Winter in de B&B van Kaat De Cock

 

Wat een heerlijke Vlaamse feelgood!

 

De prachtige cover van 'Winter in de B&B' zet de toon

voor een charmant feelgood verhaal met humor, romantiek en een tikkeltje drama.

 

Hanne haar leven verloopt niet zo fijn. Er is niets echt rotslecht maar ze voelt zich toch niet goed in haar vel. Haar werk zit niet mee, haar liefdesleven verloopt niet zoals ze het wil en eigenlijk droomt ze van rust. Haar vriendinnen lijken haar ook niet te begrijpen en ze voelt zich erg eenzaam. Als twintigjarige meid wil ze andere dingen dan wat ze nu heeft. Op een dag is de maat vol. Wanneer Hanne onverwachts een groot huis in de stille Ardennen erft neemt ze een gewaagd besluit. Het is uiteindelijk haar moeder die haar overtuigt samen een nieuwe start te nemen en hier een bed en breakfast te beginnen.

 

Het dorp heeft tijd nodig om hen te leren vertrouwen. Haar romantische avonturen, met natuurlijk knappe mannen, betekenen zeker niet altijd rozengeur en maneschijn. Hoewel er dus heel wat vraagtekens zijn ontdekt Hanne in deze idyllische plaats stilaan zichzelf. In dit kleine dorpje komen de bijzondere mensen het leven van Hanne en haar moeder compleet veranderen.

 

Kaat de Kock heeft met Hanne een realistisch hoofdpersonage neergezet. Soms vond ik haar gedrag onbegrijpbaar en wou ik roepen: 'Pas op, niet doen of nee dit vind ik niet lief'. Ze is naïef, koppig en een tikje lui maar heeft het hart op de juiste plaats.

 

De vlotte schrijfstijl van de auteur en de charmante situaties zorgen ervoor dat 'Winter in de B&B' een erg leuk boek is om lekker van te genieten voor mijn open haard. Hoe de sfeer van het dorpje wordt neergezet maakt ook dat je samen met Hanne naar daar wil verdwijnen. Er is een evolutie voelbaar bij de belangrijkste personages en deze feelgood verwarmt je hart.

 

Of je nu wil of niet: "Je wordt meegesleept door de avonturen die Hanne en haar moeder meemaken in de Ardennen”.

 

 

Sommige zaken zag ik al van ver aankomen, andere twists waren dan weer verrassend. 'Winter in de B&B' is een fijne feelgood en meer moet dat niet zijn. Het is het perfecte verhaal om even te ontsnappen aan alle stress.

 

Dit is blijkbaar de start van een nieuwe feelgood reeks waar velen van gaan genieten. Ik ben benieuwd wat Kaat De Kock nog te vertellen heeft.

 

4 Inktpotjes

Fany

 

Hotel Adonis van Erik Segers

 

Een waar feest van erotiek, humor en onzin dat klopt als een bus.

 

Hotel Adonis is de vierde roman van Erik Segers en opnieuw een stilistische voltreffer.

 

Wanneer Victor Vogelmans terecht komt op het onbekende Griekse paradijs Kratos en hier goedkoop mag verblijven in het vijfsterrenhotel Adonis, is het een mysterie waarom dit zo maar kan. Op deze plaats waar wellness een wild avontuur wordt, wulpse dames adonissen verleiden, dino's een rol spelen in het verhaal en volledige vrijheid blijheid de leuze is lijkt alles vrijblijvend. Of is er toch een geheim op dit idyllische vakantie-eiland?

 

Uiteindelijk gaat Victor samen met een nieuwe vriend op zoek naar de waarheid. Is het toeval dat zijn verloofde Valerie Chichi een vlucht later moet nemen? Zal Marie, haar buurvrouw, hier een zinnenprikkelende ervaring beleven? Wie is toch die rare eigenaar met een voorliefde voor Shakespeare?

