Muurziek van Wouter Polspoel en Herman Van Campenhout

 

Wanneer een journalist van de krant Het Laatste Nieuws in 1989 naar Berlijn vertrekt voor een buitenlandse opdracht, verandert deze grondig door de actualiteit. Tijdens zijn bezoek valt immers ineens de Berlijnse Muur. In het tumult en de feestelijke sfeer, die er na deze historische gebeurtenis ontstaan is, ontmoet Jef de Duitse Hannah en deze kennismaking levert een verrassend resultaat op.

 

Wanneer ze Jef een ongelooflijk verhaal toevertrouwt over de ontsnappingspoging van een Oost-Berlijns gezin in 1969 besluit de journalist dat dit dappere stukje waarheid moet worden gedeeld.

 

In deze young adultroman staat de pakkende geschiedenis van het gezin Berkhof centraal. ‘Muurziek’ toont met hun hachelijke avontuur hoe gevaarlijk en beperkend het was om tijdens de Koude Oorlog in het communistische Berlijn te wonen. Wanneer de maat vol is besluit deze familie immers om naar West- Berlijn te vluchten.

 

‘Muurziek’ fascinerende me en deed me mezelf voortdurend deze vragen stellen: "Gaan ze kunnen verdwijnen en opnieuw beginnen of worden ze toch tegengehouden"?

 

‘Muurziek’ raakt een gevoelige snaar en is spannend en confronterend. Misschien dat sommige zaken wat korter hadden kunnen worden beschreven maar de essentie over hoe het voelde om altijd bang te zijn voor het alziend oog van de Stasi en beknot te worden in je persoonlijke vrijheid en creativiteit is mooi weergegeven.

 

‘Muurziek’ verspringt voortdurend van 1989 naar de tijd in de DDR in 1969. Door de ogen van Sepp, Angelika en hun creatieve dochter Emma zien we hoe het er echt aan toe ging in het oostelijke deel van Berlijn.

 

 

‘Muurziek’ laat zien dat het leven soms anders verloopt dan verwacht. Het bevat onderwerpen als familie, vertrouwen en vrijheid en laat de jeugd een spannende maar ook eerlijke tocht naar een nieuw leven zien. Het vertelt over een voorval dat voor veel jongeren en zelfs volwassenen anders vrij abstract blijft. Meer nog, de val van de Muur is een feit dat heel veel veranderde en nooit mag vergeten worden.

 

De val van de Muur, het kantelmoment in de geschiedenis, is de ideale manier om het heden en verleden te verweven in dit historische boek.

 

‘Muurziek’ speelt zich grotendeels af in een beangstigende omgeving. Toch is ‘Muurziek’ geen tranentrekker maar een leuk en moedig avontuur dat serieuze dingen in een luchtige stijl giet.

 

Dit auteursduo heeft met ‘Muurziek’ een meeslepende young adultroman geschreven die zeker in de smaak gaat vallen bij het doelpubliek.

 

Blijkbaar is dit al de derde historische young adult van deze schrijvers. Misschien moet ik de andere ook maar eens gaan ontdekken dan? Ik kijk alleszins uit naar meer boeken van deze heren.

 

 

4 Inktpotjes

Fany

 

De stem van Jessica Durlacher

 

Wat is dit een mooie politiek geladen roman die tot nadenken stemt.

 

Wanneer Bor en Zelda in 2001 als ze willen trouwen terecht komen op enkele honderden meters van de aanslag op 9/11 zal niets nog hetzelfde zijn.

Deze dag heeft onze samenleving veranderd en hoewel dit verhaal fictie is, verpakt Jessica Durlacher de actualiteit op een aangrijpende manier in dit boek. Sommige zaken zijn misschien nogal gekunsteld in deze roman maar wat ik vooral knap gedaan vind is hoe ze de lezer zelf laat nadenken over goed en kwaad.

