Op reis in de boekenkast van Ivonne Wilken

 

Ivonne Wilken werd geboren in Emmen en volgde de studies journalistiek en criminologie/antropologie. Eerder werkte ze bij de politie, maar ze woont nu al dertien jaar in Tromsø, een stad binnen de poolcirkel in Noorwegen.

 Instinct, haar thrillerdebuut, is verschenen bij Kabook Uitgevers. Ze schrijft graag over wat mensen drijft en wil de lezer graag spanning bieden in haar boeken.

Snuffelen in de boekenkast van een ander

In het kader van 'vertel me wat je leest, en ik zal je zeggen wie je bent' zou ik wel eens in de boekenkast van twee Scandinavische schrijvers willen duiken. Stieg Larsson en Samuel Bjørk. Beiden hebben in hun boeken sterke vrouwelijke karakters die tegelijkertijd kwetsbaar en beschadigd zijn. Een verademing om zulke interessante en roldoorbrekende types de thriller-wereld in te zien rollen. In mijn boek Instinct probeer ik dat roldoorbrekend idee verder uit te bouwen. Want verandering en acceptatie moet van twee kanten komen. Dus omgekeerd moet een liefhebbende huisvader ook op zijn waarde worden geschat. Zoals een vriend van mij die in Noorwegen een half jaar vaderschapsverlof krijgt en in zijn thuisland tegen allerlei bewuste en onbewuste vooroordelen en stereotypen op moet boksen. Vrouwen kunnen zelf hun ergste vijand zijn. In het algemeen vind ik dat we allemaal wat ruimer kunnen denken en ons best moeten doen om (on)bewuste aannames kritisch tegen het licht te houden. Vandaar de liefhebbende huisvader in Instinct. Werkende vaders zijn misschien wel het laatste bolwerk dat gebroken moet worden. In elk geval vind ik het interessant om in de boekenkast van deze twee schrijvers te kijken om te ontdekken wat hun geïnspireerd heeft om tot deze roldoorbrekende karakters te komen.

Mijn boekenkast 

Ik heb drie boekenkasten, één gesloten, één open en één voor kleine dwarsliggers aan de muur. Met de dwarsligger loop ik helemaal weg. Lekker klein, licht en handig om in je zak te steken en nog milieuvriendelijk ook. Oef, dat klinkt als reclame, nu mag ik wel gesponsord worden;). Mede daarom ben ik ook meer een fan van softcovers dan van hardcovers. Ik wil wel graag een boek in handen houden maar dan ben ik tenminste nog een beetje milieuvriendelijk. Bovendien vind ik softcovers net iets eleganter.

In mijn boekenkast is natuurlijk een prominente plek voor Instinct. Dan heb ik nog een klein boekenplankje gevormd door een frans ‘boek’ dat eigenlijk geen boek is. Daarop prijken o.a. de bundels waarin ik een verhaal geschreven heb.

Bij mij geen overvolle boekenkasten. Ook voor boeken geldt: ‘if you love them set them free’. Net als kennis moet je ideeën en spanning doorgeven en ik lees een boek eigenlijk nooit twee keer. Sommige boeken houd ik een tijdje vast als ze me op de een of andere manier geïnspireerd hebben.

Drie talen/three languages/tre språk

Mijn boekenkast is drietalig; een lekker veelzijdig type. Een verrijking en tegelijkertijd stressvol. 'Ik moet een Noors  boek lezen om de taal beter te leren, nee, nu een Nederlands boek om het Nederlands op niveau te houden en af en toe een Engelse omdat ik dat ook dagelijks gebruik. Het verrijkt je omdat je als een outsider naar de taal kunt kijken, omdat je met metaforen uit verschillende talen kunt spelen, en omdat je een beter vertaald woord kunt vinden omdat de andere taal je op een idee brengt. Tegelijkertijd verwart het: zeg je dat echt wel zo in het Nederlands? Maar dat is precies wat taal is; een voortdurende worsteling om je gedachtewereld zo goed mogelijk onder woorden te brengen.

Het perfecte boek

Voor mij is er geen absolute nummer één. Daarvoor ben ik misschien te analytisch. Net zoals niemand perfect is, is ook geen enkel boek perfect. Op veel boeken is wel iets aan te merken terwijl diezelfde boeken tegelijkertijd aanspreken en inspireren. En, uit elk boek valt wel iets te halen.