 

In geweldige oneliners, vol hilarische taferelen en pikante situaties schetst de auteur een leven waarvan velen ‘s nachts dromen. Een zo goed als onbewoond eiland waar alle remmen los gaan, je kunt je al indenken waartoe dit kan leiden. Het enige waar de hotelgasten zich moeten aan houden is dat ze altijd een condoom moeten gebruiken wanneer ze seks hebben.

 

'Hotel Adonis' is een heerlijk lichte roman waarbij zich, tussen alle entertainende nonsens door, toch een goed opgebouwde plot ontwikkelt. Het verhaal wordt opgediend met een sausje van filosofie en veel verbeelding. Door het gebruik van knappe beeldspraak en de heerlijke personages leest het als een trein.

 

Erik Segers heeft een typische stijl en hij gaat met elk boek nog een stap verder. Dit nog meer erotisch getinte verhaal dan het vorige is erg plezierig om te lezen. De namen van de personages zeggen al genoeg en de verwijzing naar de Griekse mythologie en Shakespeare is goed bedacht. Zoals in andere verhalen van deze auteur is ook muziek weer aanwezig.

 

Het boek leest heerlijk tijdens de zomer maar in de koudere maanden doet het je ook een vakantiegevoel krijgen.

 

De auteur zijn schrijfstijl wordt weleens vergeleken met Herman Brusselmans. Net als hem neemt Erik Segers immers geen blad voor de mond. Wat deze auteur knap doet is onzin zinnig maken en met elk boek prikkelt hij de lezer. 'Hotel Adonis' is een taboedoorbrekend boek waarbij de losbandigheid en frivoliteit vooral voor veel amusement zorgt.

 

Dit fantasierijke en knotsgekke boek zal de grootste zuurpruim doen lachen. Hou je van absurditeit met een vlotte pen en een seksuele ondertoon dan zit je goed met 'Hotel Adonis’.

 

4 Inktpotjes

Fany

Amalia van Claudia de Breij

 

Titel: Amalia

Auteur: Claudia de Breij

Uitgeverij: Uitgeverij Pluim

Publicatiedatum: november 2021

Recensie door: Tamara

 

Ons eerste echte gesprek voeren we in de werkkamer van haar moeder. Zij op de donkerblauwe bank, ik in een dito fauteuil, onhandig krabbelend in het opschrijfboekje op mijn schoot. Het is een nieuwe Leuchtturm, zo’n chique met lijntjes en paginanummering, door deze schrijfwarenfetisjist speciaal voor dit doel aangeschaft. De bladzijden leeg, het omslag geel. ‘Waarom niet oranje?’ vraagt Amalia. Pas als ik haar aankijk, zie ik haar spottende blik.

Met 'Amalia' zet Claudia de Breij de traditie voort die begon met Hella Haasse die een portret van Beatrix schreef (1955) en Renate Rubinstein die Willem-Alexander portretteerde in 1985 ter gelegenheid van hun achttiende verjaardag. De prinses heeft Claudia de Breij meegenomen naar plekken die voor haar belangrijk zijn, waaronder de Koninklijke Stallen, het strand en haar school. Ze hebben gesprekken gevoerd over haar motivatie om af te zien van haar toelage, over zingen voor jezelf, cocktails maken, over hoe paardrijden helpt je hoofd leeg te maken en over de voor- en nadelen van sociale media. Ook kwam aan de orde wat het koningschap en haar toekomstige rol momenteel voor haar betekenen. Het boek laat zien wie Amalia nu is door de ogen van Claudia de Breij. Het boek bevat foto’s uit het privéarchief van de prinses.

 

“Stel je voordat er over de eerste foto’s die er van je zijn, als pasgeborene, al het commentaar komt dat je lelijk bent. Ik was daar een half uur oud.”

 

Dit moet het boek worden waarin wij kennismaken met onze toekomstige koningin. Het boekje is erg dun (111 bladzijdes als je de foto’s meetelt) dus ik ben benieuwd of Amalia hierdoor wel goed uit de verf komt.