 

Zelda, de gesloten vrouw, schrikt van de gedachten van zichzelf wanneer ze Amal, een beeldschone Somalische asielzoekster, ontmoet. Als hun Poolse nanny vertrekt en deze jonge vrouw hun nieuwe oppas wordt blijkt dat Zelda toch wel dubbele gevoelens heeft. Ze wil wel tolerant zijn maar twijfels steken toch de kop op.

 

Amal blijkt erg mysterieus maar ook fascinerend en ze krijgt al snel een band met iedereen. Wanneer Amal ontdekt dat ze goed kan zingen schrijft ze zich onder invloed van Zelda haar kind in voor de jacht naar 'De Stem'. Deze wedstrijd en een onthulling tijdens dit parcours zorgen voor een dramatisch verloop van hun toekomst.

 

Zelda is de verteller van 'De Stem' en zij vertelt vijftien jaar later hoe hun leven verder ging na alle heisa. De relaties in haar leven verlopen moeizaam en door haar starre kijk op dingen overkomen haar de situaties en neemt ze zelden het heft in eigen handen.

 

'De Stem' begint traag. Het verhaal focust eerst op hoe de vreselijke gebeurtenissen op 9/11 hun blik op de wereld anders maakte voor heel het gezin maar later wordt het verhaal spannender. Eerst worden de personages geïntroduceerd en de krijtlijnen uitgezet voor de aanloop naar het onvermijdelijke einde.

 

Ik heb genoten van de soms poëtische zinnen en ethische vragen, politieke opvattingen en de gedurfde onderwerpen die in 'De Stem' de revue passeren.

 

'De Stem' is een boek waarin duidelijk wordt hoe belangrijk vrijheid en een eigen mening is maar ook hoe deze gevormd kan worden. Dit is een verhaal over universele waarden als gezinsgeluk, overtuiging en de vraag hoe een mens goed kan doen.

 

Deze literaire roman omvat heel veel thema's van het onveiligheidsgevoel tot fanatici en zelfmoord. 'De Stem' is een boeiende fictieve kijk op hoe wat je overkomt of meekrijgt je persoonlijkheid vormt en je gedrag later gaat beïnvloeden.

 

Sommige dingen zijn voorspelbaar of hadden meer uitgediept mogen worden maar de thematiek van ' De Stem' is intrigerend.

 

3.5 Inktpotjes

Fany

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Ik ben een eiland van Tamsin Calidas

 

 

‘Ik ben een eiland’ is geschreven onder pseudoniem. Het is nietsontziend en laat zien hoe het voor deze vrouw was om zich bijna voortdurend een buitenstaander te voelen.

 

Tamsin woont in Londen in het hippe Notting Hill maar eigenlijk is ze hier niet gelukkig. Samen met haar kersverse echtgenoot Rab besluit ze om naar een ruig Schots eiland in de Hebriden te verhuizen. Ze kopen Hector's Croft en ondanks het vervallen huis en het trotseren van allerlei obstakels lijken ze een rustig en idyllisch leven tegemoet te gaan. Het sprookje verandert al snel in een nare droom en wordt uiteindelijk zelfs een beproeving.

Rab en zij vervreemden van elkaar en door hun onopgeloste kinderwens gaan ze uiteindelijk uit elkaar. Tamsin besluit ondanks het gevoel van niet welkom te zijn op dit eiland vol tradities verbeten door te gaan. De inheemse bevolking vergeeft het haar echter nooit dat zij op grond wonen die volgens de gewoonten aan een ander toebehoort en ze wordt geconfronteerd met pesterijen en tegenwerking.

 

Wanneer ze na het vertrek van Rab en een trauma ook fysiek kapot is verdiept haar vriendschap met Cristal zich. Door deze vrouw voelt de eenzame Tamsin zich eindelijk welkom en haar leven lijkt mooier te worden. Het lijkt ongelooflijk maar dan slaat het noodlot opnieuw ongenadig toe. Dit is het begin van de totale vervreemding en eigenlijk ook afzondering van Tamsin. De vervallen boerderij blijft haar grote liefde maar om haar verdriet te verwerken trekt ze zich meer en meer terug in het woeste landschap. Gelukkig besloot ze om terug op te krabbelen en opnieuw te beginnen.

