Atlas Het verhaal van pa Salt door Lucinda Riley en Harry Whittaker

 

Daar ligt hij dan eindelijk voor me. Het laatste deel van "De zeven zussen" Atlas.

Toen ik hoorde dat Lucinda Riley overleden was schrok ik erg. Verschrikkelijk dat ze zo jong nog al overleed. Ik was ook bang dat er ook geen laatste deel van de serie meer zou verschijnen. Ik was dan ook blij te lezen dat Lucinda Riley haar zoon, Harry Whittaker, het laatste boek zou schrijven. Hij was voor haar overlijden al door haar op de hoogte gebracht van de verhaallijn die zij in gedachten had.
Ik ben benieuwd of het nog in de stijl geschreven is.

Voor het lezen zit ik even te denken hoe het vorige deel ook alweer afliep. Ik weet nog dat er iets was met een wat oudere vrouw die de 7e zus zou zijn, maar hoe het precies zit weet ik niet meer. Ik hoop dat het boek met een terugblik begint.

Ik ben erg benieuwd of Pa Salt nog leeft en wat zijn beweegredenen waren om de meiden te adopteren. Zou hij ook hun echte, biologische, vader zijn?

Zou de geheime lift, die in één van de delen genoemd werd, die naar een net zo geheime ruimte leidde ook nog een rol spelen? Zou pa Salt daar in een afgesloten ruimte leven? Zou hij op afstand willen kijken hoe zijn meiden het zonder hem doen?

Op de cover staat een tuin met een armillarium in een vijver. Via een doorkijkje kijk je op een meer of een zee. Het zal uiteraard het eiland Atlantis zijn. Het eiland waar 6 van de zussen opgroeiden.

Op de achterflap:
Parijs, 1928. Een voor dood achtergelaten jongen wordt in huis gehaald door een liefdevolle familie. Daar bloeit hij volledig op, maar het blijft een mysterie wie hij écht is. De jongen weigert een woord los te laten over zijn verleden. Net als hij de ellende waarvoor hij is gevlucht bijna is vergeten – evenals de belofte die hij heeft gezworen na te komen – rukt het kwaad op in Europa en weet hij dat hij weer zal moeten vluchten.

De Egeïsche zee, 2008. De zeven zussen, voor het eerst compleet, ontmoeten elkaar aan boord van de Titan om afscheid te nemen van hun geliefde Pa Salt. Tot ieders verbazing heeft hij aan de zevende zus de sleutel van hun verleden toevertrouwd – maar iedere waarheid die wordt onthuld, roept nieuwe vragen op. Kenden de zussen hun geliefde vader eigenlijk wel? En wat zijn de gevolgen van zijn lang verborgen geheimen?

Atlas: Het verhaal van Pa Salt, het achtste deel in de immens populaire serie over liefde, verlies en de zoektocht naar wie je werkelijk bent, brengt De zeven zussen tot een prachtig en onvergetelijk einde.

De achterflap licht dus al een stukje van de geheimen van pa Salt op. Ik ga er tenminste vanuit dat de 10 jarige jongen pa Salt zal zijn.

Het verhaal start in 1925 met 2 jongens in Siberië.

Daarna volgt het dagboek van een jonge vluchteling. Hij is gevlucht naar Frankrijk en opgenomen in het gezin van de familie Landowski. Het is inmiddels 1928. Wat er in de tussenjaren plaatsvond staat hier nog niet te lezen.

De jonge vluchteling spreekt niet, omdat hij bang is verkeerde dingen te zeggen en daardoor weer op straat gezet zal worden. Daarom krijgt hij een dagboek omdat dat misschien kan helpen hem weer aan het spreken te krijgen. In het dagboek lezen we over zijn belevenissen. Ook lezen we dat Landowski bezig is met een groot beeld wat in Rio de Janeiro .zal komen. De Christo waar het ook in het eerste deel van de serie om draaide.

"Kijk naar de Zeven Zusters van de Pleiaden, mijn jongen. Die zullen er altijd zijn, érgens, en over je waken en je beschermen als ik dat niet kan."

Dit kreeg de jonge vluchteling van zijn vader te horen toen ze nog samen waren.

De hele serie draait om de zeven zusters en de geheimen van hun adoptie en het hoe en waarom staat in dit deel laatste deel van de serie te lezen.

Na het dagboek van de jongen in Frankrijk volgen delen waar de zussen hun verhaal doen en nieuwe delen uit het dagboek. Vanwege spoilers wil ik hier niet teveel over prijsgeven.

