Posts tonen met het label recensies. Alle posts tonen
Posts tonen met het label recensies. Alle posts tonen

woensdag 7 juni 2023

De Invasie van Dimitri Casteleyn

 


De Invasie van Dimitri Casteleyn heeft een actueel onderwerp. Wat als er een grote hoeveelheid drones koers zet richting de kerncentrale in Doel, op de Belgisch-Nederlandse grens, of wellicht gaan ze naar Borssele? Wat zeker is, is dat ze zijn opgestegen vanuit de Rotterdamse Waalhaven en richting het zuiden vliegen met een nog onbekende reden.

Paul Borremans werkt onder Chinese leiding bij de kerncentrale in Doel en heeft daar een hoge en uiterst belangrijke functie. Hij is sinds een jaar samen met zijn nieuwe vlam Anna en elk van hen heeft een volwassen kind uit een eerdere relatie. Anna heeft een dochter en Paul heeft een zoon.

Paul was altijd overtuigd van de veiligheid van zijn kerncentrale, maar komt er nu op een allerminst plezierige manier achter dat hij zich wellicht hierin heeft vergist. Het is het begin van een paniekerige situatie waarin hij zijn familie adviseert toch zeker een hoeveelheid jodiumpillen in huis te halen.

Een spannende roman met een dystopisch tintje dat mij ook een beetje terug voert naar mijn jeugd. Ik ben immers opgegroeid met de koude oorlog en ‘ban de bom’ demonstraties op de achtergrond.

 

‘Geluk heeft definities die we niet altijd kennen. Ongeluk ook.’

 

Het verhaal van de invasie start in het heden en met de colonne drones die koers hebben gezet richting het zuiden. Vervolgens wordt er geschakeld naar het nog onbezonnen leven van 12 maanden eerder. Langzaam aan komen de beide tijden steeds dichter naar elkaar toe.

Het hele boek is geschreven in de ik-vorm, wat ik zelf heerlijk vind want hierdoor voel je je nog meer betrokken bij de personages. Het is verdeeld in hoofdstukken waarin elke keer een ander van het samengestelde gezin aan het woord is. Vader Paul, moeder Anna, dochter Stefanie en zoon Thomas. Al vrij snel voel je het spanningsveld tussen de vader die bij de kerncentrale werkt en die ook nog eens onder bewind staat van een Chinees bedrijf en zijn zoon die een ware activist in hart en nieren is. Hij staat voor een groenere maatschappij en het maken van duurzame keuzes. Geregeld komen deze twee personen tot pittige botsingen, en vliegen de hatelijkheden en verwijten over en weer. Door het mogelijke gevaar van de drones die de twee verschillende kerncentrales schijnen te bedreigen worden de familierelaties nog verder op scherp gezet.

 

Dimitri heeft met De Invasie een boeiend boek geschreven met een uiterst actueel onderwerp. De dreiging wordt langzaam opgevoerd en is goed voelbaar. Ook de tegenstellingen van het samengestelde gezin zijn goed voelbaar en herkenbaar. De jongere generatie die zich afzet tegen de ouders, de gevestigde orde en hun eigen plan trekt. Bovendien komt daar de wrok bij kijken waarom de relatie tussen de beide echtparen is stukgegaan en er gekozen werd voor een nieuwe partner.

Wat mij in het begin wel opviel was dat er hier en daar zinnen in het boek stonden die, voor mijn gevoel maar dit ligt geheel aan mij, een beetje vreemde opbouw hadden. Niet storend maar meer een kwestie van even wennen omdat het anders was dan mijn eigen gebruikelijke omgangstaal.

Het verhaal heeft slechts een handjevol personages, wat ik echt heerlijk vind, vooral na de boeken die er meer dan 70 hadden. Dimitri’s personages worden hierdoor ook allemaal goed uitgediept en geloofwaardig neergezet.

Er komen een aantal verrassende twists in voor, al had ik wel een sterk vermoeden welke richting het op zou gaan. Dat het ook daadwerkelijk die kant opging was alleen maar leuk. Al met al is het een actuele en spannende roman die de lezer aan het denken zet… In hoeverre zijn wij in NL en Vlaanderen afhankelijk van enkele grote mogendheden? Hoe kwetsbaar maak je jezelf daarmee en is het tij nog te keren als het fout gaat? Wat is waar en wat is ‘fake news?’ Wanneer ontaard angst in massahysterie en wat als..?

 

Ik geef het 4 Inktpotten

Karin K.

donderdag 15 juli 2021

Luna, Schaduw van de Maan van Lies Vervloet

 


 


‘Luna, Schaduw van de Maan’ verandert van een lieflijke vertelling naar een duister young adult mysterie. Toch blijft het zijn sprookjesachtige stijl ook aan de donkere zijde behouden.

 

Luna voelt zich anders dan haar leeftijdsgenoten. Op school is ze een buitenstaander en wordt ze zelfs gepest. Van kleins af aan voelt ze zich verbonden met de natuur. Hier kan ze zich veilig voelen. De maan heeft ook altijd een bijzondere rol gespeeld in haar gedrag.

 

Haar moeder overleed bij haar geboorte. Gelukkig heeft ze een fantastische papa die moeder en vader tracht te zijn. Luna is ook voor hem vaak een vraagteken maar de liefde tussen hen is zo mooi en zorgt altijd voor de juiste antwoorden.

 

Wanneer Luna zestien wordt verandert haar beleving ingrijpend en wordt duidelijk dat ze wel heel krachtig is. Het stille meisje ontwikkelt een speciale connectie met de flora en fauna. Er wacht haar blijkbaar een zware en eerstonbegrijpelijke taak.

 

Wanneer ze Andrew ontmoet ziet ze in hem een zielsverwant. Hij is net als Tunde, het kruidenvrouwtje, haar grote steun tijdens haar veranderingsproces. Deze aparte jongen beschermt Luna ook tegen de akelige Thierry en zijn vrienden.

 

‘Luna, Schaduw van de Maan’ is het eerste deel in een nieuwe trilogie. Lies Vervloet heeft met dit boek een poëtisch en naar het einde toe donker debuut neergepend.

 

Hoewel je voelt dat dit nog maar het begin is heeft deze jonge auteur me erg nieuwsgierig gemaakt naar het volgende deel.

 

Dit boek leek eerst een frisse Young adult zonder meer maar niets is minder waar. Lies Vervloet slaagt erin om het idyllische verhaal om te toveren naar een spannend einde waarbij de plot een onverwachte wending neemt en ik alleen maar kon denken:"Oh nee, wat erg en nee niet stoppen, ik wil doorlezen."

