zaterdag 10 juli 2021

Borderline in quarantaine van Erik Persoons

 




‘Borderline in quarantaine’ is rauw, eerlijk en puur

 

Inge getuigt over haar leven als borderlinepatiënt in coronatijd in dit pakkende verhaal.

 

Erik Persoons heeft net zoals bij haar eerste boek 'Borderline is geen masker' deze vrouw haar onthutsende belevenis op papier gezet.

 

Een echt boek met een plot kan je dit niet noemen.

‘Borderline in quarantaine’ is de combinatie van tekst en beeld over hoe Inge zich echt voelt in deze angstige en verwarrende pandemie.

 

Een borderlinepatiënt wisselt van stemming zoals wij van kleding, het ene moment blij en dan poef 1 gedachte of bepaalde ervaring en de donkere tijd is weer daar. Het feit dat dingen bij de ene persoon dan bij andere persoon veel harder binnenkomen is herkenbaar.

 

Wat Inge zo knap laat zien is hoe zij voortdurend op de wip zit. In dit boek zijn het vooral haar depressieve stemmingen die over de pagina's vliegen maar ze heeft zoals haar ghostwriter aangeeft in het nawoord ook vrolijke dagen. Corona is voor iemand zonder borderline al moeilijk maar zij geeft duidelijk aan hoe ze naar contact hunkert en dat ze door de maatregelen nog beperkter is dan vele andere mensen.

 

Inge durft me te confronteren met de harde werkelijkheid. Zonder nuances beschrijft ze hoe ze soms nee zegt tegen het een en ja tegen het ander als ze zich echt slecht voelt. Deze stukken zijn heel expliciet en tonen net zoals in haar tekeningen en tatoeages haar worsteling met haar persoonlijkheidsstoornis. Toch laat ze ook zien dat ze net als elk mens verlangt naar gewone dingen. Haar bucketlist is een opsomming van waar velen van dromen en ik hoop dat ze deze kan waarmaken.

 

‘Borderline in quarantaine’ is geen amusant verhaal maar een pijnlijk eerlijk relaas van een fighter die soms wint maar vaak ook verliest maar nooit opgeeft.

 

Net zoals Erik Persoons aanhaalt in zijn nawoord hoop ik dat ze de juiste begeleiding kan vinden en hoop ik misschien ooit 'Borderline na quarantaine' te lezen.

 

Ja, het klopt dat dit non- fictie boek een wirwar van gedachten, gevoelens en ervaringen is maar dit is gewoon hoe Inge haar universum eruitziet. Veel belangrijker is dat Inge laat zien hoe ze door haar aandoening en de bijbehorende angsten en zwarte gedachten voor hartverscheurende keuzes komt te staan. Corona maakt het leven met borderline vaak nog ondraaglijker dan het is. Op die momenten zoekt deze meid soms naar de juiste therapie of laat ze zich troosten door haar knuffelbeesten.

 

Inge geeft een inkijk in haar ziel en wereld wat een ongelooflijk respect verdient. Hopelijk krijgt het boek voldoende aandacht want het schetst de persoon Inge naast de patiënt en het zal voor meer begrip zorgen voor borderliners.

 

Misschien hebben we in deze moeilijke tijden wel allemaal een klein beetje borderline in ons…

 

4 Inktpotjes

Fany

 

 

 

1 opmerking:

  1. heel hartelijk bedankt voor deze eerlijke recensie. Het zal voor Inge een hele opsteker zijn dat er mensen zijn die haar begrijpen. groetjes,

    BeantwoordenVerwijderen

Zoeken in deze blog

Column Inge Sleegers

  De zomer dat het weer mocht Ik hoef niet te vertellen dat corona serieuze stokken in de wielen stak voor ons schrijvers. Mijn debuut ver...