Carlos Ruiz Zafon in Eindhoven

Toen het boek: “Schaduw van de wind” van Carlos Ruiz Zafón in 2004 uitkwam wist ik meteen dat ik het boek moest lezen. Een verhaal over boeken in een mystieke, labyrintachtige bibliotheek, een ouderwetse boekenwinkel met alle pareltjes voor het grijpen in het prachtige Barcelona. Voor mij zijn dat ingrediënten om heerlijk bij weg te kunnen dromen. De stijl van Zafon is al door vele bejubeld, hij zet op een mooie en poëtische manier de prachtigste zinnen op papier. Van het eerste deel zijn er dan ook miljoenen exemplaren verkocht.

Maar goed, even terug naar het heden. Het vierde en laatste deel is sinds 7 november verkrijgbaar en niet te missen. Overal waar je komt is er wel een advertentie te zien. Via Facebook zag ik dat Carlos Ruiz Zafón door het land trok voor een signeersessie. De uitgesproken kans om één van mijn favoriete boeken te laten signeren. Maar ja, na een verhuizing naar een tijdelijk onderkomen, een bruiloft, huwelijksreis en voorbereidingen voor ons nieuwe huis is niet alles op orde. Met als resultaat, lege handen, na het doorzoeken van een aantal dozen, geen Schaduw van de wind te vinden. Er zat niets anders op dan het nieuwste boek aan te schaffen, wat uiteraard geen straf is! De dichtstbijzijnde signeersessie voor mij was Boekhandel Van Pierre te Eindhoven en ook nog eens op mijn vrije vrijdag. Wat een mazzel!

Een half uur voor aanvang was het al lekker druk en de rij wachtende groeide gestaag. Precies op de aangekondigde tijdstip, begon de signeersessie. Het viel mij direct op dat er veel Spaans talige liefhebbers aanwezig waren. In Eindhoven wonen van oudsher al veel Spanjaarden en de hightech industrie in de regio heeft dat aantal fors laten groeien. Carlos kon dus regelmatig zijn lezers in zijn eigen taal te woord staan. Hij nam er dan ook de tijd voor, iedereen kreeg zijn volle aandacht. Toch bijzonder als je al enige tijd van hot naar haar aan het reizen bent. Het is een hele rustige en aardige man. Ik ga zijn nieuwste boek met veel plezier lezen. Het is wel een boek wat tijd en aandacht verdiend, de de kerstvakantie lijkt mij dan een mooi moment om in dit pareltje te beginnen.


Lilian 

In de vuurlinie van Andy McNab

Auteur: Andy McNab

Titel: In de vuurlinie

Uitgever: A.W. Bruna

Jaar van uitgave: 2017

Achterflap:
Nick Stone zit zonder geld. Wanneer het hoofd van een geheime eenheid binnen de CIA hem een klus aanbiedt die hem in een klap van zijn financiële zorgen zal verlossen, hapt hij dan ook meteen toe. Samen met drie oude kameraden reist hij af naar Estland voor een simpele missie: het ontvoeren van een jonge hacker. Maar heel snel lopen de zaken volledig uit de hand en Stone beseft dat het team midden in een complot is terechtgekomen om de NAVO te destabiliseren. Een complot dat duizenden onschuldige levens zal kosten…

In de vuurlinie is het volgende deel in een serie waar Nick Stone de hoofdrol vervult. Er zijn al 18 eerdere delen verschenen en dit is mijn eerste boek wat ik van de schrijver lees. En waarom denk ik dan als ik het met moeite uitgelezen heb. Net zoals ik niet van de romantische thrillers hou, doe ik dan ook niet van de piefpafpoef thrillers. Maar ik vind dat je wel iets moet proberen voor je een mening mag hebben. Als iemand zoveel boeken op zijn naam heeft en zoveel verkoopt, wil ik het ook eens beleven. Heb ik altijd al zoveel medelijden met die heterovrouwen die met hun man meegaan naar een soortgelijke film, want al blij dat de kerel eens een avondje met ze naar de bios wilt, dit doe ik mijzelf aan.

