In het niets van Christian White

Titel:In het niets

Auteur: Christian White

Publicatiedatum: mei 2019

Uitgeverij: AW Bruna

Recensie door Lisa

Waardering: vier sterren



Officiële tekst:

Dertig jaar geleden werd er een kind gestolen. Dat kind ben jij.

Toen. De kleine Sammy Went verdween uit haar huis in Manson, Kentucky – een gebeurtenis die haar familie kapotmaakte en de zwaar religieuze gemeenschap van het stadje uit elkaar dreef.

Nu. Kim Leamy, een Australische fotografe, wordt benaderd door een vreemdeling. Hij zet haar wereld op zijn kop wanneer hij beweert dat zij de gekidnapte Sammy is, en dat haar leven zoals ze dat kent is gebaseerd op leugens.

Op zoek naar antwoorden reist Kim naar het afgelegen stadje waar Sammy geboren werd. Maar hoe dieper ze in haar familiegeschiedenis graaft, hoe meer geheimen ze ontdekt. Ze komt langzaam dichter bij de ontknoping van het trauma uit haar donkere, vroegste jeugd.



Over Christian White: White is een Australische auteur en scenarioschrijver. Zijn debuutroman, The Nowhere Child, won de Victoriaanse Premier's Literary Award voor een onuitgegeven manuscript. Hij co-creëerde de televisieserie Carnivores, momenteel in ontwikkeling met Matchbox Pictures en Heyday TV, en schreef mee aan Relic, een psychologische horrorfilm die geproduceerd wordt door Carver Films (The Snowtown Murders, Partisan).

Mijn mening:

Dat dit manuscript opviel, iets wat ik niet wist toen ik het boek begon te lezen, is geen verrassing. In het niets is een spannend en vaak ook aangrijpend boek over een Australische vrouw, Kim Leamy, die uit het niets te horen krijgt dat ze als kind in de States ontvoerd werd en eigenlijk Sammy Went heet. Een paar jaar voordien verloor ze haar moeder – of toch de vrouw van wie ze dacht het kind te zijn -, een trauma waar ze nog erg onder lijdt. Dat maakt dan ook dat Kim aanvankelijk erg bruusk reageert op het nieuws en het ook niet gelooft.

Maar de woorden van de man die haar opzoekt blijven hangen en hebben een behoorlijke impact op Kim, die besluit om naar de States te reizen, om onderzoek te gaan doen in het stadje waaruit ze zogenaamd ontvoerd werd.

Wat volgt is een spannende whodunnit, gecombineerd met whydunnit elementen, die je als lezer mondjesmaat mee ontdekt. Het verhaal blijkt immers absoluut niet rechtlijnig te zijn en het ene mysterie ontrafelt weer een ander.

Je volgt telkens de twee verhaallijnen: ‘Toen’, de dagen die naar de ontvoering leiden, en ‘Nu’, Kims verhaal. Door de afwisseling kom je steeds dichterbij bij de verrassende ontknoping. Bepaalde elementen liggen voor de hand – er wordt immers nergens getwijfeld aan het feit dat Kim wel degelijk dat kind is, maar de redenen achter de ontvoering zijn zo complex, dat je blijft lezen om te weten hoe het nu in elkaar zit.

In het niets is een aanrader: vlot en degelijk geschreven, en vaak een lekker ouderwetse thriller zonder al te veel franjes, met sterke personages die voldoende uitgediept werden. Lees hem en geniet mee.

4 sterren

Stof van Joanne Carlton

De eerste kennismaking met het boek is altijd de kaft: en wat een pracht exemplaar is dit.
Niet alleen omdat de man (Simon?) op de omslag een knappe verschijning is maar hij straalt ook kracht uit en je vraagt je meteen af waar hij zo gefocust naar kijkt. Jammer dat mijn Kobo zwart/wit is want de man heeft prachtige blauwe ogen die van het boek afspatten!

Het verhaal speelt zich af in 1996, wanneer een zandstorm ervoor zorgt dat zich een virus verspreid waar niemand tegen bestand is.
Door de hele fijne korrels - stof - ademt iedereen al heel snel het virus in en raakt men besmet.
Dat het een serieuze zaak is wordt dan ook pas duidelijk als de mensen longklachten krijgen en sterven.
De mensen vallen met bosjes neer en als er een tweede storm op komst is barst de hel los.

