De beste boeken van Hilona

 

1 – Sterre Collins – Verstoten:
Verstoten is het YA debuut van Sterre Collins. Sterre Collins is een pseudoniem voor Esther Boek. Verstoren vertelt het verhaal van de 16-jarige Lucy en de zoektocht naar haar vader. Zij wordt geholpen door de 11 jaar oudere Fraser die zij op een kermis heeft leren kennen. Ze vinden steun bij elkaar tot grote irritatie van de moeder van Lucy. Sterre schroomt niet om ingewikkelde maatschappelijke thema’s zoals bijvoorbeeld automutileren te benoemen en ik heb enorme waardering hiervoor omdat ik hoop dat door het benoemen van deze thema’s drempels om erover te kunnen en willen praten lager worden. Het verhaal heeft mij diep geraakt en ik kreeg regelmatig een brok in mijn keel tijdens het lezen.

2 – Amina Laffet – Zwarte vijvers:
Zwarte vijvers is het debuut van Amina Laffet en wat voor één. Het neemt ons mee naar het jaar 2032. Het land is verdeeld, er vinden protesten plaats die uitmonden in rellen en Amina weet op een waanzinnig aangrijpende wijze thema’s als racisme, geweld, discriminatie, onvoorwaardelijke moederliefde, gendertransformatie te verweven in dit boek. Het wekt bij mij verschillende emoties op en ik merk dat veel passages mij niet onberoerd laten. Thema’s die ook nu heel actueel zijn, verschrikkelijk maar waar. Het verhaal heeft mij geraakt en ook bij dit boek had ik tijd nodig om alles even te laten bezinken.

3 – Lex Paleaux – Winterwater:
De vergeefse loyaliteit van een kind, op zoek naar liefde en erkenning.
Wat mij betreft verplichte leesvoer voor logen, gogen en medici. Dat een ieder zich nog eens achter de oren krabt wanneer er sprake is van opvoed- en gedragsproblemen.
Zelf ooit ongezien, ongehoord en onbegrepen raakt dit boek mij tot in mijn ziel. Rauwe, pure herkenning. Het had tijd nodig om dit boek even te laten bezinken. Dit boek verdient het om door meer lezers gelezen te worden.

In deze categorie is er geen enkel boek dat in aanmerking komt om slecht of teleurstellend genoemd te worden. Ze zullen er ongetwijfeld zijn, maar ik heb ze niet gelezen.

Hilona

De boeken van Jantsje van 2021

 Top 3

Het was best een moeilijke keus om 3 boeken uit te zoeken die ik afgelopen jaar heb gelezen en mooi vond. Niet omdat ik niets moois heb gelezen, maar omdat er veel boeken waren die ik goed vond. Een luxeprobleem noem ik het.  Dit waren voor mij de beste boeken. 

1. De liefdesbrief van Lucinda Riley
Ik was erg nieuwsgierig naar het boek. Ik geef toe ik ben fan van de zeven zussenserie. Helaas vond ik haar andere romans niet zo mijn smaak. Echt romans zonder spanning erin. Als je daarvan houdt, zal je ze zeker de moeite waard vinden. Ik persoonlijk houd wat meer van een boek met spanning erin. De beschrijving van dit boek klonk meer als de zeven zussenserie. Nou ik ben niet teleurgesteld. De opbouw en manier van aanpak lijkt niet op de zeven zussenserie. Voor mijn gevoel was dit boek nog veel beter dan de zeven zussenserie. Ze heeft de personen zo goed beschreven dat je denkt ze te kennen. Ik had zelfs de neiging om op te zoeken of de personen echt waren. De beschrijvingen van de gebeurtenissen waren zo levendig dat ik op het puntje van mijn stoel zat. 
Hoe zou dit aflopen? Is deze persoon wel wie hij zegt dat hij is? Voor mijn gevoel hoort dit boek bij de thrillers. Het is gruwelijk spannend vanaf het begin. Aan onverwachtse wendingen ontbreekt het niet. Er komt geen moment dat het saai is.

Riley schreef het twintig jaar geleden, maar het verhaal haalde nooit de boekenplanken wegens het (delicate) onderwerp, de Britse Koninklijke familie.

