Wat leest Ingeborg van Beek op vakantie?

 

Ingeborg van Beek studeerde Hogere Hotelschool en liep stage in Parijs, Brussel en Koeweit. Daarna werkte ze in marketing, communicatie en pr. In 2007 begon ze een eigen adviesbureau. In 2013 werd Ingeborg getroffen door het nootlot en sindsdien leeft  ze met hersenkanker. Ze schreef in haar eerste boek Levenshaast de onverbloemde en emotionele waargebeurde relaas over het leven na de diagnose van een hersentumor. Onlangs kwam haar tweede boek Levenslef uit.

*Welk boek of welke boeken stop jij je in koffer te lezen tijdens je vakantie en waarom?

Dit boek kreeg ik van een vriend cadeau: De Kennismaking van Ncolien Mizee. Het boek bevat 'faxen aan Ger', brieven die ze schreef aan de scenarioschrijver Ger Beukenkamp, waar ze les van kreeg begin jaren negentig.
Zij vertelt in de brieven over haar worsteling met de wereld en de mensen om haar heen en doet dit op een uiterst humoristische manier. Het begin van het boek is een beetje taai misschien, maar op een gegeven moment kon ik niet meer stoppen met lezen. Ik neem het boek komende vakantie mee om opnieuw te lezen!

Verder neem ik het onlangs verschenen boek Vier wandelaars en een Siciliaan mee. Marion Pauw, Elle van Rijn, Roos Schlikker en Femmetje de Wind schreven dit boek, dat avontuur, botsende karakters, geheimen, ontluikende vriendschappen, diepe gesprekken en vele kilometers wandelen samenvat in een boek dat volgens mij de moeite waard is om te lezen.

* Welk boek of boeken raad je aan om zeker mee te nemen op vakantie en waarom?

Een tip voor alle ouders of mensen die op andere manier met kinderen te maken hebben: lees 'Omdenken in de opvoeding'. Van Berthold Gunster. Verfrissend, helder en met humor  geschreven. De situaties zijn zo herkenbaar en de tips makkelijk toe te passen. Aanrader!

 

Verder heb ik begrepen dat Levenslef  (ondanks verschenen) lekker wegleest op vakantie. Misschien een beetje brutaal om mijn eigen boek te promoten maar ik heb mijn de zoektocht naar de zin van het bestaan zo rauw en dichtbij mogelijk beschreven en dat leidt tot zowel aangrijpende als geestige situaties- Omdat weten dat je niet oud wordt terwijl de dagelijkse dingen wel gewoon doorgaan je dwingt om meer in het Nu te leven. 

Op ontroerende, rauwe maar ook enorm geestige wijze vertelt Ingeborg over wat je doet als je weet dat je niet oud wordt, maar het leven ondertussen wel gewoon verdergaat. Over haar ziekteproces, haar scheiding, de spirituele zoektocht naar de zin van het bestaan (en het aangekondigde einde daarvan), maar ook over moeder zijn, daten, skydiven, therapiesessies en haar drang om nog steeds vol overgave te leven, ook al is er altijd die tikkende tijdbom. Een aangrijpend én geestig boek over leven in reservetijd, dat elke lezer zal ontroeren en aan het denken zal zetten over het belang van leven in het nu.

Natriumchloride van Jussi Adler-Olsen

 

 

Ik kan eigenlijk maar één ding zeggen over dit boek: wat een teleurstelling!

 

Ik ben al jaren fan van deze serie en kijk iedere keer weer reikhalzend uit naar een nieuw deel. 

Maar ow…… wat viel deze tegen!

 

In tegenstelling tot de andere boeken stonden niet Rose of Assad (de bijfiguren, maar wel hele leuke) in the picture maar dit keer draaide het verhaal vooral om hoofdpersonage Carl Mørck. Eigenlijk is Carl wel al een beetje saai personage naast de pinnige Rose en (soms onbedoeld) grappige Assad, maar dat ik dit boek zo saai zou vinden had ik niet verwacht. 

Het verhaal werd nergens echt spannend, de dialogen vond ik gekunsteld en om het verhaal up-to-date te maken speelt het zich en passant af tijdens coronatijd zonder dat dit werkelijk een functie had voor het verhaal.

 

Ik durf het bijna niet te zeggen maar ik gaf het boek maar twee inktpotjes. En dat voor een serie die ik altijd mijn lievelingsserie noem. Ik kan alleen maar hopen op nog een nieuw en beter deel, een waardige afsluiting misschien? Helaas moeten we daar dan weer even op wachten. Hopelijk is dat het wachten dan waard.

 

Jolanda

Terence lauerhohn gaat op reis en neemt mee...

 

Welk boek of welke boeken stop jij je in koffer te lezen tijdens je vakantie en waarom?