Net over de helft wil ik eigenlijk even niet verder meer lezen. Niet omdat het boek niet goed is. Het boek is juist heel goed. Het is me even te ingrijpende…
Het verhaal blijft tot het einde heel goed en ik heb er dan ook echt van genoten.
Ik vond het alleen wel jammer dat het zolang geleden was dat ik de andere boeken las en had regelmatig iets van wie is dat ook alweer en bij wie hoort die persoon.
Daarom wil ik als tip geven om de eerdere boeken voor het lezen nog even in te kijken en globaal te lezen, totdat het verhaal terug is in de herinnering.

Het boek leest weer heerlijk weg en het is zeker niet gelijk te merken dat het nu door de zoon geschreven is en niet door Lucinda Riley zelf. Er wordt weer gebruik gemaakt van mooie beeldende taal: Bij het hek werden we ontvangen door een bezemsteel van een vrouw...

De structuur van de boeken is ook gelijk aan de herkenbare structuur van Lucinda Riley.

Op mijn vragen vooraf heb ik zeker antwoord gekregen. Het boek voldoet dan ook geheel aan mijn verwachtingen.

4,5 sterren. Ja sterren in dit geval. Sterren spelen immers ook een grote rol in het boek

De boeken van Jantsje van 2021

 Top 3

Het was best een moeilijke keus om 3 boeken uit te zoeken die ik afgelopen jaar heb gelezen en mooi vond. Niet omdat ik niets moois heb gelezen, maar omdat er veel boeken waren die ik goed vond. Een luxeprobleem noem ik het.  Dit waren voor mij de beste boeken. 

1. De liefdesbrief van Lucinda Riley
Ik was erg nieuwsgierig naar het boek. Ik geef toe ik ben fan van de zeven zussenserie. Helaas vond ik haar andere romans niet zo mijn smaak. Echt romans zonder spanning erin. Als je daarvan houdt, zal je ze zeker de moeite waard vinden. Ik persoonlijk houd wat meer van een boek met spanning erin. De beschrijving van dit boek klonk meer als de zeven zussenserie. Nou ik ben niet teleurgesteld. De opbouw en manier van aanpak lijkt niet op de zeven zussenserie. Voor mijn gevoel was dit boek nog veel beter dan de zeven zussenserie. Ze heeft de personen zo goed beschreven dat je denkt ze te kennen. Ik had zelfs de neiging om op te zoeken of de personen echt waren. De beschrijvingen van de gebeurtenissen waren zo levendig dat ik op het puntje van mijn stoel zat. 
Hoe zou dit aflopen? Is deze persoon wel wie hij zegt dat hij is? Voor mijn gevoel hoort dit boek bij de thrillers. Het is gruwelijk spannend vanaf het begin. Aan onverwachtse wendingen ontbreekt het niet. Er komt geen moment dat het saai is.

Riley schreef het twintig jaar geleden, maar het verhaal haalde nooit de boekenplanken wegens het (delicate) onderwerp, de Britse Koninklijke familie.

2. Opgewekt naar de eindstreep van Hendrik Groen

Het allerlaatste dagboek van Hendrik Groen, 90 jaar en de meest geliefde bejaarde van Nederland. Voor iedereen die wil weten hoe het met Hendrik Groen gaat na zijn eerdere dagboeken. Vanwege de sluiting van het verzorgingshuis in Amsterdam-Noord is Hendrik overgeplaatst naar Bergen aan Zee. De club Omanido (oud maar niet dood) die ze hadden opgericht en die centraal staat in de boeken is uit elkaar gevallen. Hendrik wordt steeds vergeetachtiger en begint het overzicht te verliezen. Gelukkig heeft hij nog drie trouwe vrienden die hem helpen, Leonie van 88 jaar, Frida van 10 jaar en de hond juffrouw Jansen. Het dagboek is weer zo heerlijk geschreven, het is allemaal zo herkenbaar, of het nu over het aftakelen gaat, de corona en de regels van het verzorgingshuis. Bijzonder is hoe de auteur het proces van dementie zo goed weet te benaderen.

Het zorgde voor heel wat emoties bij me. Het is echt een boek wat je menigmaal laat lachen en ook een traantje laat vloeien.