 

En ik moet eerlijk bekennen dat ik dat niet vind. In geen één manier komt er diepgang in het verhaal. Het is erg gemaakt, gekunsteld voor mijn gevoel en ik heb niet echt het gevoel dat ik onze toekomstige koningin nu heel goed heb leren kennen. Behalve dat ze een ontzettende lieve en mooie meid is met een hart van goud, gek is op springen met haar paard en werkt in een strandtent.

Het is niet zo dat ik op sappige details zat te wachten (daarvoor hebben wij de roddelbladen al) maar ik miste wel wat in dit boek.

 

Het is leuk boekje om te lezen maar geen must have. Het positieve is wel dat het lekker makkelijk wegleest. En de foto’s achterin het boek geven mooi weer wat voor ouders onze koning en koningin zijn. De liefde en toewijding spatten af van de foto’s. (Alsof het normale mensen zijn, zou mijn man spottend gezegd hebben.)

 

Wel ben ik “geschrokken” over hoe mensen online denken alles te mogen zeggen! Elke foto die gemaakt wordt, komt ook een lading haatdragende teksten mee. Dat ze dik is, dat ze dood moet of dat ze zichzelf maar beter kon ophangen! Mijn hemel, hoe ziek ben je dan!?!

 

Dat je hele leven onder de loep ligt. Dat ze altijd maar “aan” moet staan en als ze even ontspant, de volgende dag in de krant en roddelbladen leest dat onze prinses aan het puberen is of geen zin heeft aan het koningschap.

 

Ook al het beter gekund, 1 ding is voor mij wel zeker. Amalia lijkt mij een warm en liefdevol persoon die dondersgoed weet wat ze wil!

Volhouden, alles komt goed van Bart de Wolf

 

Wat is dit een pakkende en beeldende scifi-novelle!

 

Voor de Blogtour van Books & Butterflies mocht ik 'Volhouden, alles komt goed' van Bart de Wolf lezen. Deze Antwerpenaar tovert donkere schrijfsels uit zijn hoed en ik was benieuwd om deze voor mij onbekende auteur te ontdekken. De novelle trok van in het begin mijn aandacht en ik kon niet wachten om dit sci-fi avontuur te lezen.

 

Elo blijkt aangekomen op een schijnbaar onbewoonde planeet. Ruimtereizen is niet zonder risico's en al snel blijkt hoe gevaarlijk en eenzaam zijn leven hier is. Om te overleven op deze gevaarlijke plaats gaat hij op zoek naar antwoorden. Hij moet niet alleen zien of hij kan leven op deze rare planeet maar komt ook diverse obstakels tegen die hij moet overwinnen.

 

'Volhouden, alles komt goed’ is intrigerend en brengt naast een kritische boodschap en een beklijvende worldbuilding in een notendop een verhaal dat af is. Wie mij kent, weet al dat ik hoop op meer over Elo maar deze novelle is een mooi afgerond geheel. Misschien kan de auteur me toch nog verrassen met een nieuw avontuur? Bart de Wolf heeft me geraakt met deze novelle die zo beeldend geschreven is dat ik de pijn, angst en wanhoop van Elo kon voelen.

 

Sci-fi is een boeiend thema en de auteur heeft niet alleen de locatie maar ook de reden van deze verkenningen zeer goed beschreven waardoor het lijkt alsof ik samen met Elo op deze planeet ben. Hoe hij de gevoelens weergeeft van de ruimtereiziger tijdens deze angstaanjagende tocht was voor mij de kers op de taart.

 

Deze novelle is in balans, heeft inhoud en raakt een gevoelige snaar.

 

Na deze puike prestatie wil ik heel graag eens een volledig boek van deze auteur ontdekken.