Als ik op vakantie zou gaan, dan neem ik zeker enkele boeken van Stephen King en Peter Straub mee. Zwart huis en de Donkere Torenserie zitten daar dan zeker bij. Maar Spiegel, van Guido Eekhaut en Echo van Thomas OldeHeuvelt ook, want die staan nog ongelezen in mijn boekenkast en ik popel om die te lezen.

Welk boek of boeken raad je aan om zeker mee te nemen op vakantie en waarom?

Aan iedereen die op vakantie gaat (of thuis blijft) en van originele, gedurfde, goed geschreven horror houdt, durf ik bovenstaande titels aan te raden. Maar ga na het lezen van een van deze boeken niet een nachtelijke wandeltocht in een donker bos maken of zo. Dat is de – boze – goden verzoeken... Zwart huis is dankzij de schrijfstijl zelfs een soort van schrijfbijbel voor mij geworden, zo’n indruk heeft dit boek op mij gemaakt.

 

www.123website.nl/lauerhohn

De zaak aan Highway 62 - Laila Lalami

 

Een whodunnit die leest als een gelaagde roman over de grote levensthema's.
 

Laila Lalami gebruikt als kapstok een vermoedelijke hit & run maar dit verhaal is eerder een intrigerende roman dan een thriller. Eigenlijk is dit , zoals de flaptekst al aangeeft ,een combinatie van meerdere genres.

 Driss, een immigrant die met zijn gezin naar Californië kwam wonen, wordt doodgereden in een klein plaatsje in de Mojavewoestijn. Wie is verantwoordelijk voor deze hit & run ? Heeft zijn dochter Nora gelijk en is deze aanrijding geen toeval?

 Dan komt er een aparte getuige tevoorschijn. Wordt het verhaal dan anders of juist niet?

 Een gemeenschap vol geheimen en talloze raadsels om op te lossen wachten de politierechercheur en Nora. Is er voor de personages in dit verhaal plaats voor liefde en kan hoop woede of verdriet verminderen?

 De zaak aan Highway 62 geeft verschillende bijzondere Amerikanen een stem. Door de ogen van deze, veelal immigranten, spreekt de auteur over rouw, racisme, verloren dromen , angsten en liefde. Woede, verdriet en frustratie zijn maar  enkele van de gevoelens die de revue passeren. Soms mocht het wat meer show and don't tell zijn. Desondanks ben ik vooral geïmponeerd door de kijk die de karakters hebben .

 Grote thema's zijn verwerkt in dit boek en het is niet het moordmysterie dat het meest fascineert maar de extra laag die verwerkt is in de verschillende perspectieven. Wat me vooral raakt is dat elk personage zijn eigen visie heeft .Laila Lalami slaagt er met verve in om me elk standpunt te doen begrijpen.

 De situatie wordt beleefd vanuit hun ervaringen en zowel het heden als het verleden kleuren de invulling van elke gebeurtenis. Wat blijft hangen zijn de gedachten en herinneringen die deze speciale Amerikanen met me delen.  Het verhaal van deze mensen gaat over vooroordelen en gemiste kansen.

 Wat ik jammer vind is dat het einde ineens komt en zo afgeraffeld lijkt. Dit is een  gemiste kans omdat de auteur voor de  rest van het verhaal echt wel de tijd nam om de story op te bouwen.

 De zaak aan Highway 62 is een beklijvende literaire roman die raakt door zijn inhoud. Soms is het net wat subtiel verborgen zit tussen de zinnen of niet uitgesproken wordt dat het meest indruk maakt.

 3,5 dikke inktpotjes

Fany

Wat je van bloed weet – Philip Huff

 ‘Je houdt je adem in: je probeert het leven stil te zetten, geschreeuw te voorkomen. Je probeert de loop der dingen te beïnvloeden. Maar je steeds wilder kloppende hart weet wel beter. En de stilte in het huis, de stilte achter de deur, lijkt te kraken in je oren’.

 

De verteller (niet bij naam genoemd) groeit samen met zijn zus Emilie en jongere broertje Alexander op in een villa het Gooi. Van buiten lijkt alles geslaagd: welvarende ouders, een groot huis, luxe vakantietripjes, goede opleidingen, de hockeyclub. Maar achter de muren van de grote villa gaat het er anders aan toe: zijn ouders hebben voortdurend ruzie, er is geweld en intimidatie, ook naar de kinderen toe. De verteller probeert een zo normaal mogelijk leven te leiden. Hij sport, maakt vrienden, wordt verliefd maar hoe houd je datgene wat zich achter de voordeur afspeelt verborgen voor anderen?

Wanneer hij gaat studeren breekt de hoofdpersoon met zijn ouders. Wat blijft is het schuldgevoel naar zijn jongere broertje dat wel nog thuis woont. In hoeverre lukt het de hoofdpersoon om afstand te nemen van zijn gewelddadige jeugd? En hoe kan hij zijn broertje Alex nog beschermen?