We volgen Simon in de tijd voor, tijdens en na de storm. We leren hem goed kennen en maken al zijn verliezen met hem mee.
Omdat Simon al vrij vlug in de gaten had dat dit mis was, heeft hij ervoor kunnen zorgen om zo min mogelijk stof binnen te krijgen en heeft hij dan ook weinig tot geen schade opgelopen.
Dit is de overheid ook opgevallen en als er een derde storm op komst is, dit keer een alles verwoestende, besluiten zij om Simon in een Cocon te plaatsen en hem zo deze ramp te laten overleven om een nieuwe mensheid te stichten.

“Mijn moeder zei altijd dat er maar één zekerheid was in het leven: de dood. Wat we voor die tijd met ons leven doen, maakt het verschil.”

Simon heeft hier geen zin in en snapt niet waarom juist híj voor deze klus gekozen is.
Hij wil helemaal niet de nieuwe Adam worden en heeft er al helemaal geen behoefte aan om zich voort te planten met een nieuwe Eva.
We lezen en leven mee in zijn strijd tegen de overheid en Kim - van wie niet helemaal duidelijk is wat haar rol is in dit geheel - waarin hij letterlijk moet kiezen tussen leven en dood.

Dit verhaal is buitengewoon goed geschreven. Je kan je zo goed inleven in Simon, maar snapt ook de drang van Kim om iets van de wereld te willen redden.
Stukje bij beetje komen we achter de ware aard van de storm en niks blijkt te zijn zoals het lijkt.
Een zeer krachtig plot dat verrast tot aan het eind.
⭐️⭐️⭐️⭐️⭐️

Jaimy Smeets

Upgrade van Lara reims

Upgrade is het fantasierijke en beeldende ya- debuut van Lara Reims. Gefascineerd door technologie besloot ze om een spannend verhaal te creëren rond Rémi. Met haar verhaal wilde ze ook tonen hoe sterk en bijzonder iemand kan zijn en dat je alles kan worden waarvan je droomt.

Rémi is een brugklasser die gepest wordt op school en in zijn eigen gezin hoort hij er ook niet echt bij. Roos, zijn zus heeft meer aandacht voor meidendingen dan hem en zijn ouders zijn biologen die steeds op zoek zijn naar nieuwe oplossingen maar hun zoon vergeten. Eigenlijk kan hij enkel in de virtuele wereld zijn wie hij wil zijn. Vanachter zijn pc vertoeft hij in een heerlijke wereld waar hij als Remigius meetelt en vrienden heeft.

Wanneer hij op een avond een geheim ontdekt, besluit hij zijn familie te confronteren, maar na een vreselijk voorval blijft hij alleen achter.

Gelukkig is er die zonderlinge man die hem meeneemt naar het Creodroom. Dit lijkt een gewone, saaie school, maar Rémi leert net zoals Emma en Jerome dat zij hier voor een reden zijn en niets hier is wat het lijkt. De rebelse flapuit Emma en de stille Rémi worden vrienden en ook computerspecialist Jerome wordt Rémi zijn nieuwe maatje. In dit futuristische opleidingsinstituut voelt hij zich snel thuis en stilaan wordt duidelijk waarom hij zich altijd anders dan de rest voelde. In deze wonderlijke wereld zijn robotten, glenzen en andere vooruitstrevende nieuwe technologieën normaal. Toch is niet alles rozengeur en maneschijn en onze kritische vrienden gaan samen de geheimen uitzoeken. Wanneer ze deze antwoorden vinden worden verontrustende zaken duidelijk en komen ze in spannende avonturen terecht.

Stilaan ontdekken ze de vreselijke waarheid en is het zelfs onduidelijk wie nu goed of slecht is. Upgrade deel één is het begin van een goed uitgetekende en boeiende wereld vol wetenschappelijke en medische snufjes. Het wat abrupte einde met een cliffhanger van formaat doet me verlangend uitkijken naar het tweede deel Blackout dat in de nabije toekomst verschijnt.

Upgrade is een wervelend ya-debuut vol heerlijke karakters, een heldhaftig en eigenwijs trio en heel veel technologische snufjes gecombineerd met thema's zoals eenzaamheid, vriendschap, vertrouwen en het zoeken naar je eigen identiteit.
Eigenlijk is dit ya- debuut vol creativiteit en vlotte, korte e hoofdstukken voor iedereen een aanrader.