 

 

3. Verstoten van Sterre Collins
Verstoten is een boek dat indruk op mij heeft gemaakt. Door de afwisseling met de brieven van haar vader zorgen ervoor dat het me raakte. Van zowel Fraser als Lucy wordt hun probleemjeugd zo goed geschreven dat je het voelt. De omgang met haar vriendin, en met haar moeder is heel duidelijk beschreven. Maar ook het verhaal van de strijd van haar moeder tegen haar vader is levensecht gebracht. Sterre Collins laat ook zien wat een scheiding met een ouder kan doen. De rol van Lucy’s vader heeft ze goed uitgewerkt en raakte mij erg. De ontmoeting met Fraser bracht mij even terug naar mijn jeugd met kermissen en vriendjes. Lucy ziet Fraser en zichzelf als de nieuwe Bonny en Clyde.
Met de misdaden die ze plegen komt er steeds meer spanning in het boek. 
Sterre Collins heeft wat mij betreft met Verstoten een sterk en vlot boek geschreven. De personages en gebeurtenissen zijn heel goed uitgewerkt.
Dit is zo’n boek die je in een keer wilt uitlezen. Het is zo goed geschreven.
Verstoten is vooral een boek dat de lezer zal raken. Ik vond het zeker ook een boek voor volwassenen niet alleen voor young adults.

Helaas waren er voor mij ook een paar teleurstellingen.

Het boek wat ik niet goed vond was Dwaalspoor van Suzanne Vermeer. Tot aan zijn overlijden in 2011 werden de boeken geschreven door Paul Goeken. Hij schreef onder de naam Suzanne Vermeer. Dat Goeken achter die naam schuilging, werd pas na diens dood bekend. In overleg met zijn familie werd besloten om de boeken voort te zetten.
Wie ze nu schrijft blijft geheim. Er wordt ook wel gesproken over meerdere auteurs. Dat idee heb ik ook. Omdat het ene boek anders leest dan het andere. De manieren van schrijven zijn verschillend. Andere zinsopbouwen en het toewerken naar het einde is anders. De ene is meer als een young adult geschreven en de andere als een goede thriller waar veel gebeurd.

Voor het eerst is er een soort van vervolg verschenen op een eerder boek in de reeks van Suzanne Vermeer. Dwaalspoor is een vervolg op Zomeravond. In Zomeravond maakten we al kennis met juriste Lauren Martens. Lauren is in Zomeravond zelf betrokken bij een moordzaak. Nu in dwaalspoor staat ze verdachte Silvia bij, die verdacht wordt op de moord van haar man Vincent. Al snel in dwaalspoor gaat het verhaal één richting op. Wel zijn er weer sterke personages neergezet, maar dat is het weinige positieve dat ik kan geven. Je komt weinig over ze te weten. Was dat wel zo dan had het verhaal waarschijnlijk meer diepgang. Er zit weinig spanning in het verhaal. Voor mijn gevoel was dit een snel in elkaar geflanst en afgeraffeld boek. Jammer want zomeravond was een goed boek. Dit kon voor mijn gevoel zo de prullenbak in.

Jantsje

De zevende zus van Lucinda Riley

 

Achterflap:

‘De zevende zus’ vertelt het verhaal Mary ‘Merry’ McDougal. Merry heeft na bedreigingen van een jeugdvriend jaren geleden in doodsangst Ierland verruild voor Nieuw-Zeeland en nooit meer iets van zich te laten horen. Ruim dertig jaar later besluit ze, na de dood van haar man, een wereldreis te gaan maken met als einddoel haar geboorteland om daar voor eens en altijd af te rekenen met de angst die haar nog steeds in zijn greep houdt. Een reis die in een stroomversnelling komt als de zussen haar dochter als de missende zus op het spoor komen en de achtervolging inzetten via Nieuw-Zeeland, Canada, Engeland en Frankrijk naar Ierland. Het bewijsstuk om de identiteit van Merry vast te stellen is een bijzondere stervormige ring die Merry op 21-jarige leeftijd van haar peetoom Ambrose heeft gekregen en die zij op haar beurt aan haar dochter Mary-Kate heeft doorgegeven.

 

Wat vond ik ervan:

Jee wat een verhaal weer. Ik zat wederom direct in het verhaal. ‘De zevende zus’ begint met de verhaallijn, geschreven in de ik-vorm, van Merry McDougal. In het verleden is zij bedreigd en eigenlijk gevlucht naar Nieuw Zeeland. Daar heeft ze een man leren kennen, is getrouwd en heeft ze kinderen gekregen, en een heel nieuw bestaan opgebouwd.

 

Na de dood van haar man besluit ze een wereldreis te gaan maken. Ze wil terug naar Ierland, en ook nog andere landen te bezoeken.