 

Huff schreef met dit boek een indringend en beklemmend verhaal. De pijn, het verdriet en de onmacht van de hoofdpersoon maar ook de kracht om door te gaan en een eigen leven op te willen bouwen, wordt door middel van prachtig taalgebruik intens en rauw overgebracht. Door hierbij het tweede
persoonsperspectief (de jij-persoon) te hanteren komt het over of de schrijver terugkijkt op zijn eigen jeugd. Of dit ook het geval is weten we niet. In het nawoord wordt benadrukt dat dit boek fictie is maar dat het wel gebaseerd is op mensen en gebeurtenissen uit het leven van de auteur.

Wat het jij-perspectief ook met zich meebrengt is een zekere afstand tot het hoofdpersonage. Dit maakte het voor mij wel moeilijker om dichtbij te komen, om me echt in te leven. Echter, bij het verhaal is het heel passend. Want in hoeverre kun je iemand anders ooit echt laten voelen hoe het was?

Het boek barst uit zijn voegen van de meest prachtige zinnen. Het is dat ik eigenlijk nooit zinnen uit boeken noteer maar ik had met gemak een heel notitieblok vol kunnen schrijven.

 

‘Als we de namen van dingen niet kennen, geven we minder om ze. Maar als je de namen leert, word jij meer van de wereld en de wereld meer van jou’.

 

‘De leugen: het middel om het leven de waarheid te geven waar je zo naar verlangt’.

 

Dit taalgebruik maakt dat het boek raakt. Wat ook raakt is hoe de ervaringen uit de jeugd van de hoofdpersoon doorwerken in zijn latere leven en het gevaar om dit generatie op generatie aan elkaar door te geven.

Kortom: een boek dat een diepe indruk achterlaat!

 

4 inktpotjes

 

Sandra J. Paul gaat op vakantie en neemt mee...

 Welk boek of welke boeken stop jij in je koffer om te lezen tijdens je vakantie en waarom?

Ik ben een grote True Crime fan en heb recent die liefde teruggevonden na een tijdje afwezigheid wegens te weinig tijd. Ik ben dus van plan om die liefde terug mee op vakantie te nemen. 

Ik ben recent begonnen in een boek dat ik ongeveer twintig jaar geleden (of langer) al een paar maal gelezen heb over Ted Bundy, en wel in het heel bijzonder het boek van Anne Rule, true crime auteur die in een heel bijzondere positie zat. Zij heeft namelijk een hele tijd met Ted Bundy samengewerkt tijdens de nachtshiften in een hulpcentrum. Zij leerde hem kennen voor hij seriemoordenaar werd, en ze raakte toen bevriend met hem. Het toeval wil dat zij, dankzij haar connecties bij de politie, aan de zijlijn mee met hen dacht over wie de mogelijke mysterieuze moordenaar was. Dat heeft ze dan verwerkt in haar boek over Bundy. 

Er kwam recent een gereviseerde nieuwe versie uit, en die neem ik dus mee. Daarnaast heb ik nog wat materiaal liggen over seriemoordenaars en true crime, zoals gezegd een grote interesse van me. Ik ben ook van plan om Later nog eens te lezen, van Stephen King. 

Welk boek of boeken raad je aan om zeker mee te nemen op vakantie en waarom?

 

Dat vind ik een hele moeilijke vraag want iedereen leest natuurlijk iets anders, maar ik hoop natuurlijk massaal op Hamley boeken, dat zou een hele eer zijn voor onze auteurs!

World of Romance-event van HarperCollins Holland

 

Afgelopen vrijdag 1 juli was het zover: het allereerste World of Romance-event van HarperCollins Holland vond plaats op hun kantoor in Amsterdam.

 

Klokslag kwart over twee liep ik van de halte naar het gebouw toe. Ik zag van links een groep dames aankomen. Dat leken mij mede-lezers en bij navraag werd deze aanname bevestigd. In het koele gebouw aangekomen, mochten we naar vijf hoog toe. Hoewel de inloop om kwart over twee begon, stond de hal al vol met hongerige lezers die al twee jaar naar geen enkele boekenevent konden gaan vanwege corona. Een glaasje non-alcoholische bubbels met verse frambozen stond klaar, maar daarin had ik geen interesse. Ik zag overal boeken, boeken en nog eens boeken! Terwijl ik stond te bedenken hoe ik ongezien boeken in mijn tas kon laten glijden, verwelkomde Hans van HC ons vrouwen en een enkele man.

