Zomer in de B&B van Kaat de Kock

 

Kaat De Kock heeft me opnieuw meegenomen in het leven van haar personages in de Belgische Ardennen.

 

Met dit tweede deel is het opnieuw genieten van de avonturen van Hanne en haar vrienden.

 

In 'Winter in de B&B ' heeft Hanne een beslissing genomen maar was dit een keuze met het hart of het verstand? Hoe gaat het nu verder met haar en haar vrienden in deze nieuwe episode van hun leven?

 

‘Zomer in de B&B’ is het vervolg op Winter in de B&B en de klemtonen liggen op romantiek, baby's, vertrouwen en toekomstplannen.

Het verhaal gaat over vriendschap en liefde, het is vlot en grappig geschreven. Kaat de Kock schetst de amusante en soms iets serieuzere perikelen die de personages tegenkomen. Deze reeks gaat over gewone dagelijkse onderwerpen die ook in het echte leven kunnen voorkomen.

 

Hanne blijft bij mij een dubbel gevoel oproepen want opnieuw zijn haar acties soms ondoordacht. Wat ik wel een pluspunt vind is dat ze in dit vervolg stilaan de echte Hanne ontdekt.

 

De locatie waar de B&B staat is charmant en ik wil er nog altijd graag op bezoek. De karakters in deze reeks worden stilaan volwassener maar blijven ook blunderen. De scènes zijn lief maar soms ook wel erg cliché. 

 

‘Zomer in de B&B’ gaat over hoe het verder gaat als je dromen uitkomen. Dit boek laat ook zien hoe we veranderen of geconfronteerd worden met onverwachte dingen waardoor we onze verwachtingen of dromen bijstellen.

 

Hoewel 'Zomer in de B&B' niet verrassend is en ik de plot vrij voorspelbaar vond is dit gewoon een leuke romantische feelgood.

 

Ik kan niet wachten om me mee te laten voeren in Bruiloft in de B&B.

 

3,5 Inktpotjes

Fany

 

Kaat De Kock

 

België-Nederland 0-1

 

Hoi, ik ben Kaat en ik ben een Vlaamse schrijfster van feelgoodboeken, youngadultboeken en kinder- en jeugdboeken.

En dat Vlaams zijn, dat is best een dingetje als auteur.

Eerst en vooral: ik ben een grote Nederlandfan: ik breng de helft van mijn vakanties door bij mijn noorderburen, kijk liever naar ‘Wie is de mol’ dan de Vlaamse ‘De Mol’ en later als ik groot ben, zou ik het liefst naar Nederland verhuizen. Maar toch heb ik een probleem met de taalbarrière. Want ook al spreken wij dezelfde taal, toch spreken we een héél andere taal.

Aangezien Nederland dubbel zoveel mensen en dus ook lezers telt als Vlaanderen, worden Vlaamse boeken aangepast aan de Nederlandse markt, wat natuurlijk niet meer dan logisch is. Maar wat ook tot gevolg heeft dat er woorden in m’n boeken staan die ik zelf nooit zou gebruiken. Dat is best een gek gevoel voor een auteur, en ergens vind ik het ook wel een beetje jammer, want de woorden die vervangen worden, zijn wel degelijk algemeen Nederlands en staan ook zo in Van Dale. Alleen worden ze niet (vaak) gebruikt in Nederland. Aan de andere kant staan er dan wél woorden in die wij in Vlaanderen niet kennen of gebruiken, wat toch wel een beetje... oneerlijk voelt.

Om een voorbeeld te geven: in mijn boeken zitten mijn personages nu op banken om tv te kijken, wat voor mij heel onaangenaam en ongemakkelijk klinkt, omdat in Vlaanderen een bank zo’n houten zitje is dat je bijvoorbeeld in het park vindt. Ik vind het best zielig voor m’n personages als ik dat lees vanuit mijn zachte knusse zetel. Het duurde ook best lang voor ik doorhad dat iemand die legerkistjes droeg géén metalen kisten aan zijn voeten rondsleepte, maar gewoon legerbottines aan had. Pagina’s lang zit ik verward te lezen, tot ik het woord ging googelen.