2. Opgewekt naar de eindstreep van Hendrik Groen

Het allerlaatste dagboek van Hendrik Groen, 90 jaar en de meest geliefde bejaarde van Nederland. Voor iedereen die wil weten hoe het met Hendrik Groen gaat na zijn eerdere dagboeken. Vanwege de sluiting van het verzorgingshuis in Amsterdam-Noord is Hendrik overgeplaatst naar Bergen aan Zee. De club Omanido (oud maar niet dood) die ze hadden opgericht en die centraal staat in de boeken is uit elkaar gevallen. Hendrik wordt steeds vergeetachtiger en begint het overzicht te verliezen. Gelukkig heeft hij nog drie trouwe vrienden die hem helpen, Leonie van 88 jaar, Frida van 10 jaar en de hond juffrouw Jansen. Het dagboek is weer zo heerlijk geschreven, het is allemaal zo herkenbaar, of het nu over het aftakelen gaat, de corona en de regels van het verzorgingshuis. Bijzonder is hoe de auteur het proces van dementie zo goed weet te benaderen.

Het zorgde voor heel wat emoties bij me. Het is echt een boek wat je menigmaal laat lachen en ook een traantje laat vloeien.

 

 

3. Verstoten van Sterre Collins
Verstoten is een boek dat indruk op mij heeft gemaakt. Door de afwisseling met de brieven van haar vader zorgen ervoor dat het me raakte. Van zowel Fraser als Lucy wordt hun probleemjeugd zo goed geschreven dat je het voelt. De omgang met haar vriendin, en met haar moeder is heel duidelijk beschreven. Maar ook het verhaal van de strijd van haar moeder tegen haar vader is levensecht gebracht. Sterre Collins laat ook zien wat een scheiding met een ouder kan doen. De rol van Lucy’s vader heeft ze goed uitgewerkt en raakte mij erg. De ontmoeting met Fraser bracht mij even terug naar mijn jeugd met kermissen en vriendjes. Lucy ziet Fraser en zichzelf als de nieuwe Bonny en Clyde.
Met de misdaden die ze plegen komt er steeds meer spanning in het boek. 
Sterre Collins heeft wat mij betreft met Verstoten een sterk en vlot boek geschreven. De personages en gebeurtenissen zijn heel goed uitgewerkt.
Dit is zo’n boek die je in een keer wilt uitlezen. Het is zo goed geschreven.
Verstoten is vooral een boek dat de lezer zal raken. Ik vond het zeker ook een boek voor volwassenen niet alleen voor young adults.

Helaas waren er voor mij ook een paar teleurstellingen.

Het boek wat ik niet goed vond was Dwaalspoor van Suzanne Vermeer. Tot aan zijn overlijden in 2011 werden de boeken geschreven door Paul Goeken. Hij schreef onder de naam Suzanne Vermeer. Dat Goeken achter die naam schuilging, werd pas na diens dood bekend. In overleg met zijn familie werd besloten om de boeken voort te zetten.
Wie ze nu schrijft blijft geheim. Er wordt ook wel gesproken over meerdere auteurs. Dat idee heb ik ook. Omdat het ene boek anders leest dan het andere. De manieren van schrijven zijn verschillend. Andere zinsopbouwen en het toewerken naar het einde is anders. De ene is meer als een young adult geschreven en de andere als een goede thriller waar veel gebeurd.

Voor het eerst is er een soort van vervolg verschenen op een eerder boek in de reeks van Suzanne Vermeer. Dwaalspoor is een vervolg op Zomeravond. In Zomeravond maakten we al kennis met juriste Lauren Martens. Lauren is in Zomeravond zelf betrokken bij een moordzaak. Nu in dwaalspoor staat ze verdachte Silvia bij, die verdacht wordt op de moord van haar man Vincent. Al snel in dwaalspoor gaat het verhaal één richting op. Wel zijn er weer sterke personages neergezet, maar dat is het weinige positieve dat ik kan geven. Je komt weinig over ze te weten. Was dat wel zo dan had het verhaal waarschijnlijk meer diepgang. Er zit weinig spanning in het verhaal. Voor mijn gevoel was dit een snel in elkaar geflanst en afgeraffeld boek. Jammer want zomeravond was een goed boek. Dit kon voor mijn gevoel zo de prullenbak in.

