Posts tonen met het label young adult. Alle posts tonen
Posts tonen met het label young adult. Alle posts tonen

woensdag 11 januari 2023

Vuurcirkel van Tony P Morgan

 


De room uit het leven halen

‘VuurCirkel’ is het YA-romandebuut van auteur Tony P Morgan.  Het is het eerste deel in de Vuursaga.

In het Woekerwoud dat vol gevaren zit en regelmatig levens opeist vinden Hanzi en zijn medewildwachters een bewusteloos mensenmeisje tussen de dwelmbloemen: Moria.  Haar wacht een belangrijke taak: de vuurcirkel op haar onderrug maakt haar tot één van de uitverkoren zestienjarigen die in een tijdspanne van slechts één maancyclus de hoofdstad Nova Alba moeten zien te bereiken.  De toekomst van het land staat op het spel!

‘VuurCirkel’ opent de deur naar een fantastische wereld die beetje bij beetje de sluier licht over zijn geheimen, maar tot op het einde een waas van mysterie behoudt. Een diversiteit aan schepsels komt tot leven: merliks, trollen, yeth, arkwanen, prairiecondors, … .  Hanzi, Moria, Geru en de zwartkappen nemen de hoofdrollen voor hun rekening.  Of ze nu mens, dier of fabelschepsel zijn, ze komen goed uit de verf.  Met het grootste gemak adopteren ze alle menselijke trekjes, klein en groot. 

Thema’s zoals gelijke kansen voor iedereen, ware vriendschap, moed, doorzettingsvermogen, de moeilijke tocht naar de jongvolwassenheid, …, zijn de kapstokken waaraan het eerste deel van de saga ophangt. 

De queeste zindert van de actie: de protagonisten buitelen van het ene avontuur in het andere.  De verbeelding van de auteur lijkt ‘grenzeloos’: aspiranten met bijzondere magische krachten, een zwaard dat moeiteloos leugens detecteert, … .  Zijn observatievermogen staat steeds op scherp: alles wordt gezien, gehoord, gevoeld en geroken.  ‘VuurCirkel’ spreekt alle zintuigen aan en brengt een wereld vol geur, kleur en geluid heel dichtbij waardoor het boek in een film lijkt te transformeren.

Daar is het bloemrijk taalgebruik van de auteur zeker ook debet aan.  Treffende woordkeuzes prikkelen de verbeelding en hullen de plot in nevel of zorgen voor klaar zicht.  Letterlijk en figuurlijk vloeien moeiteloos in elkaar over in één enkele zin.  Beladen situaties worden ontmijnd door humor.  Een flinke geut filosofie maakt het ‘ingrediëntenlijstje’ van ‘VuurCirkel’ compleet.

Tony P Morgan is erin geslaagd om de illusie van een andere wereld te creëren, een wereld die wordt bewoond door mensen en fabelachtige schepsels die de kleine en grote menselijke kantjes perfect hebben geassimileerd.  ‘VuurCirkel’ mag dan initieel als doelgroep de jongvolwassenen hebben, volwassen lezers zullen er niet minder plezier aan beleven! 

4.5 kraaien

Anita

vrijdag 9 december 2022

Heen - Mel Hartman

 


Heen stelt me niet teleur, vraagt om meer en is een leuk begin van de nieuwe young adult urban fantasy   reeks Tunnels.

 


De dodenreeks van deze auteur veroverde eerder al mijn hart. Ik was dus ontzettend benieuwd naar dit verhaal. Ik kan niet anders dan ook even verwijzen naar de knap ogende futuristische cover van ' Heen' die me onmiddellijk opviel. Hamley Books heeft altijd plaatjes van covers en deze is weer erg apart en mooi.

 

George Borg komt terecht in een bizarre wereld die vol is met bijzondere wezens . Zelf blijkt ze een matroos te zijn en net zoals de andere bewoners heeft deze tiener ongewone talenten. Nadat ze geadopteerd werd leert ze in hun Ark stilaan de anderen met hun eigenaardigheden kennen. Naast vrienden komt George ook rivalen en gevaren tegen. De Ark en de unieke wereld ontdek ik samen met George en net zoals zij stel ik me ook allerlei vragen over deze speciale opleidingsplaats en nieuwe thuis voor verschillende wezens. Heen is een prachtige introductie met geweldige personages waarvan ik er sommige dadelijk in mijn hart sluit.  De dieren zijn vaak schattig en de rassen met hun kenmerken fascineren me . Ik word meegenomen in de verbeelding van Mel Hartman en zie de verschillende dimensies en karakters echt tot leven komen. Heen is de aanloop naar een buitengewoon universum en deze inleiding met zijn korte hoofdstukken en een spannende cliffhanger doet me zeker uitkijken naar het vervolg. Heen doet me denken hoe het zou zijn om mezelf door Tunnels te kunnen verplaatsen naar parallelle werelden. Ik ben er zeker van dat Mel Hartman nog verrassingen in petto heeft en kan niet wachten op boek twee. Omdat ' Heen' ook aansluit bij de leefwereld van young adults en dus niet alleen een avontuurlijk verhaal is zal het stilaan vele lezers betoveren.

 

4 inktpotjes

Fany

donderdag 23 juni 2022

De pijn die wij verbergen van Monica Haak

 


Cover

De cover is prachtig! De gekozen kleuren en de afbeelding passen goed bij elkaar en in de boekenwinkel zou het naar mij roepen: ‘Neem mij meeeeeeeeee.’

Fleur is opgetogen maar ook zenuwachtig want auditie doen voor een hoofdrol in de schoolmusical is natuurlijk erg spannend. Zeker nu het zelfverzekerde vriendinnetje van haar beste vriend Matt ook auditie doet voor die rol! Kort na de audities krijgt Fleur op haar Instagram-story een vervelende reactie van een anoniem account. Fleur maakt zich er niet druk om totdat er steeds gemenere berichten worden gepost waardoor Fleur toch wel angstig wordt.
Matt heeft zijn eigen sores en stress over zijn studiekeuze. Fleur vertelt daarom alles aan haar online chatvriend Lewis41 maar trekt zich steeds verder terug want ze weet niet meer weet wie ze kan vertrouwen…..

 

Monica Haak heeft in haar verhaal `De pijn die wij verbergen’ de rivaliteit en jaloezie onder pubers, het pestgedrag op school maar ook de impact van sociale media, verwerkt. In het boek wordt maar weer eens duidelijk dat door de sociale media platforms meer gevaar op loer ligt dan bij stil wordt gestaan. In het begin wordt het gevaar niet ingezien en wordt er niet echt serieus gereageerd. Totdat de dreigende berichtjes zo heftig worden dat deze veel angst aanjagen. Pesten is helaas nog steeds een actueel onderwerp en door sociale media is dit, naar mijn mening alleen maar makkelijker en jammer genoeg alleen maar meer geworden. 