Blijvers

Misschien een beetje narcistisch, maar Instinct en de twee verhalenbundels waarin een verhaal van mij gepubliceerd staat, zou ik niet wegdoen. Als een boek lezen tijd kost, kost een boek schrijven tijd in de overtreffende trap. Dan is het fijn om af en toe naar het positieve resultaat van je inzet te kijken.

Toekomst

Ik hou van echte boeken, dus ik hoop dat die blijven. Maar ik luister ook naar audio-boeken, dus misschien een virtuele boekenkast met geluiden voor effect, en geuren om de beleving te versterken.

Haar nieuwste thriller Instinct

Wat zal zich afspelen als twee uitersten elkaar ontmoeten?

Alex kan zijn geluk niet op als hij vader wordt. Hij is een echte goedzak, iemand die altijd voor iedereen klaarstaat. Maar wanneer zijn beste vriend zijn zoontje verliest, wordt Alex overvallen door een gevoel van machteloosheid. Als hij een politiebericht hoort over de moord op een achtjarig jongetje, besluit hij zijn frustratie om te zetten in speurwerk. Alex wil de seriemoordenaar T. vinden.

Zodra hij zich in de moorden verdiept, merkt hij iets vreemds op. De moord op de kleine jongen draagt duidelijk T.’s signatuur, maar die koos eerder alleen succesvolle, jonge vrouwen. Waarom is dat patroon veranderd? Kan Alex zich verplaatsen in de denkwereld van deze gewetenloze psychopaat en hem opsporen?

Quote uit review Instinct:

"Deze thriller is een psychologisch steekspel met gruwel, emotie en een schokkend plot." 

Recensie Instinct

Win Het schaduwmeisje

 Faith Visser heeft een droombaan op een cruiseschip. Ze kan haar geluk niet op als ze de rijke Italiaanse jet setter Vito Vitalis ontmoet. Haar toekomst lacht haar toe als hij Faith een droombaan aanbiedt voor zijn beroemde klanten. De naïeve Faith valt als een blok voor hem, maar ze komt er al snel achter dat deze playboy haar gebruikt. Ze sluit een wraakpact met Adriana, Vito’s ex vriendin. Faith raakt verstrikt in een duivels spel. Als ze een duister complot ontdekt, vreest ze voor haar eigen leven. Dan ontwaakt ze spiernaakt in een snikhete container...

Prijsvraag:

Welke soort boeken schrijft Lydia naast thrillers. Noem er 3.

Stuur je antwoord naar Boekinkt@ziggo.nl ovv Het schaduwmeisje

Het schaduwmeisje van Lydia Albadoro

 

Na Schim verrast deze auteur opnieuw met een pakkende en gruwelijke thriller die onder je huid kruipt.

 

'Het schaduwmeisje' start met een ijzersterke proloog die me meteen aangrijpt en prikkelt waarna ik het boek niet meer kan neerleggen.

 

 

Faith Hill lijkt het voor elkaar te hebben. Eerst had ze een baan op een cruiseschip en nu wordt ze een soort personal assistant. Vito Vitalis is degene die haar deze droombaan bezorgt maar van in het begin is duidelijk dat het naïeve meisje bedrogen wordt.

 

Als Faith haar toekomst bruusk aandiggelen wordt geslagen wil ze wraak.

 

Dan wordt ze naakt wakker in een container en begint de hel pas echt.

 

Jason Hill wordt door Faith haar moeder gevraagd om haar mysterieus verdwenen dochter te gaan zoeken. Deze privé- detective komt uiteindelijk ook in de greep van de beruchte Vitalis familie.

 

'Het schaduwmeisje' begint als een idyllisch vakantieverhaal of een lekkere feelgood maar je voelt meteen dat dit heel anders gaat aflopen.

 

Het verhaal is opgesplitst in verschillende delen en de originele ontknoping wordt zorgvuldig opgebouwd en slaat in als een bom. Misschien dat enkele lezers deze twist ongeloofwaardig vinden maar dit einde maakt hoe raar het ook is veel duidelijk.

 

Als ik begin te lezen lijk ik te belanden in een leuk verhaal zonder veel inhoud waarop zich niets mis mee is. Niets is minder waar want wanneer Faith opgesloten zit in de container krijgt het verhaal een heel andere wending. De scènes hier zijn ontzettend heftig en ook ik moet slikken bij de afschuwelijke beelden die ze oproepen.

