder bleek wel gelijk te hebben...

Mensen vroegen zich af of Magdalena waar is, want dat kan toch allemaal niet waar zijn. Maarten verzekert ons dat alles wat in het boek staat 100% waar is. Het is dus absoluut geen fictie.

Het boek eindigt met het ontleden van de Geloofsbelijdenis. Maarten heeft daar heel veel negatieve kritiek op gehad. Zelfs zoveel dat hij nu twijfelt of hij het zal laten staan in eventuele herdrukken....Ik zeg volmondig ja! Want hij zal het in eerste instantie met een, voor hem, goede reden in het boek hebben opgenomen. En het in volgende drukken weglaten, zou ik een zwaktebod vinden. Maar dat is mijn mening.

Dit verslag is verre van compleet. De man zit zo vol verhalen en regelmatig heb ik ook erg om die verhalen moeten lachen.

Ik ben in ieder geval wel nieuwsgierig geworden naar het boek!

Juul

Gedicht over de hitte van Annie MG Schmidt

PAS OP VOOR DE HITTE van Annie. M.G. Schmidt. 

Denk aan juffrouw Scholten,
die is vandaag gesmolten,
helemaal gesmolten, op de Dam.
Dat kwam door de hitte,
daar is ze in gaan zitten
- als je soms wil weten hoe dat kwam.
Ze hebben het voorspeld: Pas op, juffrouw, je smelt!
Maar ze was ontzettend eigenwijs...
Als een pakje boter,
maar dan alleen wat groter,
is ze uitgelopen, voor het paleis.

Enkel nog haar tasje
lag daar in een plasje...
Alle kranten hebben het vermeld
op de eerste pagina.
Kijk het zelf maar even na.
Ja, daar staat het, kijk maar: DAME SMELT.

Die arme juffrouw Scholten...
helemaal gesmolten...
Als dat jou en mij eens overkwam...
Laten we met die hitte
overal gaan zitten...
maar vooral niet midden op de Dam.