 

‘Ik ben een eiland’ is meedogenloos en laat me voelen hoe het is om er totaal alleen voor te staan. Dit is een autobiografisch boek en het laat zien dat de werkelijkheid vaak erger is dan fictie. Hoe de bevolking het nieuwe koppel behandelde was ruw en zonder respect.

Het is dan ook niet te verwonderen dat het Schotse eiland op zijn zachtst gezegd niet zo blij was met dit verhaal.

 

‘Ik ben een eiland’ is een boek over de onverbrekelijke band van deze stoere dame met de natuur en dieren. Haar liefde voor hen wordt haar vangnet en uiteindelijk haar reddingslijn. De auteur beschrijft haar rouwgevoelens, eenzaamheid en de worsteling met zichzelf zonder franjes en vol detail.

 

Tamsin Calidas heeft haar spirituele reis waar ze doorging prachtig beschreven. Ja, het is traag en de landschappen en natuurelementen zijn erg uitgebreid omschreven en toch maakt dit deel uit van de sfeer van dit boek. Het is een indrukwekkend en eerlijk verslag.

 

Dit boek maakt duidelijk dat hoe diep je pijn ook is er altijd ruimte is voor veerkracht. Eerst moet je door diepe dalen en de emoties toelaten maar daarna wacht je waarschijnlijk een nieuw begin. Dit gevoelige boek moet je rustig aan lezen waardoor je telkens opnieuw geïnspireerd wordt.

 

Ik ben een eiland maakt me stil.

 

4 Inktpotjes

Fany

Kattenkasteel van Annick Bardijn

 

Kattenkasteel is nooit te griezelig, wel avontuurlijk en spannend.

 

Wanneer Liz haar broer Ulrik en hun vriend Max door een spel inbreken in een verlaten kasteel verandert alles. Er wordt immers verteld dat hier griezelige dingen in het verleden gebeurd zijn. Maar is dit waar?

 

Als Liz jaren later een boek voor een opdracht voor school gaat schrijven beslist ze om die mysterieuze zaak van toen te gaan uitspitten. Een onweerstaanbaar kistje met een zwarte kat, dat ze die dag onmogelijk kon laten liggen, is ze nooit vergeten.

 

Samen met hun nieuwe vriend Raul starten Ulrik en Liz een spannend avontuur vol mysterieuze ontdekkingen en eigenaardige gebeurtenissen.

Wat heeft er zich afgespeeld in dit griezelige kasteel waar overal katten te zien waren? Is Liz gek of rust er toch een vloek op dit Kattenkasteel?

 

‘Kattenkasteel’ past bij de doelgroep van tienjarigen en gaat over wat zij belangrijk vinden. Vriendschap en verliefd zijn, erbij willen horen en gekke uitdagingen zijn allemaal verwerkt in een bijzonder leuke zoektocht waarbij niets is wat het lijkt.

 

Dit jeugdverhaal is opgebouwd uit korte aansprekende zinnen met een Vlaams tintje. Dit boek is verrassend en grappig en het personage van Liz is mooi uitgewerkt. De andere karakters blijven wat oppervlakkig wat jammer is.

 

‘Kattenkasteel’ is een leuk jeugdverhaal waarmee de doelgroep zich zeker gaat kunnen vermaken.

 

 

3,5 Inktpotjes

Fany Van Hemelen

 

 

Interview met de zusjes Van Gastel

 

Céla van Gastel is het pseudoniem van de zussen Chantal (1980) en Priscilla (1983).Chantal van Gastel brak in 2008 door met haar debuutroman Zwaar verliefd! en wist daarmee een groot lezerspubliek te veroveren. Daarna verscheen bestseller op bestseller.