 

Monica heeft een vlotte schrijfstijl, ze heeft de personages van Fleur en Matt erg uitgediept. Beiden durven ze niet met hun ouders over hun problemen te praten. De ene wordt zo gevoed door angst dat ze niemand vertrouwen, de andere bang om zijn ouders teleur te stellen en dat ze boos worden. Alle emoties van Fleur en Matt beschrijft Monica zo dat ik ontzettend meeleef met beide pubers en de problemen waarmee ze worstelen. Het raakt me diep dat ze niet met hun ouders durven te praten.

 

En dan de ontknoping…… die is me rauw op mijn dak gevallen, echt deze zag ik niet aankomen!


4 Inktpotjes
Jacqueline

 

 

zondag 12 juni 2022

Van een nare herinnering tot een gevaarlijke toekomst van Paris Duivenvoorden

 


Lea en haar beste vriendin Aya leven in 2141. Nieuw Nederland krijgt een nieuwe president Molenaar. Hij gaat het veiliger maken voor iedereen maar Lea weet wel beter. Al snel komt er een avondklok, censuur van wie zegt wat hij niet wil horen, een betalende chip en een app om te beslissen over leven en dood. Molenaar wil enkel echte Nederlanders en zelfs de ouders van Lea worden na dertig jaar in Nederland meedogenloos aan de kant gezet.

 

Een democratie wordt een dictatuur.

 

Kunnen Lea en Aya samen met enkele andere durvers iets aan deze situatie veranderen en hoe dan? Komen de bange vermoedens van Lea uit of is deze vreselijke evolutie nog te stoppen?

 

Dit is een dystopische young adult novelle waarbij de sfeer alsmaar dreigender wordt. Paris Duivenvoorden laat vooral vanuit het ik -perspectief van Lea de verbijstering, angst en boosheid voelen over de onvoorstelbare ideeën van deze machthebber.

 

Tussen de lijnen verstopt ze enkele kritische bedenkingen over machtsmisbruik, sociale media, kuddegedrag en discriminatie. Persoonlijk vind ik de titel 'Van een nare herinnering tot een gevaarlijke toekomst' te lang maar deze geeft wel weer wat young adults kunnen verwachten.

Naast de heftige thema's is er ook aandacht voor vriendschap en familie in dit verhaal.

 

Eigenlijk hoop ik dat er na deze novelle nog meer komt omdat dit wel een boeiend begin is maar ik nu nog op mijn honger blijf zitten. Het open einde maakt dus nieuwsgierig naar een vervolg.

 


3,5 Inktpotjes

Fany

zondag 27 september 2020

Het hart van de adelaar van Emmelie Arents


 Het hart van de adelaar is een heerlijke young adult die je onmiddellijk mee trekt in een wereld van magie, haat en liefde. 

Wanneer Joana Sky onterecht veroordeeld wordt voor het uitspreken van een Hartbewerking stort haar wereld in. Eigenlijk wil ze niets te maken hebben met haar gevreesde talent, maar wanneer ze onverwacht gered wordt van de dood komt ze terecht in het hol van de leeuw. In het paleis van koning Damon ervaart ze opnieuw vernedering, schaamte en pijn.  Wanneer ze de koning zijn familie beter leert kennen, ontdekt ze hun totaal verschillende karakters. Joana moet voortdurend balanceren op een koord om te overleven in deze harde omgeving. Binnen de paleismuren maakt ze ook vrienden en is niet alles kommer en kwel. 

Damon zorgt ervoor dat ze getraind wordt om zijn vijand te verslaan. Ze leert om haar krachten te gebruiken en te  beheersen. De wrede koning wil van haar immers een wapen maken om het leger van de rebellen, de Adelaars aan te vallen. 

Joana komt terecht in een wereld waar macht zorgt dat mensen zichzelf niet durven zijn. Al snel blijkt dat de koning misschien wel de man is die schrik aanjaagt,  anderen breekt en voor niets terugdeinst . Of zijn de Adelaars toch de boeman ? 


Stilaan wordt duidelijk dat niet iedereen te vertrouwen is en dat niemand is wie hij lijkt.

Dan barst de strijd los en is het aan Joana om een kant te kiezen. Zal deze stoere jongedame haar hart breken of is er een betere toekomst weggelegd voor haar? Kan zij zich bevrijden van haar onzichtbare ketens of is ze gedwongen te doen wat anderen eisen van haar? En welke rol vervullen de prinsen in dit verhaal? 


Het hart van de adelaar is een waanzinnig mooie hardcover vol prachtige kleuren en kunstzinnige details. 

Emmelie Arents mag dan wel pas haar debuut geschreven hebben, het is onmiddellijk duidelijk dat zij de gave heeft om een goed opgebouwd en vlot lezend fantasierijk verhaal te bedenken. Ze slaagt erin om me vanaf het afschuwelijke begin de emotie en onmacht van de sterke vrouwelijke hoofdfiguur te doen voelen. Later leef ik ook mee met de angsten en dromen van de andere personages. De debutante slaagt erin om me zelfs te doen begrijpen waarom ook sommige slechte karakters handelen zoals ze doen.

Het tempo van dit boek ligt hoog en zorgt echt voor een goede spanningsboog , maar het tweede deel waarbij ik de belevenissen ervaar door de ogen van verschillende personages had uitgebreider mogen zijn. Nu wordt de actie gedoseerd en er wordt opgebouwd naar een spetterende finale met een doordachte plot, maar dit verhaal had zeker uit meerdere delen mogen bestaan. 

Het hart van de adelaar heeft het thema magie origineel uitgewerkt en leest als een trein. Met  karakters die een donkere en lichte kant bezitten , korte hoofdstukken en een fascinerend verhaal vol verbeelding is dit duistere sprookje een aanrader voor een groot publiek. 

 Het is duidelijk dat in dit verhaal de nadruk duidelijk ligt op de gevoelens en het gedrag van de personages. Door de   beeldende schrijfstijl krijg je ook meer informatie over Tuvalon. Toch is het vooral de uitwerking en evolutie  van de karakters die ervoor zorgen dat Het hart van de adelaar zo meeslepend is . De ervaringen van Joana en de anderen raken, vertederen en soms doen hun avonturen me naar adem happen. 