 

Toch passen ze perfect in de context van het verhaal en heb ik bewondering hoe deze auteur op al je zintuigen inspeelt door haar beeldende en realistische schrijfstijl. De onderwerpen in deze thriller zijn actueel, gedurfd en dit boek is niet geschreven voor doetjes. De impact van sommige stukken kan groot zijn omdat ze vol emotie zitten maar dat is net wat deze thriller zo goed maakt.

 

De karakters lijken wat oppervlakkig te blijven maar stilaan worden hun geheimen onthuld en leer je ook hun motieven kennen. Van de nevenpersonages wordt hun persoonlijkheid niet echt uitgediept maar Faith en Jason wel.

 

Dit is een psychologische thriller met horrorelementen waarin de dreiging meesterlijk opgebouwd wordt en die eindigt met een spetterende onverwachte finale.

 

‘Het schaduwmeisje’ roept dubbele gevoelens op omdat ik echt afschuw voel voor bepaalde personages en situaties op bepaalde momenten.

 

Soms wil ik eigenlijk niet verder lezen door de rauwe waarheid maar de vlotte schrijfstijl en het mysterie nemen me mee op zoek naar de waarheid.

 

'Het schaduwmeisje' is geen lichte thriller en na het lezen blijft hij nog dagen lang rondspoken in mijn hoofd maar dat is net de kracht van deze beangstigende must-read.

 

4 Inktpotjes

Fany

 

 

 

 

 

Interview met Ivonne Wilken

 

Ivonne Wilken heeft met ‘Instinct’ haar debuutthriller geschreven. Met criminologie, antropologie en journalistiek als achtergrond, schrijft ze psychologische thrillers en korte verhalen waarin ze lezers op een onverwachte manier raakt. Ze is vooral geïnteresseerd in de beweegredenen van mensen en het creëren van spanning.

‘Instinct’ is uitgegeven bij Kabook Uitgevers en wij mogen een winactie organiseren met dit debuut.

Naast het boek willen we, door dit interview, jullie meer kennis laten maken met de auteur.

 

Je studies criminologie, antropologie en journalistiek én je eerdere werk bij de politie hebben je misschien geïnspireerd om dit boek te schrijven?

In zekere zin wel ja. Zowel bij de studies als bij de politie probeer je in het hoofd van de ander te kruipen. Hoe denkt iemand? Wat is iemands belevingswereld? En vooral: waarom steekt die zo in elkaar? Na in zoveel hoofden te hebben ‘gegluurd’, werd het misschien wel tijd om mijn eigen personages te creëren.

 

Heb je inspiratie gehaald uit echte feiten om deze gruwelijke thriller te bedenken? 

Voor deze thriller niet. Ik heb wel een kort verhaal geschreven dat gebaseerd is op een werkelijke gebeurtenis in Tromsø (mijn woonplaats). Iemand met psychische problemen kwam net uit de inrichting en heeft het gezin vermoord dat hem na zijn vrijlating onderdak heeft gegeven. De waarheid is soms zo gruwelijk dat het de fantasie overschaduwt. Tegelijkertijd roept zoiets vragen op: wat ging er in zijn hoofd om? Op dat idee heb ik voortgeborduurd.

 

Heb je research gedaan naar seriemoordenaars en zo ja hoe? 

Documentaires, boeken en googelen.

 

Had je nog een alternatieve titel en /of cover? Ik dacht dat ik ergens las dat het boek Achter de façade zou heten?

Ja, in eerste instantie zou het boek Achter de façade heten. We hebben allemaal een mooi masker op als we ons aan de buitenwereld tonen, maar wat gaat daarachter schuil? Mensen met de mooiste facades kunnen vaak de gruwelijkste werkelijkheden verbergen. Mijn redacteur vond die titel te lang en toen heb ik het veranderd in Instinct. Dat dekt de lading misschien nog wel beter. En de lezers hebben gekozen voor de uiteindelijke cover.

 

Zijn er onderwerpen waarover je niet wil of durft te schrijven? Het lijkt me na dit boek niet zo maar wie weet ben ik fout. 

‘Instinct’ heeft heftige thema's en ik vond het knap dat je dit durfde verwerken in je thriller daarom mijn vraag.

Ik vind het altijd interessant om in een spanningsveld te werken, daar waar het schuurt. Als dingen onbehaaglijk voelen ga je meer te rade bij jezelf. Maar iedereen heeft grenzen, ravijnen waar we niet in durven kijken. Ik ongetwijfeld ook. Ik ben ze alleen nog niet tegengekomen;)

 

Kun je begrijpen dat er lezers zijn die de gruwelijke details te fel binnen voelen komen? 