 

5 Inktpotjes

Fany

De verdwijningen van Patrick Conrad

 

Donkere sfeervolle roman noir

‘De verdwijningen’ start met de melding van de definitieve verdwijning van Valère Vaerten.  Het is dan vrijdag 3 januari 1975.  Denkelijk is er kwaad opzet in het spel vermits Antwerpen lijkt gebukt te gaan onder een plaag aan verdwijningen.

Terug in de tijd. 1974. Op de werf van het metrostation Meir in Antwerpen wordt de handtas van professor Rina Torfs teruggevonden.  Rina Torfs is de ex van Valère, afstammelinge van een rijke familie van reders en een autoriteit op het gebied van de Franse literatuur van de 19^de en 20^ste eeuw en meer bepaald van het oeuvre van Proust.  In de tas zit een geannoteerd exemplaar van ‘A la recherche du temps perdu, Deel 1, Du côté de chez Swann’ van Proust.  Van Rina geen enkel spoor.  De dag voordien was ze op weg naar een lezing rond ‘Marcel Proust en de configuratie van het toeval’.  Blijkt uiteindelijk dat haar fascinatie voor Proust ook gevoed wordt door redenen van heel persoonlijke aard (Marcel Torfs sterft ten gevolge van het Stendhalsyndroom*).

Valère Vaerten leidt een hippiebestaan aan de rand van de maatschappij.  Hij is een wannabe dichter die het zout op de patatten niet verdient en bijklust als barman en dealer in drugs en weed. Hij koestert zich graag in de vleierij van Michel, een aspirant-dichter. 

Valère is de spil in het verhaal.  Het boek is geschreven in de derde persoon.  De verteller (Patrick Conrad?) bewaart afstand tot zijn personages en dus ook tot Valère.  Valère is een eenzame armoedzaaier.  Niks brengt hij tot een goed einde.  Op sociaal vlak is hij niet in staat tot zinvol communiceren. Zijn leven is uitzichtloos en saai.  Hoe verbazingwekkend is het dan dat Medusa (grootmoeder Torfs) die ‘nietsdoende leegloper van het Conscienceplein’ inschakelt om haar kleindochter te vinden!  Valère keert terug naar de wereld die hij had omgeruild voor de psychedelische protestwereld.  Opportunistisch als hij is, past hij zich vlug aan aan het bourgeoiswereldje van de Torfsen.  Aan de zijde van Elza vertoeft hij in een wereld van schijn en frivoliteit, geniet hij van welvaart en leeft hij het leven van de zorgelozen.  Vindt hij daar de zin van het leven, kan hij iemand worden of is het feit dat Medusa en Elza over hem praten alsof hij er zelf niet bij is een teken aan de wand?  Zoals hij Valère in zijn hippiebestaan in zijn hemd zet, zo maakt Conrad ook brandhout van het bourgeoisbestaan dat Elza leidt wanneer zij zich enkel lijkt te onderscheiden, en dan nog wel tot over de grenzen, door haar coctailtechnieken!

 

 

De droom van Valère: een kortfilm realiseren waarin hij hoopt een goedgunstig maar genadeloos tijdsbeeld vast te leggen.  Maar zoals zo veel in Valères leven … Patrick Conrad daarentegen schrijft met ‘De verdwijningen’ een filmisch boek.  Het boek ademt de sfeer van de jaren ‘70 en bevat een schat aan informatie wat kunst, cultuur en maatschappij anno 1974 betreft.  De teneur is somber.  Dikwijls is het ook letterlijk donker wanneer scènes zich afspelen in het schimmige nachtleven.  De beschrijvingen zijn vaak heel rauw en onversneden, maar altijd beeldend.  Wanneer Alain en Renéke uit de Schelde worden opgevist beschrijft ‘wat slijm in rottende kleren’ wat eens mensen waren.  ‘De wereld komt je tegemoet in zijn stompzinnige verwoestende realiteit’.  Conrad is niet te beroerd om naast wat mooi is ook dat wat luguber, lelijk en rauw is een plaats te geven.  Lange, soms poëtische zinnen brengen Proust dichterbij, terwijl schokkend realistische beschrijvingen in korte zinnen de lelijke kant van het bestaan in beeld omzetten. Vlotte perspectiefwissels resulteren in korte scènes die vloeiend in elkaar overlopen.