 

In 2016 debuteerden Chantal en Priscilla als auteursduo met Zonder jou, een spannende roman over een twaalfjarige gewetenloze jongen. In maart 2021 verscheen hun tweede boek Vaarwel Roscoe, een spectaculaire roman vol emotie over Roscoe Mulder, een multigetalenteerde superster die onverwachts overlijdt en de wereld in shock achterlaat; vooral zijn grote liefde Livia en zijn broer Rafael. De optie voor de filmrechten van deze roman is al vóór verschijning genomen door de makers van Zwaar verliefd! en Ik wist het.

Naast schrijven houden ze van alles wat creatief is. Daaruit is IJVR ontstaan.

 

Bronnen zijn chantalvangastel.nl

Facebook, Instagram, andere blogs, internet,...

Zonder jou ging over een gedragsstoornis, Vaarwel Roscoe over rouw en prestatiedruk. Dit zijn toch best heftige onderwerpen. Willen jullie ook net deze boeken samen schrijven?

 

Wij kunnen samen heel lange en diepgaande gesprekken voeren, en dat is waarschijnlijk waar de keuze voor dit soort thema’s vandaan komt. Het zijn onderwerpen die ons bezighouden in het dagelijks leven. Uiteindelijk ontstaat daaruit een idee voor een boek.

 

Hoe kom je op de naam Roscoe? En de andere personages hun naam?

 

We hebben over de naam Roscoe langer nagedacht dan we gewend zijn. Ik denk dat je het misschien wel een beetje kunt vergelijken met de keuze voor een naam voor je kind. Het moet passen. We hebben wat verschillende namen in gedachten gehad, maar de naam Roscoe bracht het personage tot leven. Vanaf dat moment kan je je geen andere naam meer voorstellen, en ís dat gewoon zijn naam. Voor Roscoe zochten we een naam die iets tijdloos heeft, en toch ook iets nieuws.

Eigenlijk kiezen we alle namen op gevoel. Livia en Rafael hebben ook iets klassieks, maar passen tegelijk heel erg in het nu. Het past bij de sfeer van het boek.

 

De combinatie tussen licht en donker zie ik terug in Vaarwel Roscoe. Het is een psychologische roman over rouw en hoewel dit een beladen thema is, is het toch geen zware kost. De roman is met een bepaalde lichtheid omgeven en de rode draad van de liefde zorgt voor een fijn gevoel wanneer je het weglegt. Is dit bewust zo gedaan of is deze frisheid spontaan ontstaan doordat Chantal meestal luchtigere boeken over liefde schrijft zodat het er gewoon ingeslopen is?

 

Het is een bewuste keuze geweest, maar wel eentje die ons makkelijk afgaat, mede omdat Chantal dit zo makkelijk uit de pen laat vloeien. Het is een manier om de lezer een adempauze te geven in het heftige verhaal. Hierdoor is het een heel fijn verhaal om te lezen, ondanks de zwaardere thema’s. Maar er zit meer achter dan leesplezier. Donker en licht bestaan naast elkaar, kunnen zelfs niet zonder elkaar bestaan. Zo is het leven. Rouw is de prijs die we betalen voor liefde wordt weleens gezegd, en dat is hoe het is. Het verdriet in Vaarwel Roscoe komt voort uit de liefde van de personages voor Roscoe.

 

Dit boek is compleet anders geworden tijdens het schrijven. De brieven bleven maar kregen andere invulling. Ik zag dat er oorspronkelijk een structuur, plot was dus is deze dan aangepast doordat de karakters over het verhaal beslist hebben tijdens het schrijven?

 

De plot van het verhaal is gebleven zoals we die in gedachten hadden, maar we hebben het in iets andere vorm verteld door Livia en Rafael de hoofdvertellers te maken. Daardoor zijn we nog meer de diepte in gegaan, konden we nog dichter bij Roscoe komen. En hieruit zijn nieuwe verhaallijnen voortgekomen die we anders niet hadden kunnen beschrijven.

 

Wie zien jullie in de cast van de film van Vaarwel Roscoe en waarom?