Absoluut! Ik heb zelf ook regelmatig met gefronste wenkbrauwen zitten schrijven. Ook in mijn directe omgeving zijn er mensen voor wie deze thriller een stap te ver gaat, het houdt ze wakker. In dit geval vrienden en familie die zelf kinderen hebben. Geen enkel probleem, juist leuk om mensen met verschillende meningen om me heen te hebben, dat houdt me scherp.

 

Je graaft ook graag in de geest van je personages en net als ikzelf lees je zelf ook graag psychologische thrillers. Wat trekt je hier zo in aan? 

De duisternis is altijd interessanter dan het licht. Tuurlijk is het licht prettiger, maar de duisternis grijpt je bij de strot. In het onverklaarbare is meer te ontdekken. Mensen zijn tot gruwelijke dingen in staat. Hoe komt dat, waardoor glijden we af? En dan moet je graven.

 

Waarom wordt Instinct neergezet als een scandi- thriller?

‘Instinct’ is obscuur. Net iets rauwer, misschien iets gewelddadiger. De personages hebben complexe karakters. Als schrijver ben ik niet bang om de grenzen in de duistere krochten van de menselijke psyche op te zoeken om vervolgens over die grenzen heen te gaan. Daar staat tegenover dat de lezer ook te maken krijgt met een geloofwaardige antiheld. Een alledaagse vader (Alex) met de kwijlresten van zijn dochtertje op zijn kleding, een beginnend buikje en een relatie die scheurtjes begint te vertonen. Echte mensen, geen superhelden. Meer gendergelijkheid. Alex heeft feminiene trekken en is met zijn vaders instinct bereid om tot het uiterste te gaan. In Tromsø wonen verklaard misschien die invloed in mijn boek.

 

Had je voor ‘Instinct’ al eerder een manuscript dat niet werd uitgegeven of schreef je toen enkel korte verhalen? 

Er ligt nog een manuscript op de plank dat schreeuwt om uitgegeven te worden: De Symbiose. Minder gruwelijk, maar een verhaal dat echt onder je huid gaat zitten. Misschien omdat het zo herkenbaar is? Op het laatste moment koos mijn uitgever voor ‘Instinct’. De Symbiose is en blijft mijn eerste boek. Een leerzaam proces vol nieuwe uitdagingen. Hoe verzin je een verhaal, hoe schrijf je vlotte dialogen, hoe creëer je spanning? Verhalen schrijf ik tussendoor. Een lekkere afwisseling met het werken aan een boek. Een kort verhaal is relatief snel scoren. Je stort je ergens op en hebt snel resultaat. Ik laat me vooral inspireren door schrijfwedstrijden waarmee ik ‘klik’. Dat biedt een creatief kader waarbinnen je je fantasie de vrije loop kunt laten, maar je tegelijk dwingt om anders te denken. Bovendien krijg je een indicatie van je kunnen en krijg je af en toe zelfs feedback.

 

Het einde is verpletterend maar geeft ook nog perspectief. Kunnen we ons aan een vervolg verwachten of niet? 

Wie weet? Maar het is meer bedoeld ‘to spark the readers mind’. Ik vind het zelf leuk als een film/serie of boek mij aan het denken zet of mijn fantasie op hol laat slaan. Nu is het mijn beurt om iets terug te doen.

 

Hoe ga je om met recensies?

Recensies vind ik superleuk. Ik gebruik geen proeflezers en schrijven is echt monnikenwerk. In dat lange proces krijg je geen enkele feedback. Nu kunnen mensen losgaan. Ik probeer natuurlijk iets te schrijven waarvan ik hoop dat het de lezer aanspreekt, maar al die tijd heb ik geen idee of het werkt. Met recensies krijg ik eindelijk antwoord. Als een recensent precies aanvoelt hoe ik het heb bedoeld, dan is dat kicken. Dansen door de kamer. En negatieve kritiek neem ik graag ter harte. Heeft de recensent gelijk? Is dit iets waar ik aan kan werken? Ook hier geldt dat ik vooral benieuwd ben naar de argumenten.

 

Gebruik je proeflezers? 

Nee.

 

Heb je nog nieuwe titels in de planning staan en wanneer dan? 

Er is nog geen planning, maar ik hoop dat De symbiose wordt uitgegeven.

 

Ik zag dat je gratis korte verhalen publiceert op voorleestuin.be.