Maar nog vreemder wordt het als mijn personages in een boek dat zich in België afspeelt, naar de brugklas gaan, want dat hebben wij hier helemaal niet. Wij hebben gewoon het eerste jaar middelbaar. Of als ze gaan pinnen aan de pinautomaat, terwijl wij enkel geld kunnen afhalen aan de Bancontact. En zo zou ik nog even kunnen doorgaan, maar dat zal ik jullie besparen.

Daarom vraag ik altijd lief aan m’n redacteur of die dingen alsjeblieft zo mogen blijven, want het voelt gewoon niet juist.

Dus mochten jullie in m’n boeken woorden tegenkomen die erg Vlaams aanvoelen, dan hoop ik dat jullie gewoon denken: ‘Wat lekker exotisch’ en daarna gewoon verder lezen. Want ik heb elk woord met veel liefde gekozen.

Mam heks van Kaat de Kock

 

 

Wat is 'Mama Heks' een leuk kinderboek vanaf 7 jaar vol magie en wijze boodschappen.

 

Mama heks is een mooi en lief verhaal over jezelf zijn en elkaar helpen. Iedereen gaat betoverd worden door deze heksen en kinderen gaan leren dat je niet bang moet zijn voor wat anders is. Anders is juist mooi en samen kan je veel meer.

 

Wanneer Stella nadat ze rare dingen zag en vieze boterhammen mee had naar school verrassend nieuws hoort van haar ouders wordt haar leven erg spannend.

 

Wanneer ze nog een geheim over haar familie te weten komt wordt alles anders. Samen met haar mama gaat ze op ontdekking naar de bijzondere heksenwereld. Is zij net als haar mama ook een heks en zijn deze echt gevaarlijk zoals de sprookjes ons doen geloven?

 

In de wereld van enkele bijzondere vrouwen leert ze al snel dat deze hun vroegere thuis missen. Naast de heksen zijn er ook mensen die hun speciale vrienden niet vergeten zijn en ze graag zien terugkomen.

Stella bedenkt samen met enkele anderen een gewaagd plan om mens en heks te verenigen.

 

‘Mama Heks’ heeft een prachtige blauwe cover met een zwarte bezem en een heksenkat. Toch is dit dan ook het enige wat klopt rond het idee van heksen.

 

In sprookjes zijn heksen diegene waar we bang voor zijn maar deze vrouwen zijn lief, zorgen voor iedereen en met hun kruidenmiddeltjes doen ze enkel goed in plaats van kwaad.

 

‘Mama Heks’ is een lief kinderboek dat laat zien hoe leuk verschillen kunnen zijn, hoe mooi vriendschap is en hoe belangrijk familie is.

 

Ik heb genoten van de heerlijke Stella, haar familie en de bijzondere heksen en mensen.

 

Kaat de Kock schreef dit grappige en avontuurlijke verhaal speciaal voor haar dochter. Wat ben ik hier blij mee omdat nu alle kinderen en volwassenen dit charmante en originele kinderverhaal kunnen verslinden.

 

5 Inktpotjes

Fany

 

Recensie Winter in de B&B van Kaat de Kock

 

Cover

Het plaatje op de cover vind ik eenvoudig maar wel leuk. Door de kleuren die gebruikt zijn vind ik persoonlijk te flets en springt deze, zoals andere Hamley covers, jammer genoeg niet uit.

Verwachting
Ik verwacht een spannende feelgood met toch een vleugje romantiek en hopelijk niet al te voorspelbaar.

