Onze verloren harten – Celeste Ng

 

De 12-jarige Bird woont bij zijn vader in een kleine studentenflat nadat zijn moeder op mysterieuze wijze is verdwenen. Amerika is weer langzaam aan het opkrabbelen na een enorme economische crisis waar collectief ‘de Chinezen’ als boosdoener zijn aangewezen. Om het land weer de goede kant op te sturen heeft de Amerikaanse regering de PACT-wet (Preserving American Culture and Traditions) aangenomen, waarbij Amerikaanse waarden hoog in het vaandel staan en alles en iedereen die hiervan afwijkt uitgebannen moet worden. Het resultaat is een samenleving waarin vooral de angst regeert en waarbij vooral mensen van Aziatische afkomst stelselmatig gediscrimineerd, aangevallen en getreiterd worden. Ook is er sprake van uithuisplaatsingen van kinderen uit gezinnen waarvan de ouders beschuldigd worden de PACT-wet te schenden.

Bird’s schoolvriendinnetje Sadie is één van de kinderen die herplaatst is, en ze delen iets gezamenlijks: het gemis van hun moeder. Bird weet niet waarom zijn moeder vertrokken is maar hij heeft wel het gevoel dat er iets niet klopt aan die verdwijning.

Wanneer Bird op een dag een briefje krijgt met een tekening van zijn moeder, neemt hij zich voor haar te gaan zoeken. Deze zoektocht leidt hem uiteindelijk via een ondergronds netwerk van bibliotheken naar NY waar hij ontdekt wat de verdwijning van zijn moeder, Sadie en de PACT met elkaar te maken hebben.

 

‘Onze verloren harten’ is niet het eerste boek wat ik van Celeste Ng las. Ik las eerder al ‘Kleine brandjes overal’, wat een regelrechte bestseller was en ook een tv-serie kreeg op Amazon Prime. Meer dan terecht want dat boek blies me echt van mijn sokken. Het is een verhaal wat je van begin tot einde in zijn greep houdt. Mysterieus, beklemmend, emotioneel, een rollercoaster van emoties. De tv-serie is overigens ook de moeite waard maar het boek is echt nog beter.

Haar boek ‘Wat ik nooit eerder heb gezegd’ heb ik overigens ook nog liggen maar tja, die enorme tbr hè!

 
Naar dit nieuwe boek keek ik daarom ook enorm uit, maar tegelijkertijd is dat dan ook spannend. Want wat nou als het tegenvalt? Gelukkig deed dat het niet.

Vanaf de eerste bladzijde werd ik weer meteen helemaal meegenomen in het verhaal. Ook in dit boek heerst heel veel mysterie en de personages van Bird en zijn moeder gaan onder je huid zitten. Het verhaal begint met Bird en hoe hij het leven ervaart. Knap gedaan want ik had echt het gevoel vanuit een 12-jarige te lezen. In het tweede deel wordt er gewisseld naar het perspectief van zijn moeder Margaret, en dat merk je doordat de toon verandert. Dit tweede deel raakte me het meest. In dit deel krijg je ook meer mee van onder andere het ontstaan van de PACT-wet en dat schetst een heel akelig beeld van de samenleving. Hierin komt ook het beste over waar Celeste Ng zo goed in is, het schrijven over gezinsdynamiek. Hartverscheurend en met zo veel liefde word je meegenomen in de beslissingen die een moeder ter wille van haar kind moest nemen.

Over het derde en laatste deel van het boek was ik minder te spreken. Ik vond het rommelig, wat ongeloofwaardig en liet me aan het einde met vragen zitten. Niet helemaal het einde waar ik op had gehoopt. Maar dat zal de hoofdpersoon Bird ongetwijfeld ook zeggen.

  Het verhaal is een dystopie, maar schurkt akelig dicht tegen de werkelijkheid aan. We hoeven maar heel dichtbij naar de coronacrisis te kijken om te zien dat mensen met Aziatische roots snel de schuld krijgen van zaken in de VS. Ook was er in 1882 al een wet in Amerika, de Chinese Exclusion Act, waarbij het Chinese arbeiders verboden werd om naar de VS te emigreren, en die leidde tot discriminatie van de al in de VS aanwezige Chinezen. Ook is er helaas in de VS, maar ook elders, een lange historie van het weghalen van kinderen uit gezinnen. Genoeg grond dus om dit verhaal akelig echt te doen lijken.