 

Doorheen het verhaal kreeg ik meerdere puzzelstukjes toegestopt en ik had al wel een vermoeden wie de slechterik was. Toch moest ik wachten totdat het verhaal bijna uit was om te ontdekken wie de schaduw was die heel de tijd mysterieus rond Luna hing.

 

De overgang naar het onheilspellende gedeelte voelt vrij abrupt en had voor mij eerder gemogen. Lies Vervloet neemt haar tijd om meer te vertellen over de fases van de maan en bouwt haar plot langzaam op. Door deze aanpak vond ik de switch ineens schokkend. Misschien had het verhaal nog meer impact gehad als aan dit stuk ook meer tijd besteed was. De twist is knap maar kwam wel heel onverwacht uit de lucht vallen. De cliffhanger is een schot in de roos en doet me naar meer verlangen.

 

Luna, Schaduw van de Maan is het beloftevolle begin van een nieuwe trilogie waarbij natuurelementen en jezelf durven zijn de belangrijke kernwoorden zijn.

 

Heel het boek draait rond wie dit bijzondere meisje wel of niet kan vertrouwen. Zal het licht van het donker winnen?

 

‘Luna, Schaduw van de Maan’ leest vlot en is weer een geweldig mooie uitgave van Hamley Books. Na deze start ben ik er zeker van dat Lies Vervloet me nog gaat verrassen in het vervolg van deze trilogie.

 

3,5 Inktpotjes

Fany

 

woensdag 7 juli 2021

De heks van Limbricht van Susan Smit

 


 

De heksenvervolgingen kende ik als term uit de geschiedenisboeken van vroeger. Dat heksen werden veroordeeld tot de brandstapel. Maar eigenlijk wist ik er niets van. Dit boek van Susan Smit heeft daar verandering in gebracht. Zij vertelt het verhaal van Engten Luijten op basis van de bewaarde processtukken uit 1674.

 

Het boek volgt twee verhaallijnen. De ene verhaallijn volgt het leven van Engten. Hoe ze haar man leerde kennen, moeder werd en welke plek ze in haar woonplaats Limbricht innam. De tweede verhaallijn gaat over de uiteindelijke vervolging van Engten met de grote vraag of zij een heks is of niet.

 

Is Engten een heks? Vanzelfsprekend niet. Engten is een sterke en mondige vrouw die het prima redt in haar eentje en veel weet van natuurlijke krachten van kruiden en weersomstandigheden. Engten is eigenlijk de voorloper van de geëmancipeerde vrouw. Zij komt op voor de rechten van de gewone burger versus de rijken. Ze komt in opstand tegen de gevestigde orde. Dat wordt uiteindelijk ervaren als bedreigend, waardoor er aanklachten tegen Engten worden ingediend als zou zij een heks zijn.

 

Het boek is soepel geschreven, de personages mooi uitgewerkt en geloofwaardig. Ik kon me echt helemaal laten meenemen in de donkere sferen van de kelder waar Engten haar proces moet afwachten. Je voelt hoe de kou doordringt in haar oude botten, je voelt hoe ze tot het allerlaatst overeind en krachtig blijft, hoe haar lichaam en conditie ook worden aangedaan.

 

Want hoe moet het nu verder met het proces nu Engten weigert te bekennen dat zij een heks is?

 


Dit boek is geen gezellig en optimistisch boek. De kracht van het boek zit in het prachtig beschrijven van een sombere wereld. Je voelt de machteloosheid van een krachtige vrouw die ondanks alles niet opgeeft. Het geeft een tijdsbeeld weer van de manier waarop er tegen zelfstandige vrouwen werd aangekeken en dat stemt niet vrolijk en zet wel aan tot nadenken. Het is een krachtig boek over een krachtige vrouw en tevens de laatste vrouw die in Limburg vervolgd werd als heks. De tragische episode uit het verleden van Limbricht werd hiermee afgesloten. Het boek is een terechte ode aan de vrouw die vele tienduizenden heksenvervolgingen representeert in grote delen van Europa tussen 1450 en 1750. De meeste van de vrouwen (zo’n 80%) waren oud (meestal rond de 60), zeer arm, alleenstaand en machteloos.

 

Een aanrader (5 Inktpotjes), maar zeker niet zo maar een boek voor even tussendoor…

Annemarie

zaterdag 2 januari 2021

Gytha Lodge met Vanuit Het Donker

 


Korte inhoud:

Aidan Poole besluit om ’s avonds laat zijn vriendin Zoe te skypen. Ze neemt op maar verschijnt niet in beeld. Aidan hoort gerommel en er beweegt even kort een schaduw over het scherm. Terwijl hij wacht hoort hij hoe een bad volloopt. En dan, opeens, het geluid van een gewelddadige worsteling. Vervolgens een hoge gil. En dan stilte...

Aidan blijft wanhopig luisteren, twijfelt en belt dan de politie. Inspecteur Jonah Sheens krijgt de zaak toegewezen en in het huis ontdekken ze Zoe’s dode lichaam. Het onderzoek start, en het leven van de jonge vrouw wordt minutieus uitgeplozen. Iedereen was gek op Zoe, maar hoe langer het team onderzoek doet hoe vreemder de mensen in haar omgeving zich gaan gedragen. En wat moet Jonah denken van Aidan Poole. De man is getrouwd, en Zoe was een van zijn studenten…

 

Mijn mening:

In Het Donker is het tweede boek van Gytha Lodge, na “Op Een Dag”, een boek dat me erg kon bekoren. Ik was dan ook vol verwachting voor deze nummer twee, zeker na de vele intrigerende personages en bijhorende gebeurtenissen die de auteur zo goed had omschreven in boek één. Helaas was In Het Donker voor mij een iets mindere leeservaring, om verschillende redenen, maar bovenal omwille van de nogal cliché-relatie tussen leraar en studente, die in mijn ogen nog veel beter had kunnen uitgewerkt worden. In Het Donker is geen echt origineel verhaal – iemand die via digitale kanalen getuige is van een moord, werd al sinds de jaren zeventig ettelijk gebruikt – maar ik had mijn hoop wel gesteld op de personages, en die bleven helaas allemaal wat op de vlakte.

Hoofd- en terugkerend personage Johan Sheens is een typische Britse inspecteur die op een case wordt gezet, met een typische Britse politieploeg die vaak als randomvulling dienen. Hij maakte zijn opwachting al in Op Een Dag, en logischerwijze was het dan ook te verwachten dat hij in dit verhaal zou terugkeren. Dit mag geen obstakel zijn voor de lezer, gezien er weinig relatie is met het eerste boek, en je behalve hier en daar wat referenties, nog perfect kunt volgen. Veel karaktergroei is er niet voorzien.