Ik begreep dat de schrijver een van de grondleggers is van het aktiegenre en dan mag ik concluderen dat ik nu echt kan zeggen dat ik niet aan dit soort boeken behoef te beginnen. Het verhaal lijkt er weinig toe te doen, wnat of het nu om Russen, Moslims of welk soort terroristen dan ook, het gaat vanzelfsprekend om de vette actie: schietpartijen, vechten, en achtervolgingen. Ik moet toegeven dat de auteur dat wel op een lekkere smeuiige wijze beschrijft. Uitgebreid, zodat we vooral niet zelf veel hoeven te fantaseren. Het is dat je de bladzijdes nog om moet slaan, maar het lijkt alsof je naar een film kijkt en het voor je ogen ziet afspelen.
Ik denk dat dit boek voor de ware liefhebber weer een waar genot zal zijn en waar onze mannen zich even ook de held mee zullen kunnen voelen.Ik vond het zelf niet spannend, eerder saai, maar dat ligt puur aan mij.
Dit is een actiethriller pur sang. Dat hij zelf bij de Britse elite eenheid de Special Air Service heeft gezeten, geeft een extra dimensie in het kunnens chrijven over dit soort acties. Duidelijk niet iemand die tien actiefilms na elkaar moet kijken en daar de vechtscenes uit op papier zet, maar uit eigen hand kan vertellen.


Geen sterren dit keer. Dit soort boeken zijn zo niet mijn smaak, dat ik niets kan zeggen over spanning, psychologie en leesplezier. Ik zie dat het geen slecht boek is, maar na twee gevechten, moet ik al gapen.

Nieuwe Inge Duine

Inge Duine debuteerde met De laatste Tour, een thriller over doping en matchfixing in de wielersport. Op glad ijs is haar tweede thriller. Op glad ijs speelt zich af tegen de achtergrond van de Olympische Spelen en terroristische dreiging.

Nog geen half jaar na de terroristische aanslagen van 9/11 vinden in Salt Lake City de Olympische Winterspelen van 2002 plaats. Amerika is in angst en de autoriteiten willen koste wat het kost voorkomen dat opnieuw een aanslag wordt gepleegd. Dit moeten de Patriot Games worden. Topschaatster Jennifer Rose vermoedt dat haar vriend Mike Parker – dé ijshockeyvedette van de VS –verwikkeld is in louche zaken en wellicht de veiligheid van de Spelen met opzet in gevaar brengt. Wanneer er een dode vrouw wordt gevonden met de afbeelding van de olympische ringen op haar borst met daarbij de tekst ‘Uncle Sam killed me’, raakt de zaak in een stroomversnelling. In een race tegen de klok moet Jennifer de waarheid zien te achterhalen, voor er meer slachtoffers vallen.

In het nieuwe jaar op 16 januari verschijnt het boek.

Dolmen van Johan Deseyn

Titel: Dolmen
Auteur: Johan Deseyn

Uitgeverij: Uitgeverij Kramat

Pagina’s: 588



Je zou wel gek moeten geweest zijn om in de jaren ’70, ’80 en ‘90 van de vorige eeuw, je vakantie te plannen in de stad Bangor, Maine (USA). Want sinds de komst van die vreemdeling, liep alles mis in de regio. In de noordelijkste staat van Amerika kreeg men plots te maken met vampiers, woedende honden, levende auto’s, wraakzuchtige pubers, een meisje dat alles in vuur en vlam kon zetten met haar ogen, doden die oprezen uit hun graf en meer van dat fraais. Daarna werd het er iets rustiger. Goed, er was nog wel eens een pretpark dat voor wat overlast zorgde en iemand had zelfs de moord op President John F. Kennedy kunnen voorkomen, maar buiten een gek die met een Mercedes op een mensenmassa inreed (wat hier in Europa trouwens ook gebeurt), werd het er zelfs doods en waren zowat alle gevaren geweken. Zo niet echter in het veel zuidelijker gelegen Dolmen’s Hill, Georgia, waar het razend spannende ’Dolmen’ van Johan Deseyn zich afspeelt. 