Mensen verdwijnen, een machtig imperium gaat ten onder. Hoe moeten al die verdwijningen in Antwerpen verklaard worden?  Berust alles op toeval?  Is alles oorzaak en gevolg?  In hoeverre hebben die drie begrippen een impact op de feiten? 

‘De verdwijningen’ is een meeslepende roman noir die je helemaal opslorpt en terug katapulteert naar de jaren 70.  Patrick Conrad schrijft een filmisch boek waarin hij opportunisme, zinloosheid en eenzaamheid op een treffende manier in beeld brengt. Met een ‘oorwurm’ als ‘So you win again’ van Hot Chocolate in mijn oor, zal dit boek nog een hele tijd nazinderen. 

5 inktpotjes

Anita

*Stendhalsyndroom: aandoening die optreedt wanneer iemand volledig overrompeld wordt door de schoonheid van kunst

Je bent aan de beurt van Loes den Hollander

 

Mijn eerste Loes den Hollander lezen, wat de hoogste tijd werd, volgens de lovende reacties die ik over deze auteur op Facebook las. Wel bekroop mij wel het gevoel van wat als ik het minder vind, wat dan? Eerst het boek maar eens lezen!

‘Je bent aan de beurt’ gaat over Tessa, weduwe en moeder van twee dochters die in David, zoals het lijkt, haar nieuwe liefde vindt. 

Totdat de dag dat ze samen naar Davids buitenhuisje gaan, dan komt Davids zijn ware karakter tevoorschijn. Tessa wordt gedrogeerd en dan slaat David met zijn zieke en smerige geest zijn slag. Wanneer Tessa wakker wordt wil ze maar een ding en dat is naar huis. Ze wil ook geen contact meer maar het lijkt dat ze aan David niet kan ontsnappen.
Tessa bespreekt haar ellende met Paula (haar leidinggevende) en Paula geeft haar het advies om er met een professional over te praten. Toevallig is haar zus Amber psycholoog en kan Tessa daar terecht. Tessa is erg angstig en onzeker, ze is bang dat David zijn dreigementen waar zal maken. Wanneer er dan onverwachts de ex-vrouw van David op Tessa haar pad komt en die haar wil helpen neemt Tessa die hulp graag aan ondanks dat ze af en toe wel een onbehagelijk gevoel heeft. Klopt Tessa haar gevoel of zijn er nog meer personen die niet het achterste van hun tong laten zien?

Tessa gaat door wat David haar aandoet door diepe dalen maar groeit haar persoonlijkheid ook en wordt ze sterker. Ze blijkt oersterk wanneer ze bijna de dood in de ogen ziet. 

David komt over als een charismatische persoonlijkheid en is een goede minnaar totdat hij zijn ware ik en zijn zieke geest laat zien. Samen met zijn vriend Giel misbruikt hij vrouwen en voeren ze hun walgelijke en gore gedachten uit.

 

Loes den Hollander weet me door haar realistische verhaal, dat spannend is en maar ook gruwelijke scenes heeft, me te binden aan mijn leesstoel. Haar schrijfstijl is makkelijk leesbaar en voordat ik het weet heb ik ‘Je bent aan de beurt’ dan ook uit. Een bizarre en bijzondere thriller, wat zo geschreven is dat het gisteren, vandaag of morgen waarheid kan zijn en je er over in de krant leest. Loes weet in haar verhaal de verschillende gevoelens zoals de schaamte, onzekerheid maar ook wraak die vrouwen voelen goed te verwoorden. Ook de situaties waarin Tessa zich laat manipuleren door de persoon die haar helpt, wil ik Tessa wel wakker schudden en tegen haar zeggen dat Tessa haar instinct moet volgen. 