 

De zussen zijn allemaal, om afscheid te gaan nemen van hun vader, met het schip van hun vader naar Atlantis gereisd.
De zussen komen er samen achter dat de coördinaten die er bij zijn geschreven verwijzen naar Nieuw-Zeeland. En ontdekken het bestaan van de zevende zus.

 

De zussen reizen door Nieuw-Zeeland, Frankrijk, Engeland, Canada en Ierland en proberen zus Merry achterna te reizen. Merry heeft het idee dat ze achterna wordt gezeten door de spoken uit haar verleden. Ze slaat op de vlucht, maar haar achtervolgers vinden haar elke keer weer. Merry is doodsbang.

 

Het boek is wederom fantastisch opgezet met sprongen tussen het heden het verleden. In het gedeelte van Nuanda heb ik een traantje gelaten voor Phillip en Finn. Zo beeldend en vol emotie zoals is dit is geschreven.

 

Als lezer wordt je daar zo in meegezogen dat je niet anders wilt dan maar doorlezen en doorlezen. Eigenlijk wil je ook wel stoppen met lezen, want dan is het boek straks uit, en dat eigenlijk wilde ik dat ook niet. Dus dan toch maar door lezen.

De personages komen tot leven, en je leert ook nog eens wat over de onafhankelijkheid tussen de Britten en de Ieren. Ook in dit stuk werd ik meegezogen en ik dompelde me onder in de tijd van toen.

 

‘De zevende zus’ zou eigenlijk het laatste boek zijn. Maar toen werd de wereld werkelijkheid en kwam het bericht naar buiten dat Lucinda Riley is overleden. Heel verdrietig voor de nabestaanden van Lucinda. Ze worstelde al jaren met kanker en is daar uiteindelijk aan overleden. Miljoen boeken zijn er vertaald, uitgegeven en gelezen in verschillende landen.

Inmiddels is bekend dat Lucinda Riley haar geheimen over de zeven zussen heeft gedeeld met haar zoon Harry Whittaker en hij zal dan ook het achtste deel ‘Het geheim van Pa Salt’ gaan schrijven.
 

Ik heb in ieder geval genoten van al haar boeken, ook de boeken buiten deze serie om.

 

Lucinda Riley R.I.P

 

Ook voor dit deel wederom vijf vette Inktpotjes!
Astrid

Het Italiaanse meisje van Lucinda Riley

 

Titel: Het Italiaanse meisje 

Auteur: Lucinda Riley

 Uitgeverij: Xander uitgevers

 Publicatiedatum: juli 2019 

Recensie door: Astrid 

 Mijn recensie:

Wauw wat een mooi verhaal. Na het lezen van Zon, het zesde deel van de zeven zussen serie had ik behoefte aan nog een roman van Lucinda Riley. Ik had voldoende keus op mijn E-reader, want vorig jaar heb ik ook de op zichzelf staande boeken van de auteur aangeschaft. Ik had ze nog niet gelezen. Na even dubben welk boek ik dan zou gaan lezen heb ik gekozen voor Het Italiaanse meisje.

Het verhaal gaat over Rosanna, een meisje van elf dat helpt in het eethuisje van haar ouders. Op een dag vieren vrienden van hun ouders hun trouwdag, en Roberto Rosinni – hun zoon – komt zingen als verassing. Roberto is operazanger en hij zong het lied prachtig. Rosanna is gelijk verliefd op Roberto en weet dat ze later met hem zal gaan trouwen. Als de ouders van Rosanna erop aandringen dat zij ook een nummer zingt, is het hele gezelschap stil. Rosanna heeft zo’n schitterende operastem dat Roberto eropaan dringt dat ze kennis maakt met Luigi, de zangleraar van wie ook Roberto les heeft gehad.

Luigi is onder de indruk van deze prachtige stem en wil haar graag onder zijn hoede nemen. De ouders van Rosanna hebben hier geen geld voor maar haar broer Luca is bereid om haar lessen te betalen.

Rosanna groeit uit tot een wereldberoemde operazangeres, en samen met Roberto toert ze de hele wereld over.

Rosanna en Roberto worden verliefd op elkaar. Maar Roberto is een echte rokkenjager. Hun liefde is daardoor zeer destructief en brengt een hoop ellende met zich mee.

Wat een verhaal is dit zeg. Vanaf de eerste bladzijde zat ik in het verhaal en kon ik het niet meer loslaten. Rosanna schrijft, in cursief, een brief aan Nico. In het begin weten we nog niet wie Nico is, maar gedurende het verhaal komen we daarachter.