Het hart van de adelaar is een grimmige, maar ook sprookjesachtige young adult fantasy van een beloftevol nieuw schrijftalent. Door enkele onverwachte plotwendingen en een donkerder verhaal, waar wreedheid naast vriendschap en liefde staat, verrast dit fascinerende verhaal en word ik onherroepelijk meegesleurd in deze wereld van betovering en rivaliteit. 


Fany

woensdag 8 april 2020

Home van Lara Reims


Hoe een futuristische wereld dicht bij de werkelijkheid kan komen, laat Lara Reims zien in haar Rémi-trilogie.

Nog nooit heb ik me zo dicht bij een boek gevoeld als bij Home.
Meerdere keren sluitte het perfect aan op de rare wereld waar wij nu in leven en dacht ik meer dan eens: “dat was toch wat, als we ons zo genetisch konden laten afstellen dat virussen door het lichaam zelf werden opgespoord en vernietigd”.
Of in mijn geval nog mooier, als erfelijke aandoeningen vooraf eruit gefilterd konden worden.
“Als ik hier lig, en kijk, dan wordt ik steeds vervuld met de hoop dat we het, ondanks alle problemen op aarde, het klimaat en de rest, toch wel gaan redden. En als mijn hoop even vervlogen is op een stroom alarmerende nieuwsberichten, kan ik hier dromen dat er ergens anders wezens zijn die wel weten hoe het moet.”

In Black-out zagen we Rémi al transformeren van een stil, verlegen jongetje, naar een opstandige tiener vol vragen en met een eigen wil.
Komen in Home dan eindelijk de antwoorden op de vragen die Rémi (en ons) al een hele tijd bezig houden?
Langzaamaan krijgt hij steeds stukjes en beetjes te zien van zijn verleden en de manier waarop hij in het Creodroom terecht is gekomen, maar nog steeds hangt er een groot vraagteken boven zijn hoofd.
Hij komt op een kruispunt waarbij het lijkt alsof het alles of niets is: terug naar de “gewone” wereld, wat al lang zijn wereld niet meer is of blijven in het Creodroom waar hij zich voor het eerst echt ergens thuis voelt maar niet weet of hij ooit de puzzelstukjes bij elkaar zal krijgen tot de waarheid die Rémi maakt.

Je voelt zijn onrust en frustratie en wil samen met hem zó graag alle antwoorden weten.
Ook weet hij niet wat zijn volgende stap in het Creodroom zou moeten zijn.
Waar Emma heel duidelijk weet welke richting ze met haar studie uit wil, weet Rémi niet wat bij hem past en wat hij leuk vind om te doen.

De verhaallijn volgt wederom Rémi op zijn avontuur, maar er is zeker ook plaats voor gedachten van zijn docenten en medeleerlingen waardoor je een groter beeld krijgt van het geheel dan alleen Rémi’s eigen overdenkingen.

Verder is er perfect ingespeeld op de nieuwsgierige mens, door de sluier steeds een tikje hoger te lichten en ons langzaam mee te namen naar de Grande Finale.
Daar waar natuurlijk al vele lijntjes waren uit gegooid in zowel Black-out als nu in Home, was dit toch niet wat ik aan zag komen.

Er zouden nog nieuwe verhalen uit voort kunnen vloeien..... (hint, Lara)
Maar het is heel mooi samen gekomen in deel 3 en als het hierbij blijft is het ook meer dan goed.
Een waardige afsluiter van een top-trilogie.
⭐️⭐️⭐️⭐️⭐️

Jaimy

donderdag 25 oktober 2018

Hart-slag van Joanne Carlton

Titel: Hart-slag
Auteur: Joanne Carlton
Publicatiedatum: september 2018
Uitgeverij: Hamley Books
Recensie door Juul
Waardering: 4,5

De cover van het Nederlandstalige boek komt, nog, beter tot zijn recht in combinatie met die van het Engelstalige boek. Op het Nederlandse boek zie je een gitarist, geen hoofd, geen gezicht. Vrij voor je eigen fantasie. Op het Engelse boek zie je een meisje dat met haar handen een hart vormt richting het podium. Zo kijken beide hoofdpersonen als het ware naar elkaar. Mooi, heel mooi. Zeker als je het boek uit hebt.

Mijn mening
Het boek is uit. En dan...Naast de brok in mijn keel en de volgesnotterde zakdoekjes denk ik even helemaal niks. Wat een verhaal! Het moet echt bezinken voor ik er iets zinnigs over kan zeggen…
Sam en Jasper zijn hartsvrienden. Dol op elkaar, zonder romantische gevoelens. Door een traumatische gebeurtenis uit haar jeugd durft Sam geen mensen meer in haar hart te sluiten, maar Jasper weet toch in haar hart te kruipen.
Zowel Sam, als Jasper zijn moeilijke mensen. Sam omdat ze totaal niet sociaal is, op het autistiforme af. En Jasper omdat hij zich ten koste van zichzelf aan de, zo denkt hij, verwachtingen van zijn ouders wil voldoen. En daarvoor laat hij zijn grote droom een droom blijven.
Halverwege het boek is er een deel dat iets minder interessant is en iets te langdradig. Daar had wat mij betreft meer vaart in gemogen. Ik bleef wel doorlezen, wat dan weer een verdienste van de schrijfster is, want het is een boek waarvan je moet weten hoe het af zal lopen.
De muziek in het boek is goed gekozen en kwam behoorlijk goed overeen met het beeld dat ik zelf van Jasper had gevormd. Dat vond ik wel bijzonder. En doordat ik de muziek kende gaf dat, voor mij, in het verhaal een extra dimensie. En sowieso is muziek, voor mij, emotie. Topsong wat dat betreft is voor mij: No sound but the wind van Editors. En dat stond “toevallig” aan toen ik de laatste bladzijden las. Waardoor ik misschien nog extra emotioneel was. Maar zo passend bij het boek, dat het niet erg was.
Joanne beschrijft de benauwde momenten van Jasper zo goed, dat het mij soms ook de adem benam.
Ik heb nog niet eerder een boek gelezen waarbij ik het zo moeilijk vind om mijn mening te verwoorden. Aan de ene kant omdat het zo emotioneel is. Maar aan de andere kant ook omdat het boek werkelijk geniaal in elkaar steekt en ik dit niet uit kan leggen zonder te spoileren. Dus dat moeten jullie dan maar van mij aannemen. De schrijfster liet mij werkelijk in verwarring, en verdriet, achter.
Ik kan niet anders dan dit boek de volle waardering geven:
Adembenemend

woensdag 3 januari 2018

Gefeliciteerd, Leonard Peacock van Matthew Quick

Terwijl uitgeverij ‘Das Mag’ en schrijfster Lize Spit niet in de val trapten om ‘Het smelt’ een ‘thriller’ te noemen, maken ze bij ‘Lemniscaat’ in Rotterdam wel die fout met het boek “Gefeliciteerd, Leonard Peacock” van Matthew Quick (‘The Silver Linings Playbook’). 