Op een of andere manier voelde het moeilijker aan om in dit boek te komen, er was ook weinig connectie met de personages, en dat maakte dat ik toch een paar maal terug ben beginnen lezen. Zodra ik echter in het verhaal zat, ging het wel vlot en las ik het vrij snel uit. Jammer genoeg maakte dit wel dat ik te weinig voeling had met de personages, en dat ik ook doorheen het boek geen band met hen voelde. Aidan Poole kwam niet echt over als een aimabel man, maar meer als een personage dat maar al te goed wist wat hij deed toen hij een relatie aanging met een studente. Dat maakt hem niet echt een aangenaam iemand waar je met meeleeft.

Gytha Lodge heeft een zeer vlotte schrijfstijl en er zitten echt wel wat spannende elementen in het boek. Vooral voor fans van Britse reeksen is dit een aanrader. Verwacht echter niet al teveel psychologische diepgang of een verhaal dat lang bij zal blijven. Daarvoor is dit boek helaas teveel een eerder zwakkere middenmoot.

3 sterren

Lisa

maandag 28 december 2020

Cold case 2 Countdown van Tina Frennstedt

 


Titel: Cold case 2: Countdown

Auteur: Tina Frennstedt

Uitgeverij: HarperCollins

Jaar uitgifte: oktober 2020

Recensie door: Karin

 3,5 ster



Wat vind ik van de cover?
Een grote waterpartij, stukken land, een onduidelijke figuur die in de verte lijkt te staren, de voorgrond is redelijk donker, de achtergrond is lichter, een zonsondergang misschien? Een beetje een mysterieuze cover, die helemaal in dezelfde sfeer zit als deel 1 uit deze reeks 'Verdwenen'.

Wat verwacht ik van tevoren?
De korte inhoud spreekt me best wel aan. Eerder dit jaar las ik het eerste deel 'Verdwenen', jammer genoeg had ik bij dit boek eigenlijk wel wat bedenkingen, waardoor ik op een eindoordeel van 2,5 kraaien uitkwam. Dat klinkt streng, maar op de één of andere manier ben ik alleszins nieuwsgierig genoeg om dit boek graag te willen lezen. Benieuwd of ik op een hogere score ga uitkomen.

Mijn recensie:
Het verhaal wordt vooral verteld vanuit het personage Tess, leidster van het cold-case-team, in relatief korte hoofdstukken, waardoor het verhaal zeker vlot weg leest. Af en toe wordt er een hoofdstuk verteld door 'de echtgenote', deze hoofdstukken geven een bepaalde spanning, je voelt dat er ook vanuit deze hoek iets zal gaan gebeuren. Verder verloopt de hernieuwde kennismaking met de hoofdrolspelers heel soepel. Er wordt wel naar het vorige verhaal verwezen, maar zonder dat er te diep op wordt ingegaan. Naast de lopende moordzaken en de cold case, wordt er ook aandacht besteed aan het leven van Tess en haar collega Marie, maar zonder te overheersen.
In tegenstelling tot deel 1 bevalt deel 2 me stukken beter, ik ergerde me destijds bijvoorbeeld soms aan een gebrek aan samenhang en soms aan moeilijke zinsconstructies, maar daar heb ik bij het lezen van 'Countdown' absoluut geen last van.

De ontknoping van de cold case had ik niet echt zien aankomen, en dat is altijd prettig. Wat me overigens ook bevalt, is de manier waarop de dader uiteindelijk gevat wordt, ik ga hier natuurlijk niet dieper op in, maar het is een beetje a-typisch en origineel, goed gevonden!

Ik vind het ook mooi dat in haar nawoord de auteur verwijst naar een onopgeloste moordzaak uit 1991, en aangeeft dat er overkomsten tussen de werkelijkheid en het boek zijn. Ik hoop dat voor deze familie ook ooit een cold-case-team de zaak kan oplossen.

Kortom, 'Countdown' is een aangename Scandinavische thriller, blij dat ik me niet heb laten tegenhouden door mijn mening over deel 1; kortweg, een goed boek en dus welverdiend 3,5 kraaien voor Cold Case 2 Countdown!

vrijdag 25 december 2020

Familiediner van Linda van Rijn

 


Titel: Familiediner

Auteur: Linda van Rijn

Uitgeverij: Marmer BV

Jaar uitgifte: december 2020

Recensie door: Jacqueline

 3,5 ster

 

Het familiediner, een traditie dat bij velen op dit moment de gemoederen bezig houdt. Want kunnen we dit jaar nog wel een kerstdiner organiseren nu COVID19 ons al tijden in haar greep houdt? Gelukkig is dit in het boek ‘Familiediner’ niet aan de orde want over Corona wordt niet gesproken.

Anneke en Wim Tichelaar hebben voor hun familie voor het traditionele kerstdiner dit keer een tafel in restaurant gereserveerd. Anneke en Wim, Peter-Jan en Michelle en hun 2 kinderen, Jens en Sylvia zijn inmiddels al gearriveerd en zitten al aan de mooie in Kerststijl aangeklede tafel. Het wachten is op de jongste van het stel, namelijk Roemer. En dat ze op Roemer moeten wachten daar kijkt eigenlijk niemand van op, Roemer neemt de tijd niet altijd even nauw. De tijd tikt langzaam weg en de stoel voor de jongste telg van de familie blijft leeg. Echt gezellig is het daardoor niet aan tafel. Iedereen, behalve de twee kleinkinderen, is bezig met de afwezigheid van Roemer. Er wordt gebeld, geappt en afwezig gereageerd. Vader Wim houdt het niet meer uit en gaat naar Roemer zijn huis. Waar helaas alles uit en dood is..... zou dit een voorteken zijn? Wim gaat terug naar het restaurant waar bij zijn terugkomst het hoofdgerecht uitgeserveerd wordt. Veel trek hebben ze niet en een ieder is bezig met zijn/haar eigen gedachten. Uit die gedachten worden ze gerukt wanneer de kelner een enveloppe aan Wim overhandigd........