 

Helaas, te veel ogen die meekeken dus liep ik achter Hans aan naar o.a. de redactie, de financiële - en ontwerpafdeling. De rondleiding was enorm interessant en ik heb me de tijd niet gegund om foto’s te maken. Allereerst kwam ik ogen en oren te kort voor alles, ten tweede vond ik dat een inbreuk op de privacy van de aanwezigen en ten derde wilde ik alles zelf intens beleven en niet door een cameralens. Verbazingwekkend werken er geen honderden redacteuren op de afdeling, maar ‘slechts’ een tiental. Zeker gezien de enorme aantallen boeken die per jaar verschijnen, leken het te weinig mensen. Maar veel boeken worden al in het buitenland beoordeeld, vertaald en geproduceerd. HC Holland houdt zich voornamelijk bezig met Nederlandse auteurs zoals Gillian King, Wilma Hollander, Susan Muskee en Lotte Petersen. Ook Marijke Vos, Jeroen Windmeijer en de Amsterdamse politieagent Lieke Hester en vele anderen horen hierbij. We maakten kennis met nieuwe sterren aan het firmament: Kristie Raaijmakers, Brenda Broekhart aka The Catlady, Marieke Douwes Fransz en Lianne Reijntjes. Hup, die gingen op mijn mentale wishlist.

 

Gillian King en Wilma Hollander

Overal waar we kwamen, zagen we stapels boeken. Terwijl ik aandachtig luisterde, sloeg ik ook de boeken op die ik nog moest hebben op de wishlist. Oh, Sally Thorne’s boek is al uit, hup op de lijst. En zo ging het de hele tijd door. Naast het filmpje over hoe een boek wordt gedrukt, vond ik de ontwerpafdeling het meest fascinerend. Katja liet ons zien hoe de cover voor boeken werden gemaakt. Voor de Bouquetreeks worden die één-op-één overgenomen, de redactie maakt de covertekst en bedenkt de Nederlandse titel. Maar dan heb je ook de ‘moeilijkere’ boeken die door smaakverschil van de diverse internationale consumentenmarkten andere covers nodig hebben. Zij pakte het boek van Sarah Morgan,

Een zomers avontuur in de HQN Roman-reeks die je ook in de supermarkt kunt vinden (zie foto). Aan de hand van een synopsis en beschrijving van de hoofdpersonen gaat Katja te werk. We zagen een cover met de drie hoofdpersonen in de auto, een cover met rode strandstoelen en nog veel meer covers. Zo erg knap hoe er uiteindelijk een cover wordt gekozen die bij de inhoud past en oogstrelend verleidelijk is. Dit boek pak je echt uit het schap tussen de saaie tijdschriften en tv-gidsen.

 

Toen was het tijd om naar beneden te gaan. In een tweegesprek bespraken Gillian King en Wilma Hollander hoe zij een feelgoodboek schreven. ‘Feelgood’ is veel omvattend. Waar Gillian ernstige thema’s als het verlies van een kind niet uit de weg gaat, biedt Wilma de lezeres vooral een ontsnapping uit het dagelijkse, vaak zware leven. Toen kwamen de ‘jonkies’, Lotte Petersen en Susan Muskee erbij. We mochten meedoen aan een ‘wie van de vier’ quiz over het persoonlijke leven van deze schrijvers. Lachen, gieren en brullen, en helaas ging een ander met een grote verrassingsdoos ervandoor.

 vlnr: Lotte, Gillian, Wilma en Susan

 

Ik heb daarna heerlijk gesproken met de nieuwe veelbelovende auteurs. Toen mocht ik met de voor mij onbekende Lotte en Gillian op de foto. Vooral Lotte vond net als mij het event erg spannend. Haar eerste boek is zojuist verschenen en daar was zij met recht trots op. Ik heb beloofd dit boek zeker te gaan lezen. Ik heb van Gillian gehoord, maar nog nooit gelezen. Zoveel boeken en zo weinig tijd, dit herkent ieder lezer wel. Ondanks dat zij al dertien jaar schrijft, was ze toch nogal down-to-earth. De ‘vriendinnen’ ebooks van Susan Muskee heb ik gelezen en gerecenseerd. Met haar had ik een leuk gesprek, vol wederzijds respect. Haar nieuwe boek staat op de enorme NTL-stapel.

 

Moe en zeker voldaan ging ik aan het einde van de middag naar huis. Het was voor mij een thuiswedstrijd, maar er waren ook lezers én schrijvers bij die bv naar Leeuwarden, Deventer en Eindhoven moesten. Wat een toewijding aan boeken. Thuis aangekomen moest ik natuurlijk meteen in de goodiebag kijken...grote verliefde glimlach op het gezicht!

 

Met dank aan de medewerkers van HarperCollins Holland, de catering, Kristie, Brenda, Marieke, Lianne, Wilma, Gillian, Wilma, Lotte en Susan. Ik heb enorm genoten van het eerste ‘World of Romance’-event en hoop dat ik er de volgende keer weer bij mag zijn.

 

Mede namens Boekinkt!!,

Groetjes, Liliën LP