De back-cover schreeuwt het uit als een ‘geraffineerde psychologische thriller over het leven en de onmogelijke keuzes waar dat leven je soms voor stelt’. Maar beide boeken hebben wel flink wat gemeen : een getroebleerd hoofdpersonage dat, na een daad te hebben voltrokken, zelfmoord wil plegen, een moeilijke jeugd met verkeerde vrienden heeft doorgebracht, ouders die - in dit geval letterlijk - schitteren door afwezigheid. En - voor ik het vergeet – beide zijn enorm knap geschreven !

In ’t kort : Leonard Peacock wordt vandaag precies 18 jaar. Dat gaat hij vieren door de 4 belangrijkste mensen in zijn leven een geschenk te geven (hijzelf wordt door iedereen over het hoofd gezien), om daarna met een oud nazi-pistool uit WOII van zijn opa, zijn – vroegere – beste vriend Asher Beal, na enkele jaren van ‘rottigheid’, te vermoorden om daarna met hetzelfde wapen zelfmoord te plegen. Hij pakt de 4 geschenken in, scheert zijn haar af en verlaat dan het huis om, voor zich naar school te begeven, bij buurman Walt het eerste pakje te bezorgen. 
Net als bij – daar gaan we weer – ‘Het smelt’ zou het jammer zijn meer over de inhoud weer te geven. Leonards vader is ‘een klootzak’ die naar het buitenland is gevlucht voor het gerecht, mama een ‘shit-moeder’ die met haar nieuwe Franse vriend naar New York is vertrokken om er een modehuis te openen. Net als ’dat andere boek’ is het in de ik-vorm geschreven, maar ook vaak van voetnoten voorzien om enige duidelijkheid te werpen op details. Erg knap gevonden : het boek wordt enkele malen ‘onderbroken’ door “Brieven uit de toekomst” die –zowat 20 jaar na datum – aan Leonard zijn gericht. De betekenis daarvan wordt later duidelijk. Eveneens geweldig is de soms voorkomende letterzetting, die lezers van “Het kaartenhuis” (Mark Z. Danielewski) niet onbekend zal voorkomen. 
“De mensen die we vader en moeder noemen, zetten ons op de wereld en verzuimen dan om aan onze behoeften te voldoen of ons ook maar één antwoord te verschaffen : uiteindelijk sta je er alleen voor en mag je alles – dank u, mama en papa – zelf uitzoeken.” Lezers die mij al wat kennen, weten dat ik dit uittreksel volledig onderschrijf en ook de gevolgen die het op een persoon kan hebben. Ieder voor zich…helaas niemand voor ons allen. Oorspronkelijk heet het boek “Forgive me, Leonard Peacock”, wat inderdaad een veel betere titel is en de vraag stelt zich natuurlijk : waarom die verandering ? 
Ook een belangrijk onderwerp dat wordt aangesneden : kunnen we tegelijkertijd mens én monster zijn ? Hoe weet je 100 % zeker dat je in opdracht van je eigen regering, werkgever of andere “meerdere”, dingen zou doen die indruisen tegen elke vorm van menselijkheid om ’s avonds dan opnieuw een lieve echtgenoot/echtgenote en liefhebbende mama of papa te zijn ? 


Besluit : neen, Leonard Peacock is niet bestemd om te logeren in dezelfde kamer van mijn brein waar Aomame en Tengo reeds verblijven. Maar in één van de logeerkamers is het, in gezelschap van onder andere de reeds vermelde Eva, Daniel Juster (‘Skippy tussen de sterren’), Homer Wells (‘De regels van het ciderhuis’) of een jongen in een blauw-gestreepte pyjama, eveneens fijn vertoeven. En dat is – in mijn geval – een groot compliment ! Nog één keertje dan : zwaar aanbevolen…en zeker voor de liefhebbers, zoals ikzelf, van ‘Het smelt’ ! “Gefeliciteerd, Matthew Quick” !!


Paul 

dinsdag 26 september 2017

Your one and only van Rani de Mondt

Over de schrijfster:
Rani De Mondt (1999) is een Vlaamse schrijfster in het YA-genre die dol is op alles wat glittert, bubbelende persoonlijkheden, notitieboekjes en uiteraard schrijven. Jong en een tikje eigenwijs heeft zij voor het Vlaams gekozen. Een van de vele avonturen die zij niet uit de weg gaat.

Achterflap:
Sarah Vriessens en haar vrienden zijn gewone tieners die gewone tienerdingen doen. Uitgaan, slapen, studeren, sporten, verliefd worden, beroemd zijn – en altijd in angst leven voor een onbekende die hen koste wat kost kapot wil maken.

Wanneer Sarah in een grote toneelproductie terechtkomt,
ziet ze al haar dromen uitkomen, maar ook haar grootste angsten. Iedereen is schuldig totdat het tegendeel bewezen is. 

Sarah doet, samen met haar vrienden, haar best om haar reis
naar volwassenheid tot een goed einde te brengen.
Blijven de fouten uit haar verleden haar achtervolgen?

Your One And Only is een YA-thriller over passie, liefde, intriges en schijnheiligheid.

Mijn mening:
Your one and only is een pittige young adult die ook zeker voor volwassenen zeer geschikt is om te lezen. 
Sarah en haar beste vriendin Antje zijn al jaren onafscheidelijk, ze hebben samen veel mee gemaakt en zijn nu zoekende naar hun eigen identiteit. Dit gaat met vallen en opstaan, dat Sarah speciale gevoelens heeft voor de broer van Antje maakt het er allemaal niet makkelijker op.
Tijdens de puberteit en alles wat daarbij hoort, in de vorm van grenzen opzoeken en verleggen, speelt er ook in het persoonlijke leven van Sarah veel wat haar leven beïnvloedt. 
Het verleden heeft zijn littekens achter gelaten en het is de vraag of Sarah sterk genoeg is dit een plekje te geven. 
Wanneer er in de vriendengroep vreemde gebeurtenissen plaats vinden en Sarah het idee krijgt dat iemand het op haar gemunt heeft voel je de spanning onder je huid kruipen. 
Ik voelde de gejaagdheid en de angst letterlijk over me heen komen, hierbij tot het laatst afvragend in hoeverre de gedachten van Sarah met haar op de loop gingen.
De personage van met name Sarah vind ik beregoed neer gezet, je wordt als lezer mee gezogen in de gedachten van een meisje dat de grip op zichzelf kwijt dreigt te raken.
Tot het einde toe blijf ik als lezer in onzekerheid over de afloop van dit spannende verhaal.
Buiten de spanning voelde ik ook het verdriet en de machteloosheid die bezit kunnen nemen van slachtoffers, maar ook zeker van de mensen rondom deze slachtoffers die zich geen raad weten met hen om te gaan. 
Vooralsnog zou liefde alles moeten overwinnen, maar er zijn grenzen.
De schrijfstijl van De Mondt is prettig, de Vlaamse stijl sprak mij juist wel aan, af en toe een zinnetje wat in mijn ogen niet klopte maar dat stoorde niet echt.
Ik heb enorm van Your one and only genoten en zal het ook zeker aanbevelen aan jongeren die het aan kunnen zo’n heftig boek te lezen, want heftig vond ik het wel.
Een zeer goed debuut wat zeker smaakt naar meer. 