In ’t kort : 
vlakbij het hunebed waarvan sprake, woont de oude Harvey Brayton en hij weet het : Agrona Laird, een oude, vreemde vrouw is zopas neergestreken in het dorp. En dat betekent niet veel goeds. Inmiddels zet een circus onverwachts zijn tenten recht op het land van de wat wereldvreemde Mortimer. Er wordt een regeling getroffen met de burgemeester en alles lijkt weer rustig. Tot het eerste slachtoffer valt : Iris, Mortimers koe, verspreid in brokstukken over de wei. Vervolgens weigert het circus te vertrekken en beginnen mensen te verdwijnen op wel erg onplezierige manieren…En daarmee, beste lezers, zal u het ditmaal moeten doen, want meer over ‘Dolmen’ prijsgeven, zou een schande zijn. 
Na het vorige boek van Deseyn (‘Necromancer’) schreef ik al : “échte horror van eigen bodem…eindelijk !” En dat is ditmaal niet anders. Net als bij – en daar is hij dan – Stephen King, neemt Deseyn zijn tijd om elk personage voor te stellen. En ook niet onbekend voor de liefhebbers : vooraan in het boek krijgen we een schets van het eens zo lieflijke dorpje. Wat precies de link is tussen Harvey Brayton, Agrona Laird en Hannah, eigenares van het circus, laat ik dus aan jullie zelf over om te ontdekken, maar inmiddels zit elke inwoner van het dorp er middenin, terwijl het politieteam er alles aan doet om erger te voorkomen…helaas ! 

Ook leuk : het boek is geschreven door iemand uit het dorp, wat de proloog en epiloog voor een keertje leuk maken. En dat het niet de eerste keer is dat “het” een dorp overkomt, blijkt uit de verrassende intervallen uit het verleden. Bovendien ‘springt’ Deseyn van de ene gebeurtenis naar de andere, ons telkens achterlatend met een dijk van een cliffhanger. Niet één pagina van het vuistdikke ‘Dolmen’ (588 pagina’s) is saai, bevat herhalingen of leidt je af van het verhaal zelf. En wie – by the way – William Friedkin’s verfilming van ‘The Exorcist’ een meesterwerk noemt, kan bij mij nog weinig verkeerd doen ! 

Besluit : Na ‘Necromancer’ is ‘Dolmen’ opnieuw een schot in de roos. Ik twijfel er geen seconde aan dat Johan Deseyn (van hetzelfde bouwjaar als ondergetekende) eveneens heeft genoten van ‘It’ (net als ikzelf en zoveel anderen), en als ode aan de eens zo geweldige ‘King of Horror’, kan dit boek tellen ! Noem het, zoals de tag, een ‘duistere thriller’, noem het ‘horror’, noem het ‘het boek dat King nooit heeft geschreven’…

Ik noem het alvast geweldig !

Paul Smeyers

Eindelijk 40 van Aafke Brandt Corstius

Titel: Eindelijk 40

Auteur: Aafke Brandt Corstius

Publicatiedatum: oktober 2017


Samenvatting
De grappigste columniste over de voordelen en niet-bestaande nadelen van veertiger zijn, herkenbaar voor iedereen die al een tijdje, of net, veertig is.

Mijn mening
Aafke haar boekje zorgde er voor dat ik opeens door de boekenkasten ging en er een enorme stapel boeken uittrok die ik weg ga doen. Wordt je er gelukkig van? Ga je het ooit lezen? Dit kwam voort uit 1 van de stukken die Aafke deed naar aanleiding van een zogenaamde opruimgoeroe. Bewaar alleen datgene waar je gelukkig van wordt.
Het motto dat je beter een kast met lievelingsboeken kan hebben dan een kast met ongelezen boeken want dat levert druk op, herken ik dan weer absoluut niet. 
Aafkes Eindelijk 40 behandelt de beslommeringen van Aafke met een grote dosering openheid en eerlijkheid roept ze herkenning op bij mijzelf en zeker bij mijn omgeving aan wie ik stukjes voorlas. Vele lachen schaterden tijdens het lezen door de woonkamer en veel oh jaaaaa's . Al die vrouwen die uren op Funda rondneuzen, jij kent ze ook toch? Of opeens iedereen zien hardlopen of naar yogalessen en d emeest rare hoduingen aannemend.
Maar ook schudt ze me wakker op sommige momenten. Moet alles steeds vernieuwend of mag je ook gewoon tevreden zijn met die kroket van jouw vaste snackbar op vrijdag? Moet je bepaalde kleding nog willen dragen? Mag je nog een hempje dragen als het warm is en je hebt hele kippenfilets hangen? Wie bepaalt dat eigenlijk?
Aafke schrijft op een lekker spontane wijze over de problemen van veertigers. Open en onbevangen. Terwijl het verhaal begint dat 40 een heerlijke leeftijd moet zijn: niet meer dat van alles moeten op je 30e en nog lang geen 50. Dat 40 is de helft van je leven en klaarblijkelijk moet je toch wel nog steeds heel veel. Absolute aanrader om je eigen dingen eens goed onder ogen te zien en jezelf ook uit te lachen, want dat krijgt deze auteur voorelkaar