 

Een spannend, boeiend en vlot weg lezend verhaal waar aan alle personages, behalve de kleinkinderen, een hoofdstuk is gewijd. Elk personage wordt gedetailleerd beschreven en komt de onderlinge relatie aan bod. Op het oog lijkt het een gezellige familie totdat blijkt dat meerdere van hen wel wat te verbergen heeft....... Heerlijk hoe Linda van Rijn dit verhaal heeft geschreven, ik wilde gewoon doorlezen om er achter te komen hoe het allemaal in elkaar stak. Ik heb wel even gedacht ‘je zult maar onderdeel uit maken van deze familie.’

 

Spanning: 3,5

Psychologische ontwikkeling: 3

Leesplezier: 4

Schrijfstijl: 4

Plot: 3,5

Origineel: 3

 

 

dinsdag 22 december 2020

Kwaad bloed van Robert Galbraith

 


Titel: Kwaad bloed

Auteur: Robert Galbraith

Uitgeverij: Boekerij

Jaar uitgifte: oktober 2020

Recensie door: Ilse
Drie sterren



Wanneer Cormoran Strike, privédetective, op bezoek is bij zijn familie in Cornwall wordt hij benaderd door de 40-jarige Anna die de verdwijning van haar moeder in 1974 opnieuw wil laten onderzoeken.

Samen met zijn zakenpartner stort Strike zich op deze cold case. Ze krijgen een jaar de tijd om meer duidelijkheid te krijgen rondom de mysterieuze verdwijning van Margot Bamborough.

 

‘Kwaad bloed’ is het vijfde boek in de reeks rond privé-detective Cormoran Strike. Galbraith is het pseudoniem van J.K. Rowling, die wereldwijd succes oogste met de boeken over Harry Potter. Ook Galbraith oogst het nodige succes met de reeks rond Strike.

Galbraith levert telkens een stevig boek af, letterlijk. De paperback van ‘Kwaad bloed’ is zelfs meer dan 1000 pagina’s. De fans kunnen hun hart hier dus zeker ophalen.

 

Voor mij was het een eerste kennismaking met Strike en zijn zakenpartner Robin. Ik heb niet het gevoel dat ik essentiële informatie miste. ‘Kwaad bloed’ kan dus gerust als stand-alone gelezen worden.

Galbraith besteedt de nodige aandacht aan de uitwerking van de hoofdpersonages. Als lezer leef je mee met hun persoonlijke leven, maar ook met de interpersoonlijke relatie tussen Strike en Robin.

Het verhaal op zich verloopt echter zeer langzaam. Doorheen het onderzoek maken we ook kennis met steeds meer personages, wanneer ze oude dossiers uitpluizen en vroegere getuigen opzoeken. Wanneer die getuigen soms ook worden benoemd volgens hun teken in de dierenriem, is de verwarring niet ver weg. Het vraagt dus de nodige focus om het verhaal goed te volgen. Ondanks de zeer vlotte schrijfstijl van Galbraith, strooit hij overvloedig met details. Persoonlijk ging het voor mij soms echt een brug te ver.

‘Kwaad bloed’ is zeker geen spannende thriller. Het is wel een echt detectiveverhaal en zonder de overdaad aan details is het echte verhaal best goed. Het plot was verrassend en absoluut onverwacht.

 

Galbraith schreef met ‘Kwaad bloed’ een misdaadverhaal dat garant staat voor ettelijke uren leesplezier.

 

 

 

maandag 16 november 2020

Zelfs als we zwijgen van Marieke Nijkamp


 Zelfs als we Zwijgen vertelt het verhaal van vijf vrienden die samenkomen in een hut in de bergen. Ze


spelen voor de laatste keer een Live Action Role Playing Game die ze de laatste jaren vaak hebben gespeeld, voor ze hun eigen weg zullen gaan. Het wordt niet het ontspannen weekend wat ze voor ogen hadden; als hun eigen geheimen en demonen een rol gaan spelen in het spel, wordt het gevaarlijk.

 

Dit spannende verhaal met soms horror-achtige scènes geeft zich in eerste instantie niet makkelijk prijs. Ondanks de actie waar de lezer meteen in belandt, leidde de afwisseling van in de ik-vorm sprekende personages en de aanduiding van non-binaire personen in het begin tot hard werken. Als de personages na een aantal hoofdstukken steeds meer hun eigen stem krijgen, neemt de spanning toe en krijgt de afwisselende ik-vorm ook meerwaarde. Je ziet gebeurtenissen door verschillende ogen, wat het verhaal intrigerend maakt.

 

“De berg heeft honger. De nacht heeft tanden. En allebei eisen ze dat hun prijs wordt betaald met bloed.”

 

Diversiteit is een belangrijk thema, dat mooi wordt uitgewerkt in bespiegelingen, achtergrondverhalen en gedachtestromen van de verschillende personages, die soms volwassen aandoen. Zo zegt Maddy in hoofdstuk 2:

 

“Ook al hebben ze de mond vol van non-verbale taal en van hoe belangrijk die is, ze realiseren zich niet hoe onbewust de meeste reacties zijn.”

 

Er zitten veel van dit soort mooie observaties in het boek die zeer de moeite waard zijn, maar soms wel voor wat vertraging zorgen. De game is heel knap neergezet, en wat het spel met de spelers doet. De achtergrond van alle personages en inzicht in hun manier van denken maken het gelaagd en geven het een meerwaarde die je lang niet altijd in thrillers vindt. Wel voelt het hierdoor soms als veel voor één verhaal. Het eind is weinig verrassend, maar het boek geeft genoeg stof tot nadenken om het tot een spannende leeservaring te maken. Vooral lezers op zoek naar diepgang in personages zullen van het boek genieten.

 

 

Hoewel de aanduidingen van een non-binair karakter met hen/hun in het begin even wennen is, is dat de moeite waard en het is prijzenswaardig dat de auteur kiest voor deze formuleringen, om lezers daar vertrouwd mee te maken. Zoals Ever zegt in hoofdstuk 22:

 

« Geen enkele vorm van kunst of expressie, inclusief games, is per definitie ooit neutraal. Elke keus die we maken bij het opbouwen van een wereld, of die nu iets insluit of uitsluit, meer op het ene detail gericht is als op het andere, is een statement. Of het nou gaat om de puzzels die we bedenken of om wat we « anders » of « vreemd » noemen, het is allemaal belangrijk.»

 

Dit soort observaties maken dit verhaal wat mij betreft zeer de moeite waard.