 

Het is heel moeilijk om daar al iets over te zeggen, maar we hebben al wel onze ideale Roscoe in gedachten, en hij is ook enthousiast over het verhaal. Wat we bij boekverfilmingen inmiddels al een beetje geleerd hebben, is om niet teveel vast te houden aan het beeld dat wij zelf van personages hebben. Dat is eigenlijk zinloos, want het is onmogelijk om iemand te vinden die precies voldoet aan het beeld dat je in je eigen hoofd hebt gevormd. Daarnaast heeft elke lezer zijn eigen beeld bij een personage, dus uiterlijk zegt helemaal niets. Het gaat om de uitstraling en energie van een acteur. Dat hij iets brengt waardoor je opeens gelooft: dat is hem!

Soms is dat juist iemand van wie je het helemaal niet verwacht had.

 

Hoe hebben jullie afscheid genomen van dit boek toen het klaar was?

 

Eerlijk gezegd hebben we dat nog steeds niet gedaan. Het verhaal en deze personages zitten heel diep bij ons.

Chantal: Ik ben al begonnen aan een nieuwe roman, en dat helpt om het een beetje los te laten. Maar zodra ik aan Roscoe denk, iets op social media post over het boek, of een stukje van het verhaal teruglees, bijvoorbeeld door een fragment te delen, dan ben ik weer terug in die wereld. Dat heb ik ook met mijn andere boeken, maar niet zo intens als met Roscoe. In april heb ik nog een extra brief van Livia aan Roscoe geschreven voor zijn verjaardag. Het verhaal zal ons nooit loslaten, denk ik.

 

Wat wordt jullie nieuwe gezamenlijke project na Vaarwel Roscoe?

 

We hebben inmiddels een non-fictie boek geschreven over schrijven en creativiteit in het algemeen. En we hebben ook ideeën voor een nieuwe roman. Daarnaast houdt de verfilming van Vaarwel Roscoe ons natuurlijk bezig. Heel gaaf is dat. En Chantal werkt aan een soloroman.

 

Hebben jullie in deze rare coronatijd misschien nog meer samen gebrainstormd en gediscussieerd?

 

We hebben het afgelopen jaar haast geen andere mensen persoonlijk gezien dan elkaar, dus we zijn erg op elkaar aangewezen geweest. Ons werk heeft ons zeker geholpen om die tijd op een creatieve, constructieve manier door te komen.

 

IJVR is jullie speeltuin voor creativiteit. Ik las jullie missie en heb gevoel dat de vier kernwoorden creëren, expressie, verbinden en respect mee verwerkt zijn in Vaarwel Roscoe. Jullie zijn ook creatieve geesten dus is het idee voor het hoofdpersonage misschien mee vorm gegeven door jullie ervaringen?

 

Jazeker, heel veel wat Roscoe bezighoudt herkennen wij ook in onszelf. Veel mensen die creatief zijn, ervaren ook die keerzijde ervan. Om kunst te maken, in welke vorm dan ook, moet je heel veel binnenlaten en dat geldt zowel voor positieve als negatieve emoties. Je kunt niet kiezen wat je wel voelt en wat niet. Dat maakt kwetsbaar.

 

Art, boeken en schrijven zie ik dan op jullie inspiratieplatform. Zijn er nog uitbreidingen waarvan jullie dromen?

 

We willen nog meer samenwerkingen aangaan met andere creatieve makers en misschien ooit een digitale leeromgeving creëren. Een jaarlijks IJVR-event lijkt ons ook heel leuk.

 

 

Voor Priscilla

 

Priscilla bij Zonder jou las ik ergens dat jij de plot twists bedacht, bij Vaarwel Roscoe kwam het idee van jou. Ben jij meer de bedenker en Chantal de doener dan bij jullie projecten of is dit gewoon toeval?