Scifi-fans kunnen hun hart ophalen met alle wetenschappelijke toekomstperspectieven en ook wie graag een levendig en spannend verhaal ontdekt of gek is op fantasy zal de personages en hun avonturen in zijn of haar hart sluiten.

Dit eerste deel is het veelbelovende begin van een nieuwe reeks met enkele schoonheidsfoutjes maar heel veel verbeelding. Een kritische kijk over alle mogelijke gevaren in onze verre of nabije toekomst zijn de kers op de taart. Ik kan niet wachten om verder te verdwijnen in het magische en inventieve Creodroom en mee op pad te gaan met onze speciale bende.

De ontdekking van Harlan Coben

Titel: De ontdekking

Auteur: Harlan Coben

Uitgeverij: Boekerij

Publicatiedatum: maart 2019

Simon en Ingrid zijn wanhopig op zoek naar hun dochter Paige, die onder invloed van haar vriend Aaron aan de drugs is geraakt en van huis is weggelopen. Hun zoektocht voert hen naar de duistere onderwereld van drugs en criminaliteit. Wanneer blijkt dat Aaron is vermoord en iemand het ook op Ingrid heeft voorzien, komt alles in een stroomversnelling.
Simon blijft vertwijfeld naar zijn dochter zoeken, weigert zich af te laten leiden en stelt daarbij zijn leven in de waagschaal. Dan ontmoet hij Elena Ramirez, een privédetective die is ingeschakeld om de verdwijning van een andere jongere te onderzoeken. Samen komen ze op het spoor van een sekte-achtige organisatie die het daglicht niet kan verdragen: De waarheid, geleid door een man die zich De Waarheid noemt.
Zal Simon zijn dochter ooit levend terugzien? Kan hij de schimmige praktijken van De waarheid ontmaskeren en zijn leven weer oppakken zonder dreiging en intimidatie? En waarom lijkt er een verband te bestaan tussen Ingrid en de sekte? Kan hij de verbijsterende waarheid ontdekken zonder er zijn leven voor te moeten geven?

Dit boek beschrijft de meest horrorscenario die een ouder zich maar kan voorstellen. Je kind aan de drugs. Laat staan met een sekte erbij. De perfecte ingrediënten voor een goed partijtje rillen. Echter kon Coben met dit boek niet de juiste snaar raken. Het verhaal blijft oppervlakkig, hier en daar best aan de saaie kant en ik miste het Coben- ingrediënt.

Het boek is niet zozeer spannend, nagelbijtend of beklemmend. In het begin zag ik het als 1 grote puzzel. Hoe verder ik in het verhaal kwam, hoe minder zin ik had om de puzzel te leggen. Dit omdat het best voorspelbaar was. Ik miste de spanning die Coben mij, in het begin van zijn carrière, in zijn greep hield. Zijn boeken begonnen rustig maar steeds sneller en sneller volgde de gebeurtenissen zich op en op het einde zo'n knal dat je gewoon buiten adem het boek dichtsloeg. En dat begin ik steeds meer te missen in/aan zijn boeken.

Ik had eerlijk gezegd, ook niet echt haast om het boek uit te lezen. Terwijl ik nog 90% van het boek moest, besloot ik toch andere dingen te gaan doen.

Het einde, wat ik dus ook een beetje verwachtte, vond ik zó teleurstellend!

Paige staat in dit verhaal centraal en alles draait om haar. Gaandeweg kom je dingen te weten maar eigenlijk weet je pas wat er precies speelt in de laatste 2 hoofdstukken. en Het Epiloog is gebruikt om wat eindjes weg te werken. De enige die voor wat actie zorgden waren Ash en DeeDee.

Over Aaron kom je iets te weten waarvan ik zoiets had: Serieus?? Geloof je het zelf?

En na de laatste bladzijde te hebben gelezen bleef ik ook echt zwaar teleurgesteld zitten. Als je het verhaal een beetje zou inkorten en bekende Nederlanders erin zet, heb je een perfect verhaal voor een roddelblad.

Coben behoorde tot 1 van mijn favoriete auteurs, maar mede door dit boek zakt hij behoorlijk wat plekken naar beneden. Voor mij is Coben niet meer de Coben waar ik zo verliefd op was (op zijn boeken dan, voor de duidelijkheid haha).

Dit boek is voor mij absoluut één van zijn slechtste. Hopelijk wordt zijn volgend boek een ouderwets pareltje!