 

 


donderdag 12 november 2020

Alleen van Barbara de Smedt

 


Titel: Alleen
Auteur: Barbara de Smedt
Uitgeverij: Hamley Books
Jaar uitgifte: oktober 2020
Recensie door: Jacqueline
Kraaien: Vette 3,5

Cover
Ik zou zeker het boek opgepakt hebben. Waarom? Eigenlijk door de hele cover. Het babybedje, de titel maar ook zeker de tekst die vermeldt staat! Want waarom is zij zijn obsessie en waarom is de baby zijn wraak? En lukt zijn wraak, blijft zij alleen over of lukt het haar om te vluchten met de baby of blijft hij alleen achter. Of nog erger blijft de baby alleen achter........ een cover die genoeg vragen oproept.


Mijn mening

‘Alleen’ is een goed spannend en boeiend verhaal waarin de personages Julie, Oscar en Tom een hoofdrol hebben. Door gebeurtenissen in hun beide verleden hebben Julie en Oscar niet makkelijk gehad. Julie door het verlies van haar moeder en Oscar......door veel sores en ellende thuis, hij heeft echt een vreselijk jeugd. Want ook op school heeft hij het niet makkelijk. Julie is de enige die het zo en nu en dan voor Oscar opneemt. Oscar is haar hiervoor heel dankbaar maar durft haar dit niet te laten weten. Op enig moment gebeurt er in hun beide leven zoiets heftigst waardoor hun wegen scheiden en ze allebeide een andere pad in hun leven inslaan. Julie denkt daarbij niet meer aan Oscar maar geldt dit ook voor Oscar?
Julie leidt een toch wel losbandig leven en wanneer ze op enig moment zwanger is ontfermd Tom, Julie’s ex-vriend die nog steeds gevoelens voor Julie heeft, zich over haar. Gaat dit goed komen tussen die twee? Is Tom eigenlijk wel zo gek op Julie zoals hij zich voordoet? Of breekt het idee om onverwacht vader te worden hem op en heeft hij Julie wat aangedaan?

De personages zijn goed uitgewerkt en de situaties zijn zo gedetailleerd beschreven dat de angst en de overlevingsdrang die de ontvoerde Julie heeft absoluut met mijn gevoel aan de haal gaan. Natuurlijk probeert ze te ontsnappen (wie zou dit niet doen) en o wat was dat spannend! Maar ook het verdriet, de machteloosheid en boosheid van Tom laat me niet koud. En Oscar die heeft het in zijn leven behoorlijk zwaar te verduren gehad. Kan hij door die zware last het leven wel aan, functioneert hij wel zoals het zou moeten? Ik kan wel verklappen dat ik het bij deze thriller niet droog heb gehouden.

Julie werd voor haar ontvoering gestalkt en had zeker in het begin echt niet door hoe serieus dit was. Barbara de Smedt heeft dit toch wel beladen onderwerp op een kunstige en originele wijze zo in het verhaal kunnen verweven dat vlot weg leest. Het enige wat ik vertragend vind is dat sommige locaties maar ook gebeurtenissen te gedetailleerd worden weergegeven waardoor de voortgang in het verhaal vertraagd. Maar het is niet van dien aard dat ik me er aan irriteer en het boek weg leg. Nee absoluut niet! Het is zelfs zo dat ik een paar uur vrij heb genomen omdat ik wil weten hoe het met Julie afloopt, want zal ze op tijd worden gevonden? Met het thrillerdebuut ‘Alleen’ van Barbara de Smedt heb ik me prima vermaakt!

Spanning: 4
Psychologische ontwikkeling: 3,5
Leesplezier: 3,5
Schrijfstijl: 3,5
Plot: 3,5
Originaliteit: 4

zondag 27 september 2020

Het hart van de adelaar van Emmelie Arents


 Het hart van de adelaar is een heerlijke young adult die je onmiddellijk mee trekt in een wereld van magie, haat en liefde. 

Wanneer Joana Sky onterecht veroordeeld wordt voor het uitspreken van een Hartbewerking stort haar wereld in. Eigenlijk wil ze niets te maken hebben met haar gevreesde talent, maar wanneer ze onverwacht gered wordt van de dood komt ze terecht in het hol van de leeuw. In het paleis van koning Damon ervaart ze opnieuw vernedering, schaamte en pijn.  Wanneer ze de koning zijn familie beter leert kennen, ontdekt ze hun totaal verschillende karakters. Joana moet voortdurend balanceren op een koord om te overleven in deze harde omgeving. Binnen de paleismuren maakt ze ook vrienden en is niet alles kommer en kwel. 

Damon zorgt ervoor dat ze getraind wordt om zijn vijand te verslaan. Ze leert om haar krachten te gebruiken en te  beheersen. De wrede koning wil van haar immers een wapen maken om het leger van de rebellen, de Adelaars aan te vallen. 

Joana komt terecht in een wereld waar macht zorgt dat mensen zichzelf niet durven zijn. Al snel blijkt dat de koning misschien wel de man is die schrik aanjaagt,  anderen breekt en voor niets terugdeinst . Of zijn de Adelaars toch de boeman ? 


Stilaan wordt duidelijk dat niet iedereen te vertrouwen is en dat niemand is wie hij lijkt.

Dan barst de strijd los en is het aan Joana om een kant te kiezen. Zal deze stoere jongedame haar hart breken of is er een betere toekomst weggelegd voor haar? Kan zij zich bevrijden van haar onzichtbare ketens of is ze gedwongen te doen wat anderen eisen van haar? En welke rol vervullen de prinsen in dit verhaal? 


Het hart van de adelaar is een waanzinnig mooie hardcover vol prachtige kleuren en kunstzinnige details. 

Emmelie Arents mag dan wel pas haar debuut geschreven hebben, het is onmiddellijk duidelijk dat zij de gave heeft om een goed opgebouwd en vlot lezend fantasierijk verhaal te bedenken. Ze slaagt erin om me vanaf het afschuwelijke begin de emotie en onmacht van de sterke vrouwelijke hoofdfiguur te doen voelen. Later leef ik ook mee met de angsten en dromen van de andere personages. De debutante slaagt erin om me zelfs te doen begrijpen waarom ook sommige slechte karakters handelen zoals ze doen.

Het tempo van dit boek ligt hoog en zorgt echt voor een goede spanningsboog , maar het tweede deel waarbij ik de belevenissen ervaar door de ogen van verschillende personages had uitgebreider mogen zijn. Nu wordt de actie gedoseerd en er wordt opgebouwd naar een spetterende finale met een doordachte plot, maar dit verhaal had zeker uit meerdere delen mogen bestaan. 

Het hart van de adelaar heeft het thema magie origineel uitgewerkt en leest als een trein. Met  karakters die een donkere en lichte kant bezitten , korte hoofdstukken en een fascinerend verhaal vol verbeelding is dit duistere sprookje een aanrader voor een groot publiek. 