Op voorleestuin.be staat inderdaad een kinderverhaal dat ik heb geschreven. Mijn meeste korte verhalen staan op Sweek en een aantal ook op Amazon.

Zou je graag een kinderboek publiceren? 

Dat lijkt me leuk. Kinderen hebben zo’n eindeloze fantasie dat je echt alle kanten op kunt. Geen belemmeringen, geen grenzen.

Welke thema's stop je er dan in en voor welke leeftijd wil je het liefst schrijven? 

De thema's moeten in elk geval open-minded zijn. Dat is het mooie aan kinderen. Geen grenzen, geen belemmeringen;) Hoe fantastisch zou het zijn als ze die onbevangenheid vast kunnen houden? Vrijelijk associëren zonder einde. Geen hokjes-denken. Dat zou ik absoluut stimuleren.

 

Stel:

Je wordt gevraagd om een kunstwerk te ontwerpen dat bij ‘Instinct’ past, wat creëer je en waarom?

Een kunstwerk dat uit twee contrasterende delen bestaat die toch met elkaar verbonden zijn, en waarbij boomwortels, tentakels of ledematen van het ene deel naar het andere lopen. Niets is 100% licht of 100% duister. Er is altijd sprake van wederzijdse bestuiving, kijk maar naar de connecties tussen de onderwereld en zakenwereld, tussen criminelen en corrupte ambtenaren. Alles en iedereen beïnvloedt elkaar. Reclame, vrienden, familie, ervaringen. Bedoelt en onbedoeld. ‘Instinct’ begint dan ook met een quote hierover.

 

Je mag zelf eens echt stout zijn in je fantasie zonder normbesef. Wat doe je? 

Dat is vrij simpel - dus geen orgies, of toch?;) - en tegelijkertijd onmogelijk. Volledig mezelf zijn. Me dus niks aantrekken van de geschreven en ongeschreven regels van de maatschappij, van de beperkingen en verwachtingen die je jezelf oplegt en die anderen je opleggen. Even geen conventies. Schuilt er dan, onder al die lagen, toch een psychopaat in mij?;)

 

 

We willen Ivonne heel erg bedanken voor het fijne interview.

Fany

Win Instinct van Ivonne Wilken

Een ijzersterk thrillerdebuut met Scandinavische allure. Alex kan zijn geluk niet op als hij vader wordt. Hij is een echte goedzak, iemand die altijd voor iedereen klaarstaat. Maar wanneer zijn beste vriend zijn zoontje verliest, wordt Alex overvallen door een gevoel van machteloosheid. Als hij een politiebericht hoort over de moord op een achtjarig jongetje, besluit hij zijn frustratie om te zetten in speurwerk. Alex wil de seriemoordenaar T. vinden. Zodra hij zich in de moorden verdiept, merkt hij iets vreemds op. De moord op de kleine jongen draagt duidelijk T.’s signatuur, maar die koos eerder alleen succesvolle, jonge vrouwen. Waarom is dat patroon veranderd? Kan Alex zich verplaatsen in de denkwereld van deze gewetenloze psychopaat en hem opsporen?

Zin in een spannende thriller? Dit keer kan je Instinct winnen. Wij willen van jou weten vanuit welke stad Ivonne haar boeken schrijft. Stuur jouw antwoord naar Boekinkt@ziggo.nl ovv Instinct

Word je ook lid van onze facebookgroep Boekinkt!!?

Prooi van Lydia van Houten

Titel:  Prooi

Auteur: Lydia van Houten
Uitgeverij: Kabook
Publicatiedatum: Juni 2017
Pagina’s: 296

Cover

Een hele witte cover met een groot blauw oog van een dier. In het oog zien we een soort van gang ergens in een gebouw. Een eenvoudige maar wel mooie cover. Al is een oog op de cover ondertussen wel een veel gebruikt plaatje. Kleurstelling is wel heel mooi, ook in combinatie met de titel en auteursnaam. De bloedspettertjes doe vermoeden dat er bloed zal vloeien. De achterflap klinkt intrigerend en wekt de verwachting van een spannend boek.