Het verhaal
Hanne (afkorting van Hanneke) woont in een klein appartement midden in de stad. Ze heeft een baan waar ze een hekel aan heeft en ook nog de pech dat dit niet echt goed betaald waardoor ze haar best moet doen om rond te komen. Gelukkig heeft ze een aantal vriendinnen waar ze regelmatig een borrel mee drinkt. Hanne heeft al even een vriend en haar vriendinnen zijn erg nieuwsgierig naar hem want kennis hebben ze nog niet met hem gemaakt. Wanneer Hanne weer vragen van haar vriendinnen krijgt over Quinten escaleert het en gaat Hanne boos naar huis.

Wanneer Hanne wordt verzocht om bij een notaris langs te komen over de nalatenschap van haar oud buurvrouw, hoort Hanne dat de vrouw haar een vakantiehuis in de Ardennen heeft nagelaten.

Samen met haar moeder Els gaat Hanne op onderzoek uit en samen komen er achter dat ze een grote villa van Mathilde heeft geërfd. Door de overtuigingskracht van haar moeder beginnen ze een bed en breakfast in de Ardennen. Maar zijn de plaatselijke bewoners wel blij met hun komst?

Hanne vind ik net zoals haar vriendinnen vooral in het begin van het verhaal erg naïef. En ik vind dat Hanne in sommige situaties, zeker in het begin van het verhaal, pittiger had mogen zijn. Gelukkig ontwikkelt haar personage zich gaandeweg het verhaal, komt ze beter voor zichzelf op. Ze heeft zelfs het lef om iemand op te zoeken en de waarheid te vertellen.

De romantiek is in deze feelgood volop aanwezig, het had van mij wel iets minder gemogen. De spanning tussen Hanne en haar vriendinnen en de mannen die Hanne haar pad kruisen hadden wel wat pittiger mogen zijn. Ik vond het af en toe te klef. Een fikse ruzie of een catfight was niet verkeerd geweest.

Kaat de Kock heeft een plezierige schrijfstijl waardoor het verhaal vlot wegleest en mij een aantal fijne leesuren bezorgd. Ik geef ‘Winter in de B&B’ dan ook 3 inktpotjes.

Jacqueline

Interview met Kaat de Kock

 

Kaat de Kock won met haar jeugdboek ‘Selfie’ in 2016 de Jonge jurydebuutprijs. Een mooie impuls om te blijven schrijven en dat is iets wat Kaat zeker doet! Want sinds 2016 heeft ze inmiddels al een stuk of tien verhalen uitgebracht en de volgende die uitkomt staat op stapel. Tijd om deze auteur een aantal vragen voor te schotelen.

Vorig jaar verscheen je feelgood Winter in de B&B. Heb je zelf wel eens overnacht in een B&B? Zo ja, hoe was je ervaring of overnacht je liever in een hotel?

Als ik echt eerlijk mag zijn: geen van beiden. Ik ben erg lawaaigevoelig en word bij het minste geluidje wakker, daarom probeer ik meestal een huisje of rustig appartement te huren op vakantie. Maar als ik moet kiezen tussen een hotel of een B&B, dan verkies ik zeker de charme en persoonlijke aanpak van een B&B.

Ben jij net zo impulsief als jouw hoofdpersoon die zomaar plots in een ander land een B&B start? Wat zou jij doen als je zoiets erft?

Ik denk dat ik het vast als weekendhuis zou houden en er na mijn pensioen zou gaan wonen. Ik ben niet zo impulsief, maar best ondernemend, want ik heb wel tien jaar als zelfstandig redacteur gewerkt. Helaas liet het zelfstandigenpensioen niet toe dat ik dat m’n hele leven bleef doen.

Zou je het leuk vinden om een B&B te runnen? En dan waar?

Een B&B misschien niet, maar een park vol tiny houses verhuren in een bos en daar zelf ook wonen, lijkt me wel een droom?

Maak je bij jouw verhalen gebruik van eigenschappen van mensen om je heen? Zit jijzelf nog in iemand verstopt?