Jantsje

Verstoten van Sterre Collins

 

Jemig wat een verhaal is Verstoten! Deze Young Adult raakt me tot in ‘t diepste van mijn ziel. Het verhaal Verstoten is zo realistisch en vol gevoel geschreven dat na het lezen van de laatste bladzijde mijn hart pijn doet, ik een brok in mijn keel heb en er tranen komen. En ik ben echt geen huilebalk maar wat maakt dit verhaal emoties in mij los. 

 

De ouders, Vincent en Carleen, van Lucy gaan uit elkaar wanneer Lucy drie jaar is. Lucy is bijna 16 wanneer ze steeds meer over haar vader wil weten want ze wil er achter te komen of ze op hem lijkt. Wanneer Lucy aan haar moeder hier vragen over stelt krijgt ze alleen maar onbevredigende antwoorden. Carleen heeft zich over Vincent namelijk altijd negatief uitgelaten, hem afgeschilderd als een waardeloze man en vertelt dat hij niets van Lucy wil weten en alleen aan zichzelf denkt. Maar vertelt Carleen wel de waarheid? 

Vincent vertelt zijn verhaal en bijbehorende emoties via brieven aan Lucy. Maar worden die brieven wel verstuurd? En staat daar dan het ware verhaal in?  Sluit Vincent zijn ogen niet voor waar Lucy mee worstelt?

En dan Lucy, zij maakt gezien haar leeftijd, een rollercoaster aan emoties mee en dat is helaas niet het enige waar Lucy het mee te stellen krijgt. Wanneer Lucy op een avond met een groep klasgenoten naar de kermis gaat ontmoet ze de elf jaar oudere Fraser. Fraser heeft zelf ook het een en ander meegemaakt, woont bij de zoveelste pleegouders en begrijpt de wens van Lucy goed. Hij steunt haar dan ook en gaat op zoek naar Vincent. Zou het hem lukken om Vincent te vinden?  

Carleen vindt het maar niets dat Lucy haar vriend Fraser zoveel jaar ouder is en als ZZP’er klusjes doet waar Carleen de vinger niet achter krijgt wat voor soort klusjes dat dan wel zijn. Wie is Fraser eigenlijk en waar trekt hij Lucy, die gezien haar leeftijd erg beïnvloedbaar is, in mee?

 

De personages zijn echt goed uitgediept en komen over alsof ze naast je zouden kunnen wonen. Sterre weet de personages zulke karakters mee te geven dat ze in je hoofd gaan zitten en dat ik op sommige echt boos word. Want wat had ik Carleen eens graag goed de waarheid verteld en Vincent een schop onder zijn achterwerk verkocht. Vraag is of dat geholpen zou hebben? En Lucy, ach arme Lucy, ik had haar graag willen helpen maar gezien de problemen waar Lucy mee kampt denk ik dat niet mogelijk zou zijn geweest.

 

Dit is Sterre Collins haar eerste YA en wat voor een! Sterre heeft een vlotte schrijfstijl, ze weet me, waarop zij emoties weet te beschrijven en te verwerken in haar verhaal, zo te boeien maar ook zo te prikkelen dat ik het verhaal na het lezen van de laatste bladzijde niet los kan laten. Wat zeg ik, zelfs na het lezen van een ander boek poppen er nog steeds waarom en de wat als vragen op.

 

Ja, ik weet het, dit is Sterre Collins haar debuut als YA auteur maar als Esther Boek heeft zij al meer actuele, realistische en emotievolle werken op haar naam staan en ook die verhalen hebben mij meegezogen in de emoties van de personages. Ik hoop dan ook dat Sterre meer YA gaat schrijven waarin ze lastige of moeilijk onderwerpen verwerkt zodat deze voor tieners makkelijker worden om te bespreken. Dit boek zou verplicht op de leeslijst Nederlands moeten worden gezet. Sterre / Esther krijgt van mij voor ‘Verstoten’ de volle vijf Kraaien/Inktpotjes!

Jacqueline