 Het is duidelijk dat in dit verhaal de nadruk duidelijk ligt op de gevoelens en het gedrag van de personages. Door de   beeldende schrijfstijl krijg je ook meer informatie over Tuvalon. Toch is het vooral de uitwerking en evolutie  van de karakters die ervoor zorgen dat Het hart van de adelaar zo meeslepend is . De ervaringen van Joana en de anderen raken, vertederen en soms doen hun avonturen me naar adem happen. 


Het hart van de adelaar is een grimmige, maar ook sprookjesachtige young adult fantasy van een beloftevol nieuw schrijftalent. Door enkele onverwachte plotwendingen en een donkerder verhaal, waar wreedheid naast vriendschap en liefde staat, verrast dit fascinerende verhaal en word ik onherroepelijk meegesleurd in deze wereld van betovering en rivaliteit. 


Fany

zaterdag 20 juni 2020

De wereld die we kenden van Alice Hoffman


Titel: De wereld die we kenden.
Auteur: Alice hoffman
Uitgeverij: Orlando
Publicatiedatum: april 2020
Recensie door: Tamara
4 inktpotjes

Wanneer de Nazi's steeds meer dood en verderf zaaien in Berlijn, besluit een moeder haar dochter naar Frankrijk te sturen in de hoop dat ze daar veilig zal zijn. Om haar te beschermen tegen al het kwaad, roept ze de hulp in van Ettie. Samen maken ze een zeldzame Golem, Ava, die Lea zal beschermen. Niet alleen tijdens de reis maar ook wanneer de oorlog zijn einde nadert. Een boek vol liefde, narigheid maar ook vol kracht.

“ De kinderen waren al uit het huis gedirigeerd en werden als balen hooi in de truck gesmeten.”

Ikzelf ben niet een hele grote fan van oorlogsverhalen. Ik ben een beeldende lezer, alles wordt als een film in mijn hoofd geprojecteerd, en met oorlogsverhalen heb ik toch in het algemeen wat meer moeite dan met “gewone “thrillers.
Maar omdat dit verhaal ook fantasie in verwerkt zat, was ik toch ook wel weer heel nieuwsgierig.
Het begin zit het verhaal vol fantasiewezens. Engelen, pratende wolven en een Golem.
Op het moment dat Lea veilig aankomt in Frankrijk, nemen de fantasiewezens wat af, wat ik persoonlijk erg jammer vind, maar aan het einde wordt het toch wel weer een beetje goed gemaakt.

Je leert de personages goed kennen, Hoffman neemt echt de tijd om elk karakter goed te ontwikkelen tot een bijna levensecht persoon. Maar niet alleen de personages zijn geweldig, ook de omgeving, de fantasiewezens worden prachtig weer gegeven.

Iedereen weet dat de oorlog een verschrikkelijk tijd moet zijn geweest en de manier hoe Hoffman deze ook beschrijft is echt weerzinwekkend. Ik heb een paar keer even het boek moeten dichtslaan omdat het mij even teveel werd.
Vooral het stuk waarin Julien van zijn ouders wordt gescheiden.

In het verhaal maak je kennis met diverse, sterke meisjes/ vrouwen die hun mannetje staan tijdens de oorlog. Ze zijn onbekenden van elkaar maar toch met elkaar verbonden. Terwijl de een wraak wil voor haar zusje, helpt de ander kinderen veilig de grens over. Je leert ze kennen met al hun zwakheden, maar ook hun sterkte.
Terwijl Lea Ava vervloekt en haar best doet om Ava op een afstand te houden, groeien ze toch naar elkaar toe en je kan uiteindelijk niets anders dan Ava in je hart sluiten.
De belofte Lea's moeder aan Ettie heeft gedaan, dat Ava na het volbrengen van haar taak, vernietigd dient te worden, anders krijgt ze steeds meer menselijke gevoelens en eigen gedachtes waardoor ze gevaarlijk kan worden, valt Lea steeds zwaarder en met het omslaan van de bladzijden hoop je dat ze Ava laat leven. Welke keuze Lea ook zal maken, het zal voor beide zware gevolgen hebben.

Een minpunt van het boek vind ik toch wel de vertaling. Zinnen zijn krom geformuleerd. Denk aan: Het huis was een bouwval, eerlijk gezegd, zonder elektriciteit.
Of: Ze stond, op glasscherven, op haar moeder te wachten, terwijl Hanni door de winkel struinde.
Maar ook zijn sommige woorden verkeerd geschreven als “wanneeer ….

Al met al was het een mooi boek! Ik heb genoten van hoe mensen kunnen veranderen om te kunnen overleven, maar toch hoop houden en lief te hebben. De fantasiewezens zijn op een mooie manier verweven met het verhaal, waardoor het voor mij niet storend was om ze erbij te lezen.
Dit boek krijgt van mij 4 van de 5 sterren. En dat voor iemand die niet echt van een roman houdt, laat staan oorlogsboeken.

“ Zijn vrouw kreeg geen toestemming om naar het kerkhof te gaan en hem te begraven; in plaatst daarvan werden zijn resten gebruikt als dierenvoeding.”

Originaliteit: 4
Psychologische ontwikkeling personages: 5
Leesplezier: 5
Schrijfstijl: 5
Plot: 3

vrijdag 12 juni 2020

Noodlot van Marlen Visser


Titel: Noodlot
Auteur: Marlen Visser
Uitgeverij: Prometheus
Publicatiedatum: juni 2020
Recensie door: Jacqueline
 3,5 sterren

Cover
De cover en de titel roepen bij mij gelijk vragen op. Dus een goed gekozen cover, zeker ook door de kleuren.

Achterflap
Het slaperige dorpje Vierschoten staat op zijn kop als de Postcodeloterij-hoofdprijs op zijn enige postcode valt. Journalist Evy Benders ziet er meteen een prachtig artikel in en ze besluit een paar dagen bij haar oom, een Vierschotenaar, te gaan logeren. Tijdens haar gesprekken met de winnaars en verliezers ontdekt ze al snel dat de verhoudingen binnen het dorp op scherp zijn komen te staan. Maar gaandeweg blijkt ook dat dat alles te maken heeft met een traumatische gebeurtenis die zich enkele jaren eerder in het dorp heeft afgespeeld en waarover nog steeds krampachtig wordt gezwegen. Manuel lijkt wel openlijk te willen spreken over wat er destijds met de veertienjarige Linsey is gebeurd, maar is de getuigenis van deze getroebleerde jongen betrouwbaar? En was de wereldvreemde Benjamin, die destijds is opgepakt, wel de werkelijke dader? Binnen enkele dagen sluiten de opeenvolgende gebeurtenissen zich als een net om Evy heen en lijkt er geen ontsnappen meer mogelijk.