Absoluut! In de B&B-reeks ben ik echt wel voor een heel groot stuk Hanne, en mijn ‘Help’-reeks is het hoofdpersonage sterk gebaseerd op mijn dochter en haar vrienden. Illustrator Chrostin heeft daarvoor ook echt mijn dochter getekend. Daarvoor had ik natuurlijk haar toestemming, want verder zou ik nooit mijn personages baseren op mensen die ik ken, daarvoor respecteer ik hen en hun privacy te hard.

Hoe zou jouw beste vriendin jou omschrijven?

Ik vermoed als grappig, onzeker, trouw, angstig, empathisch en koppig.

Binnenkort komt je kinderboek Mama Heks uit, kun je iets meer vertellen over het verhaal en het ontstaan ervan?

Mama Heks schreef ik eigenlijk jaren geleden. Toen mijn dochter klein was, had ik haar wijsgemaakt dat ik een heks was. Ze stelde alsmaar vragen, waarop ik dan een geloofwaardig antwoord moest verzinnen, zodat m’n verhaal bleef kloppen. Dat verhaal heb ik op een dag uitgeschreven tot een boek, speciaal voor haar. Ik heb het afgeprint en ze heeft het zo vaak gelezen. En nu wordt het een echt boek, wat wel speciaal is. Op een of andere manier is het mijn meest persoonlijke en favoriete boek. Het gaat verder natuurlijk ook over discriminatie, vooroordelen en uitsluiting, maar niet op een zware manier, het is en blijft een vrolijk kinderboek.

Gaat het schrijven je makkelijk af? Of heb je weleens geen inspiratie? En wanneer dit het geval is wat doe je dan?

Ik probeer hout vast te houden terwijl ik dit typ, maar ik heb tot nu toe nog nooit gebrek aan inspiratie gehad! Ik begin gewoon te schrijven en blijf schrijven tot ik plots een boek heb. Hoewel het me dus heel makkelijk afgaat, vind ik het ook erg vermoeiend en heb ik er niet altijd zin in. Ik kan niet uren aan een stuk schrijven.

Is er een genre wat je wel eens zou willen uitproberen?

Ik schrijf al best veel genres, maar een thriller vol volwassenen (voor tieners schreef ik er al eentje), zou ik heel graag nog eens schrijven.

Wat lees jezelf eigenlijk graag?

Ik ben zelf een heel grote thrillerfan, dus daar doe je me altijd plezier mee, maar ik ben grote fan van Stephen King, Jo Nesbø, John Irving, Jonathan Frantzen.

 

Welk boek zou iedereen moet lezen volgens jou?

Dat vind ik een erg moeilijke vraag. ‘It’ van Stephen King vind ik zo’n onderschat boek, dat zoveel meer is dan horror en dat me diep heeft ontroerd, maar ook ‘The Underground Railroad’ van Colson Whitehead en ‘Zeitoun’ van Dave Eggers vind ik grote en belangrijke boeken

Hoe moeten wij ons jou schrijvende voor ons zien? Binnen aan je bureau, buiten aan de tuintafel in de zon of het liefste...
Schrijf je met muziek aan?

Hoe minder prikkels hoe liever! Ik schrijf in een zetel in mijn home office en in complete stilte. Ik blokkeer al als er iemand in dezelfde ruimte is, zelfs als die stil is. Alleen m’n kat is welkom ;-)

Als je je manuscript af hebt, wie is dan de eerste die je het laat lezen?

Mijn uitgever. Zij zijn de enigen van wie ik het oordeel vertrouw.

Wie is eigenlijk jouw schrijfvoorbeeld?

Dat is ook Stephen King. Het tempo waarin hij schrijft, en hoe hij elk jaar een dik boek blijft schrijven terwijl hij natuurlijk allang steenrijk is, dat vind ik bewonderenswaardig. Dat is echt liefde voor het schrijven.

Wanneer jij de interviewer zou zijn welke vraag zou je dan zeker gesteld hebben?

‘Maar doe je het ook graag?’

En wat is je antwoord op deze vraag?