Illustratrice en schrijver bekend kinderboekenweek

Jozua Douglas schrijft Kinderboekenweekgeschenk 2018

Milja Praagman maakt Prentenboek van de Kinderboekenweek Vanmorgen is in de bibliotheek op station Haarlem onthuld dat Jozua Douglas het Kinderboekenweekgeschenk voor de 64ste Kinderboekenweek schrijft en illustratrice Milja Praagman het Prentenboek voor de Kinderboekenweek maakt. Het thema is Vriendschap en het motto is Kom erbij! De Kinderboekenweek is de grootste leesbevorderingscampagne voor kinderen in Nederland en vindt volgend jaar plaats van woensdag 3 t/m zondag 14 oktober. Het Kinderboekenweekgeschenk wordt jaarlijks tijdens de Kinderboekenweek door de boekhandel cadeau gedaan bij besteding van ten minste € 10,- aan kinderboeken. Jozua begon zijn schrijverscarrière met poëzie en won hiermee meerdere prijzen. Sinds 2009 legt hij zich volledig toe op het schrijven van kinderboeken, eveneens zeer succesvol. Zijn populairste boeken zijn De verschrikkelijke badmeester (Hotze de Roosprijs, beste kinderboekendebuut), De vreselijke tweeling en de serie Costa Banana. Hij won twee keer de Pluim van de Senaat: met De gruwelijke generaal (2016) en De ongelooflijke Ravi Ravioli (2017). Het Kinderboekenpanel van DWDD verkoos beide titels tot een van de beste boeken van respectievelijk 2016 en 2017. Jozua’s boeken zijn onder meer vertaald naar het Deens, Duits, Fins, Portugees, Koreaans, Chinees, Italiaans, Noors, Sloveens en Engels. Milja Praagman studeerde grafisch ontwerpen aan de Akademie voor Kunst en Vormgeving St. Joost in Breda. In 1995 begon ze als zelfstandig ontwerper/illustrator voor kranten, tijdschriften, Okki, Bobo en Taptoe. Voor Sesamstraat maakt ze animaties. Haar eerste prentenboek is getiteld Meneer Po (2005). Nog 100 nachtjes slapen werd gekozen tot Prentenboek van het Jaar (2013) en won ook een Leespluim. Omdat ik je zo graag zie won een Zilveren Penseel (2017). Milja’s boeken zijn vertaald over de hele wereld, van Denemarken tot Frankrijk en China. BFF, hartsvriendinnen, bloedbroeders, het zijn allemaal hartenkreten van echte vrienden. Vriendschap is diep verankerd in de jeugdliteratuur. Niet voor niets natuurlijk: vrienden maken leer je als kind. De gelukzalige momenten van verbondenheid of juist het tegenovergestelde gevoel van miskenning als het niet lukt aansluiting te vinden of als je gepest wordt, iedereen maakt het mee. Online en offline. Echte vriendschap kent geen scheidslijnen en gaat door alle culturen, rangen, standen en geslacht heen. CPNB

Toch een geluk - Barbara Stok

Titel: Toch Een Geluk

Auteur: Barbara Stok

Uitgever: Nijgh & Van Ditmar

Pagina’s: 159
ISBN: 9789038801759

Gepubliceerd: 19-4-2016

De Omslag

Barbara, met een tevreden glimlach – duidelijker kan deze kaft niet zijn, toch? Je zou er zelf spontaan even gelukkig van worden.