Komt dit boek in mijn pareltjes boekenkast?:   Absoluut niet! Zelfs niet om z'n boekenreeks compleet                                                                       te maken.

Hoop ik meer van deze auteur te lezen?:         Ik geef hem nog 1 boek de kans om mij weer voor zich                                                                     terug te winnen.

Zal ik dit boek aanraden aan anderen?:           Echt niet! Er zijn daarvoor teveel mooie boeken op de                                                                         wereld.

Uitgeschakeld van Angelique Haak

Titel: Uitgeschakeld 

Auteur: Angelique Haak

Publicatiedatum: oktober 2018

Uitgeverij: de Crime Compagnie

Waardering: 4,5 

Korte inhoud:

'MET JULLIE DOCHTER IS HET BEGONNEN, MAAR MET HAAR ZAL HET NIET EINDIGEN…'

Deze tekst ziet Dorine van Sevère, als ze nietsvermoedend haar post opent. Haar dochter Jorinde pleegde 2 maanden eerder zelfmoord. Rechercheur Jennifer Brugman en haar partner Ricardo de Graaf, stellen een onderzoek in en komen er al snel achter dat iemand bezig is een groep jonge vrouwen uit te roeien. Ze raken verstrikt in een bizar onderzoek, waarbij meerdere mensen met heftige emoties kampen. En heftige emoties, zetten soms aan tot heftige daden…

Mijn mening:

Het eerste boek dat ik las van Angelique Haak en absoluut niet het laatste. Nota: ik las het eerste Jennifer Brugman-boek niet, maar dat hoefde duidelijk ook niet. Het kostte me zelfs even tijd om te realiseren dat dit een reeks is. Je kunt hem dus perfect apart lezen.

Uitgeschakeld is een verhaal dat met een zeer stevige introductie begint en je niet meer loslaat als lezer. Het werd vlot geschreven, met zinnen die je meeslepen doorheen het boek en een verhaallijn die verstandig, strak en stevig in elkaar zit, met respect voor het gevoelige thema pedofilie.

De personages zitten goed in elkaar, bepaalde verhaallijnen waren voor de meer ervaren lezer geen verrassing en sommige dingen zag je mijlenver aankomen. Maar, ondanks dat betrapte ik mezelf erop dat ik wilde blijven doorlezen, om te zien hoe het zou aflopen. Spanning werd afgewisseld met een aantal mooie gevoeligere scènes en de karakters waren uitnodigend genoeg om meer boeken over te willen lezen.

Geen lange review met ontzettend veel details voor dit boek, maar een aanrader om het te lezen. Je zal er geen spijt van hebben. Ik las het zelf op één dag uit, omdat het bleef vragen om te blijven lezen. Gewoon doen dus.

Marionet van Daniel Cole

Marionet

Daniel Cole

Luitingh - Sijthoff

Achterflap

In Marionet, het vervolg op bestseller Ragdoll van Daniel Cole, is er een copycat moordenaar aan het werk… Rechercheur Emily Baxter krijgt te maken met een nieuwe zaak die haar akelig bekend voorkomt: een lichaam dat in dezelfde onmogelijke houding is opgehangen aan draden als bij de Ragdoll-moorden. Dit keer ligt het lichaam echter aan de andere kant van de wereld, en met het woord LOKAAS in de borst gekerfd. Terwijl de media-aandacht steeds groter wordt, moet Baxter helpen bij een andere moordzaak. En dan treft ze eenzelfde soort moord aan: nu staat het woord POPPEN op de borst. Voor wie is het lokaas bedoeld, en wie zijn de poppen? Maar nog belangrijker, wie heeft de touwtjes in handen?

De cover

Een voornamelijk gele cover waarin een blauwe draad lijkt te lopen. De titel in dikgedrukte witte letters en de naam van de auteur in een kleiner en blauw lettertype.

Drie quotes uit recensies staan prominent aan de onderkant.

Mijn mening

Duidelijk is dat de auteur met deze cover voortborduurt op het eerdere succes van ‘Ragdoll’. De beide afbeeldingen hebben dezelfde uitstraling. Leuk vind ik dat het geen standaard cover is die je bij een thriller verwacht.

Het verhaal

Ook nu krijgt de lezer te maken met Emily Baxter, die we eerder zagen in ‘Ragdoll’. Deze keer wordt ze gedwongen mee te werken met de FBI en CIA, iets dat haar ontluikende relatie niet ten goede komt.