Wanneer ik het boek uit heb loop ik de hele dag met een gevoel waar ik niet echt de vinger op kan leggen tot ik deze recensie schrijf. Want naast dat het een bijzondere thriller is, is het ook wel een duistere thriller. Waarom ik dit vind? Er worden in ‘Je bent aan de beurt’ wraakzuchtige handelingen uitgevoerd, die ik me aan een kant heel goed voor kan stellen dat deze gewenst zijn en dat die ook gebeuren maar aan de andere kant vind ik dat die echt niet kunnen. Om die reden blijft er een vervelend gevoel zeuren in mijn lijf. Betekent dit dat ik het verhaal niet goed vind? Nee, dat betekent dit niet want het is knap om dit zo realistisch te beschrijven. Het verhaal is echt in mijn hoofd gekropen maar eerlijk is eerlijk, dit is niet de soort thriller dat ik graag lees.

3,5 Inktpotjes
Jacqueline

 

Unwritable van Lotte van den Noort

 

Vals spel

 

Er heerst in New Orléans in 1928 een enorme klassenstrijd tussen arm en rijk en dat zorgt voor ongelijkheid. Dit probeert de verzetsstrijdersgroep Monte Carlo te veranderen. Wanneer Andrew de wees Abbigail Barlow onder zijn hoede neemt doet hij dit niet zonder risico. De identiteit van Abbigail (Abby) moet dan ook geheim worden gehouden. Samen met Jae en Andrew woont Abby in een oud pakhuis waar de geheime missies worden beraamd. 

 

Naast de dagelijkse vermommingen om haar geheim te bewaren kost het Abby veel energie om samen te werken met de arrogante Jae Hawkins. Wanneer Andrew, Abby en Jae de ex Jolene en haar broer Cody ontmoeten reageert Jae nog botter dan Abby tot dusver heeft meegemaakt. Abby is wel gecharmeerd van Cody en Cody? Die Abby vindt ook wel leuk. Jae blijft bot tegen Abby doen waardoor Andrew besluit ze samen op missie te sturen. Wanneer ze tijdens die opdracht een ontdekking doen maar daarbij bijna zelf ontdekt worden moeten ze vluchten. Door een ongebruikelijke actie redt Abby de situatie.

De hoofdpersonages zijn allemaal goed uitgewerkt. 

Die van Abby, ze is dus niet alleen Abby (logisch he wanneer ze haar identiteit geheim moet houden) zijn personages die me aanspreken. Het lef dat ze toont, de spannende en soms angstige gevoelens maar ook de romantische en kwetsbare emoties heeft Lotte van den Noort realistisch weergegeven.

 

Maar ook het botte en arrogantie van Jae zijn personage heeft ze zo goed omschreven dat ik me er aan irriteer. Blij was ik dan ook om te lezen dat Jae door alles wat hij meemaakt veranderd.

 

Andrew is een geboren leider, hij heeft de wind er goed onder maar heeft ook zijn kwetsbare kant, zeker wanneer het om zijn dierbaren en medestrijders gaat.

 

Lotte weet me met haar verhaal erg te boeien, door haar meeslepende schrijfstijl leef ik ontzettend mee met Abby.

Wat was het spannend toen ze gewond aan de dakgoot hing en ik natuurlijk hoopte dat ze gered zou worden. Of op het moment toen ze die ongebruikelijke actie deed om niet herkend te worden en die situatie redde, daar was wel lef voor nodig! En het einde??? Die raakte me echt, ik heb dan ook een traantje weggepinkt. 

 

In de epiloog springt het verhaal naar mei 2022 en krijgt het nog een verrassende en bijzondere wending. Ik heb genoten van dit ‘Unwritable’ dat ik mocht lezen voor de Blogtour van Hamley Books.

 

4,5 Inktpotjes

Jacqueline