 Op het einde na was dit dan ook een boek waarin Celeste Ng me weer wist te raken. Een extra reden om haar eerste boek weer wat hoger op mijn te-lezen-lijstje te zetten.

 

4 inktpotjes

 Jolanda

Kleine brandjes overal van Celeste NG

Titel: Kleine brandjes overal

Auteur: Celeste Ng

Uitgeverij: Signatuur

Bladzijde: 344 (ongecorrigeerd exemplaar)

Auteur:

Celeste Ng (spreek uit: ing) is opgegroeid in Pennsylvania en Ohio, US. Ze studeerde aan Harvard en de University of Michigan. Haar korte verhalen en essays zijn gepubliceerd in o.a. One Story, TriQuarterly, Bellevue Literary Review en the Kenyon Review Online en ze heeft voor een van haar verhalen de Pushcart Prize in ontvangst mogen nemen. In de zomer van 2015 verschijnt haar debuutroman Wat ik nooit eerder heb gezegd. Ze schrijft aan haar tweede roman en aan een collectie korte verhalen, en geeft daarnaast ook les aan Grub Street, een creative writing centre.

Achterflap:

In Shaker Heights, een rustige, progressieve plaats in Cleveland, is alles minutieus gepland. Van de lay-out van de straten tot de kleur van de huizen en de succesvolle levens van de bewoners Niemand belichaamt deze principes beter dan Elena Richardson. Totdat Mia Warren, kunstenaar en alleenstaande moeder, en haar puberdochter Pearl niet alleen een huis van de Richardson huren, maar ook een belangrijk onderdeel van de familie worden. Wanneer vrienden van de Richardson in een lastige voogdijzaak belanden, komen Mia en Elena lijnrecht tegenover elkaar te staan. Elena vertrouwt Mia en haar motieven niet en is vastberaden om de geheimen uit Mia’s verleden op te rakelen. Maar haar obsessie komt haar duur te staan.

Mijn mening:

In Shaker Heights is alles geregeld en vastgelegd, van hoe lang je gras mag zijn tot de kleur van je huis. In Shaker Heights is alles tot in detail bedacht en zo ontworpen dat de bewoners er in perfecte harmonie en naar tevredenheid kunnen wonen. Het is de perfecte stad.

“De meeste gemeenten ontstaan gewoon; de beste worden gepland.”

Elena Richardson is een van de bewoners en haar hele leven is door haar uitgestippeld, uitgedacht en uitgewerkt. School, carrière, man en haar gezin. Alles loopt volgens plan en iedereen is gelukkig. Of toch niet…..?

Als Mia Warren haar intrek doet, samen met haar puberdochter Pearl, worden er wat heilige huisjes onder de loep genomen. Dat dit niet zonder consequenties is, kun je wel raden.

Mia is kunstenares en woont nergens erg lang. Samen met haar dochter trekt ze heel America door en overal waar Mia haar creativiteit voelt stromen, daar blijven ze dan een tijdje. Zodra een project af is, begint het te kriebelen en trekken ze weer verder. Mia weet van de verkoop van haar kunstwerken en baantjes bij restaurants net rond te komen om zo de rekeningen te betalen en van te kunnen eten. Haar puberdochter Pearl heeft zich nergens kunnen hechten en wil dat nu graag anders zien. In dit zo perfecte plekje, moet het toch wel mogelijk zijn om voor langere tijd te blijven?

“Ze rook, bedacht Mia zich ineens, naar thuis, alsof ‘thuis’ nooit een plek was geweest, maar altijd dit kleine mens dat ze al die tijd naast zich had gehad.”

Een voogdijzaak verdeeld het altijd vredige Shaker Heights in twee kampen. Het is een erg gecompliceerde en gevoelige zaak. Mia en Elena komen hierdoor recht tegen over elkaar te staan en dit heeft grootte gevolgen voor alle betrokkenen.

Celeste Ng is een echte verhalenverstelster, heeft oog voor detail en weet met mooie beschrijvingen gebeurtenissen te verwoorden. De onderliggende verhoudingen van familieleden en vrienden beschrijft ze met een vlotte en eigen persoonlijke stijl. Je leert de zwakheden van de personages kennen en hoe ze onderling op elkaar reageren. Zelfs in het perfecte Shakers Heights loopt niet alles zo glad, strak en netjes als ze zouden willen. Hoe ga je als ouder met je kinderen om, wanneer doe je het juiste? Kun je alles in het leven plannen om zo een ongestoord leven te leiden? Dit boek houdt je een spiegel voor en is een roman over families, geheimen, moederschap, vertrouwen en vriendschap. Het is echt een pareltje, net zoals haar eerste boek “Wat ik je nooit eerder heb gezegd”.  