Originaliteit: ****
Schrijfstijl: ***
Leesplezier: ****
Psychologie: ****
Plot: ****
Spanning: ****

Your one and only is voor mij afgerond 4 sterren waard!

zaterdag 13 mei 2017

Verwoest van Margje Woodrow

Over de schrijfster:
Margje Woodrow (1975) is leerkracht en schrijfster. Haar werk als docent komt terug in haar debuut Examendeal (2013), een boek over examenfraude. In 2014 volgde de volgende spannende jeugdroman: Geraakt en weer een jaar later was daar Kater (2015).
In 2017 verschijnt de jeugdthriller Verwoest



Achterflap:
Bij het graf van haar broer Milan doet Juul een schokkende ontdekking. In de aarde is DOEN + DURVEN = WAARHEID gekerfd.
Dan vindt Juul een witte envelop met een dare in ruil voor de waarheid over Milans dood.

Juul besluit de opdracht uit te voeren; ze móét weten wat er met Milan is gebeurd.
Maar dan volgen de 'dares' zich in moordend tempo op. Juul zit klem in een obscuur spel.
Lukt het haar om de waarheid te achterhalen? Of wacht Juul hetzelfde lot als Milan

Mijn mening:
Verwoest heeft een prachtige cover die mij gelijk deed huiveren. Een besmeurde hand voor een paar angstige ogen met als extra detail een band om het boek met de tekst “Niet betreden, Politie”. Een cover die zeer goed bij het verhaal past en waar veel aandacht aan is besteed.
Verwoest is het verhaal van Juul die een heftige tijd doormaakt wanneer haar broer Milan omkomt en haar moeder het niet op kan brengen verder te gaan met haar leven.
De dood van Milan wordt dood gezwegen omdat de moeder van Juul het niet aankan, het gezin gaat door een hel.
Wanneer Juul geconfronteerd wordt met aanwijzingen dat de dood van Milan misschien wel geen ongeluk is besluit ze zichzelf ten kostte van alles in grote problemen te brengen.
Ze neemt haar beste vriendin Fleur in vertrouwen en samen proberen ze de waarheid boven water te krijgen.
Als ze eenmaal A hebben gezegd is er geen weg meer terug en is er een spel van manipulatie en machtsmisbruik gestart wat zijn weerga niet kent.
Het maken van opnames en de bedreigingen deze openbaar te maken zorgen er helaas in de realiteit dagelijks voor dat mensen zich in hele benarde posities brengen en er voor hun geen weg weer terug is.
Verwoest is buiten een hele spannende beklemmende thriller waarbij je de angst en de onmacht van de vriendinnen tot op je bot voelt ook een boek met emoties. Het verlies van een kind voelt voor een moeder als een amputatie van je belangrijkste lichaamsdeel.
Het verhaal beschrijft ook mooi dat het gevoel van een moeder dat iets niet klopt altijd waar is. Vroeg of laat komt de waarheid aan het licht, helaas moet daar soms een nare periode aan vooraf gaan.
Verwoest is een jeugdthriller die ook zeker voor volwassenen een aanrader is, ik heb van de eerste tot de laatste bladzijde genoten van de spanning en de plot heeft mij zeker verrast.
Verder wil ik nog kwijt dat het boek zowel van buiten als van binnen aandacht heeft besteed aan details. De stukken die geschreven zijn vanuit de dader springen eruit, deze bladzijden zijn donker en leesbaar door een lamp die erop schijnt. De berichtjes verstuurd door de dader zijn goed gekaderd wat het lezen aantrekkelijk maakt.

Originaliteit: ****
Schrijfstijl: *****
Spanning: *****
Psychologie: ****
Plot: ****

Verwoest krijgt van mij dik verdiend 4,5 ster!



woensdag 19 april 2017

54 minuten van Marieke Nijkamp

 Titel: 54 minuten
Auteur: Marieke Nijkamp
Uitgeverij: Harpercollins Young Adult
Pagina’s: 320

Over de schrijfster: Marieke Nijkamp is een geboren en getogen Nederlandse en in hart en nieren Twentenaar. Nijkamps debuutroman, This is Where It Ends, is in 2016 in de Verenigde Staten verschenen bij Sourcebooks Fire. Dit young adult verhaal volgt vier tieners gedurende de 54 minuten van een schietpartij op een middelbare school. De Nederlandse editie van This Is Where It Ends verscheen najaar 2016 bij HarperCollins Holland.

Achterflap: 10 :00 De directeur van Opportunity High School beëindigt haar toespraak en verwelkomt alle leerlingen voor het nieuwe semester. 10 :02 De leerlingen staan op om naar hun klassen te gaan. 10 :03 De auladeuren gaan niet open. 10 :05 Iemand begint te schieten. Uiterst minutieus volgt 54 Minuten vier jongeren tijdens een schietpartij op een middelbare school. Verteld vanuit verschillende perspectieven kom je achter de motieven van de schutter en word je als het ware de terreurdaad ingezogen.

“ Om me heen klinkt het woord “wapen,” en dan wordt het stil.”