 

We zijn allebei evenveel doener in ons schrijfproces. De reden dat de ideeën voor onze gezameljke projecten vaak van mij komen, is denk ik omdat de ideeën van Chantal meestal soloromans van haar worden. Mijn ideeën bespreek ik met haar, en als het bij ons allebei gaat leven dan komt daar een boekidee uit voort. Op dat moment stapt Chantal ook het bedenkproces in, dus uiteindelijk is onze inbreng heel gelijkwaardig.

 

 

Priscilla, voel jij je na dit tweede boek nu ook schrijver of toch nog steeds niet?

 

Ook schrijver is een heel accurate omschrijving, denk ik. Ik ben iemand die zich snel verveelt en nieuwe uitdagingen zoekt. Alleen schrijver zijn, geeft mij niet de voldoening die ik zie bij Chantal. Ik wil me ook op andere manieren artistiek uiten, bijvoorbeeld door visuele kunst.

 

Ben jij nog steeds de planner in jullie schrijfduo?

 

Sinds we samen schrijven, is Chantal ook wat planmatiger geworden in haar werk. Ik vind het bedenken leuker dan het daadwerkelijk uitwerken, dus vandaar dat ik graag veel vooruit plan, zodat al die ideeën al losjes in een kader staan.

 

Priscilla jij bent loopbaancoach. Was dit altijd jouw droom of hoe is de idee ontstaan?

 

Loopbaancoaching was het onderdeel van mijn werk als HR-functionaris waar ik de meeste voldoening uit haalde, dus heb ik me daar in gespecialiseerd. Ik merkte dat ik mensen kon helpen met de dingen waar ik zelf ook mee worstelde. Past wat ik doe wel bij wie ik echt ben? Mensen kiezen vaak om allerlei praktische redenen voor een baan, en op de lange termijn merken ze dan dat ze last krijgen van burn out, of bore out verschijnselen. Het kost soms veel tijd en energie om te ontdekken wie je bent, wat je wilt, wat je goed kan en wat je voldoening geeft.

 

Heb je een boodschap voor mensen in deze rare tijd?

 

Ik hoop dat we door deze moeilijke tijd meer belang gaan hechten aan de dingen die écht belangrijk zijn in het leven. En dat we als mensheid ook onze plek op deze aarde beter leren kennen en inzien hoe belangrijk het is dat we goed voor onze planeet zorgen. Dit virus maakt duidelijk hoe kwetsbaar we zijn.

 

Voor Chantal

 

Ik zag dat je rechten studeerde maar je studies stopte. In niets leek de wereld op de geweldige Ally McBeal Serie. Ik ben ook nog steeds fan van deze serie en wou ooit ook rechten studeren. Wat was jouw reden en waarom ben je er uiteindelijk mee gekapt?

 

Dat ik schrijver wilde worden, was iets wat ik op onbewust niveau altijd wel voelde, maar ik dacht niet dat het haalbaar zou zijn. Dus ik heb op praktische gronden gekozen. Het is een studie waar je heel veel kanten mee op kan. Het was een veilige keuze, eigenlijk. Ik dacht vooral aan de baangarantie, en ik had een beetje het Ally McBeal plaatje in mijn hoofd. Maar het waren natuurlijk de verhalen achter de rechtzaken die me aanspraken in die serie. Ik ben met de studie gestopt omdat ik me uiteindelijk geen voorstelling kon maken van mezelf als jurist. Ik kon de motivatie er niet meer voor opbrengen om daar naartoe te werken.

 

Heeft corona je terug meer tot bij de kern van het schrijven gebracht ?          

 

Schrijven is wel een beetje mijn reddingsboei geweest. Ik heb altijd een eigen wereld om in te ontsnappen, en dat had ik eigenlijk iedereen gegund het afgelopen jaar. Gelukkig hebben we films, boeken, muziek, kunst. Dat heeft me echt geholpen.

 

Voor Priscilla en Chantal

 

 

Als je samen with no limits een nieuw project mag bedenken, wat zou dat zijn.. Je hebt alle tijd, geld, verbeelding, er is geen corona… Niets is te gek…

 

Eigenlijk doen we precies wat we willen, maar als er geen praktische beperkingen zouden zijn, zouden we het allemaal nog grootser willen aanpakken. Onze boeken nog grootser lanceren, ook in het buitenland bijvoorbeeld. En zelf de verfilmingen produceren.