Goh, niet altijd. Het is meer een soort drang dan echt een hobby. Maar als ik positieve berichtjes of post lees over m’n boeken, vind ik het plots weer het allerleukste ooit!

Dank je wel voor je openheid en je eerlijke antwoorden Kaat! Ik hoop dat je de drang naar het schrijven blijft houden en wens je veel succes met het schrijven van die hele spannende thriller waarmee je ons gaat verrassen.

Jacqueline

Hanne is een twintiger die in een klein appartementje in de stad woont en probeert rond te komen van het loon dat ze verdient met een job waar ze een hekel aan heeft. Dan krijgt ze te horen dat ze een vakantiehuis in de Ardennen heeft geërfd. Als het 'vakantiehuis' een grote villa met gigantische tuin blijkt te zijn, heeft ze geen idee wat ze met zo'n huis aan moet. Tot haar moeder haar ervan weet te overtuigen om een bed and breakfast te beginnen. Samen trekken ze naar de Ardennen en proberen ze een nieuw leven én een zaak op te bouwen. Maar niet iedereen ziet hen even graag komen. Hanne doet er alles aan om het respect van de plaatselijke bewoners en vooral dan van die héél knappe klusjesman te winnen.

Winter in de B&B van Kaat De Cock

 

Wat een heerlijke Vlaamse feelgood!

 

De prachtige cover van 'Winter in de B&B' zet de toon

voor een charmant feelgood verhaal met humor, romantiek en een tikkeltje drama.

 

Hanne haar leven verloopt niet zo fijn. Er is niets echt rotslecht maar ze voelt zich toch niet goed in haar vel. Haar werk zit niet mee, haar liefdesleven verloopt niet zoals ze het wil en eigenlijk droomt ze van rust. Haar vriendinnen lijken haar ook niet te begrijpen en ze voelt zich erg eenzaam. Als twintigjarige meid wil ze andere dingen dan wat ze nu heeft. Op een dag is de maat vol. Wanneer Hanne onverwachts een groot huis in de stille Ardennen erft neemt ze een gewaagd besluit. Het is uiteindelijk haar moeder die haar overtuigt samen een nieuwe start te nemen en hier een bed en breakfast te beginnen.

 

Het dorp heeft tijd nodig om hen te leren vertrouwen. Haar romantische avonturen, met natuurlijk knappe mannen, betekenen zeker niet altijd rozengeur en maneschijn. Hoewel er dus heel wat vraagtekens zijn ontdekt Hanne in deze idyllische plaats stilaan zichzelf. In dit kleine dorpje komen de bijzondere mensen het leven van Hanne en haar moeder compleet veranderen.

 

Kaat de Kock heeft met Hanne een realistisch hoofdpersonage neergezet. Soms vond ik haar gedrag onbegrijpbaar en wou ik roepen: 'Pas op, niet doen of nee dit vind ik niet lief'. Ze is naïef, koppig en een tikje lui maar heeft het hart op de juiste plaats.

 

De vlotte schrijfstijl van de auteur en de charmante situaties zorgen ervoor dat 'Winter in de B&B' een erg leuk boek is om lekker van te genieten voor mijn open haard. Hoe de sfeer van het dorpje wordt neergezet maakt ook dat je samen met Hanne naar daar wil verdwijnen. Er is een evolutie voelbaar bij de belangrijkste personages en deze feelgood verwarmt je hart.

 

Of je nu wil of niet: "Je wordt meegesleept door de avonturen die Hanne en haar moeder meemaken in de Ardennen”.

 

 

Sommige zaken zag ik al van ver aankomen, andere twists waren dan weer verrassend. 'Winter in de B&B' is een fijne feelgood en meer moet dat niet zijn. Het is het perfecte verhaal om even te ontsnappen aan alle stress.

 

Dit is blijkbaar de start van een nieuwe feelgood reeks waar velen van gaan genieten. Ik ben benieuwd wat Kaat De Kock nog te vertellen heeft.

 

4 Inktpotjes

Fany