“De wortels van haar boosheid waren lang, wijdvertakt en diep.”

Beoordeling:

Originaliteit: 5

Leesplezier: 5

Psychologie: 5

Spanning: 4 (het is een roman, maar er hangt wel een goede spanning in dit verhaal)

Plot: 5

Vijf sterren krijgt Kleine brandjes overal van Celeste Ng

Lilian

Celeste NG met Wat ik nooit heb verteld

Titel: Wat ik nooit eerder heb gezegd

Auteur: Celeste NG

Vertaler: Saskia Peterzon-Kotte 

Uitgever: A.W Bruna 

222 pagina's

Verschenen: Juni 2015

Recensie door Lydia Buist

---

Juni 1977. In het universiteitsstadje Middlewood ontdekt de familie Lee dat hun dochter verdwenen is. Een paar dagen later wordt het lichaam van de zestienjarige Lydia uit het meer gevist.

Verteerd door schuldgevoelens slaat haar vader een roekeloze weg in die hem zijn huwelijk kan kosten. Haar moeder Marilyn is gebroken, maar vastbesloten om een dader te vinden - tegen elke prijs. Lydia's broer is er zeker van dat hun getroebleerde buurjongen Jack iets te maken heeft met het drama.

Maar het is de jongste in de familie, Hannah, die wel eens de enige zou kunnen zijn die weet wat er echt gebeurd is.

‘Lydia is dood. Maar dat weten ze nog niet.’ Met deze woorden begint het boek. En dan begint de puzzel. Op het eerste gezicht lijkt het op een familiedrama, het gezin blijft achter met vragen van waarom en hoe, ook ik was nieuwsgierig.

Bij hoofdstuk twee kwam ik er even moeilijk door, toen werd geschreven over het verleden van Lydia’s ouders, over hun jeugd en hun ouders. In begin had ik zoiets ‘moet dat nou?’. Wat heb ik aan deze informatie? Wanneer je verder leest, begrijp je waarom, maar het had van mij wel wat ingekort mogen worden. 

De auteur heeft alles gebruikt in dit boek en veel onderwerpen komen in het boek aan bod. Racisme, overspel, haat, geheimen. James, de vader van Lydia, is Chinees en de moeder van Lydia, Amerikaanse. Ze hebben drie kinderen: Nath, lydia en Hannah. James is in zijn jeugd vaak gepest, omdat hij van Chinese afkomst is en hij werd vaak buitengesloten. Hij doet er alles aan om dat te voorkomen bij zijn kinderen. Maar helaas, ook hun kinderen worden buitengesloten. Het is best een heftig verhaal, al vind ik sommige dingen ook wel erg ongeloofwaardig. Ik kan me niet voorstellen dat je op de dag van de begrafenis van je dochter ‘s middags het bed induikt met een ander en je vrouw met twee kinderen thuis achterlaat. Lydia’s moeder zit na deze dramatische gebeurtenis dagen op de kamer van Lydia. Ik wilde soms wel in het boek kruipen en ze door elkaar schudden van ‘hallo waar zijn jullie mee bezig?!? Jullie hebben nog twee kinderen en die hebben jullie ook nodig!’ Vooral had ik het erg te doen met Hannah de jongste, die onzichtbaar lijkt voor de andere familieleden. Tijdens het lezen kreeg ik wel het vermoeden wat er gebeurd is met Lydia. Ik bleef dus ook lezen en wilde het weten.

Het is een goed boek, geen thriller, maar een roman. Een heftig familieverhaal en ik voelde me er soms tijdens het lezen niet echt happy door. Wat kan je je ergeren aan personages, dat heeft de auteur goed gedaan om mij dat gevoel te geven. Het verhaal wordt verteld vanuit de verschillende gezichtspunten van de gezinsleden.

Ik hou de auteur wel in de gaten, ik ben wel benieuwd naar haar tweede boek. Over dit boek, haar debuut, heeft ze zes jaar gedaan, dus ik denk dat ik nog even geduld moet hebben. Ze heeft bewezen dat ze kan schrijven, het is een goed verhaal, maar je moet er van houden. 

Het is voor mij geen topper, maar wel een goed boek.

Ik geef dit boek 3 sterren.