 

Chantal jij vult het stukje voor Priscilla in en andersom.

Priscilla    

 

- haalt rust uit... natuur en lezen

- ziet inspiratie… overal om zich heen

- wil nog graag... veel moois creëren

- droomt nog van... boekvertalingen

- kijkt uit naar... de boekverfilming van Roscoe

- is voor mij... een bondgenote voor het leven!

 

Chantal

 

- kijkt op naar… mensen die positief activistisch zijn

- durft niet… auto te rijden.

- hoort graag… complimenten (en JP Saxe ☺)

- is mijn… grootste supporter en soulsister!

- is nooit... pessimistisch

 

Wilde Gok van Johnny Bollé

 

Een mysterieuze pageturner met plot twists die me doen duizelen.

 

Het boek begint met een afgrijselijke moord en van bij de start word ik meegezogen in dit onwijs spannende boek. Het verhaalt speelt zich af aan de Franse Rivièra in de jaren 70. Céleste lijkt een glamorous leven te leiden in de buurt van het mondaine Nice. Haar dochters Manon en Beau hebben precies geen zorgen en vertoeven in luxe. Maar zij weten niet hoe hun moeder de waarheid wanhopig verzwijgt.

 

Céleste is immers in een wespennest terecht gekomen. Na de dood van haar man ontspoorde haar leven en kwam ze door haar gokverslaving in het nietsontziende drugsmilieu terecht. Om te ontsnappen waagt ze nu een wilde gok met haar dochter als pion. Het loopt totaal anders af dan verwacht en vanaf dan zal niets nog hetzelfde zijn.

 

In een klein dorpje is er een vrouw met geheugenverlies, die, uitgezonderd dat ze gelukkig is met haar partner, niets meer weet. Wanneer een vreemde vrouw haar waarschuwt begint ze te twijfelen en stilaan wordt duidelijk dat haar leven één grote leugen is.

 

Ik was zeer benieuwd of ik na ‘Wilde Gok’ zoals vele anderen ook zo enthousiast zou zijn over deze Vlaamse auteur. ‘Wilde Gok’ reviewen zonder al te veel te verraden is moeilijk omdat het zo knap en complex in elkaar steekt. De soms eigenaardige verhaallijnen vormen een puzzel die voor een aha moment zorgt als hij eindelijk gelegd is. Zo ver geraak je niet zomaar want eerst trakteert de auteur je op talloze plotwendingen, enkele lijken en een waanzinnig uitgedachte thriller. Wanneer je denkt te weten hoe het verhaal echt in elkaar steekt, gooit hij er weer een twist van formaat tegenaan en slaat het opnieuw een andere richting in.

 

De schrijfstijl is beeldend en vlot waardoor ik het boek niet meer kon neerleggen.

 

‘Wilde Gok’ wordt beleefd vanuit het perspectief van de verschillende personages en de flashbacks tonen een niet zo fraai verleden dat gevolgen heeft voor het heden. Het is genieten geblazen van alle stukjes die een meedogenloos schaakspel ontsluieren. Naast spanning heeft deze schrijver lelijkheid naast schoonheid geportretteerd. Hij speelt met zijn personages hun leven en toont je hoe fake en meedogenloos de glitterwereld is. Eigenlijk is het vooral discriminatie, manipulatie, wreedheid en uitbuiting dat in dit verhaal weerklinkt. De karakters zijn mooi uitgewerkt en hebben bijna allemaal een schaduwkant wat het verhaal voor mij een extra dimensie gaf. Wraak, verloren dromen, angst en verbrokkelde familiebanden creëren heftige emoties en naast de spannende stukken waren deze scènes degene die mij het meest raakten.

 

‘Wilde Gok’ verbindt Franse flair, muziek en gruwelijke spelletjes in een flitsende literaire thriller waaronder de pracht en praal afschuw en macht verborgen zit.