Zelf ben ik geen echte romanlezer, maar meer een thrillerlezer. Toch kan ik best genieten van een mooie complete roman, en Het Italiaanse meisje is daar een van.

Roberto en Rosanna zingen opera en om die reden staan er best wel een aantal operatermen in het boek. Ik heb opgezocht wat ze betekenen en dat maakte het verhaal compleet. Ook heb ik diverse operastukken, zoals bijvoorbeeld ‘Madam Butterfly’, via YouTube opgezocht en beluisterd. Daardoor kon ik me nog meer in het verhaal verdiepen en dat gaf extra lagen aan dit verhaal. Ik kan dat zeker aanbevelen bij dit boek, want dan wordt het boek nog mooier en levendiger.

De personages zijn zeer beeldend beschreven en ik leefde echt met ze mee. Het verhaal kreeg gestalte in mijn hoofd en ik zag alles voor me gebeuren. Het boek heeft alles. Veel romantiek, maar zonder dat het zoetsappig wordt. Het is geen verhaal van ‘ik hou van jou en ik blijf je trouw’.

Dit is een compleet verhaal, en van de karakters ga je houden. Dat is voor mij erg belangrijk dat ik in een roman van de karakters ga houden. Roberto heb ik menigmaal tot de orde geroepen en van Rosanna ben ik gaan houden. Zo ging ik op in de personages.

Er is ook genoeg drama in dit verhaal, en dat maakte het ook weer een beetje spannend.

Dit verhaal laat zien wat een destructieve relatie met je leven kan doen.

Maar ook de verhaallijnen van Luca en Carlotta zijn schitterend beschreven.

We reizen van Napels naar Milaan en gaan door naar Manhattan en Engeland, en terwijl ik dit las waande ik me als lezer ook op deze plaatsen.

Het Italiaanse meisje moet je zeker lezen als je een liefhebber bent van mooie romans. Lucinda Riley neemt je mee in een verhaal dat je niet meer loslaat. Ik heb de pagina’s verslonden en vond het erg jammer dat het was afgelopen.

Dit keer geen serie, maar een op zichzelf staand verhaal. Ik heb ervan genoten. De andere boeken van Lucinda Riley ga ik zeker nog lezen!

Zon van Lucinda Riley

Titel: Zon
Auteur: Lucinda Riley
Uitgeverij: Xander Uitgevers B.V.
Publicatiedatum: februari 2020
Recensie door: Astrid
5 sterren

Electra heeft het allemaal voor elkaar: ze is bloedmooi, schatrijk en wereldberoemd. Maar achter dit perfecte plaatje gaat een kwetsbare jonge vrouw schuil, die de oplossing voor haar problemen zoekt in drank en drugs. Electra heeft, anders dan haar zussen, geen behoefte om te weten waar ze vandaan komt. Totdat ze een bijzondere brief ontvangt… Zon brengt de lezer van het bruisende, chaotische Manhattan naar de prachtige, uitgestrekte vlaktes van Kenia. Kan de zoektocht naar haar verleden Electra helpen haar problemen het hoofd te bieden?

Mijn recensie

Wow wat een verhaal. Vanaf de allereerste bladzijde zit je in het verhaal.

Ik ben een fervent thriller lezer, maar zo af en toe een roman tussendoor kan ik best waarderen.

Twee jaar geleden had ik de hele Zeven Zussen serie aangeschaft op mijn E-reader. Ze zijn een poos blijven staan op de Kobo. Ik hoorde steeds meer over deze serie, en door alle enthousiaste reacties ben ik in de vakantie in Frankrijk aan het eerste deel begonnen.

Ik schrok, het was een ‘ik’ boek. Dat is niet mijn favoriet. Maar na een paar bladzijdes zat ik in het verhaal en vergat dat het een ‘ik’ boek was. Astrid, dit is tegenstrijdig met wat je in je eerste zin aangeeft.

In die vakantie heb ik alle beschikbare delen uitgelezen, ik was verslaafd!

Toen ik dus de kans kreeg om voor Boekinkt het zesde deel te lezen was ik dan ook in de zevende hemel. In vijf dagen tijd was hij uit, terwijl het boek toch 635 bladzijden telde op mijn Kobo. Ik kon niet stoppen met lezen, en ik zat elke middag met Zon in de zon.

Dit keer gaat het over Electra, de jongste zus, en de meest succesvolle zus. Electra is topmodel en verdient bakken met geld. Ze drinkt liters wodka, gebruikt drugs en heeft verschillende bedpartners, ze leeft er gewoon op los. Maar toch is ze niet gelukkig….