Mijn mening
Marlen Visser trekt me, door de gebeurtenis die ze in het begin van haar verhaal zo gedetailleerd omschrijft, gelijk goed het verhaal in. Dat belooft wat hoor ik mezelf denken:-) Doordat ik nog niet eerder van Marlen Visser een boek heb gelezen weet ik eigenlijk niet wat ik kan verwachten. Ik heb die dan ook niet. Is het verhaal mij bevallen? Absoluut. Er zijn verschillende situaties die echt wel erg boeiend en een tikkeltje spannend zijn (zoals die waar het verhaal mee begint) en sommige gebeurtenissen hadden naar mijn mening echt spannender gemogen.

Wat ik goed vind aan dit verhaal, dat drie verschillende verhaallijnen heeft, is dat ‘niets zo is zoals het lijkt’. Voor mij zeker een reden om door te willen lezen ondanks dat ik vind dat Evy haar personage wel wat pittiger en wat minder naïef had mogen zijn. Want hoe ze soms in situaties reageerde dacht ik wel eens van ‘kom op meid bijt eens van je af’ of ‘geloof je dit werkelijk’?

Hoe die verschillende verhaallijnen aan het einde bij elkaar komen daarmee heeft Marlen mij absoluut verrast. Eerst had ik een vermoeden welke kant het op zou gaan en daar leek het ook even op totdat bleek dat dit dus niet het geval was. Want zoals ik al eerder noemde is ‘niets zoals het lijkt’. De auteur heeft me daarmee mooi op het verkeerde been gezet. Ik heb mij uitstekend met dit boek vermaakt en Het noodlot krijgt van mij 3,5 kraaien!

Spanning: 3
Psychologische ontwikkeling personages: 3
Leesplezier: 3,5
Schrijfstijl: 3,5
Plot: 3,5
Originaliteit: 3,5

zaterdag 6 juni 2020

Eugeen van Aerschot met Een kras op haar ziel

Karen, een dertigjarige getrouwde vrouw, ondervind seksuele problemen. 
Enkel op dat vlak, loopt het niet lekker tussen haar en haar man. 
Lichamelijke beperkingen zijn er niet en ze besluit om een psycholoog te bezoeken en hem haar probleem voor te leggen. 
De psycholoog stelt voor om een hypnose-sessie uit te voeren met Karen.
Het kan namelijk zo zijn, dat Karen in een vorig leven iets heeft meegemaakt waardoor ze nu een afkeer heeft van seks. 
Karen gelooft totaal niet in reïncarnatie en is dan ook niet bepaald blij met de gang van zaken bij deze psycholoog. 

Karen is journaliste en na de nodige research besluit ze toch om op het aanbod van de psycholoog in te gaan. 
Waar ze in het begin heel sceptisch was, is ze er na de eerste sessie inderdaad van overtuigd dat ze al een leven geleefd heeft. 
Kim was een jonge vrouw die woonde in de Filipijnen. Ze is bruut vermoord enkele jaren voordat Karen geboren werd. 
Karen raakt helemaal in de ban van Kim en besluit om naar de Filipijnen af te reizen om de moord en zo ook haar probleem te onderzoeken. 
Uiteraard gaat dit allemaal niet van een leien dakje en Karen stuit op heel wat verzet. 

Een kras op haar ziel is een hartstikke origineel verhaal. Over het geloof in reïncarnatie zijn de meningen uiteraard verdeeld maar toch weet van Aerschot dit tot een sterk, geloofwaardig verhaal te maken. 
Ook de onderzoekende kant van Karen past precies in het plaatje, omdat ze journaliste is lijkt het alleen maar logisch dat ze dit tot op de bodem wil uitzoeken. 
De karakters en de beschrijvingen van de omgeving zorgen ervoor dat je je echt zij aan zij met Karen in haar zoektocht op de Filipijnen waant. 
Ook de spanningsboog blijft strak gespannen waardoor je steeds verder wilt lezen. 
Langzaamaan naderen we het eindpunt en het lijkt alsof Karen met lege handen naar huis zal moeten keren. 

Het originele plot en de strakke spanningsboog maken dit boek tot een succes. Echte sterke plottwists kent het niet, maar toch is het niet heel voorspelbaar. 
Het is er zeker eentje om over na te denken. 
⭐️⭐️⭐️⭐️

Jaimy

woensdag 27 mei 2020

Ogen van de duisternis van Dean Koontz


Titel: Ogen van de duisternis
Auteur: Dean Koontz
Uitgeverij: Prometheus
Publicatiedatum: april 2020
Recensie door: Tamara
 3,5 sterren

Op zoek naar een verdwenen zoon – en een giftig mysterie dat de wereld bedreigt.
Nadat haar zoontje Danny is omgekomen bij een tragisch verkeersongeval, stort Tina Evans zich volledig op haar werk. Totdat een jaar later op Danny's schoolbord de woorden NIET DOOD verschijnen. Is het een zieke grap, het tastbare bewijs van haar eigen onderbewustzijn, of iets heel anders? Tina begint een zoektocht naar de waarheid. Maar telkens wanneer de oplossing aan het licht dreigt te komen, worden mensen op brute wijze vermoord. De waarheid is zo angstaanjagend en gevaarlijk dat ze misschien maar beter verborgen kan blijven...

“Ze bleef aan het schoolbord denken. “NIET DOOD”

Voorop de cover prijkt een rode sticker met “Voorspelde deze thriller de uitbraak van het Coronavirus?” Mijn interesse was gewekt en ik plofte met de E-reader op de bank. Ik ben benieuwd!

Het verhaal gaat om Tina, die het verlies van haar zoon, een jaar geleden, nog steeds niet verwerkt heeft. Ze heeft de grootste moeite om hem niet overal te zien en krijgt steeds meer last van een schuldgevoel omdat ze hem niet heeft gezien. Volgens de rouwarts was het niet verstandig, aangezien Danny er ontzettend toegetakeld uit zou zien.
Maar tot op de dag van vandaag heeft Tina daar spijt van. Op een dag hoort zij een geluid en bij de eerste gedachte van een inbreker, gaat zij op zoek. In de kamer van Danny staat op een schoolbord “Niet dood” geschreven. De lucht in de slaapkamer wordt steeds kouder.
Steeds meer komen er van deze poltergeist fratsen en wanneer ook vreemden er last van krijgen, komt Tina tot de conclusie dat Danny haar om hulp vraagt.
Wanneer zij samen met Elliot (topadvocaat) besluit het graf van Danny te openen, begint de race tegen de klok. Iemand probeert dat te verijdelen en waar ze komen, volgt de dood hun op de hielen.