Wat ik van dit verhaal vind: Als ik de cover van 54 minuten bekijk, waarop op een zwarte achtergrond, vrolijke gekleurde krijtjes kapot geschoten worden, vraag ik me af, welk drama zich in dit verhaal af gaat spelen.
Als ik begin te lezen, merk ik dat het me best moeite kost om in het verhaal te komen, in een korte tijd maak je kennis met meerdere personages, die in de ik vorm geschreven zijn en ook nog allemaal onderlinge banden met elkaar hebben, waardoor je echt op moet blijven letten.
Zo maken we kennis met Claire, Tomas, Autumn en Sylv, ieder heeft zo z’n eigen problemen en hoofdstuk na hoofdstuk kruipen de personages dieper onder je huid en lijkt het net of je met ze meeloopt verder door het verhaal.
Ook leren we Tyler kennen, de jongen die de aanslag pleegt, ook van zijn achtergrond wordt tijdens het lezen het één en ander duidelijk, ook lees je dat er veel meer achter schuil gaat, voordat iemand tot zo’n daad komt.
Marieke Nijkamp is het echt gelukt om de angst, die de personages voelen, ook de lezer te laten voelen.
Onbewust gingen mijn gedachten tijdens het lezen dan ook weer terug naar het eiland Utoya in Noorwegen, waar een gedenkplek is die ik al meerdere malen heb bezocht, ook daar heeft een schietpartij plaatsgevonden, waar de kinderen ook als ratten in de val zaten en geen kant op konden.
Dit boek komt echt angstaanjagend realistisch over, maar waarschijnlijk staat het nog in schril contrast om zoiets echt mee te moeten maken, je moet er niet aan denken.
Al met al vond ik dit een erg heftig verhaal, waarvan ik eigenlijk vind dat het verplicht gelezen moet worden op het middelbaar onderwijs.


 “Overal zie ik dood, overal zie ik bloed.”

Marieke Nijkamp heeft met, “54 minuten,” een levensecht, angstaanjagend en dramatische thriller geschreven, waarvan je hoopt dat het nooit meer gebeurd.

Waardering:
Plot:4
Schrijfstijl:4
Organailteit:4
Psychologie:4
Leesplezier:4
Spanning:4

Ik geef, “54 minuten,” van Marieke Nijkamp 4 kraaien.


Heidi

maandag 28 november 2016

Lissa Price met Starters en Enders

Titel: Starters & Enders
Auteur: Lissa Price
637 pagina’s
Uitgeverij Unieboek / Het Spectrum B.V.
ISBN 9789000347995
Recensie door Miriam Bakker

‘Rodney brengt je thuis. Je hoeft niet te eten onderweg. Het duurt nog even voordat je weer honger krijgt.’
‘O? Hoezo?’
‘Je hebt al gegeten.’
Het is bizar als anderen meer van je lichaam weten dan jijzelf.

Callie Woodland is ten einde raad. Haar kleine broertje Tyler is ernstig ziek en haar ouders zijn overleden. Naast haar beste vriend Michael is er niemand die ze kan vertrouwen. Als Starters (niet opgeëiste minderjarigen) zijn ze zwervers en wonen ze in kraakpanden totdat ze daar uitgedreven worden en op zoek moeten naar nieuw onderkomen. 
Als laatste redmiddel besluit zij zich aan te melden bij TopBestemmingen. Een bodybank onder leiding van ‘de Ouweheer’, waarbij ouderen (Enders) een jong lichaam van een Starter kunnen huren en zich op die manier weer jong kunnen voelen. Callie vindt het een vreselijk idee dat zij gaat ‘slapen’ en iemand anders haar lichaam overneemt. Als ze na afloop van de verhuurtermijn weer wakker wordt, weet ze niet wat er in de tussentijd gebeurd is. Omdat ze niets liever wil dan dat haar broertje weer gezond wordt, tekent ze het contract en krijgt ze een chip ingeplant. 
Al snel heeft Callie in de gaten dat het niet zo rooskleurig is als dat ze voorgeschoteld heeft gekregen. Er gebeuren rare dingen en de Ouweheer blijkt er duistere praktijken op na te houden. Er verdwijnen Starters en ook Callie is haar leven niet zeker. TopBestemmingen wil koste wat kost haar aan haar contract houden, maar Callie wil maar één ding: de deuren van TopBestemmingen voorgoed sluiten en de Ouweheer ten onder brengen. Zal het haar lukken en zal ze ooit vrij zijn?

Wie zou er nog meer door mijn toedoen moeten lijden voordat dit voorbij was?

De Sporenoorlog heeft een verwoestende indruk achtergelaten. De sporen hebben aan talloze mensen het leven gekost, jongeren (Starters) en ouderen (Enders) hebben deze dodelijke sporen overleefd, al dan niet met behulp van een vaccin. Als je als Starter door je grootouders (of een ander familielid) bent opgeëist, dan was er niets aan de hand. Maar ben je dat niet, zoals Callie, Tyler en Michael, dan wordt je gezien als voortvluchtig en moet je oppassen. Callie woont met haar broertje en Michael in een kraakpand met een handjevol bezittingen. Tyler is ernstig ziek en Callie doet er alles aan om hem een beter leven te kunnen geven: ze tekent een contract bij TopBestemmingen, de bodybank. De eerste verhuurtermijn verloopt zonder problemen. Bij de tweede huurtermijn krijgt Callie het idee dat het iets niet klopt, dat er iets niet goed is met de chip die in haar achterhoofd is geplaatst: ze kan communiceren met haar huurder…
En dan raakt alles in een stroomversnelling. Callie komt steeds meer dingen te weten die het daglicht niet kunnen verdragen. Afpersing, ontvoering, chantage, moord….de Ouweheer draait er zijn hand niet voor om…

Ik heb de boeken wel eens in de boekhandel zien staan, als twee aparte delen, maar eigenlijk is het wel goed dat ze nu in één boek zijn uitgegeven: je kunt Starters absoluut niet zonder Enders lezen. Het is een heerlijk dikke pil, deze omnibus (erg mooie cover ook!), laat je niet afschrikken door die 637 pagina’s!
Het is spannend, vlot geschreven en het tempo blijft behoorlijk hoog, met name in Enders. Af en toe was het verwarrend. Dan zat je ineens een alinea terug in de tijd om vervolgens weer verder te gaan waar je gebleven was. Wat ik miste, was een uitleg over de oorlog. Wat er precies is gebeurd, wat precies Starters en wat Enders zijn. Nu krijg je af en toe flarden mee, maar het blijf gissen, dat vond ik jammer, want het had het verhaal een stuk boeiender gemaakt. 
Callie is de sympathieke hoofdpersoon en je leest alles vanuit haar perspectief. Daardoor krijg je ook alleen maar haar gevoelens en gedachtegangen voorgeschoteld. Niets mis mee, maar af en toe bleef ze een beetje ‘hangen’. Haar vastberadenheid om voor haar broertje een betere toekomst te creëren is bewonderingswaardig.  
Andere personages leer je niet of nauwelijks kennen. Dat is erg jammer en doet de personages ook tekort. Michael bijvoorbeeld, wat is zijn verhaal? En Hyden, de zoon van de Ouweheer. Een interessant personage, maar hij komt nauwelijks uit de verf. 