Auteur

Lydia van Houten (1972) begon haar freelance carrière in 2003. Begin 2005 debuteerde Van Houten met de jeugdserie ‘Teken van Drie,’ waarbij Het laatste oordeel werd uitgegeven door Uitgeverij Ellessy. Vanaf 2015 concentreert Lydia zich op het schrijven van thrillers.  Haar thrillerdebuut: ‘Doodstil’ werd door critici goed ontvangen en ontving meerdere vier sterren recensies. In 2016 verscheen haar tweede thriller Het Vervloekte Huis. Een literaire thriller met een bovennatuurlijke mystieke ondertoon. Haar derde thriller Prooi wordt in juni 2017 verwacht. (www.kabook.nl)

Achterflap

De Nederlandse studente Evelyn (Evy) Meyer woont samen met een groepje excentrieke jongeren in Londen, waar ze een kamer huurt in het huis van Joy McAllen, die haar familie tragisch verloor in een vliegtuigcrash.

Sinds haar intrek wordt Evy achtervolgd door nachtmerries en hallucinaties. Alleen medestudente en acteursdochter Lily-Rose Summers trekt zich het lot van de Nederlandse aan. Als Evy in de financiële problemen komt en haar huur niet meer kan betalen, stelt Lily-Rose haar voor aan familievriend en regisseur Martin Dumont. Hij biedt Evy een hostessbaan aan op zijn plezierjacht: Live X.
Dan is Evy getuige van een gruwelijke moord. Ze zit onder het bloed, maar vreemd genoeg kan ze zich niets herinneren. Dit is pas het begin van een reeks bizarre voorvallen...

Mening

Voorgaande twee thrillers van van Houten ook gelezen, de eerste vond ik erg goed (Doodstil) tweede (Het vervloekte huis) viel dan weer een beetje tegen, veel ongeloofwaardigheden in het verhaal. Was daardoor ook erg benieuwd naar deze derde thriller. Ik moet zeggen dat ze mij weer aangenaam verrast heeft na het vorige boek. Het verhaal zit over het algemeen gezien goed in elkaar, sommige punten misschien een beetje over the top en hierdoor wat ongeloofwaardig. Maar op zich het onderwerp, de uitwerking hiervan en de personages zijn goed beschreven. Het over the top gedeelte zit hem denk ik een beetje in de opzet van het verhaal, het doet erg Amerikaans aan, in Amerika kunnen ze sommige dingen ook goed overdrijven (wat niet altijd negatief is wanneer het passend is in een verhaal). In ieder geval is echt niets en niemand wat het lijkt in deze thriller.

Personages worden niet allemaal even uitgebreid naar voren gebracht, dit zorgt voor een stukje mysterie rondom deze personen. Diegene die je denkt te kunnen vertrouwen blijken ook een duistere zijde te hebben. Daar tegenover staat dat Evy als personage goed wordt weggezet, misschien een tikkeltje naïef op een aantal punten, maar wel iemand waarmee je een band opbouwt tijdens het lezen. Je komt redelijk veel over haar te weten, maar dit had van mij nog iets verder uitgewerkt mogen worden in de zin van de relatie met haar ouders en het thuisfront. Hier zou ik nog wel wat meer over hebben willen weten. Verder is het een typische student die geniet van het leven en de mensen om haar heen. Ik moet wel zeggen dat ik de omschakeling van Evy wel vrij abrupt en misschien een tikkeltje ongeloofwaardig vond. Zoals ze eerst was en zoals ze later in het boek ineens is zit wel een heel groot verschil in.

Het verhaal is over de gehele linie vrij spannend met hier en daar een piek en af en toe een dal wanneer het even wat voortkabbelt. De schrijfstijl is prettig en vlot leesbaar en wat mij opviel was dat de hoofdstukken wat langer geworden zijn in vergelijking met voorgaande thrillers. Het verhaal is opgedeeld in vier stukken, proloog, deel 1, deel 2 en een epiloog. Hierdoor weet je al gauw dat je in een ander onderdeel van het boek terechtkomt. Deel 1 en 2 starten beide met mooie quotes, passend bij datgene wat komen gaat. Wat ik leuk vond is dat het verhaal zich in Londen afspeelt (ik hou van Londen!), veelal kiezen Nederlandse auteurs ook voor Nederland als setting.

Al met al vond ik Prooi een prettige leeservaring. Goed plot, opzet van de personages goed uitgewerkt en de nodige verrassende wendingen zorgen dat je door wil blijven lezen om te weten wat Evy nog meer te wachten staat.

Spanning: 3,5
Plot: 3,5
Leesplezier: 4 
Schrijfstijl: 4
Originaliteit: 4

Psychologie: 4

Dat houdt in dat Prooi van Lydia van Houten een mooie 4 kraaien mag bijschrijven op haar lijstje.

Amanda