Het verhaal is goed te volgen en geen moment verslapte mijn aandacht. De karakters zijn goed beschreven en ik leefde echt mee met de liefdesperikelen van Tina en Elliot.
Wel vond ik het verhaal wat snel in elkaar geflanst. (Nadeel is wel dat ik nu weinig over kan vertellen want dan ga ik enorm spoileren!) Het ene moment reis je mee met Tina en Elliot en dan krijg je ineens 2 nieuwe namen voor de kiezen, waarvan je nog nooit had gehoord en die ineens een belangrijke rol spelen.

En dan het plot....Manmanman.... wat was ik teleurgesteld. (Ook hier kan ik niets in detail schrijven...spoileren enz. enz.) Maar laat ik het zo omschrijven. Tina kwam, Tina zag en Tina overwon en baf.... Het einde. Ik heb bijna mijn E-reader kapot geswiped omdat ik echt dacht dat er nog een hoofdstuk achteraankwam. Ik mis enorm “ja, en hoe nu verder?”. Hoe ontwikkelt het zich verder? Het boek telt 288 pagina's dus er had makkelijk een laatste hoofdstuk bij gekund. Of een epiloog … Op z'n minst een epiloog! Daarom heeft het plot maar 1 kraai gekregen.

En dan het Coronavirus. Wel vond ik toepasselijk (of creepy) vond is dat het virus “Wuhan400” wordt genoemd. En je krijgt een beetje een beschrijving van het virus. Maar verder was er weinig “virus-achtig” aan.

Conclusie: Een heerlijk boek waar je jezelf even helemaal in kan verliezen. Goed en gedetailleerd beschreven. En op het zwaar onbevredigend eind na, een echte aanrader.

Spanning: 4
Originaliteit: 4
Psychologische ontwikkeling personages: 4
Leesplezier: 5
Schrijfstijl: 4
Plot: 1


woensdag 20 mei 2020

Zon van Lucinda Riley


Titel: Zon
Auteur: Lucinda Riley
Uitgeverij: Xander Uitgevers B.V.
Publicatiedatum: februari 2020
Recensie door: Astrid
5 sterren



Electra heeft het allemaal voor elkaar: ze is bloedmooi, schatrijk en wereldberoemd. Maar achter dit perfecte plaatje gaat een kwetsbare jonge vrouw schuil, die de oplossing voor haar problemen zoekt in drank en drugs. Electra heeft, anders dan haar zussen, geen behoefte om te weten waar ze vandaan komt. Totdat ze een bijzondere brief ontvangt… Zon brengt de lezer van het bruisende, chaotische Manhattan naar de prachtige, uitgestrekte vlaktes van Kenia. Kan de zoektocht naar haar verleden Electra helpen haar problemen het hoofd te bieden?

Mijn recensie
Wow wat een verhaal. Vanaf de allereerste bladzijde zit je in het verhaal.
Ik ben een fervent thriller lezer, maar zo af en toe een roman tussendoor kan ik best waarderen.
Twee jaar geleden had ik de hele Zeven Zussen serie aangeschaft op mijn E-reader. Ze zijn een poos blijven staan op de Kobo. Ik hoorde steeds meer over deze serie, en door alle enthousiaste reacties ben ik in de vakantie in Frankrijk aan het eerste deel begonnen.
Ik schrok, het was een ‘ik’ boek. Dat is niet mijn favoriet. Maar na een paar bladzijdes zat ik in het verhaal en vergat dat het een ‘ik’ boek was. Astrid, dit is tegenstrijdig met wat je in je eerste zin aangeeft.
In die vakantie heb ik alle beschikbare delen uitgelezen, ik was verslaafd!

Toen ik dus de kans kreeg om voor Boekinkt het zesde deel te lezen was ik dan ook in de zevende hemel. In vijf dagen tijd was hij uit, terwijl het boek toch 635 bladzijden telde op mijn Kobo. Ik kon niet stoppen met lezen, en ik zat elke middag met Zon in de zon.

Dit keer gaat het over Electra, de jongste zus, en de meest succesvolle zus. Electra is topmodel en verdient bakken met geld. Ze drinkt liters wodka, gebruikt drugs en heeft verschillende bedpartners, ze leeft er gewoon op los. Maar toch is ze niet gelukkig….
Ze heeft nog niet de behoefte gehad om op zoek te gaan naar haar roots, maar dat verandert wanneer ze een brief krijgt. Ze weet eerst niet wat ze ermee moet en gaat daarom op zoek naar de brief die Pa Salt heeft achtergelaten. Die brief brengt verrassend nieuws en toch gaat ze op zoek naar haar roots.

Electra komt terecht in bruisend Manhattan en op de vlaktes en bush van Kenia. Het deel dat zich afspeelt in Kenia is werkelijk prachtig. Ik heb menig traantje weggepinkt.

Het verhaal is namelijk erg beeldend omschreven en je ziet ik zag dan ook alles echt gebeuren in je mijn hoofd. Ik zag alles voor me.
Electra gaat door een moeilijke tijd, maar met een stukje wilskracht en hulp van haar nieuwe vrienden komt ze er bovenop. De hoofdpersonen van dit verhaal komen echt tot leven.

In principe hoef je de serie niet echt op volgorde te lezen, want de verhalen staan los van elkaar. Maar als je het verhaal over Pa Salt mist, dan mis je ook de essentie van de verhalen en dat zou erg jammer zijn.

Zon heeft een cliffhanger van jewelste en ik was dan ook echt ontsteld toen het verhaal plots afgelopen was. Ik heb zeker een kwartier voor me uit zitten staren met de vraag waarom dit zo gedaan was, zo abrupt. Maar dit maakt dat ik nog meer verlang naar het zevende deel van deze serie.

De serie maar zeker het deel Zon raad ik echt aan om te lezen. Het is niet echt een zoetsappige roman, maar Riley neemt je mee op een prachtige wijze naar het heden en het verleden van Electra.
Zon krijgt vijf dikke kraaien van mij!



Zoeken in deze blog

Droom naar de toekomst van Rina Stam

  Droom naar de toekomst is het tot de verbeelding sprekende slotstuk van de spirituele Rode Draad Trilogie   Flora woont alleen in Spanje...