 

De spin lokt iedereen geduldig in zijn web.

 

‘Wilde Gok’ was mijn eerste boek van Johnny Bollé maar gaat zeker niet de laatste zijn.

 

4.5 inktpotjes

Fany

De engel van München van Fabiano Massimi

 

De engel van München is een fascinerende mix van feit en fictie.

 

De Italiaan Fabiano Massimi heeft met deze aparte combinatie van historische gebeurtenissen en eigen invulling een knappe en sfeervolle factionthriller geschreven.

 

De auteur schetst de verschillende plaatsen alsof je er zelf rondloopt en hij heeft het aparte duo en de echte feiten prachtig gecombineerd in een uitdagend verhaal met een gedurfd onderwerp waarin naast drama ook humor zit.

 

Wanneer in 1931 het nichtje van Hitler dood aangetroffen wordt in zijn appartement is dit het begin van een onwaarschijnlijke reis naar de waarheid. In slechts een dag moeten Mutti en Sigfried Sauer, twee bijzondere politiemensen, het onderzoek zien af te ronden. Dit is natuurlijk volstrekt onmogelijk. Manipulatie van alle kanten maakt resultaat bijna onmogelijk maar dan komt er hulp vanuit onverwachte kant. Maar is die hulp wel hulp?

 

'De engel van München' speelt zich af in een rauwe tijd en ook onze 'helden' komen terecht in een spel van bedrog, angst en zelfs chantage.

Hun vriendschap komt door politieke ideeën, het verleden en deze zaak zwaar onder druk te staan.

 

Is de dood van Geli Raubel wel veroorzaakt door zelfmoord of was zij een doelwit? Wat is er in hemelsnaam nog meer aan de hand in München?

De jonge vrouw had, net zoals andere personages, meerdere kanten. Het ontrafelen van het mysterie blijkt dus erg gevaarlijk, confronterend en aartsmoeilijk. Om de zaak uit te zoeken moet er zelfs buiten München gezocht worden.

 

De auteur heeft uitgebreide research gedaan en met allerlei informatie die hij verzamelde creëerde hij een intrigerende en beeldende thriller. In het begin zit de spanning hem meer in de dreiging die wordt opgebouwd maar nadat de zaak echt op gang komt word ik meegesleurd in een vernuftig en politiek spel. Of het illustere tweetal de gebeurtenis oplost laat ik in het midden maar wat ik wel kan zeggen is dat in werkelijkheid de verantwoordelijke nooit gevonden is.
De dood van zijn lievelingsnichtje en vermeende minnares heeft Hitler in realiteit enorm aangegrepen. Het heeft zijn leven en die van andere betrokkenen wel degelijk beïnvloed. Wat zou er immers met Hitler gebeurd zijn als deze onfrisse zaak niet had plaatsgevonden? De nazipartij en Hitler waren immers nog in volle opkomst en de zaadjes van hun ideologie begonnen pas te kiemen en zich te verspreiden.

 

Nadat ik 'De engel van München' gelezen heb, bedenk ik me dat vandaag de dag waarschijnlijk hetzelfde zou gebeurd zijn. Deze zaak moest immers voor vele redenen de doofpot in gestopt worden en ook nu opent macht alle deuren. Wie weet hoe de wereld er uit had gezien wanneer de dood van dit meisje wel opgelost was geweest?

 

'De engel van München' is een speciale thriller die niet alleen boeiend is maar me ook aan het denken heeft gezet over menselijkheid, politiek en tweede kansen. Het enige wat ik jammer vond was dat ik bepaalde twists zag aankomen maar dit is misschien omdat ik heel veel lees.

 

Fabiano Massimi heeft een pracht van een debuut neergepend en ik wil heel graag zijn volgende boeken verslinden. Dit is geen dun boek maar ik heb me geen moment verveeld of gedacht: "Dit moest er niet staan".

 

4 Inktpotjes

Fany