Al met al een wel een lekker boek om te lezen, een spannend verhaal waarmee je een flink aantal uurtjes zoet bent :-) 



3,5 sterren

zondag 17 april 2016

Lijfstraf van Elle van den Boogaart

Titel: Lijfstraf
Auteur: Elle van den Boogaart
Uitgeverij: Holland
Publicatiedatum: juli 2015
Note: genomineerd voor prijs Jonge Jury 2016

Achterflap:

"Hij kan het bijna niet geloven. Vanavond is ze helemaal van hem. Hij wist wel dat ze uiteindelijk weer voor zijn charmes zou vallen. Haar relatie met Bowie was gewoon een grote leugen. Bowie, die loser met zijn homotrekjes. Met hem rekent hij later nog wel af." Fleur, Bowie en Rem zitten bij elkaar in de klas. Fleur heeft kort een relatie gehad met Rem, maar ze heeft het uitgemaakt. Rem is daar nog steeds niet overheen. Dat Fleur bovendien beste vrienden is met Bowie maakt het nog onverdraaglijker. Hij heeft een hekel aan Bowie en grijpt elke gelegenheid aan om hem weg te zetten als homo. En Bowie zelf? Hij voert behalve strijd met Rem ook strijd met zichzelf. Heeft Rem gelijk? Maar waarom voelt hij zich dan zo goed bij Fleur? 

Het boek begint op 20 april waar een jongen gelokt wordt naar het huis van het meisje wat hij leuk vindt, maar wat een andere afloop krijgt dan hij hoopte.
Dan gaan we negen dagen terug in de tijd. Bowie wordt erg gepest door Rem en zijn vrienden. Ze treiteren hem met hun vermoedens van homo zijn.
Fleur en Bowie zijn goede vrienden. De gevoelens tussen hun zijn erg verwarrend. Bowie stoeit enorm met zijn identiteit. Is hij echt homo of is hij gewoon zoekende? Dat hij anders is dan de andere jongens is wel duidelijk: mooier, liever, begripvoller, omschrijft Fleur hem.
De zoektocht in zichzelf beschrijft Elle van den Bogaart echt goed. Alle twijfels en angsten die naar voren komen, zijn zeer realistisch gedaan beschreven. Daarnaast het pesten van klasgenoten die anders zijn maakt het hele verhaal dat je meeleeft met Bowie en je opwindt over Rem en zijn matties. Ik zou Rem al met zijn hoofd tegen de muur willen slaan, dus laat staan Fleur die steeds opkomt voor haar beste vriend. Je wilt Bowie wel mee toe schreeuwen van 'doe toch eens wat jongen'.
De begin

nende verliefdheid van Bowie voor een jongen gun je hem zo. 
Zo roept dit jeugdboek veel gevoelens bij mij op. En dat is knap voor een jeugdboek in de taal van de leeftijd waarvoor het uiteindelijk bedoeld is.

Ik ben benieuwd naar ander werk van deze schrijfster, die mij tot dit boek totaal onbekend was. Doordat zij een van de kandidaten voor de prijs van de Jonge Jury is, viel het boek mij uiteindelijk op. Gelukkig!
Mooie kanshebber!


plot                   4

leesplezier        4
psychologie      4
schrijfstijl          4
Originaliteit      4
Spanning         3,5

Vier sterren voor Lijfstraf 


Nieuwsgierig? Bekijk het boek hier op Bol.com!

woensdag 13 april 2016

Moord op school van Rom Molemaker


Titel: Moord op school
Auteur: Rom Molemaker
Uitgeverij: Holland
Publicatiedatum: maart 2015

Rom Molemaker, geboren in Harderwijk, woont in Utrecht. Hij is gaan schrijven nadat hij in 1996 het onderwijs verliet. Hij schreef tot nu toe 27 kinder- en jeugdboeken en 1 literaire thriller. Verhalen, daar gaat het hem om. Hij ontving in 2004 de Debuutprijs Jonge Jury.

Achterflap
Jorick weet dat hij nooit had moeten gaan kijken op de plaats delict. Stom van hem. Maar iedereen was in paniek, niemand dacht na. Een moord op school, dat geloof je toch niet? Nog nooit had hij de kou van de dood van zo dichtbij gevoeld. De nietsziende ogen van de dode zullen hem voor altijd achtervolgen. Maar de straf voor zijn onbezonnen actie blijkt vele malen groter...


Samenvatting en mening:
Er is een leraar dood gevonden in het werkhok. Vermoord? Jorick hoort het als eerste persoon van de hulpconciërge Feenstra en gaat kijken. Stom genoeg pakt hij de portemonnee mee die naast het lijk ligt...

Savanna is een mooi meisje en dat vooral zelf heel goed weet. Het meeste houd ze van zichzelf. Ze is de vriendin van Finn. De jongen waar iedereen bang voor is.
Finn stelt vragen rondom de moord op de conciërge en stuurt Savanna er op uit  om meer te achterhalen.
Op een  vrij makkelijke manier pakt ze Jorick in, maar krijgt wel twijfels waarover ze mee bezig is. Maar Savanna en gewoon past niet bij elkaar.
Savanna is geïnteresseerd in het avontuur, de foute jongens en The Factory waar ze wiet krijgt van Finn en soms wat coke.
In een spannende finale wordt Savanna voor de rest van haar leven geknakt, Jorick bijna letterlijk maar komt bijna alles op zijn pootjes terecht met de moordenaar die ontmaskerd wordt. Jorick en zijn beste vriendin geven toe verliefd te zijn en zoenend eindigt het boek zoetjes.

Een vloeiend  vlotte stijl met taalgebruik passend voor de doelgroep. Het boek is voor een ouder iemand, waar het boek dan ook niet voor bedoeld is, enigszins voorspelbaar. Is dat erg? Nee! De doelgroep zal het boek een stuk spannender vinden dan een ervaren thrillerlezer.
Toch zit het boek zeker goed in elkaar. Een moord, verliefdheid, vriendschap, held en heldin en het populaire meisje van de school die haar lesje krijgt. Alle ingrediënten zitten er volgens mij in. Het einde is ietwat te zoetsappig maar vooruit.