Aan beide kanten van de oceaan worden moorden gepleegd die verdacht veel op elkaar lijken en die een herhaling lijken te zijn van de eerdere moord die in ‘Ragdoll’ centraal stond.

De doden hebben een woord op in hun borst gekerfd; Lokaas of Pop.

Met frisse tegenzin gaan Baxter en de FBI en CIA hun samenwerking aan en proberen gezamenlijk de moordenaar te vinden. Dit wordt geen eenvoudige klus omdat niet alleen de

dader sluw te wek gaat, ook de medewerking tussen de rechercheurs is niet gebaseerd op wederzijds vertrouwen.

De lezer komt, nagenoeg chronologisch, met Baxter bij de ontknoping van deze zaak.

Mijn mening

‘Ragdoll’ viel me ontzettend tegen en ik had eigenlijk niet zo heel veel zin in ‘Marionet’. Toch besloot ik Cole nog een tweede kans te geven en daar ben ik blij om. Daar waar ik ‘Ragdoll’ moeilijk te volgen vond, en dit bij ‘Marionet’ ook zo begon, werd het gaandeweg het boek beter en geraakte ik in het verhaal.

Wat ik wel jammer vind, is dat Cole de moord uit ‘Ragdoll’ nog een keer dunnetjes overdoet. Op mij komt dat wat gemakkelijk over en het was naar mijn idee ook niet nodig geweest. Met enkele wijzigingen was het een op zichzelf staand verhaal geweest en was het ook prima uit de verf gekomen, zonder dat de lezer het gevoel krijgt dat Cole het succesvolle kunstje een tweede keer doet.

Emily Baxter wordt geloofwaardig neergezet en ook de ondersteunende personages hebben een goede diepgang en ontwikkeling.

Richting het plot wordt de lezer nog diverse keren op het verkeerde been gezet zonder dat dit ongeloofwaardig wordt.

Wat Cole goed doet, is dat hij naast de toch gruwelijke moorden, soms ook voor een glimlach bij de lezer zorgt.

Een ander punt waar ik erg over te spreken ben is dat niet alles goed afloopt. Niet alle personages halen het einde van het boek en daar hou ik van. Als ik een eind goed al goed, boek wil lezen koop ik wel een feel good. Voor mij mogen meer auteurs van spanning dit lef tonen.

Een minpunt van ‘Marionet’ is eenzelfde als waar Cole ook bij ‘Ragdoll’ last van had. Hij wil teveel ontwikkelingen in een boek stoppen. Hierdoor is het met tijd en wijle een overdaad aan informatie die de lezer maar moeilijk verwerken kan.

Schrijfstijl 3

Leesplezier 4

Spanning 4

Plot 3

Originaliteit 2

Bij zonsondergang Nora Roberts

Over de schrijfster:
Nora Roberts (Silverspring, Maryland, 1950) geboren als Eleanor Marie Robertson, is een Amerikaanse bestsellerauteur, die al meer dan tweehonderd boeken schreef, vooral in de genres 'liefdesroman' en 'romantische thriller'. Wereldwijd werden rond de vierhonderd miljoen boeken gedrukt en in vijfendertig talen vertaald.
Roberts maakte haar schrijversdebuut in 1995 onder het pseudoniem J.D. Robb met de thriller Naked in death  (Vermoord naakt), de start van de zogeheten 'In Death'-serie die in 2014 al bijna vijftig delen omvatte. In 1980 gaat ze in zee met de toen nog jonge uitgever Silhouette, die vooral auteurs naar zich toetrok die bij uitgever Harlequin niet aan de bak kwamen. In 1981 publiceerde ze haar eerste liefdesroman Irish Thoroughbred. Roberts zou nog drieëntwintig boeken via Silhouette publiceren. Daarna ging het hard en schreef ze nog vele boeken in het romantische, hartstochtelijke genre. Vanaf 1999 werd elk boek van haar hand een New York Times bestseller en belandden er meer dan honderd op de Times bestsellerlijst. Ook werd een aantal boeken verfilmd, waaronder Midnight Bayou  en Tribute.
Voor haar werk is Roberts talloze malen bekroond. Een greep uit haar prijzenkast. Ze won in de periode 1992-2009 twaalfmaal de RITA Award, en in de periode 1983-1989 zevenmaal de Golden Medallion Award, beide uitgereikt door de prestigieuze RWA (Romance Writers of America). Time Magazine noemde Roberts een van de honderd meest invloedrijke mensen van de Verenigde Staten in 2007.
Aan het begin van 2015 stond Roberts' boekenteller al op ruim tweehonderd exemplaren.