Ze heeft nog niet de behoefte gehad om op zoek te gaan naar haar roots, maar dat verandert wanneer ze een brief krijgt. Ze weet eerst niet wat ze ermee moet en gaat daarom op zoek naar de brief die Pa Salt heeft achtergelaten. Die brief brengt verrassend nieuws en toch gaat ze op zoek naar haar roots.

Electra komt terecht in bruisend Manhattan en op de vlaktes en bush van Kenia. Het deel dat zich afspeelt in Kenia is werkelijk prachtig. Ik heb menig traantje weggepinkt.

Het verhaal is namelijk erg beeldend omschreven en je ziet ik zag dan ook alles echt gebeuren in je mijn hoofd. Ik zag alles voor me.

Electra gaat door een moeilijke tijd, maar met een stukje wilskracht en hulp van haar nieuwe vrienden komt ze er bovenop. De hoofdpersonen van dit verhaal komen echt tot leven.

In principe hoef je de serie niet echt op volgorde te lezen, want de verhalen staan los van elkaar. Maar als je het verhaal over Pa Salt mist, dan mis je ook de essentie van de verhalen en dat zou erg jammer zijn.

Zon heeft een cliffhanger van jewelste en ik was dan ook echt ontsteld toen het verhaal plots afgelopen was. Ik heb zeker een kwartier voor me uit zitten staren met de vraag waarom dit zo gedaan was, zo abrupt. Maar dit maakt dat ik nog meer verlang naar het zevende deel van deze serie.

De serie maar zeker het deel Zon raad ik echt aan om te lezen. Het is niet echt een zoetsappige roman, maar Riley neemt je mee op een prachtige wijze naar het heden en het verleden van Electra.

Zon krijgt vijf dikke kraaien van mij!

De zeven zussen van Lucinda Riley

Titel: De zeven zussen
Schrijfster: Lucinda Riley
Uitgever: Xander Uitgevers BV.
Verschijningsdatum: September 2017


Over de schrijfster:
Lucinda Riley schreef op haar vierentwintigste haar eerste roman. De boeken van Lucinda zijn vertaald in 25 talen en in 36 landen uitgegeven. Riley woont met haar gezin in North Norfolk, Engeland.

Achterflap:
Na de plotselinge dood van hun vader komen Maia en haar zussen bij elkaar in hun ouderlijk huis, een prachtig landhuis aan het Meer van Genève. De zussen werden als baby door Pa Salt geadopteerd en krijgen na zijn dood allemaal een brief met een mysterieuze verwijzing naar hun afkomst.
Maia's verleden brengt haar naar Rio de Janeiro. Daar aangekomen probeert ze met de weinige aanwijzingen die ze heeft haar achtergrond te ontrafelen. Het voert haar tachtig jaar terug in de tijd, naar de bouw van het wereldberoemde Christus de Verlosser-beeld én de glamour van de jaren twintig in Parijs. Slaagt zij erin haar ware identiteit te achterhalen?
De zeven zussen is het eerste deel uit een zevendelige serie over liefde, verlies en de zoektocht naar wie je werkelijk bent.

Mijn mening:
Goede boeken kunnen niet dik genoeg zijn, maar wat als een boek slecht is e je moet dan ruim zeshonderd bladzijdes lezen?
De zusjes DÁpliese, luisterend naar de namen Maia, Ally (Acyone), Star (Asterope), Cece (Celaeno), Tiggy (Taygete), Electra en Merope (zij is afwezig) weten geen van allen hoe ze bij Pa Salt terecht zijn gekomen, na zijn dood komt hier verandering in.
Bij het begin van het boek krab ik mij wat op het hoofd, want een alleenstaande man die zeven meisjes adopteert? Na zijn dood, kunnen zijn dochters op zoek naar hun verleden.  
Dit eerste deel van De zeven zussen draait om Maia, zij is de oudste van het stel, en haar afkomst ligt in Rio de Janeiro. Maia besluit daar heen te reizen , op zoek naar antwoorden op de vele vragen. Een spannende zoektocht volgt.
Het heden en verleden wisselen elkaar af in dit boekwerk en het is eigenlijk gewoon genieten. Het is spannend en ontroerend.
Daarnaast is de stijl van schrijven prettig en boeiend te noemen. Daar er nog zes delen zullen gaan volgen, elk met een andere zus in de hoofdrol, eindigt dit eerste deel met nog vele vragen en doen je uitkijken naar het tweede deel.