Plot              3,5
Leesplezier  3,5
Spanning     4
Schrijfstijl   4
Psychologie 3
Originaliteit 3


3,5 voor deze Jeugdthriller


zondag 10 april 2016

Altijd anders van Ingrid Kluvers

Titel: Altijd anders
Auteur: Ingrid Kluvers
Uitgeverij: Moon
Publicatiedatum: april 2016

Omslag
Deze is simpel van eenvoud maar wel gewoon erg prima met de titel in vrolijk gekleurde letters en de Eiffeltoren getekend waar een deel van het verhaal zich afspeelt.


Achterflap
Wanneer de zestienjarige Joop van Ravenzwaai met haar zusje naar Parijs gaat, ontdekt ze al snel dat niets is wat het lijkt. Ze maakt kennis met haar onbekende grootvader en leert dat haar zusje bepaald geen held is. Het meest verwarrend voor haar is een belangrijke ontdekking over zichzelf. Veel tijd om aan alles te wennen is er niet, want haar oma krijgt een ongeluk en Joop moet op het bedrijf passen.


Mijn mening en samenvatting
Joop vindt haar oma Oot onderaan de keldertrap. Dan gaan we  drie maanden terug in de tijd en wordt Joop wakker gebeld door haar zus die hun onbekende grootvader vond.
Joop woont met haar vaders en moeders en oma Oot. De twee moeders trekken naar New york i.v.m de kunstwerken van de ene moeder die tentoongesteld gaan worden daar.

 Joop zit in een band met vrienden Juul, Mees en Dennis. Dennis is totaal verliefd op Sophie en kan nog alleen lyrisch praten. Ook de andere vrienden worden gecharmeerd. Sophie speelt celo en komt dus ook in de band. Joop voelt haar leefwereld afbrokkelen. Pikt Sophie alles in?
Eerst gaat Joop nog naar Parijs met zus Emma om hun opgespoorde opa te ontmoeten. Wat een desillussie wordt maar uiteindelijk goed blijkt te zijn voor opa en zijn zoon.
Joop voelt zich intussen in Parijs hevig aangetrokken tot de beste vriendin van Emma. Ze heeft haar eerste seksuele ervaring en weet nu zeker dat ze op meiden valt. Wat ze nu met deze Naomi precies wilt levert twijfels op. Zeker omdat ze terug naar huis gaat en daar woont natuurlijk iemand anders.
Iets wat je als volwassen lezer natuurlijk al lang zag aankomen gebeurd dan ook, maar wat is het treffend, levendig en heerlijk geschreven door Ingrid Kluvers. Aan de hand van de schrijfster wordt je meegenomen in deze wereld van pubers. Volkomen geloofwaardig worden de personen neergezet. Vooral Joop en Sophie worden uitstekend neergezet met hun twijfels, angsten en overwinning op zich zelf.

Ook de rest zijn geen een dimensionale figuren in het verhaal. Vriendschap, je identiteit zoeken en vinden, vertrouwen zijn de mooie ingrediënten in dit feelgoodboek. Dat Kluvers daarbij ook nog een stuk non fictie in het boek verwerkt is prijswaardig.
Voor de "kenners" herkenningspunten als dat een van de hoofdpersonen Sarah Waters Huisgenoten leest.

Heerlijk boek!

psychologie 5
originaliteit  4
leesplezier    5
schrijfstijl     5
plot              4

Voor Altijd anders 4,5 ster

dinsdag 15 maart 2016

Marieke Nijkamp staat op bestsellerslijst in Amerika

Nederlandse schrijfster scoort in de VS met tienerboek over schietpartijen
( bron: NOS.nl )

Een opvallende prestatie van schrijfster Marieke Nijkamp uit Hengelo: ze staat met haar debuut This Is Where it Ends op de bestsellerlijst voor tienerboeken van The New York Times. Haar boek gaat over een schietpartij op een school in Amerika en ze schreef het in het Engels.

De recensies zijn lovend. Van het boek zijn in Amerika inmiddels 30.000 exemplaren gedrukt.

De 30-jarige Marieke liet zich inspireren door school shootings in de VS, en in het bijzonder door die op de Sandy Hook-school in Newton, in 2012. Adam Lanza (20) schoot daar 26 mensen dood. Maar het was vooral de frequentie waarmee de schietpartijen voorkomen die Nijkamp fascineerde: "Het is onderdeel geworden van het dagelijks leven. Dat vind ik echt heel bizar."

Mariekes boek volgt vier tieners tijdens een 54 minuten durende schietpartij op school. Zware kost voor tieners dus. "Maar dat zijn dezelfde jongeren die ermee te maken krijgen op scholen. Ik krijg ook wel vragen van mensen of dit niet te gewelddadig is. Maar zoals wij een rampenoefening voor branden doen, is het voor hen de vraag hoe ze om moeten gaan met een schutter op school."

Een verhaal met een goed einde is het volgen Nijkamp niet. "Ik wilde niet over een shooting schrijven en dan met een happy ending eindigen, waarbij iedereen nog lang en gelukkig leeft en verder geen blijvend letsel ondervindt. Ik wilde het verhaal in al zijn facetten laten zien en dat betekent ook geweld en de dood en alles wat daarbij komt kijken."

Wat betekent het nou als je naam op de bestsellerlijst van The New York Times staat? "In de Verenigde Staten is het dé prestigieuze boekenlijst. Iedereen kent het daar. Toen mijn uitgever en literair agent mij vorige week belden, waren we dus ook wel even emotioneel aan de telefoon." 

Nijkamp denkt dat haar boek in de VS zo aanslaat, omdat het een verhaal is waardoor tieners het gesprek over shootings met elkaar aan kunnen gaan. "En het is ook gewoon een heel spannend boek."

Maar waarom zou je eigenlijk als Nederlander in het Engels schrijven? "Ik schreef ooit in het Nederlands - dat klinkt alsof ik ondertussen 80 ben - maar ik heb tijdens mijn studie heel veel gereisd en ben veel in Engeland geweest. Daar vroegen vrienden of ik eens iets in het Engels kon schrijven. Die taal beviel erg goed. Het sloot goed aan bij de manier waarop ik verhalen wilde vertellen."

Op dit moment zijn de vertaalrechten nog niet aan Nederland verkocht.

Inmiddels is Nijkamp al bezig met haar volgende boek, ook in het Engels. Dat gaat over een meisje dat teruggaat naar haar geboortestad om uit te zoeken of haar beste vriendin destijds vermoord is, of zelfmoord heeft gepleegd.

Zoeken in deze blog

Droom naar de toekomst van Rina Stam

  Droom naar de toekomst is het tot de verbeelding sprekende slotstuk van de spirituele Rode Draad Trilogie   Flora woont alleen in Spanje...