Achterflap:
Alice Bodine heeft er geen zin meer in. Altijd de regeltjes volgen, altijd aan verwachtingen voldoen en altijd vergeleken worden met haar perfecte oudere zus Maureen. Dus op de dag dat Maureen gaat trouwen, loopt Alice weg van de familieranch. Maar de vrijheid die een tiener voor ogen heeft is heel anders dan de vrijheid die ze krijgt. Twee jaar later wil ze terugkeren naar haar liefhebbende familie – ouder, wijzer, en vooral nederiger. Maar dan wordt ze ontvoerd, en vervliegt alle hoop dat ze haar familie ooit terug zal zien.

Vijfentwintig jaar later gaat het goed met de ranch. Maureen, haar man en drie kinderen hebben een zeer succesvol bedrijf opgezet en alles lijkt in orde. Maar het verdriet van de verdwijning van Alice is er nog steeds en overschaduwt het geluk en succes. Tot op een dag een mishandelde vrouw langs de kant van de weg wordt gevonden en naar het ziekenhuis wordt gebracht. De vrouw blijkt Alice te zijn, en langzaam begint haar weg terug naar herstel. Maar degene die Alice al die jaren geleden ontvoerde is nog steeds op vrije voeten…

Mijn mening:
Bij zonsondergang begint met een aangrijpende proloog waarin je getuige bent van de poging van Alice om terug te keren naar haar familie, helaas wordt ze tijdens deze reis ontvoerd door een man die snode, bizarre plannen met haar heeft.
Ondertussen probeert haar familie de verdwijning van Alice te accepteren voor zover dat te accepteren valt en bouwt Maureen samen met haar man en drie kinderen een mooi bloeiend bedrijf op. De kinderen Bodine, Chase, en Rory, inmiddels volwassen storten zich allemaal in het bedrijf wat loopt als een tierelier.
Als Cal Skinner, de perfecte cowboy, terug ten tonele verschijnt en een baan accepteert binnen het familie bedrijf fladderen de vlinders op volle toeren.
Ondanks dat het gezin hun zaakjes goed op orde heeft ontstaan er toch zorgen als blijkt dat er in de buurt twee meisjes vermoord worden. De schrik zit er goed in, en de impact die dit heeft op de gasten is onvoorspelbaar.
Dan wordt er een derde vrouw gevonden en dit blijkt Alice te zijn, zij is zwaar getraumatiseerd en de familie Bodine – Longbow gaat samen met haar de strijd aan om haar te helpen deze periode, zo ver mogelijk is, te verwerken. Ondertussen blijft in het achterhoofd mee spelen dat haar ontvoerder nog niet gevonden is, de angst op een herhaling wordt daarmee niet uitgesloten.

Bij zonsondergang is een van de vele boeken van Roberts die ik heb gelezen, het is een dikke pil van maar liefst 480 bladzijden. Helaas vond ik Bij zonsondergang een van de mindere. Zowel de romantiek als de spanning blijven wat steken, waardoor ik op beide fronten de diepgang mis.
Beide facetten blijven in mijn ogen te oppervlakkig, ik voel geen kriebels. Ik zet ook wel vraagtekens bij het zo makkelijk accepteren van de verdwijning van Alice in zo’n hechte familie, er is eenmalig een detective ingehuurd en daar is het bij gebleven. De spanning was mij iets te ongeloofwaardig, te voorspelbaar, ik ben geen enkel moment tot nadenken gezet. Het gezin Bodine-Longbow is hecht en zorgzaam naar elkaar maar ik voelde niet de diep gewortelde emoties bij mezelf.
Overigens heb ik geen enkel moment getwijfeld om te stoppen met lezen, het boek leest prettig en de schrijfstijl van Roberts is altijd aangenaam.
Bij zonsondergang is een country- en western roman met een vleugje spanning, de ontknoping bevatte nog wel een verrassingselement die ik niet aan had zien komen. Verder was het een Nora Roberts-verhaal met een mooi einde.

Originaliteit: 3
Spanning: 2
Schrijfstijl: 4
Psychologie: 2
Plot: 4