De Auteur

Barbara Stok (1970) is stripmaker. Ze is bekend geworden met haar openhartige autobiografische stripverhalen. Daarin onderzoekt ze met humor de kleine en grote vragen van het leven.
In 2009 ontving ze de Stripschapprijs voor haar oeuvre en riep de Volkskrant haar uit tot een van Nederlands vijf beste striptekenaars. Haar boek 'Vincent', over Vincent van Gogh, wordt wereldwijd vertaald: van de USA tot China, van Frankrijk tot Brazilië.
Stok woont met haar man en hond in Groningen. Naast stripmaker is ze drummer en zeiler.
Bron: www.barbaraal.nl

Het Verhaal

In deze nieuwe autobiografische bundel volgen we de belevenissen van stripmaker Barbara Stok. Barbara is een doorsnee vrouw met een doorsnee leven: ze drumt, twijfelt, ergert zich een kunstkop, filosofeert over oneindigheid, vindt dat ze al aardig goed bezig is, heeft slapeloze nachten, eet vegetarische venkelsoep in vier dimensies, is bezorgd over de toestand in de wereld, zit in een dip, fantaseert over kwantummechanische waarschijnlijkheidsgolven, dient een klacht in, werkt aan een groot project – een stripboek over Vincent van Gogh, voelt zich plotseling intens tevreden, breekt internationaal door, geeft lezingen in New York en São Paulo, stort een beetje in, wou dat ze Louis van Gaal was, maakt spannende zeiltochten, probeert kalm te blijven en beleeft af en toe gelukkig helemaal niets.

Wat ik ervan vond

Eind jaren 90 ontdekte ik Barbara Stok puur bij toeval toen ik met een vriendin naar stripboekhandel Blunder in Utrecht ging om haar eeuwig groeiende collectie Smurfenbeeldjes aan te vullen (ik kan niet genoeg benadrukken dat het haar verzameling was en niet de mijne). Ik hou van allerlei genres, ook stripverhalen in verschillende soorten en maten, van Suske en Wiske tot Elfquest, en in die tijd leende ik regelmatig de nieuwste Marvel comics van een vriend.

Autobiografische stripverhalen door vrouwen waren helemaal nieuw voor me en Barbaraal Tot Op Het Bot (1998) werd mijn ‘gateway autobiografisch stripboek’. Het is een boek over studeren en uitgaan en van alles daar omheen, openhartig verteld in eenvoudige tekeningetjes. Juist die stijl liet me zien dat het allemaal niet zo ingewikkeld hoeft; het gaat om het delen van een verhaal, een ervaring, niet om hoe indrukwekkend en imposant een tekening nou eigenlijk is. En het moment dat je jezelf herkent in muziek of boeken is bijzonder; mijn liefde voor Barbarale boeken is nooit meer overgegaan.

Toen haar boek over Vincent van Gogh uitkwam was ik dan ook dolblij dat twee van mijn liefdes samen kwamen in één geheel. Barbara Stok heeft een eigen stijl die perfect past bij Vincent en hem toch net weer even anders belicht dan andere auteurs en tekenaars dat deden.

In het nieuwe boek, Toch Een Geluk vertelt Barbara vooral over de periode waarin ze dit boek maakte en over hoe, wanneer je droom uitkomt en je veel mag reizen en vertellen over je werk, het niet alleen genieten is maar ook oppassen; dat je denkt aan jezelf en niet op een burn-out afstevent.

Toch Een Geluk gaat ook over allerlei andere (kleine en grote) dingen, zoals muziek, zeilen, twijfels en angsten. Er is zelfs een strip over klimaatverandering. En alles met het thema of de boodschap dat je altijd ergens het geluk of de humor van in kunt zien.

Niet alle verhaaltjes zijn even sterk of herkenbaar, maar juist dat geeft de strips van Barbara hun charme. Het mooie zit hem vaak in de eenvoud of zelfs het kneuterige.

En in het pijnlijk herkenbare, waar je gewoon om moet lachen.

Ik heb weer genoten van Barbara. Toch Een Geluk is toch een heel mooi boek (met een mooie sticker erbij!) dat ik nog vaak ga herlezen.

Omslag: 4
Plot: 3
Originaliteit: 4
Psychologie: 3.5
Leesplezier: 4.5
Schrijfstijl: 4.5

Conclusie: 4 sterren

Yfke Brandhout

Nieuwsgierig? Bekijk het boek hier op Bol.com!